3011 resultaten.
Samen op weg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
687 Respect, waarden
verdwijnen zomaar in het
niets.
We worden bang van elkaar,
dit kan en mag toch niet
gebeuren.
Het is toch niet zo dat de
zon en het licht zomaar
verdwijnen.
In deze moeilijke, onzekere
tijden, dat kan toch niet.
Alles heeft zijn tijd en komt
tot een oplossing, zeggen
ze heel vaak.…
VLIEGEN LUKT NIET MEER
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
591 de hele wereld omarmen
echt ik weet het nog
ik zweefde rustig en tevreden
in m’n dromen door de lucht
zoals water wordt doorkliefd
door een heuse reuzen rog
wat een kracht wat een
nonchalante dromerige macht
met een grote zucht
de vraag waar is die toch gebleven
nu ben ik oud en vliegen laat me koud
en wat was ervan uiteindelijk de waarde…
Diva van zijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
622 Wie oordeelt over een ander
moet eerst eens naar zichzelf kijken
zegt ze met een glimlach om haar mond
woord je wurgt me
ik krijg je niet meer
door mijn strot
te zwaar beladen
aangetast door rot
hij kijkt haar aan, ziet hoe mooi zij is
en noemt haar diva, diva van zijn dromen
haar glimlach is goud waard
haar lichaam om van te snoepen…
De Nieuwe Wijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 en nachten braakt het dat het rookt
Witgeverfde koolmonoxide
planologie hier is een ramp
elk spitsuur slibt het dicht
een overvette kansloze kransslagader
vrijheid is hier: te laat komen op je plicht
Park op een ex-chemische stortbelt
Twintig miljoen op het inpakken bespaard
Geen haan kraait er nog en naar
Dan is dat het risico wel waard…
Waarom komt de regen niet uit een kraan
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
610 waarom laten we het gebeuren
en houden zovelen hun mond
Pas als er regen komt uit de kraan
en de zon in een doosje zit, samen met de maan
als de wind in een boekje is geplakt
en de sterren uit de hemel zijn gepakt
als de wolken in een kastje zijn gelegd
en de storm ‘sorry' heeft gezegd
Dan pas laat de mens
iedereen in zijn eigen waarde…
zo trots - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 met een hart vol vreugde
feliciteer ik jou vandaag
de zoon, man en vader
die ons vervult met trots
jou een van ons te weten
wij ervaren eens te meer
de impact van jouw zijn
op de wereld om jou heen
door trots jezelf te zijn
bij alles wat je doet en laat
als wij aan jou denken
glimlachen de kleine dingen
die echt van waarde zijn
in…
Hun eigen krachten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
293 zo zullen jullie iedere confrontatie
aan kunnen gaan door samen
met wetenschap van innerlijke
kracht en opgebouwde mentale
sterkte glansrijk winnen door
eigen waarde te beleggen
sterkte met de groepen en
geloof in jezelf..
wil melker
26/08/2025…
Opgescheten Politiek
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
489 Ze lullen over normen, waarden en plicht,
maar hun kompas is wel puur gericht
op camera’s, op peilingen en op macht,
niet op wat eerlijk is of menslievend zacht.
Ze spelen het volk voor domme klant,
En verkopen hoop met gladde hand.
Vandaag verontwaardigd, morgen akkoord,
zo wordt hun moraal wel telkens vermoord.…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 2 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
347 hopen
alleen ademen
en zelfs dat deed zeer
maar toen
mijn zoon —
zijn blik
niet boos
niet bang
maar wanhopig zacht
hij zei niets
alleen
“papa”
en dat brak iets
wat zelfs die sprong
niet kapot kreeg
toen kwamen de vragen
de eindeloze waarom’s
tegen witte muren
tegen mijn eigen schaamte
tegen dat gevoel
dat ik niemand meer waard…
Liever dwaas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 mens mag zijn
in open verwondering
ontroerend dankbaar
voor die genade:
liefde
Dan leef ik al in eeuwigheid
want leven is meer dan objectiviteit,
meer dan waarneming doet vermoeden
en waard…
Esmée
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.224 Nu word jij op waarde geschat
en is er een waardig monument
even buiten Groningen stad,
wat onze liefde verzendt.…
Mijn gevonden schatkist
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
4.345 eindelijk een einde gaat komen
met mijn schop in handen
loop ik naar de grootste boom
dat op het eiland staat pronken
en begin korrel voor korrel te scheppen
totdat de schatkist zichtbaar is
na uren van ploeteren in het droge zand
ben ik eindelijk in staat de kist te openen
met een verbaasde blik in mijn ogen
zie ik daar de normen en waarde…
Zoals het vroeger was
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
1.663 kwam waren we snel vertrokken
maar de knolletjes hadden lekker gesmaakt
We moesten op onze tenen staan
om bij de maïskolven te kunnen komen
de bladeren er meteen maar af gedaan
maïs voor de kippen van oma meegenomen
Om beurten op de uitkijk bij de boomgaard
de rest ging de boom in om appels te pakken
het was de spanning meer dan alles waard…
Echte liefde (dacht ik)
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.419 Neem me zoals ik ben,
En laat me in mijn waarde.
Dan doe ik dat ook bij jou,
En zijn we het gelukkigste stel op deze aarde.
Ik ga echt voor jou,
Want jij bent degene waar ik zo van hou.
Zonder jou voel ik alleen maar kou,
Ik hou zoveel van je, geloof dat nou!
Ik wil je geen pijn doen,
Ik wil je niet verdrietig maken.…
Telepatysk
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.327 Wy steane oan stilsteand wetter
tsjinoer elkoar en sizze neat
sûnt dat net mear hoecht
waard myn swijen praten
it lûd is wol te ferstean
yn it waar, de bern, jildsaken
dy wurdskat wurdt hieltyd grutter
en folt in holte yn it hert
at it wetter net klettert
strûp ik my om nei binnen
wa wit, wurde wy noch
hommels telepatysk
Telepathisch…
Angstig
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
677 Wil op dit moment niemand meeslepen,
Niks komt er uit mijn handen,
Vind mijzelf niet eens de moeite waard.
Mijn hersencellen hebben het niet eens begrepen,
Weet niet waar het allemaal zal gaan stranden,
Misschien dat iemand mijn herinneringen bewaart.…
Rozen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
951 groep van knoppen op iedere tak
sommigen nog niet geheel geopend
ze hebben zorg en voedsel nodig om te groeien
ze hebben tijd en zon nodig om te bloeien
sommigen hebben doorns, waar je je aan kunt prikken
Zo is het ook met de mens
Een mens
soms zo teer
toch wonderschoon
Ieder mens straalt liefde uit
liefde heeft voor hen zo veel waarde…
Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon
poëzie
4.4 met 14 stemmen
4.983 Ai, staakt uw droef gesteen*:
Schep moed, en wees tevreên,
En wens mij niet op aarde
Bij u te zijn in waarde.
De wereld die is doch
Vol valsheid en bedrog.
De mens leeft met bezwaren
Om schatten te vergaren:
Daar alles, wat men ziet,
Veel minder is dan niet,
En in 't rechtvaardig oordeel
Heeft niemand enig voordeel.…
Op het verongelukken van doctor Roscius *
poëzie
3.8 met 14 stemmen
5.533 ’omhelzen in een beemd, bezaaid met rozen,
Of in het zachte dons, is geen bewijs van trouw;
Maar springende in een meer, waar ’t water stremt van kou
En op de lippen vriest, zich te verroekelozen,
Dat ’s van twee uitersten het uiterste gekozen:
Gelijk mijn Roscius, beklemd van druk en rouw,
In d’armen houdt gevat zijn vreugd en waarde…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.972 Het zijn slechts woorden die ik schrijf,
De waarde daarvan is aan jou.
En voor alles wat ik niet schrijven kan of kon,
Is slechts een regel van 2 woorden;
Liefs, Jhon.…
Staaltjes van ijdelheid
poëzie
2.4 met 7 stemmen
2.680 Zo waant zich vaak 't bezopen veulen
Der ezelin een jeugdig paard,
En, zo het de oren en de staart
Slechts weg kan steken of verheulen,
De hoge prijs van 't strijdros waard.…
De liefdes van je leven
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.154 Hij draagt mijn tas, is niet te oud, we gaan samen naar zijn moeder, beheren samen ons geld, hij is evenveel waard als ik!
Mijn eigen man!…
Mijn laatste eer
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
3.761 Heel soms denk ik je in de verte te zien
Daar wil ik me dan graag in vergissen
Dan kan ik je bijna aanraken
Dat zou ik nog zo graag 1 keer willen
Nog een laatste warme omhelzing
Dat zou zoveel verdriet in mij stillen
Maar het blijft bij praten
Tegen een hoop zand en aarde
Toch de gedachte dat je daar ligt
Geeft dat zand een onschatbare waarde…
Snijdend Verlangen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.086 Ik tel de momenten van geluk
Totdat er nieuwe komen
Elk moment verdooft een zenuw
Jij bent mijn pijn waard
Het bomenkerkhof langs de weg
Wordt minder somber
Als we nieuwe boompjes planten
Uit het bos van onze jeugd
De eerste stralen van de lente
Bereiken ons
En we lachen weer
Liefde.…
Prachtige jongen van amper zestien..
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.042 Een jongen in de bloei van zijn leven
Hij zou mijn zoon kunnen zijn
Ooit geboren ergens in een gezin
Afgegleden ver weg van normen en waarden
Zijn ogen bleven op mijn netvlies zweven
Op straat bedankte je mij
Even aarzelde je..keek nog even om
Liep toen in de mensenmassa weg
Dag lieve knul van amper zestien
Ik hoop dat je ooit het geluk mag…
OMRING ONS MET UW LICHT IN DEZE NACHT
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
2.378 Al scheurt de dood het leven hier uiteen
en zaaien wij de korrel in de aarde;
U geeft de vrucht voor eeuwig nieuwe waarde
dwars door de afbraak van dit leven heen,
U wilt ons uitzicht geven,
de toekomst is het leven.…
Temperament
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.803 Haar vlees wil hem verlokken
zegt hij laat maar
je bent niet bevallig
een huis is ze niet waard
een regenton is goed genoeg
onverschilligt hij
woede moet ze koelen
desnoods op onschuldige
vliegen op witte muur
`s avonds huilt ze stil
in een hoekje van de donkere
steeg, bij haar regenton
dan wordt het stil in haar
ze rekt en strekt…
Haar naam ging hier voorbij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.003 dat ik huilend naar haar naam zocht
evenals die ene hond
Maar toch- ik heb haar naam geprezen
en haar daarmee weer bewezen
dat ik enkel door mijn bede
ook mijn medestanders vond
die hier met mij de nacht verkeerden
om haar naam zo vaak te eren
dat ze doofde pas nadat
hier weer de dageraad ontstond
Haar naam kwam vredig als ze was
en waarde…
afscheidskus
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.836 je hechtte geen waarde aan stoffelijke zaken
op je bank zat ik naast je, je was ver weg
toen draaide je je hoofd toe, je kus stak mijn hart
je was nu zo broos, het sterven moe
stond bij je bed, je vocht voor je leven, je wilde niet weg
het laatste sprankje leven, werd uit je gedreven
ze zei 'ga nu maar hoor, 't is al goed'
zal je nooit…
- Totdat de tijd stil staat -
netgedicht
4.1 met 45 stemmen
1.345 Totdat de tijd stil staat en tikkend zijn seconden telt
de betrekkelijkheid van de tijd, heden en verleden
plots met niets meer te koop, geen waarde heeft het geld
sterven moet de mens, geen tijd meer werd hem gegeven.…