3968 resultaten.
Verzet begint niet met grote woorden
gedicht
4.3 met 229 stemmen
47.525 Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden
zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in zijn kop krijgt
zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud
zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die een sigaret aansteekt
zoals liefde met een blik
een aanraking iets wat je opvalt…
Het kind en ik
gedicht
4.1 met 107 stemmen
32.929 Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.
Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord onder de griffel,
herkende ik, was van mij.
En toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
3.6 met 23 stemmen
3.869 'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.
-----------------------------------
uit: Het vader-huis (1903)…
Transparant
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.438 Op de achtergrond dooft vioolgeluid
- een wegterend decorstuk -
terwijl ik van de beslagen ruit
doorzichtige letters pluk
Langs druppels wegglijdende zinnen
glinstert het nachtelijk beminnen
Ik open het glimlachende venster
een zomernacht glipt in de winterkou
verbaasd ontdooit de tuin en wenst er
een streling en koesteren bij, in hardblauw…
De roos
netgedicht
4.4 met 34 stemmen
1.759 De roos is roos, haar licht en kleuren
ze komen hier maar aangewaaid,
bedwelmen ons soms door haar geuren
en hebben veler tuin verfraaid.…
De overkant
gedicht
3.0 met 308 stemmen
48.402 Door het raam zie ik
een vrouw haar kind slaan
de man komt thuis en slaat
zijn vrouw
ik sta en kijk
Ze zijn nu bij de buren
een veldslag huisraad
vliegt door ruiten
ik sta en kijk
Het huis vat vlam
en ook het huis ernaast
er liggen doden in de tuin
ik sta en kijk
Kinderkreten sterven weg
de overkant is een ruïne
uit een puinhoop…
Bezoek van een oorlogskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
937 zoveel
een blos en twee parels
met glazen geduld
lacht ze verloren jaren
zo lijkwit weg
voorbij dat weerloze
is ze zachter dan het wijsje
van de laatste mars
zijn scherven resten
aan haar voeten
dit is het einde
van haar radeloosheid
en nog het enig lawaai
met haar lach
ruik ik de bloemen
blader in de thee en
kijk naar de tuin…
vriendschap
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
552 ik zal je vriend zijn
in de uren dat je me nodig hebt
als eenzaamheid je hart vervult
maar bind me niet
zet geen hek om de tuin
waarin ik de zon koester
in de vrijheid van het licht
ik zal de wind voor je zijn
wanneer de zeilen van je schip
smachten naar een lichte zucht
maar bind me niet
ontneem mij niet de snelheid
dat het leven…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.675 hoe kan ik zeggen
dat vrijheid bestaat
als de nacht nog vaak
mij in zweet doet leggen
en de vroege angst
mij in het donker
geenszins verlaat
ik zie kinderen
spelen op het puin
van mijn jeugd
immers een deel
van de zwarte aarde
vind ik nog steeds in mijn tuin
ook al herhaalt de lente
zich telkenmale
ja,
hoe lang al in jaren…
toegangsbewijs
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.119 neem mijn liefhebben mee
naar de tuin
en vraag aan hen
die met stenen hoofden
de aardkleuren opgraven
of de kalkwitte woorden
op mij lijken
(je ne suis pas belle)
misschien
zijn ze slechts een vertraging
van oppervlakte, te eenvoudig
losgescheurd
uit een voldragen cirkel
van weleer
(je ne suis pas belle)…
Dag en nacht
gedicht
2.8 met 120 stemmen
47.524 Ik wilde nog iets kwijt
over de pretogen van mijn broertjes
verjaardagshond,
kamperen in de tuin, stilzitten,
kauwen op gras en klaver,
de maan uitzwaaien
in een warme slaapzak naast jou.
Aan jou werd niets gevraagd;
ik heb je uitstel gezien, wekenlang,
verzet tegen beter.
Vader kan zo weg zijn, zei de arts.…
Lentekriebels.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.253 We zitten heerlijk buiten
of werken in de tuin.
De winterjas is opgeborgen
de zon schijnt op je kale kruin.
Kinderen spelen heel uitbundig
niemand heeft een slechte dag.
En overal waar je mensen ziet
verschijnt er een stralende lach.
Geniet er vandaag maar lekker van,
morgen is het misschien voorbij.…
distelvink
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.583 snijdende jeugdherinnering
hamerslag op een dikke duim
vloeken die je vergeten was
jouw eerste woord
de verdoemde pijn
van zachte heelmeesters
maken stinkende wonden
gemis het hart in sluipt
zaagbekt en bijt
bloed brakend tussen gesloten vingers
jij zwijgt en wijst
naar buiten en bewegen
stugge kogeldistelkoppen
in een meewiegende tuin…
DE BRUG
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.800 Mijn vingers overtrippelen de gaten
Buiten mijn tuin ligt de rivier gebed
In maanlicht, en er rijst een brug van jade.
Een brug van jade overspant het licht,
Mollig van schaduw aan haar ene zijde
Een smalle schaduw schuifelt in het licht,
En buigt zich over en staart in het wijde.…
IJzeren poort
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
888 ik blijf daar altijd staan
Als ik door de koude staven
Behoedzaam kijk of luister
Is het daar zo stil en duister
Alsof het leven ligt begraven
Ander loof groeit achter ‘t ijzer
En de wind blaast harder aan je hand
Als je hem doorsteekt naar die kant
Bovendien is het er grijzer
Ik zie er nooit een mens of dier
Al wordt de donkere tuin…
Keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
985 Als het ooit weer vriezen gaat
de vaarten stijf bevroren
de ramen met ijsbloemen bedekt
jouw ogen die naar buiten kijken
De tuin gelijkt een woestenij
de bomen kaal tot op het bot
op hun bast onze handen gelegd
voel het kloppen van hun sap
Zullen we blijven voor de maan
of weggaan met de sterren
Wil je niet meer het licht delen
van een…
herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 de klimop in mijn tuin
vol bijen en vlinders
oktober
de dagen vliegen voorbij
gedachten
zit op de top van een duin
en kijk naar de beelden
die langzaam voorbijgaan
groeiende halmen
een vreemde stap in het donker
je ziet het niet
stapt blind over de duinen
nachtblind
we lachen
de zee achter de duinen
lichtjes schitteren op de golven…
Kerstboodschappen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
719 Tuinen vol puin
drijven uit onze handen. Alleen de laatste kiezels
dansen bogen in het ogenwater van overmorgen.
(c) pietersz van calumburgh…
Dagpauwoog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.120 Kijk hem daar nu vrolijk spelen
in de tuin daar met die vlinder
sprak zijn oma in verlangen
hij wordt vast ooit bioloog
Waarna de kleine opgetogen
weer naar binnen kwam gevlogen
en hij hield zijn kleine handjes
voor zijn oma iets omhoog
En oma zag tot haar verbazing
daar twee grote vleugels liggen
die hun lijfje moesten missen
en ze hield…
Beelden in reliëf gegeven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
593 de hemel bleek weer paradijs
met eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
weer toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten…
Ik zag je.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.078 Ik zag je in je tuin, op het strand,
in het ontwaken zie ik
je eerlijkheid, je schoonheid
weer hevig naast me neergevleid,
Oh lieftallige schoonheid!…
beest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
550 er kruipt iets over de vloer meneer
wat is dat nu telkens weer
blijft het even staan draait zich
om en kijkt mij aan
er wacht iets in de tuin meneer
hetzelfde ding schuin onder de conifeer
met rode ogen en gemene mond een
hangende buik en tong op de grond
er zit iets in mijn stoel meneer
met mijn sloffen aan schommelt het heen en weer…
Geen kind meer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.161 Sesamstraat,
gebrabbel,
spelen in de tuin met de dochter van de buren en de hond,
vlinderkriebels,
haren kammen,
chips zo voor het slapen gaan.
Al dat ik zo vreselijk mis.
Ze zei dat ze geen kind meer is.…
"De zon schiet gaten... ",
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
652 Graven geleden,
was de aarde nog één tuin,
nu een Fata Morgana.
Licht zichtbaar in leegte
op de grens van het duister,
door onzichtbaarheid.
Ziener met één oog
tovert blinde tekst omhoog
bloem van gedichten…
Dagdromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
828 Mijn dromenland ligt ver van hier
bestaat uit liefde en maneschijn
en tuinen vol roos of violier
wat zou ik graag daar zijn.
Maar midden in een stille nacht
komt eindelijk die droom aan ’t licht
en als ik dan al wakend wacht
schrijf ik hem midden op de dag
------------- als een gedicht.…
Gevlogen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.669 Als zij zich door de tuin begaf
schreed zij, zweefde zelfs
De glazen rinkelden niet eens
Zo zacht mee buigend was haar tred
bij het serveren van de thee.
Toen zij het dak afstofte
ontbrak trap en tree.
Het venster was gesloten.
Met een hand voor ogen tuurde ze.
Ze was sowieso naar boven georiënteerd
de laatste tijd.…
EENHOORN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Jonge maagd
Veilig in omheinde tuin
Jij temt met je handen, streelt
De woestheid uit mij weg
Mijn hoofd leg ik in je schoot
God duwt al de ziel van Zijn
Zoon richting conceptie
Ik stond slechts symbool voor
Zijn latere Lijden
Men noemt mij fabeldier
Mythologisch, fallisch wel
Men is vergeten dat ik echt
Bestond, nog steeds besta…
Als een magneet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 het was die straat
dat huis
als een magneet
trok het mijn aandacht
de bewoners
waren slechts passanten
op doorreis voor even
op zoek naar het leven
de tuin verwilderd
ooit gesnoeid door
ondeskundigheid van
mensen zonder tijd
de voordeur opende
in kraak en braakte
altijd lieden uit op hun
vlucht naar frisse lucht
honden meden…
Piano septet in piep-klein
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
526 De poes die wij met Kitekat behagen,
verrekt het, zich als roofdier te gedragen
en voert een onbegrijpelijk beleid:
Ze gaat de tuin in om een muis te stropen
die zij luid mauwend in de kamer brengt
-waarbij het dier geen haartje wordt gekrenkt-
om haar vervolgens vrij te laten lopen.…
nog onverzonnen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
564 dromen van ooit een ander
gedicht dat zich niet meteen
ontbloot of gewonnen geeft
zoals een schilder bij ‘n leeg
nog maagdelijk doek in vage
tinten verzonken blijft
en de merel in de tuin nog
een poosje zwijgt voordat hij
in alle vroegte z'n liedje fluit
zoals ‘n woord geduldig rijpt
op zijn eigen uur en tijd in
het daglicht kruipt…