3520 resultaten.
klein zomers leed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
510 de zomer leent zich
niet voor een
gedicht met diepgang
wat ik schrijf
blijft luchtig en heeft
weinig om het lijf
natuurlijk het is
het seizoen
hoor ik alom
maar voor de dichter
blijft het behelpen…
Zomerstorm
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
468 Morgen verwacht:
een zomer storm
in plaats van een simpele bui,
wordt de mens gewaarschuwd
voor water- wind en erbij:
niet de weg op, zet je tentje vast,
rij niet met aanhangwagens
of anderszins,
ik zeg op mijn beurt:
kijk uit dat je niet
uit je regenjasje scheurt!…
Zomerlied
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
653 De grasmaaimachines terroriseren de slapende arme nachtzielen.
De heggeschaar buiten knipt bijna de oren van mijn hoofd.
Want het is zomer.
In de zomer dansen de ongelukkigen rondom de vrijheidsboom.
Ja de ongelukkigen likken aan de stroop zoals de mieren dat doen.
De discotheeklamp brandt fel onder schreeuwend gepeupel.
Onder schreeuwend en…
De zomer van 2015
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
535 De zomer van 2015 heeft puberale trekjes,
zij weet ons te treffen met haar sereenheid
maar ook met haar onstuimigheid.…
Avond mijmeringen.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.112 avond valt, de hemel kleurt
sporen van wit in 't blauw
oranje en rood gekleurde wolken
een Engelse roos in mijn tuin geurt
genieten vanavond in de warme avondlucht
damp stijgt op vanuit de aarde
in de verte klink het geluid van een tractor
kraaien vliegen over in snelle vlucht
nog even dan is het met de zomer gedaan
zullen vogels zich…
Zondag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
498 Ik houd van verregende zondagen
het zacht getik op harde ondergrond
de grijze wereld buiten
de overkant in nevelen gehuld
druppels die neervallen in de bomen
bomen die druppen, ook als de regen is gestopt.
Bewust de zondagsrust beleven binnen
zonder lust naar buiten toe te gaan
door binnen dromen
de dag zien door te komen
steeds weer kijkend…
Een zacht verglijden
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
598 laat in augustus ritselt
bruin plataanblad windbewogen
op mijn terras
ik kijk op mijn bankje
naar stoffige zomerbomen
die overdragen zijn
rode zaden van de esdoorn
glanzen enigszins vermoeid
tussen gebladerte
schemering valt sneller in
met eerste herfstdraden
die mijn gezicht strelen
.…
Nazomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
584 De late zomerzon is zoet en zacht,
het licht diffuus,
de bomen nog mooi groen
na eindelijk wat regen
terwijl de laatste vijgen rijpen.
De meeste zomergasten weer naar huis
een enkeling is nog gebleven,
de druiven zijn geplukt
maar de kastanjes hangen nog
terwijl de laatste vijgen rijpen.
De overgang van heet en buiten
naar rust en stil…
Een zomers liedje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
640 blote voeten bruine benen
jurken rokjes korte broek
bonte hoedjes hoge hakken
slippers en een omslagdoek
jonge eendjes witte zwanen
bomen vol met vers groen blad
weilanden met boterbloemen
blauwe lucht wie doet je wat
fluiten zingen zomerliedjes
koffie op een groot terras
zonnebril en mensen kijken
ik wou dat het nog zomer was…
Voorbode van de komende herfst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
815 Langzaamaan wordt het al donkerder 's avonds,
moeten zelfs de lampjes aan,
langzaam maar zeker weten we,
op weg naar de Herfst te gaan, of we willen of niet!
Geloof me wanneer ik zeg; ik geniet van de wind,
de regen, o ja, ik kan er tegen.
Genieten van onweer bliksem en woest waaiende bomen,
als ik er zelf maar niet onder zal komen.…
herfst als staar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 gul legt de wind haar woorden
over de koud belegde akkers, vorens
liggen als zware golven op het zwarte klei
de dood is in aantocht
toch lijkt het sterven minder zwaar
als ik het album terugzie van jaar na jaar
het lijkt te refreinen als een lied vol met lijden
doch vrees lijkt niet te overheersen wanneer
ik het groen zie verteren…
De Schone Herfst
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.224 Naar deze herfst had ik ontroerd gewacht
Als naar een nacht van zwoel-doorgeurde dromen:
Naar 't koele licht en naar de gouden bomen
In grauwe nevel langs de smalle gracht.
De dagen waren vreemd van vege pracht,
Een felle gloed scheen alles te doorstromen:
De bloemen baarden huivrend-zoete aromen
En wrede kleuren, bont en brandend-zacht…
September, blauwe zondagmorgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 September, blauwe zondagmorgen.
Een wijde wereld wentelt zich in het
Grauwe grijs. Net nog geen winter,
maar toch al geborgen wentelt de
Wereld zich voor zijn winterse reis.
Over de velden dwarrelen de bladeren,
Maken de rivieren zich op voor het
Kruiend ijs. Het groen is reeds gevallen
In grote getallen; onder de bomen tovert
Zich een…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 het Wad graast op de eeuwige velden waar
de herfst zijn kraamzorg heeft neergelegd, haar
schoot schudt van schaamte nu ze naakt
haar naamloze leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan…
Najaarslied.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.171 Ik ken geen schoner kleuren
Dan die van 't Hollands bos
In bruine najaarsdos;
Ik ken geen zoeter geuren,
Dan die uit droge mos,
Uit geelrode eikenbladeren
En varenkruid dat bloeit,
Mij op het koeltje naderen,
Dat met mijn lokken stoeit.
Ik ken geen schoner zangen
Dan vink en lijster slaakt,
Bij 't morgenlicht ontwaakt,
Eer…
Schoonheidsprijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
581 ach, daar komt hij weer,
de herfst waarin dichters strijden
om schoonheidsprijzen.
in geel en goud en rood verhullen bomen
kaalheid en het regent uit natte luierluchten.
een late spin verzilvert…
Een herfstig gedichtje.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.066 hoog reikende hoofden schudden rond
in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis
twijgen laten hun zomerlast vallen of
liggen reeds stuiptrekkend
voor dood op de grond
kleurende bladeren tonen
gedragen door de wind terstond
in bruin, geel en groen aan afhangende takken
vogels vliegen weg in het besef dat
er weer een seizoen aan zijn einde…
Vooravond Zomeropruiming
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
490 (zondag 20 sept 2015)
Vandaag ruimt de zomer op
in mijn tuin:
past het zwembad
niet meer in zijn doos;
vinden drie laatste ijsjes
naast schoongezeefd zandspul
hun weg uit de vriezer,
waar vers bladerdeeg van
laagjes speelgoedcatalogi
herfstaanbiedingsfolders
verschrompelt;
verpakt tot lastpakken,
zich uitrolt tot een deeg
van…
Herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
499 Het is er nu, die vergankelijkheid
die zo kan rotten op de grond
en we vinden er ook bodem
na zwoele zomerse winden
we vinden er weer eikels
die zijn gevallen door koude
en het intieme van de nacht
we houden van zijn regens
in regelmatigheid van zwijgen.…
Zij-zoenen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
698 Zo draait de Aarde verder naar Oktober
met ons erop door heel de dierenriem:
haar sterrenvrienden, die de levenskiem
in laserlicht verpakten, helder-sober
De Blauwe Sferoïde draait en schittert
terwijl zij danst rondom de Gele Bron
van nucleaire fusie: Koning Zon
die zijn verliefdheid in fotonen twittert
Hun Blauw en Geel vermengt tot bladergroenen…
Het herfstig geel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 Het herfstig gele blad
belicht de rijke oogst
van peren vol met sap
en roept kom dans met mij.
De herfstig zoete zon
bestrijkt me ‘s morgens vroeg
zo super zacht
alsof het avond is.
En het herfstig droef gevoel
voor al het moois
dat binnenkort
voorbij is,
omarmt me.…
Een stukje oktober
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 het is de laatste zondag
van de windstilte
eikels ketsen met geweerschoten
op blikken daken, op holle voeten
tegen aangekoekte ego's
tot aan inwonend buitenleven
kikkers en spinnen schuilen in
warme huizen. De ramen
moeten dicht, hermetisch
de echo slaat een deuk in de nacht
iemand lacht, beent bij, aanwezig
vergeet te slapen…
scheurtjes en barstjes doen breken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 spanning in de lucht, overprikkeld
net een ijsje, maar dan gespikkeld
als de schimmelvlekjes op m ‘n brood
gezonde spanning, enthousiasme is groot
pretzenuwen waarin ik ben verwikkeld
heb ondenkbaar veel energie ter beschikking
want er zit onweer in de lucht, storm
ik proef het vuur van de wrevel
er is wrijving, frictie tussen warm en koud…
Herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Bij het vallen van de
bladeren ontwaar ik het
najaar's kleurenspel.
De aarde geurt heel anders
tussen de paddenstoelen
die ik tel.
Bij mijn zuchten van
verlangen ontsnapt mij
een gevoel dat ik besta.
Toch is de herfst een
beetje sterven en doet
mij denken aan het leven
hierna.
Bij het verdriet om een
afscheid hoort ook de…
Lichtende herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
583 Het herfstig licht
van druppels dauw besluierd
vernevelt
en verlicht
het zicht.
Dat zoete licht
van dotjes dons doorweven
koestert
en verzacht
het einde van de zomertijd.
Het warme gele licht
van gouden bladeren vervuld,
verstilt
en nodigt uit
tot peinzen over eindigheid.…
Al fietsend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
553 Gebukt door vele winden,
zwoegde ik mijn trappers lam,
mijn fiets en ik, wij zijn geen vrinden,
de tocht duurt altijd veel te lang
Gegeseld door de regen,
waait daar maniakaal,
de gierende wind mij tegen
tis oorlog op mijn paard van staal.
Er rust iets moois in de marteling
van herfst, wij hebben u gemist,
maar bij een gunstige voortstuwing…
Spinnetje zo dapper
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
914 ~ Tekst op de muziek van Coming Around Again / Itsy Bitsy Spider - Carly Simon, zie link (herhalingen staan tussen haakjes) ~
Blad verkleurt weer
Regen valt neer
Herfst is in 't land
Paddenstoelen
Zie ze groeien
Leg ze in je hand
Alles in je en om je heen
Verandert steeds weer, tot zand of steen
Maar waar je bent, je bent nooit…
Aan de Winter
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.574 Op den eerste sneeuwdag, in december 1827.
-
Ha, oude Kennis! weer in 't land?
Ontzie een Koudkleum, zo 't kan wezen:
Mijn levenskerfstof geeft u dra
Zes kruisen met een krap te lezen.
En, deed mijn jeugd, min kil van bloed,
De citersnaar uw roem gewagen;
Gij hebt het loon thans in uw hand -
Betaal…
Herfst
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
499 Nederland is op weg naar zijn winterslaap
Het groen vervliegt gedwee en traag
Mij gaat het eerlijk gezegd iets te vlug
Binnenkort de klok weer een uur terug
Mistroostig staar ik naar buiten
De wind en de regen zijn niet te stuiten
Achter de wolken: gebroken licht
Hoe komt het dat de zomer zo snel verdwenen is?
Maar waarom op de winter wachten…
Oktober
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 In oktober vallen de bladeren.
Met prachtige kleuren bezaaien
ze de grond waar ik op sta. De
eens zo groene zomerkruin ademt
de dode herfstlucht en zucht om
de teloorgang na zijn laatste
vlucht.
Oktober draagt zijn eigen vrucht.
Met haar behagen weet ik waarom
ik besta. De voorbije vitaliteit
is nu aan het sterven, maar ik weet
er…