3205 resultaten.
De eerste ooievaars.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
791 Ze sprongen opeens op; en verdwenen daarna gezwind.…
Taalgevoel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
460 Als woorden als flamingo's of als ooievaren vlogen
met machtig majesteitelijke trage vleugelslag
en voor verbaasd verraste oogpupillen langsbewogen
in V-formatie dan uit 't zicht verdwenen als de dag
die lijkt te smelten met de rood-paars-gouden zonnekogel
zoals wij ons het sterven denken van de mensenziel:
nog even melancholisch wachtend met…
aan het oog onttrokken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 tweeduizend jaar ben je
adembenemend jong
je kinderlijf tachtig
stamelende centimeters lang
bij toverslag verdwenen
Isis' krachten
Ra stolde de zon
Horus doofde het licht
de mens stolde
het vloeibare lichaam
van de kleine jongen
tot onvergankelijkheid
de zachte hand van Anubis voerde
het kind naar het dodenrijk
de oever langs…
Jaren later
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.500 ter wille van één rilling en wat dringende driften,
om wat ik niet vermocht, vermogenloze danser,
maar om verdwenen zwier die óns bewonen bleef
zoals een nachtelijke balzaal, al verlaten,
geheel vervuld nog van de trieste walsen,
om alles wat niet blijft, blijf jij mij over,
want alles gaat voorbij, maar niets gaat over.
-----------------…
Mijn vluchtige vrijheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
537 kom geef mij je hand
in het samen ontdekken
van de lege plekken
in onze toch rijke geest
ooit was er
een intens contact
met alles wat leven
materie en verschijnen had
maar onze werkelijkheid
is zintuiglijk verschraald
in onze hersenen zijn die
talenten nog niet verdwenen
voel hoe de eerste
stromen door de neuronen
van onze vingers…
Huilende struiken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Het wenen verdwenen, herrie
overstemde het, toch was 't
warempel net, alsof er huilen klonk
ik sta nog steeds te zoeken!
Dan stopt de motor, brandstof is op
weer klinkt zacht geween!
Het zijn de struiken die niet gesnoeid willen
oei, dat is nou gemeen!…
Natuur- lijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Wanneer de avond valt, de wind is verdwenen
zijn we de ochtendellende ook weer vergeten.
Kilometers lange file’s hielden de wegen bezet
honderden mensen kwamen te laat, of haalden ‘t net!
De regen die door de straten joeg met een enorme vaart
hield mensen thuis, veilig bij de warme haard.…
jou vergeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
665 jou vergeten omlijst het geheugen
met kwebbelende lachspiertjes
die iedere wond bedekken met
de jaren die je bij ons woonde
vandaag kwam de echte pleister, het
hechtte aan de tijd die zich laat kennen
in lange baarden en verdwenen momenten
waarvan we dachten dat ze nooit zouden vergrijzen
iets achterlaten in het vergissen in de
daad van…
Ik droomde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 'k vroeg iemand welke richting 't meer nu lag
ze wees, ik liep,
'k bekeek me in een winkelruit
zag me licht gebogen in een huppel gaan,
alleen en zong een lied
en vraag me nu nog af
waar jij zo plots verdween.…
Gebroken liefde
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
826 De weerspiegeling in mijn hart
verdween in het niets.
Verloren zijn de teugels,
die zo strak waren aangespannen.
Stenen werden opgebouwd
tot een stevige burcht.
De funderingen waren lucht
en dreven als wolken weg.
De wijzers van de tijd
stonden met de seconde juist.
Nu is er een wijzer weg
onherstelbaar gebroken.…
Raadselachtige landloper
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
601 konden we verhalen formuleren
maar misschien was het slechts taal
om elkaar te achterhalen
in frisheid van de ochtend
jij houdt mij slechts bij je
om te blijven dromen over zwijgen
de eenzaamheid is ondraaglijk in de nacht
waarom koester jij mijn dromen
omdat de maan weer naar je lacht
is alles wellicht zinloos
achter horizon verdwenen…
geschiedenis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
808 alles wat geweest is
over wat opa's en oma's en hun opa's en oma's vroeger deden
en hoe zij soms onder oorlogen en aan besmettelijke ziektes leden
overal heeft zij plaatjes bij en vaak ook filmpjes met geluiden
zoals over de 80-jarige oorlog met het spaanse zuiden
ik zit nu met mijn huiswerk thuis aan de tafel op een stoel
en helemaal verdwenen…
Brexit zonder brains
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
602 ££ A Foggy Day In London Town
in Londen aan de Thames €€
De act van May in 't Lagerhuis
één schorre horrorshow
in het theater van de backstop
van de brexit aan de Thames
als Belgische bonbon
met Brussels logo haar pleidooi,
een voorstel slechts, een schamele fooi
werd weggestemd en weer verdween
een broze Brusselse praline -…
Parels voor de zwijnen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 door ervaring de waarheid kantelt
en verder reikt dan op het toekomstig pad,
zocht naar poort in het hof van Eden,
maar dat ligt te ver in het verleden
wist niet wat het betekent en lijkt een
onwaarschijnlijk en omzichtig verhaal
in een vergeelde krant, verwaaid nieuws
geschreven door een dezelfde hand
waarin de parels zijn verdwenen…
Overweging over wegen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 En ik die weer ondergronds verdween
Je belde later of ik goed was thuisgekomen
Ja maar puzzel nog
hoe wegen liepen, lopen…
Lange warme haren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 verspreiden en die
niemand ooit had gemist
nog ken ik de
woorden stralen
en gloed maar het
licht wist niet meer
hoe dat moest
met die lange zachte
haren ja dat was altijd
moeders groet maar
die geboortewarmte
was weg voorgoed
waar wij elkaar en
alles om ons heen
ooit bezieling gaven
in liefde aandacht
en licht was dat verdwenen…
Pluk de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Gisteren is verdwenen,
morgen is nog niet verschenen.
Kijk naar het nu, doe wat je kan.
Want is hij om…
wat doe je dan!…
Hun schepping
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
464 zachtheid met
universele empathie
in volwassen sfeer
kwamen was
verweer onmogelijk
helaas kreeg een
liefdevolle bedding
door de constant stroom
een verharding uit
levensbehoud waar
de oevers verzakten
ik heb liefde
en lijn in hun
schepping gelezen
alsof ik mijn bestaan
maar nu in liefde
opnieuw mocht beleven
de keien zijn
verdwenen…
Jas van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 in wiens kast hang je
of ben je allang gegooid
op de vuilnisbelt van het leven
lig je bij het leger des heils
of ben je nu een poetsdoek
of ben je nu die zwabber in de hoek
Zoals jij vind ik er nooit weer een
jij die voorgoed verdween…
GRIJS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 de kleur ging heen, de klank verdween:
grijs is het land. grijs is het land.
de hand grijpt haren samen in een dot.
het richt de lippen en het lijf wordt zot.
het breekt het open, duwt, en strandt:
grijs is het land. grijs is het land.…
Gitje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
491 Gitje op haar schoot
en keek gezellig mee
Gitje mocht niet naar buiten
voor het katje was dat pech
maar ze woonde nou eenmaal
aan een hele drukke weg
maar op een dag gebeurde het
iemand liet de voordeur open
Gitje zag haar kans
en was de weg vlug opgelopen
de auto die met grote snelheid reed
zag het katje over het hoofd
toen hij verdwenen…
Warmwatervisjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 sierlijkheid en
kracht was alleen
terug te vinden in
de genenbank die
hen als combi wisten
het was gedaan
met de diversiteit
zoals die op aarde
altijd had bestaan
oceanen gingen
overstag oerwoud
baarden woestijnen
zonder vegetatie en oases
zelfs de dood bleef stil
liggen in windkrachten
die ons begrip sterk
te boven gingen in
verdwenen…
Verlanglijstje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
591 Sint, moet u nou toch eens horen
Ik heb ergens mijn tijd verloren
Ik heb hem lang lopen zoeken
Heb gekeken in alle gaten en hoeken
Maar mijn tijd is gewoon verdwenen
En er is niemand die mij uren wil lenen
Nergens kan ik een beetje tijd kopen
Heb er stad en land voor afgelopen
Het is namelijk een vaststaand feit
Ik heb veel en veel te…
Uit het leven van toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 voldoen niet meer
zijn sleet geworden
erop leven
wringt steeds
meer en doet
behoorlijk zeer
wij zijn ze
ontgroeid omdat
wij te lang zijn
blijven bloeien
zijn blind en
te gemakzuchtig
om ze te snoeien
wij zijn lang
gebonden geweest
aan allerhande
structuren die het
gemak van de mens
hebben gediend terwijl
alle innovatie verdween…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 huil niet, mijn kind, om wat verdween
mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte
niet de leegte, maar de herinnering
is waar mijn liefde eeuwig zingt
glimlach om de paden die we liepen
om slapeloze nachten vol verhalen
mijn stem, mijn lach, mijn warme blik
leeft voort in jou, dat is mijn geluk
ik ben de zon op jouw gezicht
een haven vol geborgen…
Si je veux
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
547 '
verdween toen langzaam
uit het zicht...…
Leegte in het zicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 En verdwenen.
Nochtans ging het niet om een moedervlek,
meer of minder
van het één of
om het ander;
de regen bleef gewoon ratelen,
iedere volgende morgen, als zij
.
De ingeslagen woorden vingen het vocht
waaraan het mos hechten kon;
de weken die voelden als zeeën; bloemen,
uitgeleefd in een teruggeschrokken tijd.…
Mo, een jongen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
526 hij is tien jaar zijn naam is Mo
een jongen met één been en krukken
hoeveel plaatjes fotograaf moet je schieten
om te zien dat het kind in hem spoorslags verdween?
het kind weet dat het jouw werk is
maar wat maakt jouw foto van hem?…
als dokter der filosofen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 ik zou de gedichten lezen
en al vrezend zeeg jij neer
bezeerde jouw tere knieën
bijna weer voor de tigste…
mijn glimlach glom zelfs
als pleister op de wonden
jouw zonden verdwenen
in het stralen van mijn…
jij mag mij zeker beroeren
met ruwe handen, je grove
mond mijn naevus kussen
sussend in mijn oren…
je hebt mijn hart zover
opgestookt…
Witte stilte muziek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
236 gepakt
voordat ik hem
zag zoeken naar
zijn al even grote
steun en toeverlaat
in samen stromen
warmte en energie
naar onze wereld die
wij aan het bouwen zijn
flitsend snel in tal
van vormen en kleur
in de gewijde
witte stilte muziek
begeleidt door
het palet van de
karaktervolle donker
rood scharlaken
schakeringen van de
bijna verdwenen…