Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

spijt

hartenkreet
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.645
Door die spijt gaan al mijn gevoelens eraan Het leven gaat zo snel Zonder jou is het maar een hel Ik heb je laten gaan Nu ben je ver hiervandaan…
costa18 november 2010Lees meer >

het plan

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
zo ver en dichtbij binnenste buiten gekeerd in mijn eeuwige mijmering bang voor het streven eet je niet dat wild kind stil staat onder gelopen door het licht van een prinses van de sterren herkenbaar in verzen geschreven in de tuin op een zomerdag van een kathedraal speerruiters bewaken deze muren van de pijn als kiespijn mis jij in…
lugh1 maart 2011Lees meer >

bang van een spin

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
ben je bang als er een spin voor je staat en vraagt hoe het met je gaat ben je bang en loop je weg misschien heb je dan wel dikke pech wat als hij je net een snoepje wou geven zou je dan zeggen: 'dank je 'k ben nog in leven' waarschijnlijk was het een lieve spin zo heel ver vanbinnenin dan was dat allemaal voor niks geweest en spin is ten…

Een beetje mij voor jou

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 594
hoe je als een zwaluw vol zomerverlangen telkens zoekt door de wolken vliegt naar warmtebronnen ver van je heem vandaan in jouw ogen lees ik steeds de onrust speur nog naar een schittering die is er vaak niet meer ze is geleidelijk verloren gegaan * zie de ster die ik je wees in die donkere nacht in de glinster van je traan…

Distichon 43 en 44. Twee distichons over dichters

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 690
Distichon 43 Dichterswaag Te ‘light’ vond men zijn ‘verse’ en dus kreeg hij geen beurs. Distichon 44 Kortweg Ik ben, ’t is gek dat ik het zeg, kwatrijniger dan Korteweg. (Onlangs is van Anton Korteweg een bundel verschenen met 40 kwatrijnen, getiteld ‘Voor mannen is het niet erg.’…

De dichter sprak

gedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.249
Wat was zijn liefde dan geloof, zijn vers dan bidden, wat was jij dan god. ---------------------- uit: 'Tijd', 1986.…

jij en ik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 648
het strand draagt ons gewicht zweeft boven water slechts dat, want onze liefde is, maakt licht gebogen rond mijn schouder ver weeft jouw stem de traagheid van de opgekomen maan haar baan volgt duizend golven in een warme liefdesnacht morgen wacht maar houdt zich lang verborgen…
switi lobi9 december 2011Lees meer >

e-matching

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 919
Jij laat je kennen door je handen, weet hoe jij beelden achterlaat, je mond, je huid, een ademtocht waar ik van ver naar kijk. Je raakt me met je woorden, wordt mijn herinnering, bent niet meer uit te wissen, zo zacht verankerd in mijn blik.…

heimwee

netgedicht
2.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.782
(voor Annelies) juist omdat je zoveel achterliet voelen vingers nog de randen van jouw leven ergens daar vertoeft jouw glimlach op een foto en ik beef geef me jouw tekens in lucht aan de wand en in geluiden, maak me blij want jij, je bent niet ver ik voel me bij je altijd als de achterkant van morgen zoveel schemert in vandaag…
switi lobi27 januari 2012Lees meer >

Curriculum Vitae

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 792
Laat de dageraad passeren laat uit de veren en steeds mooi moe haar steengroengrijze oogjes toe. Gemis van wat haar leven vertransporteert door al dat slapen en gegeneerd CVS-en. Zingen enkel het refrein zonder dat anderen beseffen hoe ze bidt en hoe ze smeekt om haar prins te kussen en ondertussen weer Assepoester te kunnen zijn.…

ZEEËN VAN TIJD!

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
Het is nog ver voor zevenen vanmorgen Vanmiddag vanavond vannacht verschijnen vanzelf, zodoende voel, ervaar ik zeeën van tijd! -------------------------------------------------------- Deze hartenkreet draag ik op aan alle vroege vogels!…

Rutger Kopland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.129
De Nederlandse taal laat weer een veer, Nu is het Rutger Kopland, deze keer, Dat Rudi ook maar rusten mag in vrede. Bedachtzaam vond hij steeds het juiste woord, Hij leeft nog lang in zijn gedichten voort.…

Een handvol wensen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 549
ik zie je staan jouw silhouet tegen de hemel rakend aan een halve maan met een handvol wensen kijk je naar de sterren tot ze vallend gaan en jij de boodschap fluistert uit het diepst van je hart een vraag om sterkte en veel kracht want hoger aan het firmament ver boven het plejadengruis twinkelt een nieuw sterretje haar eerste leefmoment…
wil melker11 augustus 2012Lees meer >

Ensemble

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
Als ik al wat ik verwachtte van het vers vergleden jaar vergelijk met het gebrachte dat ik dag op dag ervaar, vormt ook het meest wèlbedachte maar een kleurloos commentaar. In het grijze niet bij machte te schilderen hoe wonderbaar, als volmaakt het meest vertrouwde, ons ensemble zich ontvouwde.…

ververst

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 501
hetzelfde huis, uren langer zwijgen er zijn geen levende verhalen waar ik sta en het avondlicht in de kamer zou een schim kunnen zijn wolken blijven star donkerder boven luisterloze leien hij gaat liggen ver uit het gezicht van een lelijke, grote maan en zijn vader wacht tot het geschuifel voorbij is zoveel mogelijk…

Laaiende emotie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
Storm van woorden gierend door mijn hoofd wachtend op de luwte in dalen heerlijke rust geschreven op rotswanden hiërogliefen van weten uit vers vervlogen tijd. Woorden die in stormen golven tegen rotsen slaan als zware branding kusten overspoelen brekend door duinenrij pas op vlakke velden beteugelend bekoelen.…

de poëzie van Abe Lenstra

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 654
er bestaat van Abe's hand waarschijnlijk geen enkel gedicht wel weet ik dat de dichter Kopland een vers over hem heeft geschreven een goed gedicht uiterst gedegen daarin was de dichter zeer bedreven omdat Abe met de hand geen verzen schreef moesten zijn voeten het maar doen en dat deden ze in elke wedstrijd "de poëzie ten voeten uit…

In mijn hart

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.080
en ver... en teder... Er hing een waas rond haar een bloem van verlangen uit de mooiste droom ontsproten De wind voerde haar geur mee haar glimlach haar welluidende verlokking En zij kwam naar me toe een engel uit Edens hof lieflijker dan de liefde zelf Mijn hart sloot haar in...…

RIJK BLIJVEN....oftewel verdiepen!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Als je je blijvend wil verrijken moet je groeiend blijven rijpen zeg maar steeds opnieuw vereiken en soms je oude boom verplanten in jong, fris, vers ontkiemende grond Dat hou je geest en lichaam gezond en kan je tot grote hoogte stijgen Want oude diep verwortelde bomen groeien tot aan, zelfs in de hemel!…

een beeld, nog dichterbij

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 695
ik zou een vers willen schrijven over de ochtend, het ruisend geluid van winterkoude waarin mijn hart hangt misschien is het de eenzaamheid die in wezen niet verandert of de minnaar uit mijn dromen en ik van mezelve genoeg ik volg de banen, de wolken dieper, over het bleek, getralied gras dat als een bevroren pijn in de tijd ligt dit…

Kinderen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
Nog lang niet die moeizame omhelzing zoals later wanneer je van zo ver naar elkaar moet reiken.…

Jouw dromen.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Daarachter het bos, de duisternis ver weg van de stad met neonreclames, verlichting van huizen en lantaren- palen. Daar raak je soms vervreemd, liever ga je dan dwalen in je fantasieen, in jouw dromen en ideeen.…

niemand neemt de tijd

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
ver weg in de staalblauwe lucht zingt een lied een deerne schoon als ochtendnevel danst in vroege sterren, haar vederlichte rokken ruiken kruidig en handen met passie onherkenbaar verkeer raast versnellend onheilspellend een wisse dood tegemoet, maar niemand neemt de tijd om ook maar ergens bij stil te staan…
Fred13 oktober 2014Lees meer >

Tussen droom en daad

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 803
Droom die er met mij Vandoor is gegaan, Mij heeft losgerukt Uit het nu waarin ik Zo hopeloos ben vastgelopen, Me heeft opgetild naar Een hemel hier niet ver Vandaan waarin het leven Zo veel lichter is dan Zich in de werkelijkheid Van alle dag voelen laat - Daar wil ik heen, Daar, alleen daar, Ook al kost het Misschien nog…

Wurggreep ontworsteld

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Tolstoi wilde beide en hij had gelijk Wapengekletter maar ook cimbalen in een tijd met die van ons ver in 't verschiet Discriminatie met vervolgens moord interbellum dat zich niet laat ringeloren Geen mondiale vrijheid zonder strijd wapenbroeders in gevecht geenszins duel Gestreden strijd die niet kan worden die niets…

Schlüszli

gedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.569
- Ik klim naar boven met twee verse broden onder mijn arm. Ze luiden, het is acht uur. Het begint weer, witte vlokken en witte woorden, het daalt zò maar. O zie, het is woord geworden! - op mijn donkere mouw het kristal. ---------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…

Opvoeden

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 708
Een blinde muur een vader kindje op zijn schouders zeg me wat je ziet vraagt hij handen met mensen eraan ze willen mij nee liefje ze willen jouw broodje gul als ze is breekt ze stukjes af en gooit zo ver als ze kan het is net als eendjes voeren zegt ze blij hoe leg je een kind uit dat mensen geen beesten zijn…
Inte feelders21 september 2015Lees meer >

Schuil maar in mijn grijs

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
kom en schuil maar in mijn grijs als zwart en wit elkaar bestrijden ver van huis waar van alle kleuren alleen het levend rood nog als herinnering is gebleven warm je in ontvangst koester veiligheid waarin angst niet meer zal overheersen op deze kleine plek is rust een thuis waaruit het nieuwe leven kan beginnen…
wil melker15 oktober 2015Lees meer >

De heide is maar stil

poëzie
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.237
De heide is maar stil, het overal vol licht, en als een zilverspil het zonnelicht; de wolken varen weg over het vage blauwgrijze, heel ver liggen witte weg op zilvere wijze. Ik voel de wind vergaan om mijne oren, ik wilde wel vergaan in 't licht te lore. -------------------- uit: Verzen (1903)…

postscriptum

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
ik voel me verantwoordelijk niet alleen vandaag maar ook gister ver daarvoor, nog afgezien van morgen de maanden die nog komen gaan te vertellen wie je was hoe je leefde; wat je deed en achterliet over begeren en leren in elkaars aanwezigheid nu moet het witte gat gedicht met geschrijf en met verhalen zodat je niet weg maar in plaats…