3333 resultaten.
Wangen gedroogd
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.304 Ik heb mijn wangen gedroogd
en de tranen weggewreven
het is tijd voor vrolijk zijn
en weer tijd om te leven
Ik heb mezelf bijeen geraapt
de blik weer vooruit gericht
schouders gerecht en hoofd omhoog
voorzichtig een glimlach op m'n gezicht
Niet teveel achterom kijken
wat geweest is is voorbij
ben weer in staat vooruit te kijken
'k werd…
Winnifred
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
2.666 Leven is leven en ontmoeten
samenzijn verheugen wenen
Dood is stilletjes verdwijnen
laat harten zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als je was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.942 Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.
Het lam des offers is gekeeld,
o gij, zijn blanke nisse.
Gans uw gedaante is als verklaard;
uw gang is eêl en zedig;
gij zijt gezuiverd, of gij waart
van zekerheên volledig.…
Wacht maar...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 De voorpret
doet ons samen glimlachen,
terwijl de Woelewaai
ons verbaasd,
iets uit het lood geslagen,
aankijkt.
Wacht maar...…
Hart vol vlinders
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.458 Vuur schittert diep in jouw ogen
Brandende passie bedwelmt je ziel
Liefde vol ongeëvenaard vermogen
Sinds de dag dat ik voor je viel
Zinnen spreken zachte woorden
Als een vuurbaak leidt je m'n weg
De toekomst vol nieuwe dromen
Nu ik mijn hart in jouw handen leg
Je betovert me met je glimlach
Elke schaduw wordt een paradijs…
Daar ruimt de wind...
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.719 Vanavond nog zult gij verheerlijkt zijn
Wanneer de winden sluimren aan uw troon,
De sterren vlammen in uw baldakijn:
Als tussen u en uw oneindigheid
De schaduw valt, en in dat klaar gewelf
Uw blank geluk dat god noch mens benijdt,
Niets ziet weerspiegeld dan zijn glimlach zelf:
O Ziel die alles wat uw wil bedroeft,…
Voor jou en mijn verdriet
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
4.734 Nog altijd zie ik jou
Wanneer ik door de kamers loop
Een reflectie in een spiegel
En jouw glimlach is waar ik op hoop
Elke keer hoor ik jouw stem
Wanneer mij onder mensen begeef
Nog één lief woordje
Is waar ik voor leef
Ik moet door
Het leven staat niet stil
Maar zonder jou
Is niet wat ik wil
Waarom verliet je me
En verdween je uit…
zeven hemels gingen open
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.061 van hemel samenzijn
ik pluk gedachten uit de lucht
streel zinnen die beminnen
je voelt je lekker vogel vlug
om luchtig als een poes te
knorren en op schoot te spinnen
ik bied je rozen aan
gewoon om te beginnen
je kijkt me lachend aan
voelt het tasten diep van binnen
denkt laat hem maar gaan
ik heb je niet versierd
kwam met een glimlach…
WEET JE NOG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
809 dat gloeiende genot
dat langzaam maar
onbedwingbaar optrekt
ergens tussen je benen
hoe het beest in jou in mij
geil kronkelend grommend tevoorschijn kon komen
en ons de hemel kon laten betreden
hoe je later moe voldaan achterover liggend
als roofdier de prooi overwonnen
ontspannen glimlachend met geloken ogen vroeg
om meer
om weer…
Kijk uit het raam
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.813 dat zoveel mensen kennen
gezellig met elkaar binnen
een koe staart eenzaam voor zich uit
een kat ligt in een vensterbank
genoeglijk van zich af te spinnen
En buiten verkleuren de bladeren
een haas rent door een veld
een jong stelletje zit zoenend in een auto
wachtend tot het rode licht gedoofd is
terwijl de trein voorbij snelt
Mijn glimlach…
Zuidelijke gastvrouw
gedicht
2.5 met 33 stemmen
19.439 door mij heen
ik word weer klein
en sta aan tafel
met de punt van het mes
maakt zij een kruis
van korst tot korst
het lemmet klieft
het grijs van golgotha
zij schijnt het niet te merken
ik bespied haar feller
het brood, een donkere homp nu
draait zich tussen haar borsten rond
en om haar warme wijze mond beeft
een nauw aanvaarde glimlach…
ONTWAKEN
poëzie
2.5 met 18 stemmen
2.412 En ‘k juichte: ’O God, als aan de levenskim
De morgen uwer heerlijkheid zal blaken,
Wat glimlach zal dàt wezen bij ’t ontwaken.’
--------------------------------
uit: Braga (1842)…
Oortjeshekke
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
873 hun verliefde eigenaars
tussen de auto's van alle tijden
Borden vol bio-verantwoord voedsel
Gerinkel van kopjes flesjes glazen
Toch treffen rust en ingetogenheid
Een ware weldaad, men respecteert
hier de natuur in haar vrijgevigheid
Vogels wachten hun kansen af
waar kinderen met broodjes spelen
In deze bonte verscheidenheid
is de glimlach…
En spat open op wat verloor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 vandaag veren de zielen der oneindigheid nog heel even op
in heilzaam wiegen
met hun hoofden tegen een kei van een dag
de groten zijn kwaad en steunen op de kinderen
ik schrijf een gedicht
lees een boek
luister naar punk en ik word zonder pardon achterna geschoten in mijn eigen wijk
dan toch maar heel zacht en voorzichtig hang ik mijn glimlach…
Verdichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
603 vlinders pirouetten dansen
bloemen geuren en nooit hun kop
laten hangen, bomen hun armen
uitstrekken tot in de eeuwigheid
vogels 'n prachtig concert fluiten
waarin ze verwelkomd wordt door
alle dieren die lichtjes buigen
wanneer de koningin van dit
beeldschone woud haar entree doet
sprankelen haar ogen en krult er
langzaam 'n glimlach…
Hersenprent
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.241 Dan gaat de traan weer terug,
langs je wang
omhoog
om snikkend te verdwijnen
in de scherpe hoekjes
rond het rood
het wit
en het aller pikste zwart
van je oog
Daarna weer die glimlach,
die
verschijnt, verdwijnt, verschijnt, verdwijnt, verschijnt.…
Er was eens
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 de wind streelde een liefdes melodie
de zon straalde hoopvol
harten vatten vlam
wijl ogen in een eerste ontmoeten
elkaar kusten
verlegen de glimlach
eerst aarzelend de tred
vastberaden verder
de handen ineen
een bruidsluier
de ringen
een belofte voor levenlang
kindergeluk
ontsproten in haar schoot
houden van
in geborgenheid en warmte…
Met een knipoogje
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
2.394 kun je dat wel noemen
vlinder Hanneke
toch verloren we elkaar niet uit het oog
en zeker niet uit het hart
vandaag jarig
dus is het groot feest
in vriendschap hoef je
elkaar niet dagelijks te horen
als je weet
het zit wel goed
van harte proficiat
blijf die je bent
ik stuur je met de wind
mijn gelukwensen toe
en fluister een warme glimlach…
Waar is het spontane gebleven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 hij was er
zij was er
ze waren er samen
onwetend
van elkaar
zij zocht
hij zocht
ze vonden niet
wat ze zochten
onbewust
van elkaars aanwezig zijn
hij thuis
zij thuis
elk een straat verder
voor de computer
zich inschrijvend
op relatie planet
zijn oog valt op haar
haar glimlach
zoekt zijn foto
gevonden
fluistert de wind
wat…
De zwerver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.118 doen
ik, een zwerver, een drinker, geen stuiver waard
haar verjaardag kwam er aan, ik had wat geld bijeen
maar, ik deed het weer, ik dronk alles op
zij lachte want, zij hield van mij
ik wist niets van haar ziekte, zij klaagde nooit
ik spaarde wat geld, kocht bloemen voor haar
toen ik thuis kwam was zij eenzaam gestorven
er speelde een glimlach…
Er gaat geen dag voorbij
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
609 beneden donderde
de tijd stil stond
voor mij in verdwazing
maar iedereen
verder leek te leven
alleen jij was dood
zo vaak liep ik huilend
in jouw voetsporen terug
stond voor jouw venster stil
maar je wachtte er niet meer op mij
je huis behoorde een ander
nu rest een foto
op het tafeltje
toont jou
nooit verder
dan je warme glimlach…
Laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Al doende leert men zwijgen
“yapma”
een wijs woord
leven is laten leven
een glimlach kleurt lippen
ogen vertellen
laten handen spreken
de wind krult haren
vrolijk lokkend
een schouderophalen
en ze luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn…
laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
620 Al doende leert men zwijgen
“yapma”
een wijs woord
leven is laten leven
een glimlach kleurt lippen
ogen vertellen
laten handen spreken
de wind krult haren
vrolijk lokkend
een schouderophalen
en ze luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn…
Tijd voor nieuwe schoenen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
570 doos
daarin stopt ze
haar verleden
dat wat ze nooit meer dragen zal
elders in een achteraf hoekje
hangt ze de spulletjes
waarvan ze nog geen afscheid
kan nemen
tevreden bekijkt ze haar kledingkast
er is weer een gezonde ruimte
weer een plekje gecreëerd
waarin het nieuwe past
waar ze het komend jaar
weer tegen aan zal lopen
haar glimlach…
Ik heb stiekem met je gedanst
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
617 waren jong
slank en vooral onbezonnen
hebben elkaar verwend
van mooie uren genoten
gedanst gelachen
hapjes geluk uit het leven gegrepen
maar ook elkander bezeerd
pas nu heel vroeg in de morgen
na het opstaan
kan ik weer van je dromen
zacht fluistert de melodie van de wind
over liefde
die er was en die er desondanks ook nog is
een glimlach…
Masker af
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.255 licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weglopen van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters gezegd
Coupletten gezongen
Bij de roem neergelegd
Uit vrije wil, ongedwongen
Een vreemde arm om je schouder
Verhalen waar je niet op wacht
De winnende aanhouder
Ze willen zo graag j’aandacht
Je naam voluit geschreven
Glimlach…
zoete dronk
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
679 komt te staan
of reeds staat -gezegend zijn zij
de Liefde of doorgaan op oude voet
weliswaar droge voeten in een uitgedroogd landschap
dat is getekend door verleden en toekomst
een Liefde, die stroomt, die draagt, en niet
onderworpen is aan de wetten van deze wereld
verandering toestaat
Haar zelf aanschouwt in al wat Zij ziet -met een glimlach…
Ma bien-aimée roos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
645 om een huisje deur
zag ik witte liefde in jouw ogen
en het groeide binnenin ons
enthousiast
jij liet me dansen en glimlachen
bij dageraad en bij nacht
tot daar het einde kwam
eens te meer drukt afscheid
laat stilte achter in ’t hart en oog
en achter mijn deur
om te bewegen
over twee provincies
binnen en buiten
wat de natuur repeteert…
Afgesloten boek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
555 inspiratie
oud zeer laat ze los, voor wat het is
in de kringloop van denken
ze is een vrouw die liefheeft in haar hart
deze liefde zegt, vorm jezelf er zijn belangrijker dingen
laat het verleden los, bevrijd je
bij elke tik van de klok
de muze zingt je toe in woorden van liefde
dit opent de vitrine van ogen in het kind van nu
met een glimlach…
tot leven, meer
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
616 vertwijfeling
verdwijn in de onbekende stem
van mezelf
het is koud, al te schuldig
en de hemel is zo hoog
een silhouet geeft zich over
aan de stilte
stapt over chaos, die van die dag
die van alle dagen van de maand
die van de onontkoombaarheid
zal ik een naam voor hem vinden
in een vraag herleven
heeft hij mij herkend in zijn glimlach…