35704 resultaten.
spijt
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.645 Door die spijt gaan al mijn gevoelens eraan
Het leven gaat zo snel
Zonder jou is het maar een hel
Ik heb je laten gaan
Nu ben je ver hiervandaan…
het plan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
635 zo ver en dichtbij
binnenste buiten gekeerd
in mijn eeuwige mijmering
bang voor het streven eet je niet
dat wild kind stil staat onder
gelopen door het licht van een
prinses van de sterren herkenbaar in verzen
geschreven in de tuin op
een zomerdag van een kathedraal
speerruiters bewaken deze muren van
de pijn als kiespijn mis jij in…
bang van een spin
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
692 ben je bang als er een spin voor je staat
en vraagt hoe het met je gaat
ben je bang en loop je weg
misschien heb je dan wel dikke pech
wat als hij je net een snoepje wou geven
zou je dan zeggen: 'dank je 'k ben nog in leven'
waarschijnlijk was het een lieve spin
zo heel ver vanbinnenin
dan was dat allemaal voor niks geweest
en spin is ten…
Een beetje mij voor jou
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
594 hoe je als een zwaluw
vol zomerverlangen
telkens zoekt
door de wolken vliegt
naar warmtebronnen
ver van je heem vandaan
in jouw ogen
lees ik steeds de onrust
speur nog naar een schittering
die is er vaak niet meer
ze is geleidelijk
verloren gegaan
*
zie de ster
die ik je wees
in die donkere nacht
in de glinster van je traan…
Distichon 43 en 44. Twee distichons over dichters
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
690 Distichon 43 Dichterswaag
Te ‘light’ vond men zijn ‘verse’
en dus kreeg hij geen beurs.
Distichon 44 Kortweg
Ik ben, ’t is gek dat ik het zeg,
kwatrijniger dan Korteweg.
(Onlangs is van Anton Korteweg een bundel verschenen met 40 kwatrijnen, getiteld ‘Voor mannen is het niet erg.’…
De dichter sprak
gedicht
2.9 met 7 stemmen
3.249 Wat was zijn liefde dan geloof,
zijn vers dan bidden, wat was jij dan god.
----------------------
uit: 'Tijd', 1986.…
jij en ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 het strand draagt
ons gewicht zweeft boven water
slechts dat, want onze liefde is, maakt licht
gebogen rond mijn schouder
ver weeft jouw stem de traagheid van de opgekomen maan
haar baan volgt duizend golven
in een warme liefdesnacht
morgen wacht
maar houdt zich lang verborgen…
e-matching
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
919 Jij laat je kennen door je handen,
weet hoe jij beelden achterlaat,
je mond, je huid, een ademtocht
waar ik van ver naar kijk.
Je raakt me met je woorden,
wordt mijn herinnering,
bent niet meer uit te wissen,
zo zacht verankerd in mijn blik.…
heimwee
netgedicht
2.0 met 40 stemmen
2.782 (voor Annelies)
juist omdat je zoveel achterliet
voelen vingers nog de randen van jouw leven
ergens daar
vertoeft jouw glimlach op een foto
en ik beef
geef me jouw tekens in lucht
aan de wand en in geluiden, maak me blij
want jij, je bent niet ver
ik voel me bij je
altijd als de achterkant van morgen
zoveel schemert in vandaag…
Curriculum Vitae
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
792 Laat de dageraad passeren
laat uit de veren
en
steeds mooi moe
haar steengroengrijze oogjes toe.
Gemis
van wat haar leven vertransporteert
door al dat slapen en gegeneerd
CVS-en.
Zingen enkel het refrein
zonder dat anderen
beseffen hoe ze bidt
en hoe ze smeekt
om haar prins te kussen
en ondertussen
weer Assepoester te kunnen zijn.…
ZEEËN VAN TIJD!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
653 Het is nog
ver voor zevenen
vanmorgen
Vanmiddag
vanavond
vannacht
verschijnen
vanzelf, zodoende
voel, ervaar ik
zeeën van tijd!
--------------------------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan alle vroege vogels!…
Rutger Kopland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.129 De Nederlandse taal laat weer een veer,
Nu is het Rutger Kopland, deze keer,
Dat Rudi ook maar rusten mag in vrede.
Bedachtzaam vond hij steeds het juiste woord,
Hij leeft nog lang in zijn gedichten voort.…
Een handvol wensen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
549 ik zie je staan
jouw silhouet tegen de hemel
rakend aan een halve maan
met een handvol wensen
kijk je naar de sterren
tot ze vallend gaan
en jij de boodschap fluistert
uit het diepst van je hart
een vraag om sterkte en veel kracht
want hoger aan het firmament
ver boven het plejadengruis twinkelt
een nieuw sterretje haar eerste leefmoment…
Ensemble
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
627 Als ik al wat ik verwachtte
van het vers vergleden jaar
vergelijk met het gebrachte
dat ik dag op dag ervaar,
vormt ook het meest wèlbedachte
maar een kleurloos commentaar.
In het grijze niet bij machte
te schilderen hoe wonderbaar,
als volmaakt het meest vertrouwde,
ons ensemble zich ontvouwde.…
ververst
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 hetzelfde huis, uren
langer zwijgen
er zijn geen levende verhalen
waar ik sta
en het avondlicht in de kamer
zou een schim kunnen zijn
wolken
blijven star
donkerder
boven luisterloze leien
hij gaat liggen
ver uit het gezicht van een lelijke, grote
maan en zijn vader
wacht tot het geschuifel
voorbij is
zoveel mogelijk…
Laaiende emotie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Storm van woorden
gierend door mijn hoofd
wachtend op de luwte
in dalen heerlijke rust
geschreven op rotswanden
hiërogliefen van weten
uit vers vervlogen tijd.
Woorden die in stormen
golven tegen rotsen slaan
als zware branding
kusten overspoelen
brekend door duinenrij
pas op vlakke velden
beteugelend bekoelen.…
de poëzie van Abe Lenstra
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
654 er bestaat van Abe's hand
waarschijnlijk geen enkel gedicht
wel weet ik dat de dichter Kopland
een vers over hem heeft geschreven
een goed gedicht uiterst gedegen
daarin was de dichter zeer bedreven
omdat Abe met de hand geen verzen schreef
moesten zijn voeten het maar doen
en dat deden ze in elke wedstrijd
"de poëzie ten voeten uit…
In mijn hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.080 en ver...
en teder...
Er hing een waas rond haar
een bloem van verlangen
uit de mooiste droom ontsproten
De wind voerde haar geur mee
haar glimlach
haar welluidende verlokking
En zij kwam naar me toe
een engel uit Edens hof
lieflijker dan de liefde zelf
Mijn hart sloot haar in...…
RIJK BLIJVEN....oftewel verdiepen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Als je je blijvend wil verrijken
moet je groeiend blijven rijpen
zeg maar steeds opnieuw vereiken
en soms je oude boom verplanten
in jong, fris, vers ontkiemende grond
Dat hou je geest en lichaam gezond
en kan je tot grote hoogte stijgen
Want oude diep verwortelde bomen
groeien tot aan, zelfs in de hemel!…
een beeld, nog dichterbij
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
695 ik zou een vers willen schrijven
over de ochtend, het ruisend geluid
van winterkoude waarin mijn hart hangt
misschien is het de eenzaamheid
die in wezen niet verandert of de minnaar
uit mijn dromen en ik van mezelve genoeg
ik volg de banen, de wolken dieper,
over het bleek, getralied gras
dat als een bevroren pijn in de tijd ligt
dit…
Kinderen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
722 Nog lang niet
die moeizame omhelzing
zoals later
wanneer je van zo ver
naar elkaar moet reiken.…
Jouw dromen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Daarachter het bos, de duisternis
ver weg van de stad met neonreclames,
verlichting van huizen en lantaren-
palen.
Daar raak je soms vervreemd, liever
ga je dan dwalen in je fantasieen,
in jouw dromen en ideeen.…
niemand neemt de tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 ver weg in de staalblauwe
lucht zingt een lied
een deerne schoon als
ochtendnevel danst in
vroege sterren, haar
vederlichte rokken ruiken
kruidig en handen met passie
onherkenbaar verkeer raast
versnellend onheilspellend
een wisse dood tegemoet, maar
niemand neemt de tijd
om ook maar ergens bij
stil te staan…
Tussen droom en daad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 Droom die er met mij
Vandoor is gegaan,
Mij heeft losgerukt
Uit het nu waarin ik
Zo hopeloos ben vastgelopen,
Me heeft opgetild naar
Een hemel hier niet ver
Vandaan waarin het leven
Zo veel lichter is dan
Zich in de werkelijkheid
Van alle dag voelen laat -
Daar wil ik heen,
Daar, alleen daar,
Ook al kost het
Misschien nog…
Wurggreep ontworsteld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
459 Tolstoi wilde
beide en
hij had gelijk
Wapengekletter
maar ook cimbalen
in een tijd met
die van ons
ver in 't verschiet
Discriminatie
met vervolgens moord
interbellum dat
zich niet laat
ringeloren
Geen mondiale
vrijheid zonder strijd
wapenbroeders
in gevecht
geenszins duel
Gestreden strijd die
niet kan worden
die niets…
Schlüszli
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.569 -
Ik klim naar boven met twee
verse broden onder mijn arm.
Ze luiden, het is acht uur.
Het begint weer, witte
vlokken en witte
woorden, het daalt zò maar.
O zie, het is woord geworden! -
op mijn donkere mouw
het kristal.
----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…
Opvoeden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
708 Een blinde muur
een vader
kindje op zijn schouders
zeg me wat je ziet vraagt hij
handen met mensen eraan
ze willen mij
nee liefje
ze willen jouw broodje
gul als ze is
breekt ze stukjes af
en gooit zo ver als ze kan
het is net als eendjes voeren
zegt ze blij
hoe leg je een kind uit
dat mensen geen beesten zijn…
Schuil maar in mijn grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 kom en schuil maar
in mijn grijs
als zwart en wit
elkaar bestrijden
ver van huis
waar van alle kleuren
alleen het levend rood nog
als herinnering is gebleven
warm je in ontvangst
koester veiligheid
waarin angst niet
meer zal overheersen
op deze kleine plek
is rust een thuis
waaruit het nieuwe
leven kan beginnen…
De heide is maar stil
poëzie
1.8 met 4 stemmen
2.237 De heide is maar stil,
het overal vol licht,
en als een zilverspil
het zonnelicht;
de wolken varen weg
over het vage blauwgrijze,
heel ver liggen witte weg
op zilvere wijze.
Ik voel de wind vergaan
om mijne oren,
ik wilde wel vergaan
in 't licht te lore.
--------------------
uit: Verzen (1903)…
postscriptum
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
665 ik voel me verantwoordelijk
niet alleen vandaag maar ook gister
ver daarvoor, nog afgezien van morgen
de maanden die nog komen gaan
te vertellen wie je was
hoe je leefde; wat je deed en achterliet
over begeren en leren
in elkaars aanwezigheid
nu moet het witte gat gedicht
met geschrijf en met verhalen
zodat je niet weg
maar in plaats…