Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

O, dat ik ooit nog eens

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.292
O, dat ik ooit nog eens een vers met o beginnen mocht, dat het dan ongezocht een ode werd waarin zeg maar een dode dichteres tot leven kwam ofwel een warm lief lijf tot marmer werd waardoor voor wie daarvoor gevoelig is een adem ging als was het leven nu voorgoed betrapt.…

Aan de wandel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
boezem mijn waterbeemd aan brede stranden gelegd naar het vasteland gedraaid westenwind met tussenpozen, zeearmen mijn duinen met boombestand groene bossen bijnamen, vloed, waterkant noordkust, afkalvend heden bruine kiekendief oostplaat, nest van gebeden pleisterplaats voor helden tussen eb en eiland ligt uitgestrekt de adem…
Iniduo4 februari 2015Lees meer >

Vrijheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
op de grens tussen Irak en Iran ergens Identiteit gevangen op de grens van huid en ondergoed vastgespeld Een denkbeeldige lijn tussen moederland en vaderland de vrieskou van de woestijn IJspegels en sterrenlicht maken de morgen mogelijk Terug en weg naar Nederland het hart zucht, klopt traag het hoofd vol van halfslaap adem…

Beklonken en verdoken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Jij danst rond prille eenzaamheid aan de kolkende rivieren van een verdoken droomland je verlangt naar de onthulling van het geheim in dichte duisternis zonder enig licht maar de stem geeft geen geluid adem brengt slechts sereniteit om de diepte van jouw afgelegenheid te ontwaren hoor je de echo van jouw leegte het intieme vacuüm van…

In therapie 2 Wees een kind deel 1 & 2

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Spek) ga daar maar liggen op die mat, op je zij doe je ogen dicht haal rustig adem en denk aan niets ik kom zo bij je zitten en duw mijn bips tegen jouw buik en dan zal er iets gebeuren 2.2 Er is een kind geboren hoera!…

Afscheid

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 817
Zon en regen, gang van eeuwen steeds opnieuw waar adem gaat; voor de liefde en het hopen is het nooit te laat. Mensen gaan en mensen komen, strijden, lachen, werken, dromen, alles wat er hier gebeurt wordt door liefde ingekleurd tot we 't licht zien en ervaren: liefde kan slechts liefde baren.…
Adeleyd24 augustus 2015Lees meer >

donderteken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
donder wentelt het mes op de wetsteen flikkert de wolk gedrenkt in voorgevoel van wat wordt voorgeschreven onder het soepel buigend lemmet keert een witte siddering runentekens heet staal ritst aan de donkere hemel voorteken dat de aarde moet lezen het brengt een kentering aan de lauwe adem van de avond het schrift scheurt…

Rozenkransmaand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Voor Mila Op het rechte pad Groen aan weerszijden Werpt het rad zijn schaduw Hoe regelmatig draait het Rustig haal je adem, zelfs De ganzen houden rekening met je Geluidloos promoten ze groei De zon in de rug trek ik de kar Dat je de mond van je moeder hebt Gebarentaalt het riet De wilgen vormen een erehaag Die niemand beknot…

een streep licht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
de horizon kleurt vaal oranje in het licht van de ondergaande zon aan de hemel verschijnt een donkere dreigende wolk we wachten op het langverwachte kind het vervlogen weemoedige lied de laatste adem in het schaarse licht kan eenzaamheid zonder kloppen binnenkomen kan verdriet uitbotten tot schoonheid in de schaduw…

Er willen zijn

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Dat wat adem in jou heeft voorrang geven. Ook al brandt de vlam wat te traag. Het is die spirit in ons dagelijks leven uit welke elke mens leven mag. Die ons opwekt om voort te leven. Fundamenteel doet opzien met gezag. Het avondrood dat eens zal gloren. Elke dag brengt ons dichter bij dat doel.…

Ik moet het doen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Het stof verstikte mij, de adem werd mij ontzegt. Ik trok aan de noodrem. Het levensritme begon weer aan zijn normale tred. Het bewoog op de gekende wegen. Het werd weer helder, ik had teveel gezwegen.…

Dat wat is

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 804
Dat wat is openbaart zich Geschapen Of geëvolueerd leven ontstaan Vanuit een kiem Een cel Een bacterie Een organisme Dat wat is de mens Die in de chaos orde schept En In de orde chaos veroorzaakt immer zoekend naar adem In de storm Dat wat is Openbaart zich In alles Vloeit Groeit Sterft Laat los Dat wat is Is in samenhang…
ebba31 augustus 2017Lees meer >

Wens

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 808
och, kon ik spelen spelen op een klarinet het hardhout warm rustend in mijn hand mijn adem trillend zangerig langs het riet och, kon ik spelen spelen op een klarinet gelijk een goudvink zijn toonverhoging aan het einde van een liedje zet och, kon ik spelen spelen op een klarinet ik kan enkel klanken laten dansen uit mijn pen…
Hilly Nicolay16 september 2017Lees meer >

ik toon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
dewelke mij telkens schoffeert wanneer mijn innerlijk zwijgen zich opoffert aan de beweging van de dag, die weer ontredderd langs de oneindige horizon telkens tracht om balans vinden - ergens tussen hemel en aarde - er hangen graven tussen de grauwe nevels waar de dood zichtbaar in een snijdende taal wordt onthaald door alles wat in mijn adem…
elze26 oktober 2017Lees meer >

Liefdesvallei

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 662
Liefde had geen positie was bewegingloos stil in serene kalmte gelegen toen ik je vroeg om een antwoord in de nacht hield jij jouw adem in om niet te voelen hoeveel ik van je hield vroeg je me of ik alles om wilde keren wildernis en beschaving vertrouwen en lust omdat het donker was wat je me vroeg deed ik uit gewoonte het licht aan…
mobar15 februari 2018Lees meer >

Babilon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
omgaan met het onmogelijke is in het leven een hels karwei het is vibreren binnen het ongelijke en beperkingen van nature aan je zij uit alle windrichtingen wordt aan je getrokken waarbij het gevoel het verstand overstijgt dan resteren enkel vergruisde brokken waarbij de adem ook nog het stof opzuigt men is verslagen, ontbeert de juiste…

Fata morgana

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
ik wil ze hier niet heb hen mijn tanden laten zien in de scherpe kammen van het gebergte ze doen snakken naar adem op hete glooiingen vol klein gesteente waar hitte de fata morgana laat zinderen zuurstof lijkt uit de lucht gebrand die verschroeiend raspt door longen zonder verkoeling direct bij de hand dit is ons land al…

stenen tijdperk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
is nog ergens na te lezen overal kalmte voortijd van avondmaal dichtbegroeid op den duur ontbost rustend graan is koren op de molen wolken verjaren met binnendrijvende zon stille genade benadert iets van troost alles is eeuwig zodra het hart onbewogen in tuinloze aarde die toekomst verzwijgt en vlees verteert - na adem…
Iniduo10 juni 2018Lees meer >

Berkenbos

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
oostenwind Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast Mythen die door volkeren zijn verteld Zijn aan de gierende wind meegegeven Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes En opspattende donkere wateren Wat door geen mens ooit is neergeschreven Doet hij met zijn koude adem…
M. Bos29 februari 2020Lees meer >

Blijf.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
blijf toch maar dicht bij mij, dan ben ik blij je nodig als water en lucht, je bent mijn eigenste ziel stem zo fluweelzacht wiegt me veilig in slaap, hemels mijn omfloerste ogen kussen je rein gezicht we zijn onze adem en scheppen de kosmos de weidse natuur danst op de kadans onzer harten het universum glundert om al dat moois al is het broos…

Coronatijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
De tijd is nu niet uitverkocht zij heeft haar waarde verloren Iedereen is gestationeerd op zijn eigen eiland sommigen opgeborgen achter plexiglas Er zijn mensen die smeken om adem onze vrijheid is onbewoonbaar verklaard en telkens plaatsen wij een deksel op wat weer achter ons ligt In het vacuüm van ieders alleenzijn cirkelen wij in…

verzuipen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 378
Als je na de eerste golf nog niet verzopen bent mag je van geluk spreken de tweede moet je aan zien komen doen we net of het niets is vergeleken dus adem inhouden zet je schrap voetbal supporters uitgezonderd je kan toch immers niet leven als leven zonder is en alle artsen zijn verwonderd schuim koppen zonder bal en ongeschonden…
Erna Kagenaar25 september 2020Lees meer >

Gods smidse

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 447
ik zag hoe jij lachte naar de laatste vlammetjes in het vuur jij kende hun levensduur jouw adem blies nieuw leven in de ziel van wat smeulende resten wakkerde geesten aan om verder te gaan zoals zij vroeger loeiden in rood en blauw samen vloeiden tot de immense hitte van gods smidse waar weerbarstig ijzer gebogen werd…
wil melker10 oktober 2020Lees meer >

Bioleven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Wolkjes die ik ontspannen adem, terwijl ik als zogenaamde bioloog, een fijn sigaartje rook, terwijl ik schrijf. Zoals ik zuivere koffie drink. Zoals ik gedichten schrijf, die ik niet schrijven moet. Over-leven dat ik niet ken, maar spontaan als bio leef.…

Vaccinatieprik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Met woorden kan ik niet benaderen welke schoonheid jouw bloem mij bezorgde hoe je met me bloesemde in de nacht vreugde telkens als een pianotoets in melodie van wandelen in het op en neer gaan tussen dunne wanden het heeft ook geen zingeving om mijn bewondering hier te laten ademen met jouw bloesem mijn donkere ziel is als de nacht…

Ruimte, rust, mezelf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Ruimte, rust, mezelf voelen ademen, de steken onder mijn ribben en het gif in mijn lijf, in mijn hoofd Daar niet aan denken elke dag een vriendin die zich bekommert om haar eigen interesses Geen nieuwsgierigheid betutteling en troost, alleen een omarming en een beetje verwend worden Wakker zijn, niet dromen in mijn slaap, wandelen…
Zywa17 juli 2021Lees meer >

Onder de kersenboom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
Weer een avond samen onder de kersenboom Denk niet romantisch aan de fonkeling in een glas het vlammetje van een kaars in de schemering intiem samen onder de kersenboom Dat zou surrogaat zijn en ons geen ruimte laten te voelen wie we vandaag zijn geweest, af te tasten wat we werkelijk willen Het hangt in de lucht die we ademen…
Zywa1 oktober 2021Lees meer >

geen titel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
licht, en als dan afgelegd het wachten is, en als dan tonen hun gezicht de bloemen, spreken zacht en hun gemis al evenzeer het goud laat stromen, en als dan toch de wolken komen, de schaduw en de duisternis, en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen jij huist in zijn zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen, en als dan overal jouw adem…

Kleur bekennend

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 406
ik zag je met gedachten spelen waarvan de kleuren als ballonnen werden voort geblazen door de lucht niet lukraak want ook de wind had smaak pushte de zachte velletjes die veel intiemer met elkaar omgingen dan de snelle stuiters die opvallend hard hun laatste adem kleur bekennend uit bliezen onder struiken in de meest luwe…
wil melker1 oktober 2022Lees meer >