6020 resultaten.
Tussen al dat frisse groen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
621 alles bloeit uitbundig
van wilde klaproos tot fluitekruid
en die hondsdraf met blauwpaarse bloemen
het is onkruid, ik weet het
misschien juist daarom zo fascinerend
je kijkt je ogen uit, zo mooi
de natuur in mei is oogstrelend
zelfs bij regenachtig weer
o God, hoe schoon, hoe mooi
het 'onkruid' bloeit weer weelderig
tussen al dat frisse…
Purmerend vergane tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Zij is op de kaasmarkt geboren
als een man wilde- zag hij haar staan
je had er eens goed moeten horen
dan ging zij er niet meer vandaan
Griet Purmetreutel werd zij genoemd
lokte vele kerels in haar bres
werd zij er vermoord en ook verdoemd
op het fraai stadhuis bordes
voor een uitvaart bleek geen cent
was het niet wat zij verdiende
niemand…
Hij had het laatste woord
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
439 Hij wilde
graag weten, waarom ze zo gilde.
Ze antwoordde: 'Ik kan niet zwemmen!'
'Ik óók niet,' verklaarde de vent.
'Kalmeer toch en wees zo attent
om goed op m'n woorden te letten.
Het feit, dat ikzelf tot op heden
niet zwemmen kan, is nog geen reden
voor mij om zo 'n keel op te zetten.'…
In exquise kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 jouw tuin
is schitterend aangelegd
bij ranke stelen nog
een extra steun gezet
borders tonen vol
de laatste trendy klonen
van laag naar hoog
hangers in exquise kleur
en bij het eind
een groene coniferenrij
daarachter is de composthoop
onttrokken aan een speurend oog
een blije speelse woestenij
waar wilde bloemen bloeien
van groene…
Droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
540 Uit alle lagen van de bevolking
haalde jij dorst
ik heb er over gelezen
in tijdschriften de tijd niet waard
boeken die niemand anders
wilde lezen
je draaide je om
keerde terug onder zon
en zakte langzaam in grond
om in diepte te dwalen
ik kon je niet tegenhouden
hield mezelf niet in bedwang
bekende ook dorstig te zijn
en hongerig…
In't voorbijgaan
netgedicht
4.1 met 37 stemmen
1.470 ik kom even voorbij
om ieder gedag te zeggen
ben nog steeds onderweg
om mijn ziel te verplaatsen
en elders een nieuwe zaligheid
aan te leggen
de einder komt in zicht
mijn hart ontwaart nieuw licht
schouders dragen
de laatste lasten
*
wilde dit melden
mocht je mogelijk
in vragend duister tasten
ik kwam voorbij
om te groeten…
Het tweede leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 je staat te pronken
in het landschap
dat je zelf geschapen hebt
tot hoog geschoond
van alle wilde takken
die het leven gaf
een volle bladerkroon
nog stevig in de wind
die lachend langs je zingt
maar aan de stam
ontspruit nog ongewild
een nieuwe loot
draagt bladeren
van verliefde jeugd
voorbij de harten op de bast
in afscheid…
kanker
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 Kon en wilde er eerst niet over praten
Maar ik was niet alleen
Er waren er zoveel zoals ik
Ik had er nooit bij stilgestaan
Wat had ik in mijn leven misdaan
Het was niet waar
Een misverstand
Het kon niet
niet ik, waarom ik?…
STERRE DER ZEE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 Uzelf werd zonder erfzonde geboren
Maar dat is een geheel ander verhaal
Dat was een dogma en op grote schaal
Werd het verteld aan wie het wilde horen
Anders kon u niet worden uitverkoren
Een kind te baren anders dan normaal
Althans zo dachten paus en kardinaal
Later heeft men dit uit het oog verloren
Maar of u nu gemeenschap had of niet…
Jong Oud
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
816 Hij is zijn wilde haren kwijt
en loopt weer in de pas.
Hij ziet er netjes uit nu,
en niet meer in die spijkerbroek
maar keurig: jasje, das.…
Mijn zadel uw huid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
743 Geen enkele hartstocht
verzwakt uw ogen
affectie gefluister
streling: de pluim
wild dansende haren dulden
gelijk Alexander de Grote
god der overwinning
gij zijt mijn lofzang
uw sprong onderwerpt
versperring wijkt
eeuwig overbruggend
stomende passie
mijn zadel uw huid
buig en kniel
voor uw voeten
waar roem terugvoert
naar uw geboortemoeder…
Pasen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
631 gedragen klonken de koralen
alsof de dirigent daarmee
de sfeer van pasen wilde verhalen
een sopraan vertaalde stilte
van het graf en een bariton
de zwaarte van de steen die daarvoor lag
tot in de ijlte van de hoogste tonen
de ontsteltenis van vrouwen zichtbaar werd
door de ontdekking van de lege tombe
opgewonden stemmen gonsden
keer…
Stem der advocatuur
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
606 Mijnheer/mevrouw Edelachtbare
mijn cliënt is heus niet zó slecht
maar ’t kwam door die halve gare
die de buit op tafel had gelegd
en het voor zichzélf wilde houden!
Stelt u zich dát toch eens voor!…
VOELEND ZIEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 De grootse blijdschap van het heden
wordt veelal geleid door
sterke stroom in kabels en draden
die
geliefde speeltoestellen
wilde beelden en sterke klanken
een wijde blik over de wereld
tot leven brengt
maar
daarbij heerst nog het geluk
dat verfijnde vreugde
bij
buigend hoog grasland vol wind
speurende vlinders en kevers
kleine vlammen…
Bedekte termen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 De muren zijn beschreven blad,
gevuld met wild getij
als getuigenis van het levenspad.
Zwak licht valt door een ruit
met stoffelijke glas
dat de wereld buitensluit.
De hartslag is het algoritme van cadans.
Nu de nacht is ingetreden
vertoont de maan haar stralenkrans.
De nacht is helderschoon.…
Van voor ik moeder werd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
739 ik jou die onschuldig was
Aan het redeloos verkeer
Verloren had - jij die
Deel van mij was en altijd
Zijn zal, was er in mijn
Hart een gat geslagen zo
Groot en wijd en diep
Als nooit meer zijn zal,
Een krater die niet meer
Met heelwording kan worden
Opgevuld, tot een zee van tranen
Geworden vol leegte, kilte en verdriet -
Wilde…
Fuchsia
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.380 Zij gaf hem taartjes, zoete taartjes
maanzaadkoeken en sigaartjes
koffiekaatjes en likeurtjes
Jonge klare, sterke drank
en Irish coffee om te zoenen
echt teveel om op te noemen
want zij kreeg van hem steeds bloemen
die zij aannam met veel dank
Hij gaf haar rozen, wilde rozen
fuchsia's en gladiolen
sanseveria's, cyclamen
gentianen, druivenrank…
Wandelmeditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Het riet, dat groeit en dat groeit,
wuift wild en het ruist
tussen vogelgetjilp en gefluit.
De wind waait door
m’n haar.
‘k Hoor mijn adem,
zie mijn stappen in dit spel,
dat nooit stilstaat,
dat alsmaar bewegen
en elkaar aanraken laat.…
Stiltespiraal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
644 nauwelijks ruimte
in volume van leegte
herhaalt het vacuüm een spiraal
ook zonder jou gaat de zomer voorbij
dwalen dromen tussen geesten
van overleden vrienden
die hebben gezien hoe jij
geboren werd
in dit zonderlinge land van stilte
en falende voorbehoedsmiddelen
ben jij het ongewenste product
van een moederlijke waarheid
die jou niet wilde…
De kleur van water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 jij hebt
de kleur van water
spiegelend zie ik mijn gezicht
jouw transparantie
sprankelt lieve woorden
die ik schrijf in mijn gedicht
je stroomt
in warme koestering
aromatisch langs mijn lijf
strijkt met
wilde speelsheid
schuim langs een verboden lijn
maar al tijdens
het ontdooien voelde ik
de kou weer komen
ben rillend opgestaan…
De wilde herfst komt langs de velden vegen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.081 De wilde herfst komt langs de velden vegen,
De nachten worden jagende, de maan
Heeft haar blauw zilvren wapenrusting aan
En giet een stalen schijnsel langs de wegen.
De mensen worden kleiner; ingekeerd
Tot zich, huivren de smal geworden bomen ;
Hun dunne hoofden, naar het licht gekeerd,
Voelen lichaamssappen worden lome.…
Een muur van onwil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Pas van de universiteit
Gerold, trots op mijn
Eerste baan waarin ik
Aan mijn leerlingen
Kwijt kon wat ik
Allemaal op college,
Maar ook in het
Land van de doeltaal
Had opgestoken -
En trof in mijn
Eerste onderwijsbaan
Enthousiaste kinderen
Die veel van mij
Wilden leren -
Het klaslokaal, dat
Was voor mij het
Leukst…
Van uit de donkerte in de lommertuin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.926 Van uit de donkerte in de lommertuin
zie in het binnenlicht ik haar bewegen,
de stroken in het neergezegen
borduurwerk openvouwen
en plotsling voel ik mij zo diep alleen,
zo star verlaten, dat met wild verdringen
duizend verlangens in mij wakker springen
en mij bevolken stormende dooreen,
terwijl dat in de zijde tergend nijpt
een…
De drup van regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 zag de klinkers
glinsteren in het neonlicht
verdwaald door koude regen
had haast maar
wist niet meer waarheen
kwam verder niemand tegen
hoorde stemmen in paniek
uit een groezelig portiek
in passeren werd gezwegen
voelde hoe de wereld sloot
kou het bot verkilde
omdat de dood mij wilde
zag licht bewegen
in een opklarend raam
de wenk…
Oude woede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 Ooit was je een laaiend vuur
Dat mijn ik bij tijd en wijle
Verwoestte, of ik wilde of niet,
Dan ging je weer liggen,
En stopte ik je veilig weg
In mijn onderbuik,
Hoofd dat moe was
Van het blussen van branden
In de bovenkamer, enige woonkamer
In dit onbehouden huis,
Veertig jaar verder zijn we nu,
En af en toe steek je de kop…
LUISTEREN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.733 inderdaad zo moeilijk te luisteren
trek ik jouw aandacht beter door te fluisteren
ja, nu ben je eindelijk aan het focussen
ik heb al veel verteld ondertussen
je hebt de draad nu snel weer opgepakt
zo wordt jij door het leven gepakt en gezakt
begrijp nu, ook ik heb behoefte aan een open oor
nu val ik tenslotte toch onder jouw gehoor
ik wilde…
Een ritme zonder schikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
466 wij tuurden samen
naar de einder
ik zag nog zon en jij zei
dat het donkeren al begon
het zachte licht
bescheen warm je gezicht
jij rilde even alsof
de kou je al deed beven
wij zijn gaan lopen
ieder in zijn eigen pas
op een ritme waarin handen
zich niet samen wilden schikken
nog overbrugt mijn lach
het niet meer kunnen raken
onafhankelijkheid…
De raadselen van het alledaagse
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Op je werk moest er geknot,
ik vroeg of je nog langer wilde blijven
dan je jaarcontract.
Met dunne stem en aarzeling
zei je wel van baan te willen wisselen,
maar niet te weten wat en waar dan wel.
Op de snelweg had je willen wisselen van baan,
twijfelde door slecht zicht,
deed iets, toen weer niet,
en reed tegen iemand op.…
Vertegenwoordiger in troost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 dat raakt,
Een vers dat schuurt,
Brengt bij de lezer
Die vertroosting zoekt
Het gevoel op gang
Dat al zo lang volkomen
Op slot zat, zijn ik
Was immers sinds hij
Zich heugen kon gevoelloos,
Uitgesleten door de taaie
Werkelijkheid van de dag,
Van alle dagen die achter
Hem lagen - en de tranen
Die jaren lang niet komen
Wilden…
BRUGGEN BOUWEN...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.042 Ach,hij wilde
bruggen bouwen
bruggen slaan
tussen hem en haar
Zij zouden
nimmer,nooit
in het snelstromend
water vallen?…