4766 resultaten.
Begonia
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
741 Verhaalt van strijd en inkeer samen,
bent beeld van zoveel harmonie,
begonia, van jou kan 'k leren
dat er veel meer is dan wat 'k zie.…
Paleis
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.577 een tuin vol vijvers vrolijke fonteinen
een paleis met zuurstokoudroze muren
klassieke ramen puur blauwe kozijnen
men schrijdt er over kamerbrede treden
met sierlijke gouden gietijzeren leuningen
overal marmer van boven naar beneden
zwevend over vloeren met fijn mozaiek
langs goddelijkjonge roomwitte beelden
oh heerlijke zo verrukkelijke…
Linnen woorden
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
778 mijn mooiste woorden stop ik in je zak
waar ze zich kunnen warmen aan elkaar
goed gevormd worden er zinnen leesbaar
die openheid schetsen op dichterlijk vlak
ook wat beelden voeg ik daartussen
afwachtend of ze elkaar bereiken
of ze de woorden kunnen verrijken
en de zichtbaarheid kunnen plussen
het schilderen laat ik aan jou
jij mag ze laten…
Dichten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
951 Ik zit hier, starend voor me uit,
woorden lijken niet te komen,
de beelden die dwalen in m'n hoofd,
zijn niet meer dan mooie dromen.
Ik was mijn inspiratie kwijt,
maar haast vanzelf gaat nu mijn pen
over het papier en schrijft de woorden,
waarin ik mezelf herken.…
Villa Hadriana
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 Door openingen hoog
in de halfverzonken gang
valt licht op ruwe steen
en omgevallen beelden.
Resten stucwerk hier en daar
vertellen met gebarsten stem:
"dit was een keizershuis,
met alle bouwvallen rondom
in 't weidse heuvelland".…
Pijnlijk stil
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
2.696 geen vriend of vrouw of man
Zo volmaakt onredelijk was
jouw felle woordenstroom
in de zakken van jouw jas
geen enkel spoor van vreugd of droom
Zelfs het vloerkleed vlekt jouw gemoed
en de horizon bestaat nog slechts
uit de stalen spijlen van het bed
Het stapt al binnen met hemd en hoed
je tast nog even links en rechts
voordat het beeld…
het blond blijft warrig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 woorden breken
als ik schrijf, verliezen
hun verband en onderscheid
verspillen schaarse tijd
letters zonder binding
schikken zich in nieuw bevinden
in een zin tot meer begrip
als ik maar geen spelfout tik
ik schrijf beelden maar
het blond blijft warrig waaien
je loop zegt onverwacht ik stop
ook deze strofe is een strop
ik wil je raken…
Betoverde kastelen
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
830 De koele aarde penseelt
deze indrukwekkende stilte
in mijn leeg en wankel hart
en vult het met warme beelden
van deze ontroerende dag.…
heeeee?
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.623 ja u daar
heeft u weet van dat u leeft
u ziet wel en denkt en denkt
maar dwaalt af, terwijl u
ogenschijnlijk leest,
doch het beeld dat u waarneemt
hangt nog bij het feest
van gisteren
of omdat u zich verveelt
of aldoor uw tranende ogen zeemt
heeft u weet dat u leeft
of zijn uw gewoonten gewoon
u doet maar wat
bent u het niet zat…
Claudia
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.936 als ik een ster zie vallen
dan wens ik mij
jou weer dichtbij
mijn hart
je bent nu bij hem
en messen boren gaten
in de vervallen bloedvaten
van mijn hart
ik vecht tegen beelden
die mij martelen
en glassplinters dartelen
in mijn hart
hoewel ik niet meer slaap
droom ik onophoudelijk van jou
de allerliefste, mooiste vrouw
maar met een…
ik, het kunstwerk
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.277 ik weet niet
welk beeld je
uit mij houwt
of in welke stijl
jij mij graag bouwt
maar onderwijl
zijn mijn rondingen
Romaans
met een vleugje
Jugendstil
ik spreek maar niet
over datgene
dat zich bij tijd en wijle
Gothisch gedraagt
maar waarvan je al zei
dat het beviel
mijn buik hangt
wat boers over mijn riem
dus ook genesteld…
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 grazen schotse hooglanders
hun liefde uit het dorre gras
ze meten hun krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit het meer
in fragmenten van zijn beeld…
Dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
868 Ik weet me verloren in dit beeld van gisteren
en durf niet verder denken dan dit nu...
Wie kent mij echt, durft mij vertellen
wat ik weet en toch niet helder krijg?
Een boterkoek, een paardenvijg,
een speelgoedtram, een broodtrommel,
een hemel vol van mist
en niet-gedroogde tranen.…
onvoltooid applaus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.608 kort voor Tarifa rechts
kronkelt een nieuwe asfaltweg
glimmend haast spiegelglad
richting zee
daar kruip je dan
bijna tot in zee
tot op het strand
o stad
zo diep gelouterd
tot in je grauwe stenen
het is hier stil
het is hier beter
niet te spreken
want stenen
spreken niet met woorden
maar met beelden
het forum ligt verstomd…
Droom vergeten horizon
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.531 En je weet, donderwolk
we horen jouw stem nog
tijdens nagelbijten van tijd
die jou geen dode ziel verwijt
trouw strelen trillende snaren
dragen tussen benen geen beelden
of onder zwijgzame metaforen
tillen handen doorzichtig zand
een nooit vergeten tastbaar ooit
in het afleiden, heen dragen van herinneren
de zee vragen, tijdens het bos…
Toen, nu, later
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 Het toen brengt beelden in mij boven,
zwevend als mistflarden die uitdagend
en ongrijpbaar van mij afdrijven
en diep in mijn wezen
neemt het verlangen toe
naar wat ooit was
en waarvan ik weet
dat ik het ongemerkt en naïef
aan mij voorbij heb laten gaan.…
Sinds de geliefde stierf
gedicht
2.0 met 100 stemmen
24.059 Sinds de geliefde stierf staan ook de korven leeg;
de laatste stammen hoort zij gonzen in de appelboom:
zij maken was voor beelden die zij dagelijks bedauwt.
Van de verboden vrucht huivert elke tak;
zij slaat de ogen neer en waar het grint een hak
bezeert, beluistert zij het schuren van de slang.…
De klank van de essentie… (Zen)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
610 Hij weet, dat enkel een onjuiste waarneming van zijn beeld
beledigd kan worden.
Laat alle mensen in ras of religie vrij hun muziek
beoefenen, de klank krijgt dezelfde essentie.…
Maar.....
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.441 zag ik hoe je wegliep
over nachtelijk asfalt
lantaarnpalen beschenen de bevroren stoeptegels
waarin ijskristallen je nakeken
als priemende oogjes
een lang vervlogen beeld
dat opdoemde uit het verleden
ben ik je dankbaar voor elk woord
en gebaar dat wij deelden
maar op een gegeven moment
zijn alle dagen op…
Bloot zonder vleugels
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 barsten bederven
mijn zicht door het glas
breken die tunnel
vernietig de pas die
me scheidt van het leven
ik ben het spiegelen zat
vloekt naar het beeld
dat spontaan
de weerkaatsing kraakt
en mij in schaduw verlaat
weg alle spinsels en draden
die mij steeds weer verraden
stop de verzinsels
kom dichterbij ik warm me
voor het eerst…
De stenen bleven koud
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
609 stukken verdriet
dacht ik in steen
een beeld te geven
mijn werk brokkelt af
de dagen zijn gekrompen
handen in gepeins verzonken
ik hakte op herinneringen in
maakte een sterk begin
het is bij pogingen gebleven
ik liet mijn harten bloeien
maar de stenen bleven koud
er konden weer geen tranen vloeien
ik sleep mijn puin
naar de ravijnen…
Geestkracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
665 de ontembare geest
openbaart zich
door de suizende stilte
van de wind
kruipt door het oog
van ons bestaan
heeft oneindig veel geduld
tegenover ware grootheid
gaat door de díepste diepte
wat ons roept, drijft
tot een volkomen
aaneengesloten beeld
als blijvend sprekend geheel
dat alles omvat
zonder enige pauzes
spreekt de geestkracht…
Geheime liefdes
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
704 stukken verdriet
dacht ik in steen
een beeld te geven
mijn werk brokkelt af
de dagen zijn gekrompen
handen in gepeins verzonken
ik hakte op herinneringen in
maakte een sterk begin
het is bij pogingen gebleven
liet mijn harten bloeien
maar de stenen bleven koud
er konden weer geen tranen vloeien
sleep mijn puin
naar de ravijnen die…
LEZEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 Over de bijbel gebogen
zijn de zinnen harde gestalten
uitdagend of werend
langzaam aan vervagen ze dan
tot traag zwevende schimmen
die door elkaar heen dringen
allerlei gedachten oproepen
lust om steeds verder te zoeken
al peinzend nieuwe beelden te vinden
van zichzelf een vraagteken maken
het boek dicht willen klappen
mogen deze vele…
INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Gebroken beelden:
vergane eeuwen leven
opnieuw in mijn brein.
Onder gewelven
scheppen muurtekeningen
en schilderijen
het vloeiende samen-zijn
van oude en nieuwe kunst.…
dorp in lentestemming
gedicht
2.4 met 24 stemmen
9.106 Schutteldoeken uit het telraam
Van hun mager a b c
Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel
Bij donker alleen met de rook
Het gebaar voor de spiegel
De baltsende vogel vergaat
In het vuur van haar bloot
Ah de muis in haar hand de beminde
Die klautert en klimt
In haar adem
Het lichaam staat groot
Voor zijn beeld…
DOODSANGSTEN.....
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
752 Vroeger toen ik jong was
Was de dood ver verwijderd
Nu en na
Meer dan een halve eeuw
Verschijnen beelden
Van de vele
gevallen geliefden
-Zij die mij vormden
Troostten inspireerden
Onvoorwaardelijk liefhadden
Om mij
Het kind
-Nu ouder
Word ik bang
Twijfel aan mijn goedheid
Aan een Hogere macht
Ik wens niet te geloven
In een Hogere…
In de regel breekt de zon door
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
650 Even roert de wind
een wolkje door mijn beeld.
Oh, mijn zusje.
Haar blonde krullen
blauw gestrikt,
in de armen van mijn vader,
die haar draagt
naar waar de zon doorbreekt.
Terwijl een druppel het waagt
uiteen te spatten
op de tulpen,
zojuist geschikt.…
Bij volle maan
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
678 een reiger zetelt op de top
van een reusachtige boom
haast verstijfd uitziend
over mijn wereld
van kronkelige lanen
de zon gaat langzaam onder
en brengt het avondrood in beeld
zachtheid in mij vindt een diepere plek
voor even voel ik mij geheeld
ik sluit mijn ogen
en laat gedachten gaan
naar oorden waar even geen mensen zijn;
een…
De dood van de verte ( 2 )
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.014 alhoewel mijn lijf de verte draagt
en ik het komende in lengte van dagen ontzie
is het dus niet overmorgen die verder vraagt
om het even wat ik er nu zelf mee bedoel
daar zelfs wat was, schijnbaar niet opdaagt
vandaag ervaar ik, dat wat is geweest
als jaren verzameld lijkt in slechts een beeld
waarin begrip enkel ledigheid leest
ik ben…