2969 resultaten.
Ik worstel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
27 Branding schuumt
Waar het zwarte schuurt, eej
Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard
Verlaten taal, stug genoemd provinciaal
vleugels uit de meeuwen na
strand
zoals toerist in eigen zee land
palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken
lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels
klein kansloos mens…
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 Vakantiedagen worden opgenomen en zonnebadend aan het strand doorgebracht.
We fietsen over weggetjes langs groene velden waar de koeien loeien en boterbloemen staan.
O, Nederland wat ben ik blij dat ik nooit weg ben gegaan.
ZOMER…
Ongelooflijk geloof .....
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.845 niet meer vinden
schrijf geen namen in het zand
wil de cirkel weer verbinden
doch mijn zinnen staan in brand
wanhopig stormt hoop voorbij
op vlagen van de draaiende wind
verbrijzelt honderden vragen in mij
waarop ik toch geen antwoord vind
verbijsterd verkrampen mijn handen
ik schreeuw om toekomende tijd
zal mijn geloof uiteindelijk stranden…
klapt vuur uit stoere hoeven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
827 de merels floten schoonden zij
in pij de dichtbegroeide sloten
nog voor de zee kwam
Egmond aan de Hoef
daar waar die andere oma
ooit mijn vader droeg
konijnen in de schuur
stilte duurde daar een uur
wij werden uitgeladen
als een karrevracht plezier
nog kilometers duinen
toen gaf de zee ons zijn vertier
op de uitgestrekte stranden…
Liefde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.131 Je lichaam
wiegde mee
in golven
totdat het
strand
de branding
brak.
Uitputtend
hebben wij
genoten
van wat
de een
de ander gaf.…
Vroeger is een verre ster
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.120 kracht,
Wat weet U van een volk dat
U zo diep veracht,
U graait in ons leven,
U plundert ons huis,
En wat U niet vindt
Begeert U het meeste
Ons hart krijgt U nooit in
Uw macht
Vroeger is nu een verre ster
een vreemd vijandig land
met vreemde harde mensen
harde stemmen,
harde hand
En de schatten van mijn
kindertijd als wrakhout op het strand…
't Zeeuws-Vlaamse land
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.328 Gescheiden door de Westerschelde
't Zeeuws-Vlaamse land, de overkant
Het land van rust, van kabbelend water
Haaientanden op het Cadzandse strand
Een open land, omzoomd door dijken
Daarbinnen is de aarde verdeeld
Vanaf het voorjaar tot de late zomer
Worden hier ontbijt, lunch en diner geteeld
Het Volkslied zegt "Een land apart"
Het loopt…
MONOLOOG IN DE NACHT
gedicht
2.7 met 256 stemmen
76.334 Jij kent als ik dat panische gevoel
jezelf te zijn en tevens doel
van de geliefde, even verwant
als vreemd, een zee aan strand
Vaak zijn wij één in brandingslust
van een tezaambewoonde kust
ook is er ebbe, een ver wijken,
een machteloos vertwijfeld reiken
Diep is de nacht.…
Volwassen of toch niet?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.085 Verward beleef ik deze fase
Ik weet het niet precies
Ben ik nu jong en moet ik stappen
Of is het thuisblijven waar ik voor kies
Ga ik wandelen langs het strand
Of ga ik uit in Rotterdam
Lekker vroeg naar bed vandaag
Of zuip ik me vanavond lam
Ik weet niet wat nu bij me past
Het trekt me allebei
Soms baal ik van een doorzakavond
Dan is…
opende heel schuchter
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
742 gevoelig
wellustig
zocht je
naar houvast
je opende
heel schuchter
zo liefjes
reagerend
op mijn tast
verenigd
keek ik
in je ogen
ik zag
mijn liefde
terug in jou
je wimpers
krulden
toen je
ogen zich
met tranen
vulden
jij was
voor mij
de liefste
vrouw
je lichaam
wiegde mee
in golven
totdat het
strand…
Keulse Zoutpot
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
753 en wit zeevlees glinsterend bestrooit
die geur van petroleum, wat olie in de pan,
schar en schol spartelen sissend,
hun witte lijven geuren knapperig bruin,
scherp en ziltig in oma's keuken
die heerlijke geuren van vis en zeem
en zout en petroleum: ze kleuren
mijn verhaal over oma en opa, die levend
langs de zomen van een bleekgoud strand…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 opnieuw
voor mij een must
met langs zijn kust
de opgetrokken zandkastelen
daar waar het schurend zand
de scherpste hoeken weg wil slijpen
waar zee en lucht verlangend maakt
het heimwee deinend weer ontstaat
en in de woeste branding
de liefdesgolven hoog op gaan
tot aan de maan
die langzaam op wil komen
hoe kleur- en vormloos is dat strand…
oesterschelpje
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 Het water van de Zwarte Polder stroomt in kleine waaierdelta’s
Naar de open zee die donker en duister lang bewaarde geheimen bewaakt
In onwezenlijke stilte raken zacht ruisende golven het vlakgespoelde strand
Diffuus verdwijnt een vage horizon in donkergrijze luchten
Een oesterschelpje zakt trillend weg in het natte zand
Vol verbazing blijf…
Zeewezens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
762 dagelijks lopen ze langs de vloedlijn
m'n vriend en zijn vrouw, beide bioloog
op een dag loopt zij de golven in
keert niet weerom, verdwijnt spoorloos
men ziet hem alleen over 't strand gaan
loopt de zee in, duikt onder 't golvendak
luistert, leert de taal van de oceaan
vandaag ga ik met hem mee; hij verdwijnt
in de golven, keert terug uit…
voetstappen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
945 Ik droomde eens dat ik
wandelde langs het strand
samen met God.
Tegen de lucht tekenden
zich perioden van mijn leven af
en voor iedere periode waren er
twee paar voetafdrukken in het zand:
een paar van mijzelf en het
andere van God.
Terugkijkend naar die
voetstappen zag ik opeens een
stuk waar maar één paar stond
afgedrukt.…
een simpele liefdesballade
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.659 aarde, hemel
een God mij schreef;
de wind zingt mij jouw lied
en met de regendruppels
bonst luid mijn hart
op blauwe hemelpoorten
ik bind om jou
onzichtbare koorden
een liefdesband uit woorden
en stuur met zonnestralen
lichten in de nacht
de vissen leer ik praten
een zee van minnewoordjes
die ‘k met de stroom verzend
tot op jouw strand…
Liefde van mijn leven
hartenkreet
4.1 met 46 stemmen
3.290 verlangens en stille wensen
We drinken samen een glas rosé
En zien de zon onder gaan
We lopen een stuk met de vloedlijn mee
En laten ieder onze gedachten gaan
Vanuit een ooghoek kijk ik naar je profiel
Je mooie bruine huid die heerlijke volle lippen
Ik herken weer waar ik op viel
Niemand kan aan jou tippen
En toch wij even samen op het strand…
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen vergruizen
onder onze ferme stap
de grijze hemel valt op ons neer
als een zware loden kap
We lopen langzaam verder
langs het stille verlaten strand…
verbaal proces
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.210 we rekenen af als volgt m'n vrind:
u levert mij twee ton witte zand
die stort ik op de bank en dan
loopt op die bank een vrachtschip vast
vol kilo's vers kamelenvlees
alert adopteer ik een kamelenwees
neem deel aan een kamelenrace,
die ik als underdog vlotjes win
de eerste prijs: mijn eigen strand
...als het dan wat warmer wordt
plaats…
San Pedro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.269 ik wist van de zee
niet meer dan de golfjes op het strand
maar ik kuste mijn moeder
en verliet het vaste land
waar de zee zich bewoog
daar ging ik heen en weer
en we aten spaghetti
of we aten spaghetti
en vervloekten Scarlettie*
en de haven van Venetië
nog meer
in San Pedro zijn de nachten
warmer dan aan boord
op de vraag naar wat liefde…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 hoge noten
blazen met euforie en klank
de koren groene velden stuiven
en de regen in een bariton valt
het licht blinkt uit in alle kleuren
door de zuurstofstaven heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze wolken weg
de ruimte deint, golft en ademt
alsof een branding tot leven komt
herinneringen spoelen door het zand
een nieuw strand…
Bang...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.197 Bang, mijn liefde ooit weer te geven,
om te stranden in hetzelfde gevecht...
Bang om weer mijn hart te breken,
hetzelfde hart dat bij jou zo heel
en compleet is geweest...
Bang dat ik mijn geluk zal gaan faken,
omdat mijn hart zonder jou,
ben ik bang, nooit meer geneest...…
lopen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
697 aanbidden vereren
zomer zachtjes door
luister naar de wind
ik ben zachtjes aan
niets meer
als dat kind
dezelfde elfde van de elfde
terug in stillte
herover mijn vrije geest
leest
verhalen uit de tijd gegrepen
lopen
en vergeten
loslaten laat los
vergeet de vos
laat de wolf maar los
wij waren immers toch
de klos
zomer
lekker
los
zee strand…
Zie, eeuwig rustloos...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.660 Zij wentelt om zichzelf, in kalme trots,
en schijnt in eigen grootheid te bedaren,
maar beukt, in zucht naar 't eindloze opgevaren,
weer 't dreunend strand, àl naar de wil des Lots.…
La Dame Blanche
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
650 wanneer mijn handen dalen
en tussen je lokken strijken
de geel grauwe sepia dagen geruisloos omslaan
scheer ik lager onder jouw wervelende vrouwenwolkendek
als de zuidenwind voluit duinen uiteen barst
mijn stem met fluweel stoffeert
( en al wat eb was
over mijn strand
woest vloed
blinkend als kind
met vlinders in handen
verborgen…
razernij
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
727 Hoog als een fontein
spat een waaier van druppels op
en spreidt zich uit over de grauwe natte stranden.
Grommend van onmacht
trekt de zee zich terug
beraamt een nieuwe aanval
weer belaagt hij de kust.
Uiteindelijk moe gestreden
nemen zijn krachten af
en komt hij tot rust.
het tij keert.…
Zwerver en elven
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.309 En langs de stranden
Waar hij ging
- Neem dan mijn handen,
Lieveling -
De stormwind riep en
De regen riep
- Je voeten liepen
Waar ik sliep.
Telkens bedolven
- Ternauwernood -
Kwam een klacht uit de golven
- Was ik dood.…
eeuwige liefde (5)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.235 Je zegt:
de wind heeft toegefluisterd
dat jij veranderd bent, gegroeid
en daarom nu kom ik je halen
vlieg met me mee naar witte stranden.
Ik ben steeds van je blijven houden
kon niet vergeten, keek uit naar deze dag
wat al gegroeid is, kan niet meer verzanden
hou vast mijn handen, de tijd is aangebroken
vertel je met een warme lach.…
Azulejos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 en bijzonder
Kustmammoetbomen of
Sequoia's met een historie
van echt eeuwen her
Prachtige kustlijn tot diep
diep-zuid
Portugese 'Noordkaap'
Meest zuidwestelijke
punt van Europa: Cabo de
São Vicente
Mooi' alledaagse tafe-
relen
Bijzonder raak, treffend
'p tegeltjes afgebeeld
ook dit is prachtig Portugal
naast zon, zee en strand…
Tot de bodem
gedicht
1.2 met 287 stemmen
18.465 Een flits van speelgoed, stranden, tuinen en tv.
Naar kades klauwen, in je kreten stikken, rond
die luchtbel, rond je hoofd, een engel die niet komt,
o de gestorven zomers in je mond.
-------------------------------
uit: Het Parool, 30 mei 2012…