28806 resultaten.
GP 3 mei 2020
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
826 We gaan toch straks naar Zandvoort, aan de zee?
Het is bár duur, neem brood en koffie mee
Al wordt milieuvervuiling om te snijden
De race mag scheurend Hollands duin kastijden
We danken dit aan ‘t vorstelijk gelobby
Voor die onwijs goed foute rechtse hobby…
Calapia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 De zee is meer verlaten dan het vasteland.
Ik wilde opdrogen maar ben doorweekt.…
sans courage
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 zoals de honkvaste
grijze haas heb ik
niet de moed om de kust
uit het oog te verliezen
de duizend smaken van
de zee door te slikken
om het zand zacht uit
de ogen te wrijven
de aanblik van de
doden te verdragen
nu het smeltwater
het sneeuwveld verlaat
niet de moed om de
de slinger tussen
aanvaarding en verzet
stil te zetten…
Leed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Tijdens mijn wandeling
langs de zee was ik in
gedachten bij de jonge
tiener, die nu gevonden
is.
Een roemloos einde
kwam aan zijn jonge
leven.
Bij heel veel mensen is
er groot verdriet.
Het afscheid zal zwaar
zijn maar gelukkig kan
er nog afscheid
genomen worden.
Het had heel anders
kunnen aflopen.
Rust zacht lieve jongen.…
half vijf s' nachts
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
543 de avondklok is voorbij
we lopen naar het zand
dronken en vrij
aan de kust van Nederland
met de winden van een storm
en de temperatuur dicht bij nul
zien ze hoe ik de zee bestorm
in mijn naakte lul
alleen één ding in mijn hoofd
de avondklok is voorbij
dit jaar heeft ons van veel beroofd
maar dit leven blijft van mij…
EEN KUSJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
541 een liefdevol kusje
in je nek
en je smelt en
ik smelt mee
ons stukje ijsberg
drijft af op zoek
naar verre onbekende oorden
naar een warmere zee
het vindt wat het
zocht en laat zich
verwarmen door
dekens toegedekt
het werd kletsnat toen
we eindelijk ontdooiden en
elkaar als nooit bekoorden…
eerlijk delen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
526 laten we elkaar halverwege ontmoeten
ergens ten langen leste
zullen we de zee verdelen in eb en vloed
of de toekomst in ervoor en erna, in vader en moeder
of het midden in links en rechts van
de halve waarheid, de halve Nederlander, de halve kansen…
Haiku plus #2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Bomen worden gekapt
plastic in de buik van de zee
mondvol kiezelstenen.…
voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 je bent gehavend
je ademt niet meer
onder het witte laken
een strakke zee die
je ondersneeuwde
je valt samen met
het zwarte landschap
dat je leven onder
lemen lagen smoort om
het later glad te strijken
onder het wolkenfront
stromen waterlanders
over gekneusde bloemen
binnen de stortregen van
woede en tranen op papier…
Lente (haiku's # 2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Stilte, ik luister
de zee zingt
een bruisend lied.
Het is lente, de natuur
voedt de aarde
het werk is nooit af.…
Nieuwe haiku's 7
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.011 De zee schudt
haar buik maar krijgt
het plastic er niet uit.…
Regeren is...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
588 Zonder moties van wantrouwen en parlementaire enquêtes,
Zonder onderzoekscommissies,
Zonder overjarige, nietswaardige excuses,
Niet één voor allen en allen
voor één,
Maar "At your service -;)",
Recht door zee...…
deze taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
415 zij wil het zachte niet storen
schrijft alleen in de palm
van haar hand
ze noemt geen naam
zij schildert schoonheid
en gevaar wolken boven
een immer verlaten zee
tot de witte vogels komen
zij schrijft in het naakte licht
taal en teken als vogels
die in krullende wolken
hun frasen schrijven…
Scherven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
488 ze zit bij de zee
met een tas
vol scherven
ze kent elke scherf
weet waarom
waardoor
ze pakt de scherven
legt ze naast zich neer
pakt ze weer op
een zwaai
ze gooit
ze smijt
een afscheid
van haar gebroken relatie
geheeld
gaat ze terug
naar zichzelf
naar wie ze werkelijk is…
Sporen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
559 De rimpelingen en de sporen,
de verten in de horizon verloren
het steeds veranderende
van 't strand, de zee,
dat neemt het oog,
de lens voortdurend mee
Ze zijn daarom zo blij
als 't zand er vers en eventjes
gaaf uitziet
dat laaft het oog,
biedt rust,
een overvloed van vree…
Witte schimmen, zachte nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.272 Bomen vertakken
huizen verzakken
dode akkers
worden niet wakker
Wolken krimpen
door mijn wimpers
vreemde wanen
trekken banen
Zaad en vliegjes
mooie liedjes
en wie bemint
vindt een opening
Een bed van aarde
een zee van tijd
laten we varen
met God aan ons zij'.…
Volume Ebt , Rust Stroomt , Tij Is Laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
317 Scherpe scherven, aangespoeld,
Door een uitademende zee.
Nu slapend onder zand,
Wiebelend met de stroming mee.
Vluchtig is hun scherpte.
Zonder groot bestaan,
Maar met klank en ritme,
Die bij elke verandering aanslaan.…
Warden en wierden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
437 Ik wed dat het wad
in de tijd dat de ee
en de lauwers uitvloeiden
in één grote zee
ten zuiden waarvan
het zompige land
een laagvlakte was
met enkel hoog gras
en dorpen op wierden
en kerken op terpen
de eilanden niets waren
dan platen van zand
met enkel hoge
duinen als warden…
CODE ROOD OOK IN AMSTERDAM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
410 ja we verblijven aan de kust
We wisselen 't zand en de zwoele zee
WAT! ja, dan op je gat en dan weer nat!…
Afgevinkt !
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
76 Heel hoog in de bomen
zat een vink te dromen
van een reis naar zee.
Daar vloog een meeuw.
Met luid geschreeuw
lokte hij 't vinkje mee.
Nog even later:
niets dan water!
Vink landde op een duin.
Maar vond het strand
net te veel zand
en vloog terug naar zijn kruin.…
WEGDROMEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.184 Ik wil zitten in een inham,
aan een baai bij blauwe zee
luist'ren naar't geklots van golven
maar dat strandje is prive...
Ik wil liggen in een hangmat
tussen palmbomen in...
ach, wat zou ik dan genieten
zou me voelen een gravin...…
En vond het kind
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
875 ik speelde wind
op strand
dook verfrissend
langs je huid
je hand verjoeg
wat korrels zand
in dat gebaar
was ik ook daar
waaide koelend langs
de warme plaatsen
daar waar ik na zand
jou zacht mocht raken
je dook met mij in zee
ik kuifde golven hoger
dan tevoren in mijn schuim
werd jij opnieuw geboren
ik speelde wind en
vond…
Golven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
969 Dan is er even tijd voor rust,
totdat de zee het zand weer kust.…
Ouderdom
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.071 Lopend over de naad waar schim
en kille siddering samenkomen
krijsen de zilvermeeuwen langs de kim
pikken de echo’s van de dromen
terwijl afgebladderde lokeenden
en drenkelingen de zee
uit worden geduwd
en de laatste waarheden
tevergeefs beademd worden
Mompelend schopt de oude man
het wrakhout voor zich uit
een lege fles met een verlaten…
ogen diepten vergezichten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
526 wandelen op strand
ogen diepten
vergezichten
je vingers lagen
in mijn hand
we raapten schelpen
langs de vloedlijn
golven zongen
een verlopen lied
je hoefde me
niets meer te zeggen
keek intens verliefd
we zijn naar
huis gelopen
vlinders wolkten
met ons mee
we hebben van
elkaar genoten
verkoeling kwam
alleen van zee…
biergedachten.
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
587 de zee ruimt m'n gedachtes
op, maakt er sop, schuim van.
ik blijf verbaasd achter op 't
strand in een boot vol kogel-
gaten, zeewier op de randen.
laat ik deze droom verlaten,
denk ik. Maar dat is niet ge-
noeg. Eerst nog even naar de
kroeg. In m'n slaap kan alles.
ik sla acht bier achterover
en ga dan zó over de kop!…
op schoot bij de oorsprong
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
783 adem de vadem op zee
lengte na lengte ellenlang
het is er zo dun ziltig
maar vrij van elk mengen
van de mensenzee en het diepe
spoorloos op vingers van zout
ik wou dat je daar bodemloos
kon vallen in een bedwelmend bedaren
en gewichtsloos zweven op de nevel
mezelf ontrukken van boven en onder
maar ook weer wil ik er niet eeuwig blijven…
Strand kiest de zee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 Nu zorgen zand en de kust
voor overpeinzing en tweestrijd
zieners tussen liefde en gevoelens
wanneer men sloft in mulheid
op het meest onjuiste moment
als voetstappen uit elkaar gaan
armen niet weten van omhelzen
zand in ogen waait
zout van aanstormende tranen
vermengen zich met de woeste zee
die geen toegang geeft tot wegebben
verdwijnt…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.258 rond in de herfststilte
bruin grijs in je volle rust
schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
koestert me in je beschutting
je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid licht
verwarmd openend naar je rondingen
inademend je lucht
Jij gestreeld door de lodige wolken
opduikend boven de kammende zee…
oeverloos
gedicht
1.3 met 10 stemmen
20.014 is er nog zee, nog meer
trekt nog stroming onder het veer?
zie de troostende hand en de ontroostbare
hand daarin, in haar schoot, beide de hare.
sloot ze haar vingers te stevig om de knop
van de rozenhouten deur naar de eetzaal?
zie het haar, zie haar
van welke plant had ze bloem, blad of blazen
niet mogen eten?…