Don en l'Age d'Or
Die quasivernuftige Castiliaanse edelman
was zo op het oog een type robin hood
doch wie goed kijkt ziet niets
meer
dan een windwoordenbuil
een weldoener-bedelman
Hij trok erop uit op zijn
ros rocinante
als wereldverbeteraar
avant-la-lettre
hij liet nimmer af, gaf nooit de moed op
maar de wekelingen die hij ontmoette
in Málaga Cádiz Granada
Aragón Córdoba Zaragoza
Catalonia Extremadura
Toledo León Salamanca
maakten hem met zijn
vlijmscherpe blik
tot een fijnstoffelijk observator
van het Spaanse Hotel Grand Europa
met een feminien oog voor detail
een 17e eeuwse Dior
die verlangde naar vroegere tijden
... Reactie op een eerdere
reactie van Rens
share.google/eNYinXPnHLeHHmu7P ...
Zie ook: https://share.google/NiWSlSwmBl2eTbRUR
Schrijver: Max de Lussanet, 14 januari 2026
Geplaatst in de categorie: literatuur

Er zijn 3 reacties op deze inzending:
verre te houden van de strijd,
wij verschansen ons metafysisch
in Plato's grot
en als de bliksemslingeraar
ons teistert met regenbuien
schuilen wij samen met de koningin van Carthago
in de grot zolang het duurt...
het zijn er zat, op te peuzelen, gaat ver; beter buig ik ze om, allegorisch,
tot windmolens, 'nolens volens' zo je wilt. Metaforisch wil ik daarmee
zeggen dat, enige kennis en mededogen, in mijn ogen, een boel stennis
overbodig kan blijken, wijl wij, 'de geurlozen', ons verschansen in de grot,
-wat in zichzelf voldoende paradoxen op een metafysisch niveau draagt.