10183 resultaten.
Laat me
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
508 Laat me mijn ding doen
Laat me op mijn snufferd gaan
Laat me mijn grenzen bewaken
Laat me vallen en opstaan
Laat mij succes kennen
Laat mij mezelf verwennen
Laat me in de waan
Ik kan het alleen wel aan
Bied hulp en ik luister
De stem in mijn hoofd bepaald
De eigen wijsheid in het duister
Heeft tot nu toe alles nog behaald
Laat mij…
[ In oranje licht ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 In oranje licht
zoemt ’s nachts heel het wijde land:
het gasveld staat aan.…
Een reportage
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
498 Een woud van ijzer in
d'augustusnacht
de slag bij nacht verzonk
in eindeloosheid
weg van hun macht een uitgestoken hand
de eerste tekenen, you'll just
live once
stip aan de horizon, zo zal
het gaan
Zomers boven grand hotel
du lac
waar uiterst teer een wolkenbrij zich spreidt
zeg ik Lees! En wel op je
eigen wijze
in eenzaamheid…
September
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
727 De e’s vervlechten lettergrepen,
de preherfst keert de hele sfeer
en neemt begeesterd het beheer,
gereed meer regen te verslepen.
Klef dwepen weken met de e –
het versje kweelt verlekkerd mee.…
TAM OF WILD?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
472 Jonge fazantjes
lopen de boswandelaar
vlak voor zijn voeten,
pikken en huppen lustig
zorgeloos als krielkippen.…
Compilotus
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
652 Zondagmiddag in augustus
sliep de wereld nog
om wat niet gekomen is
en tevens nooit verschijnen zal
Egoloos zei ik haar toen
blijf niet alleen ik neem je mee
ik haal je op ik vang de zon
Een zomerlang was ik haar schaduw en haar deeltijdkampioen
ze zei 'hoe meer jij mij wilt
daar waar ik ben en jij niet
is mijn land misschien iets…
Geluk is...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.007 Het leven heeft heel veel te geven,
en niet alleen maar mooi
Toch wil elk het leven
’t geeft soms wat geluk als fooi.
Geluk is als de vlinder.
Daarvoor komt mijn kindertijd terug.
Wilde ik ze vangen,
dan moest ik rennen, vliegensvlug
Tot ik me hijgend neer liet vallen,
lucht happend en in ademnood
En was ik dan tot rust gekomen
zat hij…
Morendo
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
753 De voorzanger nodigt
het koor meanderend uit
om te antwoorden op
Vragen over gestorven
dagen dagen waarop
het donker stil blijft staan
Voor l’esprit deuil
de rouwende geest
voor elke verschrikking
Een ontregelend lied
het verdragen van
verkruimelde stilte
De schreeuwende spijt
het duizelende licht
de stemmen dalen
Tot een…
In de zachtheid van haar zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
746 in de zachtheid van haar zijn zie ik
de onderzoekende blik haar
spitse wijsvinger die naar alles
wijst wat belangrijk is
in deze stilte hoor ik haar stem
die vraagt aanvult en die van
zwijgen weet als het nodig is
we spreken niet alles uit
En toch troost me dat zozeer
in de lichtheid van haar kamer
zij heeft weet van de wisselingen…
fantasie strijdt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 fantasie strijdt met de werkelijkheid
als alles goed is
als alles goed is
vechten vijanden en hebben wij lief
de kosmos zingt als water kletteren kan
zoals dat gaat
zoals dat gaat
schijnen de sterren in verband te staan
waren het alleen mijn vingers
die de hemel betasten konden
was het slechts mijn tong
die hangen bleef
zijn het enkel…
Nesjomme
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
716 elke nacht
reizen de zielen
naar Gaza
zij dwalen in
doodse stilte
door de ruïnes
van verbrijzeling
geronnen bloed
gestolde stemmen
o lakse goden
wat talmen jullie?
grijze schimmen
jullie horen ons
waar wachten
jullie op?
geesten van de
grauwe zee
waarom dit zwijgen?
de zielen reizen
niet langer naar
Gaza
ze roepen…
Aanklacht
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
570 zonder verblijfspapieren trekken
in lompen geklede arbeidsmigranten
over het platteland
in krottenwijken vallen ze
op beschimmelde matrassen
doodvermoeid neer
leest iemand weleens het woord:
ANTISLAVERNIJ op certificaten in
Puglia of Calabrië of waar dan ook?
terwijl Philip uit Ghana vandaag
met blote handen duizend stekjes
jonge…
Dwaaltocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Wie ben ik, waarheen?
In lege nachten dwaal ik,
Gedachten zonder einde,
Schaduwen over mijn brein.
Vader, o zieke sterveling,
Waar ga je straks verloren?
Godsdienst die zich telkens buigt,
Zoekend naar een geest in stroom.
Rusteloos, ik jaag de slaap,
Levensvragen spoken,
Muziek dempt slechts de stilte,
Het hoofd een…
Jouw lach
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
518 Jouw lach,
een vonk die springt,
Speels, licht,
en zacht gezwind.
Het tilt mijn dagen,
maakt ze klein,
En laat je warmte
er altijd zijn.…
Geweldsdebat
snelsonnet
2.8 met 4 stemmen
377 Wie deed er wat op straat daarin den Haag
Ze werden het tenslotte eens warempel
"Extreem rechts" was het unanieme stempel
Wat gaan we eraan doen is nu de vraag
Dat was in het debat niet van belang
Men plakt het liefst elkaar achter 't behang…
voel jij nog grond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.055 voel jij nog grond
vroeg hij in de
Noordzee op die
gure decemberdag
het oorverdovende
geraas van de golven
overstemde het
nee van de jongen
de sterke onderstroom
had hen verrast
een mens leeft niet lang
in ijskoud water
de ruwe zee geeft
zij neemt
uit hoeveel happen
bestaat de mens
zij zwijgen
de man en de jongen
tot…
Niet uitgegeven verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
169 Hun glans verloren
Steeds meer vallen
ze uit elkaar, zo klein
zijn de vaste verhalen geworden
die, eenmaal uit de dagelijkse
gebeurtenissen gezeefd
mijn leven en identiteit
vertegenwoordigden
En steeds minder mensen
kennen nog details die
een echt mens van me maken
Gelukkig ben ik niet die verhalen
van mijn leven geworden en
beter…
Semonides’ vergeten mensenspiegel (herbronning)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
216 De zwijnen, vossen, honden, uit leem getrokken,
uit de zee, een ezel, wezel, merrie of aap,
de grootste miskleunen staan er niet bij,
concludeer ik geschrokken.
Misschien bestonden deze mensen toen nog niet;
en waarom pleit hij eigenlijk de mannen vrij?
Ik vrees dat hij
de belangrijkste over het hoofd heeft gezien.
Mijn verklaring zal…
Een unieke dame
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Jouw ogen zijn net als diamanten die blinken als de mooiste ster aan de hemel.
Jouw lach straalt als de zon in een mooie zomerdag die bloedheet is.
Jouw haren zijn net zo prachtig als die van het mooiste paard ter wereld.
Jouw lichaam is net zo prachtig als het mooiste paleis dat op de wereld bestaat.
Jouw hart is gemaakt van het puurste goud…
Wensen voor iedereen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 Wensen voor iedereen
nu het oude jaar is weggeslopen
en het nieuwe alweer voor ons staat
zijn het voornemens en beste wensen
waar het vooral weer over gaat
vaak zijn het van die zaken
die je wenst in 't algemeen
bijna zonder na te denken
geluk en liefde voor iedereen
we storten ons weer op diëten
met een Herma ten Have dvd
ook met roken…
Nieuwjaarskansen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
576 Waarom zouden wij niet dansen,
zwieren, lachen, leven met plezier,
met z'n allen zingen,chansen,
waarom zijn we anders op aarde hier.
Wat zou 't leven zijn zonder blijdschap
zonder vrienden, kameraden van elkaar
laat ons leven met een grol, met een grap
een vredige wereld bouwen in dit nieuwe jaar.
Afgelopen jaar waren er zoveel ellenden…
Comptine
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
449 die middag in mei
toen zij niet praten kon
neuriede zij
een kinderliedje
van een andere lente
in een andere wereld
waar geen woorden waren
voor de stromende angst
in het kleine hart
deze middag
als zij niet praten kan
neuriet zij
het liedje
van die andere lente
in die andere wereld
totdat zij verstomt
en alleen maar snikken kan…
Don en l'Age d'Or
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
373 Die quasivernuftige Castiliaanse edelman
was zo op het oog een type robin hood
doch wie goed kijkt ziet niets
meer
dan een windwoordenbuil
een weldoener-bedelman
Hij trok erop uit op zijn
ros rocinante
als wereldverbeteraar
avant-la-lettre
hij liet nimmer af, gaf nooit de moed op
maar de wekelingen die hij ontmoette
in Málaga Cádiz Granada…
Beeldschoon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
320 Beeldschoon was hij
goddelijk geraakt
voor liefde gemaakt
de jacht was zijn leven
geen nimf kon hem vangen
hij hield zich verheven
vrij van verlangen
Echo bleef treuren
treuren om hem
kwijnde weg en verdween
in galmende oorden
werd woorden na woorden
ze vervaagde tot stem
Het meer was kristalhelder
toen hij zich boog
de natuur hield…
No questions
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.188 In hotel La Belle Aurore
schenkt hij twee glazen wijn in
en gaat naast haar zitten
"Wie ben je nou echt
en wat was je vroeger
Wat deed je en
wat dacht je toen?"
...niet echt uit het veld geslagen zegt ze...
'We hadden toch 'Geen vragen' gezegd?'
...herpakt zich en zegt
op luchtige toon...
"Op jou - want ik kijk je
graag…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
270 Elk afscheid doet weer pijn, ook als
we echt geloven dat je man nu vrede
heeft gevonden bij de Heer van
alle leven; nooit zal je hem nog zien
zoals je vroeger hem kon groeten.
Er is nu tijd voor nieuw ontmoeten.
De dood is overgang naar ander leven:
een oeverloos bestaan
in vrede en in vreugd.
Mocht dit besef je troosten, ook ondanks…
Zijnsgelijkenis
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.106 Waarde Novus Augustinus,
Zijn dit uw rensiaanse Confessiones?
voorwaar, geen voetveer onder mijn zool, integendeel, maar een idool
De geest der zijnsgelijkenis
waarde over de wateren
gelijk het eerste woord in d'oudtestamensiaanse genesis
Edoch, uw veer draagt sporen
van
een op hol geslagen, tenenkromrijtrekkende
dolgedraaide knol…
Radio Candlelight
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
452 Radio Candlelight
Met het gedicht een leven met verdriet
Op de Nationale Radio bij Jan van der Veen
En dat wilde ik kwijt
Lokaal Regionaal en Provincaal was je als Dichter al veel te zien
Maar ook Nationaal kent iedereen Danny van Strien
Radio Candlelight…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 Juist op zo’n moment
wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 Paddenstoelen
In het bos, waar stilte heerst,
groeien paddenstoelen, nooit gevreesd.
Aan een oude boom, hun thuis,
verbergen zij zich, stil en kuis.
De regen valt, en zij bloeien,
hun kleurenpracht doet ons boeien.
Met hoedjes als een herfstig kleed,
staan zij daar in vol en breed.
De boom biedt hen een warme plek,
waar zij groeien,…