5581 resultaten.
JUDAS-KUS
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.967 En onheilspellend blonk
Op Judas’ rosse lokken ’t avondrood.
En elkeen at van ’t brood en elkeen dronk
De purpren wijn, die hem Zijn liefde bood.
Doch ’t brood was Judas bitter als de dood,
In elke wijndrop gloeide een helse vonk.…
Idealen
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.693 "Mijn ideaal van zaligheid en deugd,
't Volmaakte, waar ik immer naar zal streven,"
- Zo spreekt de roos, "is een kortstondig leven,
Vol kleur en geur en tederheid en jeugd." -
"Is dàt me een ideaal!" spreekt de eik.…
Eene seninghe van Sente Loysevele
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.224 Wie kent hem niet Sint Elooy
onder de echte paardenliefhebbers
nog steeds aanbeden en aangehaald
heilige bisschop met smidsverleden
vandaar ook patroon der smeden
Die ruin ros en mens laat delen
via tal van vaste formules van zegeningen
gaf zijn naam aan de aanpak van nagelgaten
eerbiedig Sint Eloois-evel geheten
Tot ons gekomen via onzichtbare…
Mate van verschil
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
838 wel de beelden in mijn hoofd
de koude die we deelden
hartstocht en opnieuw de kou
van sterren en planeten
Tussen ons loste de afstand op
Jij wilde niet met mijn voeten spelen
verwachtte hetzelfde van mij
Achteraf had jij het gelijk aan je zijde
groeide de afstand lichtjaren ver
terwijl de kleur van de ochtendster
zich telkens in ander ros…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Links het duin: er langs een rose rand
Rul doortrappeld, ondoorwaadbaar zand:
Rechts de zee: een altijd ruisend wonder.
En als eens Joannes, de verkonder
Jesu Christi, zie 'k een muur, een wand,
Opgebouwd door 's krijgsmans stalen hand,
Onder roff'len en kanongedonder.…
Boodschap?
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
767 De boodschap trof haar als een dolk,
een pijl die trillend in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw, langs witte hemelbeken,
koos zij voor het zonlicht in haar hand, die
haar een helder en fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmand een altijd brandende
diamant, die zich liet ontvallen uit haar…
CIRCUS-RIJDEN
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.425 Op melkwit paard, met telkens wuifgewiek
Van d' open kelk der rose rokjes, rijdt
Een tenger meisje, als vleugelen gespreid
De ranke lelie-armen, bij muziek
Brutaal van koper-schetter-jool, bereid
Tot vogelzweven, voor verwend publiek,
Door linte'-omwoelden ring die, star-comiek,
Een clown hoog óphoudt, dat zij 't blank doorrijt'.…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte
per voertuig verdween
er stroomt nog wat water door stille rivieren
er houdt nog één boompje haar blad even vast
de adem van morgen valt wit op de golven
legt zorgzaam een deken op hemelsblauw gras
***
Prijswinnend gedicht wedstrijd Raadselige Roos…
Promissie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 .
***
Prijswinnend gedicht wedstrijd Raadselige Roos 2011,
Literair Café Venray…
IK BEN EEN PAAR KEER GESTORVEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.236 --------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan Roos te R.
die na 54 jaar relatie haar draai probeert te behouden!…
En hoort uw hart
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Tracht in u-zelf berustend te geloven,
aldaar ge uw hart, aldaar ge uw bloeme beurt,
indachtig dat geen roos in de ijlte geurt.…
Op een huid van Indisch goud
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
708 ondoordringbaar doodzwijgen
Hij drinkt zijn verdriet van harde tranen
verslikt zich en barst
Hun oudste dochter is reeds het huis ontvlucht
Bekleed haar ‘ vrijheid ‘ met taal en tekens
uit een niet geziene wereld
De andere dochter waaiert door de kamer
als een wajangpop, maar haar schaduw
danst niet mee op de klanken van de stenen roos…
lentesprongetjes
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
803 zie je, ik hou van je
ik leg een vers neer
van Gorter en wens luidop
het minnekozen
*
'n golfje op mijn wang
waai me zonder schroom
naar de ruimte van de zee
opdat ik kan zien
*
aan de rand
in een vuistvol licht
richt een vlinder zijn vleugels
net boven de dood
*
vaas
voor het vensterglas
gevoelt een roos de lente
en…
Elvis Presley zingt Aaron Schroeder
gedicht
3.0 met 2 stemmen
10.804 Ik grijp je en ik kus je zonder meer,
niet los te rukken door het sterkste ros.
Je moet eens voor de aardigheid proberen
een kleine tijger-baby weg te pakken
terwijl de vader-tijger op hem past.
Zo zal de liefde ons verbinden, heren!
O ja, ik zal aan jou als lijm gaan plakken,
als tijgerlijm, zo plak ik aan je vast.…
Uitgeblust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 Ik luister nog slechts naar de fluistering
van on-gezaaide liefde
die als een wilde roos uitbloeide
en verwelkt in de branding van de dageraad.
Kan het zijn dat sommige creaties in het leven
echt alleen gebaseerd zijn
op het verlangend chaotisch denken in het heden?…
VAN EEN LIEF VROUWENBEELD.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 De gele golven van de Scheld'
Gelijken uwer lokkenpracht;
Uw wang, een geurige roos uit 't veld,
Waarop de zielenvrede lacht
Vol gloed!
Uw gang is licht gelijk de wind,
Uw lichaam slank als ene slang,
Gij dartelt als een argloos kind,
Dat springt door haag en bloemenhang,
Vol glans!…
- Klaarlichte dag -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.333 zoveel betekend
rouw geassocieerd
symboliseerde de roos
langere bloeitijd wordt later..
herinnering wordt de dood
realiteit...deels
aanvaarding in schoonheid
ingebed in allerhande
teksten en pronktuinen...…
Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.193 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt…
imidacolprid
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
581 Voor luizen in de roos het zelfde lied,
geen zeepsop, nee u spuit weer lustig voort,
het spreekt vanzelf met ~imidacolprid~
de vuiligheid die al wat vliegt vermoordt.
Nog even en u merkt tot uw verdriet
dat u in ’t veld geen leeuwerik meer hoort.
Dat komt dan door de ~imidacolprid~
de vuiligheid die al wat vliegt vermoordt.…
IN DE MOSKEE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
885 Trots op het witte ros, dat buigt gedwee,
Verheft hij zich, de Sultan, met gebaar
Van heerschappij, en angstig deint de schaar
In 't vale schemerlicht van de moskee.…
Ik zag met pronk en kostbaarheden
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.308 IK zag met pronk en kostbaarheden
en een hooghartig oogopslaan
een pauwenveer in de koraan;
de groen en rosse strengen gleden
over de tekst, het wuft verguld
had al de bladzij opgevuld
en midden in de soeren lag
de blauwe spiegel en zijn lonken
de strakke verzen overblonken
lichtzinnig spelend met de dag
en bont juweel en wulps azuur…
Mistige Allerzielen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
849 Een mistige Allerzielen
gehuld in treurnis en tranen
zoeken wij verwante namen
van hen die ons nog bezielen
zij die ons zijn voorgegaan
hun afdruk hebben nagelaten
liggen onder een steen begraven
waar wij nu biddend voor staan
een steen die mossig begroeid
tussen ‘n gazon dat pas gemaaid
met rosse herfstbladeren…
Christus stervende.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
905 Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken
Die kwijnen als een roos die dauw en warmte derft.
Ach wereld, die nu al van zijne volheid erft:
Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelrijken,
Bewoonderen der aarde, ey! toeft gij te bezwijken,
Nu Jezus vast bezwijkt, nu uwe Koning sterft?…
buiten diensttijd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
702 ik ben ruim dertig jaar agent
heb vele dingen meegemaakt
altijd het gezag erkend
en tevens nooit mijn plicht verzaakt
maar in het weekend ga ik los
dan wil ik van geen regels weten
dronken in mijn stalen ros
de wereld om mij heen vergeten
toch ging het gisteren fout
ik reed aan de verkeerde kant
en dacht: dit snijdt geen hout
ik ben toch…
Zomerweelde
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
825 Diepgroener wordt het lover
roder ’t hart van de ontloken roos
die zich uitgesproken in de zomer
door een vlinder lief gekoosd.
Verlangend naar de avondwinden
de nachtegaal die zijn hooglied zingt
doorheen de hoge kruinen van de linden
waar dichtbij het hart de rust weer vindt.…
Herfst en Allerzielen
netgedicht
4.9 met 50 stemmen
9.522 Tussen engelenkopjes en gedachtenissen
lezen wij namen die met ons zijn verwant
en doorheen de stille tranen die wij wissen
geven wij de roos van liefde uit onze hand.
Herinneringen komen sterk tot leven
soms van heel ver of nog van dichtbij
dankbaar om wat zij ons hebben gegeven
blijven ze innig verder leven aan onze zij.…
voor echte liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 opmerkingen over je prachtige ring,
veranderde al een heleboel,
rustig gingen we praten over de jaren,
een rugzak hebben we allebei,
we bleven elkaar in de ogen staren,
daarmee voelden wij ons even vrij,
vrij van de wereld en de zorgen,
vrij van de dagelijkse sleur,
even niet hoeven denken aan morgen,
en het gaf ons leven nieuwe kleur,
een roos…
Boodschap?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 De boodschap trof
haar als een dolk,
een pijl die trillend
in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen
op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw,
langs hemelse beken,
koos zij voor het zonlicht
in haar hand, die haar een
fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmant, een
eindeloos brandende diamant,
zich liet ontvallen uit…
Dichter tot elkaar verbonden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 We sjouwen onze molenstenen
over een maakbare wereld, haar
grond wordt zachte aarde die we delen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
memoires die allen over de horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos van de
ons toegestane tijd, zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst waarin hopen…
Is alles wel liefde?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Nog worden we niet vatbaar resistent
voor een gemeenschappelijke ziekte,
toch zet ik de hoop van besmetting als
wapen in, in het verlangen alles op het
spel te zetten op de huid van je gezicht
door elk sproetje in een roos om te zetten
voordat ik vroeg of laat de ogen sluit
een bijdrage aan de jaren vriendschap
in de bittere zinnen…