Alle inzendingen over ademen

5125 resultaten.

Sorteren op:

Als het stormt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
werk raken bakens in mij los zo menselijk sterk, teer als mos als eb aan mij zuigt en ik de boeien pak ben ik niet meer overtuigd, is mijn zelfvertrouwen zwak vanaf de drassige oever zie ik in de verte de horizon, eens het beloofde land, verward zie ik een schim steeds minder aan mij verwant als ik over liefde spreek stokt de adem…

de eerste sneeuw

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.040
woorden vallen langzaam in de ochtend het is november een maand om niemand te vergeten ik zie haar in de open buik van het verleden we fietsen de dag tegemoet langs weiden die dauw dragen leven en ademen het licht zonder aarzelen het sneeuwt vlinders En vlokjes Langs twintig lente Seizoenen ook dit jaar ga ik stil voorbij…

trage inkt

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
waar het ijs zich manifesteert in klompen van ruw ballast, als baldakijnen van het schoonste laken in wit tot soberheid van kleur, het damast stevent af op een niet-ontwaken het ijlt in het geeuwen van rust het adert in stromen van zwijgzame leergierige momenten, het doopt de dood in trage inkt en zegelt de bestemming tot waar mijn adem…
elze27 december 2013Lees meer >

Aurelia

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
wat niet wil deze tango zonder lijven te raken vroeg de maan aan de aarde stil een jaar met louter schrikkeldagen kent ook uren van verborgen leven die zich nooit zonder te vervagen aan de openbaarheid prijsgeven nachtvissers blijven water verzwijgen zodat bovendrijven geen moeite kost en geen rimpel in gladde huid kraakt het is de adem…
Iniduo10 januari 2014Lees meer >

ONTBOSSING

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
het zijn de vogels op hun vlucht zij ondergaan hoe klein ze zijn boven kale vlakten hels venijn adem stokt veelvuldig in een zucht bomen op schavot is geen gerucht natuurverkrachting is hun pijn de bijl hakt scherp in levend brein er kleurt geen hoop als enig teken het is vergrijst in doodse deken smorend dreinen spoken in het vuur de…

bliksemliefde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
ik struikel over de letters in mijn hoofd als ik je naam lees in je blauwe ogen je jaagt een leger hazen door mijn bloed en rilkoorts rolt over mijn huid ademen is je onweer inzuigen en je stempelt mijn huid vol vervaldata en streepjescodes in te ruilen voor zachte zoenen ondertussen wandel ik door de warmte van je naam en knabbel op de letters…
ZEGERS18 april 2014Lees meer >

long time... no see

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
vanuit het glazen huis dat vrijheid heet fluistert een decreet rond veilige besluiten achter ruiten blinkt slechts zwart beplakt, waar duister rauw doortrokken wordt door smart een hart klopt hoopvol binnen dat wat zuiver ademend, de roep van leven weet zelfs nu na zoveel jaren onderdrukt het beeld vol gas met glans de vuile spiegel…

Transplantatie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 788
Ze kijkt beduusd rond bukt en strekt haar hand ze wil plukken maar het lukt haar niet een onzichtbare macht verlamt haar hand de adem vertraagt en stokt in stuifmeel ze hoort een gedempte stem kleurrijk ruisen de onuitgesproken mare verbloemt niets het open veld juicht lenig vleit ze haar frêle lijf tussen paradijselijke tinten…

Getuige

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
vermoorde Baby´s wilden mijn ogen verblinden En toch bleef ik kijken, Het is mijn werk, De waarheid hoe erg ook Moet ik onder ogen zien - 's Avonds, op mijn kamer, Schrijf ik op wat ik gezien heb, En merk ik dat het schrijven Mij lucht geeft, woorden die Opwellen uit mijn verdoofde Hersengebied, die mij lucht Geven om te ademen…

novembermaand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
zo snel op glad ijs schrijft het schrift zichzelf een weg door de muren van onwetendheid Bestaansrecht als een totempaal boven het water dat volledige ingaven geeft tot ons gegeven leven waarin alles past als een puzzel van onwetendheid Centrale zenders van onze komaf stam der stam creëert een simpele sieraad in een duikvlucht van adem…

De uren van geluk

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
nog zomer ik op vergeten rozenblaadjes tel de wolken als makke schaapjes aan mijn voet voel je adem als een zwoele wind zie en profile de schaduw van een zorgeloos kind speel eindeloos met vingers in het ontdekken van je hand de harde en ook zachte kant je lach en ogen hebben mij betoverd meegenomen in het oogsten van gevoel…
wil melker11 november 2014Lees meer >

In vleugjes tocht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
het raam is donker maar de deur staat aan in vleugjes tocht laat het huis zijn adem gaan vertelt in geur de kleur van bewoners in een subtiel onderscheid geeft zij hun geheimen prijs het ongewassen raam oogt weinig openheid en orde de deurmat is versleten door generaties voeten vegen toch bel ik aan laat het verleden staan het zo…
wil melker17 november 2014Lees meer >

O, dat ik ooit nog eens

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.292
O, dat ik ooit nog eens een vers met o beginnen mocht, dat het dan ongezocht een ode werd waarin zeg maar een dode dichteres tot leven kwam ofwel een warm lief lijf tot marmer werd waardoor voor wie daarvoor gevoelig is een adem ging als was het leven nu voorgoed betrapt.…

Aan de wandel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
boezem mijn waterbeemd aan brede stranden gelegd naar het vasteland gedraaid westenwind met tussenpozen, zeearmen mijn duinen met boombestand groene bossen bijnamen, vloed, waterkant noordkust, afkalvend heden bruine kiekendief oostplaat, nest van gebeden pleisterplaats voor helden tussen eb en eiland ligt uitgestrekt de adem…
Iniduo4 februari 2015Lees meer >

Vrijheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
op de grens tussen Irak en Iran ergens Identiteit gevangen op de grens van huid en ondergoed vastgespeld Een denkbeeldige lijn tussen moederland en vaderland de vrieskou van de woestijn IJspegels en sterrenlicht maken de morgen mogelijk Terug en weg naar Nederland het hart zucht, klopt traag het hoofd vol van halfslaap adem…

Beklonken en verdoken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Jij danst rond prille eenzaamheid aan de kolkende rivieren van een verdoken droomland je verlangt naar de onthulling van het geheim in dichte duisternis zonder enig licht maar de stem geeft geen geluid adem brengt slechts sereniteit om de diepte van jouw afgelegenheid te ontwaren hoor je de echo van jouw leegte het intieme vacuüm van…

In therapie 2 Wees een kind deel 1 & 2

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Spek) ga daar maar liggen op die mat, op je zij doe je ogen dicht haal rustig adem en denk aan niets ik kom zo bij je zitten en duw mijn bips tegen jouw buik en dan zal er iets gebeuren 2.2 Er is een kind geboren hoera!…

Afscheid

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 817
Zon en regen, gang van eeuwen steeds opnieuw waar adem gaat; voor de liefde en het hopen is het nooit te laat. Mensen gaan en mensen komen, strijden, lachen, werken, dromen, alles wat er hier gebeurt wordt door liefde ingekleurd tot we 't licht zien en ervaren: liefde kan slechts liefde baren.…
Adeleyd24 augustus 2015Lees meer >

donderteken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
donder wentelt het mes op de wetsteen flikkert de wolk gedrenkt in voorgevoel van wat wordt voorgeschreven onder het soepel buigend lemmet keert een witte siddering runentekens heet staal ritst aan de donkere hemel voorteken dat de aarde moet lezen het brengt een kentering aan de lauwe adem van de avond het schrift scheurt…

Rozenkransmaand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Voor Mila Op het rechte pad Groen aan weerszijden Werpt het rad zijn schaduw Hoe regelmatig draait het Rustig haal je adem, zelfs De ganzen houden rekening met je Geluidloos promoten ze groei De zon in de rug trek ik de kar Dat je de mond van je moeder hebt Gebarentaalt het riet De wilgen vormen een erehaag Die niemand beknot…

een streep licht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
de horizon kleurt vaal oranje in het licht van de ondergaande zon aan de hemel verschijnt een donkere dreigende wolk we wachten op het langverwachte kind het vervlogen weemoedige lied de laatste adem in het schaarse licht kan eenzaamheid zonder kloppen binnenkomen kan verdriet uitbotten tot schoonheid in de schaduw…

Er willen zijn

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Dat wat adem in jou heeft voorrang geven. Ook al brandt de vlam wat te traag. Het is die spirit in ons dagelijks leven uit welke elke mens leven mag. Die ons opwekt om voort te leven. Fundamenteel doet opzien met gezag. Het avondrood dat eens zal gloren. Elke dag brengt ons dichter bij dat doel.…

Ik moet het doen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Het stof verstikte mij, de adem werd mij ontzegt. Ik trok aan de noodrem. Het levensritme begon weer aan zijn normale tred. Het bewoog op de gekende wegen. Het werd weer helder, ik had teveel gezwegen.…

Dat wat is

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 804
Dat wat is openbaart zich Geschapen Of geëvolueerd leven ontstaan Vanuit een kiem Een cel Een bacterie Een organisme Dat wat is de mens Die in de chaos orde schept En In de orde chaos veroorzaakt immer zoekend naar adem In de storm Dat wat is Openbaart zich In alles Vloeit Groeit Sterft Laat los Dat wat is Is in samenhang…
ebba31 augustus 2017Lees meer >

Wens

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 808
och, kon ik spelen spelen op een klarinet het hardhout warm rustend in mijn hand mijn adem trillend zangerig langs het riet och, kon ik spelen spelen op een klarinet gelijk een goudvink zijn toonverhoging aan het einde van een liedje zet och, kon ik spelen spelen op een klarinet ik kan enkel klanken laten dansen uit mijn pen…
Hilly Nicolay16 september 2017Lees meer >

ik toon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
dewelke mij telkens schoffeert wanneer mijn innerlijk zwijgen zich opoffert aan de beweging van de dag, die weer ontredderd langs de oneindige horizon telkens tracht om balans vinden - ergens tussen hemel en aarde - er hangen graven tussen de grauwe nevels waar de dood zichtbaar in een snijdende taal wordt onthaald door alles wat in mijn adem…
elze26 oktober 2017Lees meer >

Liefdesvallei

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 662
Liefde had geen positie was bewegingloos stil in serene kalmte gelegen toen ik je vroeg om een antwoord in de nacht hield jij jouw adem in om niet te voelen hoeveel ik van je hield vroeg je me of ik alles om wilde keren wildernis en beschaving vertrouwen en lust omdat het donker was wat je me vroeg deed ik uit gewoonte het licht aan…
mobar15 februari 2018Lees meer >

Babilon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
omgaan met het onmogelijke is in het leven een hels karwei het is vibreren binnen het ongelijke en beperkingen van nature aan je zij uit alle windrichtingen wordt aan je getrokken waarbij het gevoel het verstand overstijgt dan resteren enkel vergruisde brokken waarbij de adem ook nog het stof opzuigt men is verslagen, ontbeert de juiste…