4084 resultaten.
Ik wil je vangen...
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
6.012 Ik wil je openbreken
in een woord
vol hartstocht
of scherp als een vlijm,
een steen gooien met kracht
en vol intens genot
luisteren naar 't gerinkel,
met mijn hiel,
één haal,
de bolster scheuren.…
Theo
hartenkreet
2.9 met 34 stemmen
12.657 nu lees ik je naam
op de steen, in zilver
je was goud, broer !…
Wie, oh wie .....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 achter mij, donker doch luid
stevige vingers raken mijn naakte huid
ik wil, maar kan mij niet meer bewegen
elk gebaar, zelfs een uitgestoken hand
lijken mij van top tot teen te verstenen
toch woedt er in mijn lijf een helse brand
nog steeds is mijn wanhoop niet verdwenen
wie, oh wie ben jij met die reikende hand
jij verpulvert gestapelde stenen…
Zwarte doos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
974 Ik stop al mijn gevoelens in een zwarte doos
En werp ze in het midden van de oceaan
Geen enkele zee is ondiep of bodemloos
Zwijgend als een steen zal ze langzaam ondergaan
Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht
Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand
Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht
De tijd houdt de sleutel…
ik distel je met handen
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
876 ik heb altijd de kant gezocht om
de mooiste bloemen te ontlopen
groeide met hun bloeien op
al heb ik ze nooit willen kopen
ik zocht prikkers
vreemde vogels aan de rand
hun onkruid tierde welig, ze
staken me hun stekels in de hand
ik heb de steen geraapt
die jouw eeuwen lag te baren
generaties zijn voorbij gegaan
omdat ze je niet konden…
New York City
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.317 Heimelijk legde ik de eerste steen
van het UNO-gebouw (1949).
Buiten, in de zon van 5th Avenue
liep een meisje uit Californie,
ik telde haar zomersproeten.
Achter een uitstalraam
serveerde een neger warme hamburgers.…
Rotszorg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
751 Hij volgt de losgeraakte steen.
Z'n weg vertoont geen bocht.
Hij ziet de toekomst donker in.
De luchtstroom wordt al straf.
Och, hebben rots en zorg wel zin?
Hij is er snel vanaf.…
venusheuvel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.827 de vlinder van onder haar oksel
dan wringt zij zich los uit een harnas van was
en breekt zij uit een schaal van schrik
zij knielt en het zweet in haar liezen verdampt
altijd dichter, dichter sluipt ze naar mij
of van mij weg want ik kiem in haar gladde greep
zij plukt de bloesem van de amandeltak
ik bijt en kloof het vruchtvlees van de steen…
De elementen
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
920 Zelfs de grijze, kale lucht
Die altijd Nederlands deed
Is nu een vreemde vrucht
Als een ander verkleed
Ook de straten, de stenen
Fluisteren langs mij heen
Zij vervloeken wat ik meen
En zwemmen in mijn wenen
De bomen, zo hier en daar
Voelen zich hoger, voldaan
Hun takken dienen als schaar
Knippen mij uit het bestaan
Het water voelt…
Deze stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
985 Deze stad als mijn vader
Hier waar ik mijzelf nader
Harder dan elke andere plaats
Voel ik hier de stenen grond
Hieronder is het niets
Waarin de stad zijn oorsprong vond
Stukken van achter mij
Zijn hier nabij
Hier staan gebouwen van voor mijn tijd
Deze stad die langzaam slijt
Zoals het leven van een ieder
In een zwart gat glijdt
Over…
Witte mars Antwerpen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 Hoelang nog
verwelken bloemen op de stenen,
eer hun verdriet
ook mijn verdriet wordt ooit
en dat van "A".…
bloeit in koolzaads zon
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
952 nog zijn de heuvels rond
zacht en glooiend in het geel
dat bloeit in koolzaads zon
maar aan de flanken is de rots nog heel
jouw trots en onverzettelijkheid
in steen al generaties vastgelegd
je hebt het mij gezegd en laten blijken
nee onze liefde kent geen lijken
wij zien de bergen hoog
hun kammen scherp en scheidend
in eerlijkheid kiest…
De onmacht van Michelangelo
gedicht
4.6 met 52 stemmen
12.708 Er is een steen die men niet vormen kan naar zijn hand.
-----------------------------------------------------
uit: 'Toendra', 2006
bekroond met de C. Buddingh-prijs voor debuutbundels.…
doorsnede
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
721 blad
blaast de winter
een lange zucht
naar een stuk
van gisteren
‘k zie de afdruk
van je voeten
als de doorsnee
van iedere halte
waar je naam
als jaarring stond
in een achteraf
vertraagde groei
van lucht en maan
veeg ik wat aarde
naar het grijze
vergezicht
naar de voorbijganger
en het splijten
van de weg
waar elke steen…
Vuurzee
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.075 Nee: ze is van steen.…
muren en glazen
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.356 Mijn lach is een leugen
het hart gebroken
als nooit tevoren
niets is nog lief
niemand is thuis
het is het geluid
van duister
dat kruipt onderhuids
vannacht wou ik dood
geen kleur meer
zo verdoofd
niemand is thuis
enkel nog zwart
leeg is mijn hart
hard is de steen
dat vastzit
aan het been
zo ziet de dag eruit
de dag
alleen
nooit meer…
the seven bridges
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
761 sterven
en zijn de vele verloren woorden het alibi;
de rivier naar zee
die onder de zeven bruggen van waarheid
gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen
en waar het zout de horizon verschroeit
tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin
en schuld
aan beide kanten van
gisteren;
het halfdonker van de wereld, stenen…
sterren
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.482 De steen is gelegd
Het water volgt een ander spoor
Ik hunker naar je liefde
Maar weet het is voorbij
Wennen zal het nimmer
Het missen van je geur
Je hoofd op mijn schouder
Gevangen in jouw blik
Voort schrijdt de tijd
Nietsontziend en monotoon
Bladerend door mijn gedachten
De liefde langs mijn geestesoog
In mijn hart zit je
Dwaal je…
Geloof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
481 Ik gaf jouw eerste ademtocht
in dagen van sneeuwvlokjes
en beloofde oprecht mijn hand
op jouw woest kloppend hart
stuip op stuip ademde in en uit
en nachten veroverden lange dagen
wanneer wilde waanzin weer stenen
op strak witte muren tekende
jij keek door het gat naar later
lachte stiekem late uren weg en gaf
ja gaf alles met het oog…
Uit het kamp geen nieuws
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
792 Ik vervloek het toevalsmoment
dat ik op tv die beelden zie
als ik begrijp waar ik naar kijk
is 't te laat, 't verhaal bekend
De naakte, nog jonge vrouw,
loopt naar haar graf, haar handen
bedekken haar intieme delen
Ze is zichzelf al lang niet meer
haar blik als uit steen gehouwen
is slechts de echo van haar leven…
kraa-kraa-kraa
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
612 iedere dag
wanneer mijn twee Bertha's
hun ochtendwandeling rondkakelen, vol overgave
verspreiden ze
versgelegde roddeltjes tussen boom en bloemen
rozenstruiken en het geluidloos groeien van een web
ik zie
het onkruid dan welig tieren
terwijl het weeë gras krimpt met het hart eenzaam
omlaag als een steen
brutaal vliegen kraaien zwart…
Skeletterie
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
807 Alleen in zijn tweepersoons tombe
geeuwde rammelend een eenzaam skelet
klaagde steen en been en bromde
waar ze bleef al die jaren, de slet
Als ze niet gauw komt gaat hij afnokken
een skelet heeft recht op een verzet
gaat hij met zijn buurvrouw hokken
die haar deur op een kier heeft gezet
Ze rammelen samen prachtige duetten
dromen over…
De zomer in mijn schoot
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.061 nog even en 't is helemaal verdwenen
deze zomer komt nooit weer
Maar van de herfst zal ik ook houden
al doe ik dat op mijn manier
met hier en daar een heel klein dipje
toch geniet ik ook van herfstplezier
Ik zal kastanjes laten glanzen
drapeer er mooie bladeren omheen
'k zal ook nog dennenappels zoeken
en leg het in een schaal van steen…
In pijn geboren zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
628 ik dacht je harder
dan een steen
je bent er geen
je hart klopt kunstig
woorden bij elkaar
emoties in een loos gebaar
je frutselt met gevoel
knijpt teksten fijn die
ooit in pijn geboren zijn
de afstand is te groot
om mensen van dichtbij te zien
slechts koelheid geef je bloot
je denken is meer zwart dan wit
nuances maak je dood…
het land van klei en honing
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
701 Staande gespierde trots
gesmeerde kleiën billen
in een mist van elementen
Handen van steen en water
Kneden, kneden, kneden
de essentie geslacht
op uitgerafelde tafels van vlees
Het gebed van organen
wachtend op een verhullend teken
Getekend de akte van de lendenen
Perfide onvermogen
van de perfecte lichaamscurve
en het ziedend persisteren…
Boerenpronkers.
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.584 De platte grijze stenen in het pad in het midden.
Het grasveld links, waar ik menig uurtje
in de zon heb liggen dromen.
De moestuin rechts, tegen de coniferenheg.
Daar heb ik eigenlijk altijd een haat/liefde verhouding mee gehad.…
Parkzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
402 akkers van mijn geest
naar onwillige woorden
de waanzinnige bomen
ruizen vogelgesprekken
tot in het moerasachtige gras
een blauwzwarte man
een rosse vrouw in roze gekleed
(zelfs ik kan dit niet bedenken)
een wandelende grasmus
een verwaarloosde hond
nog meer kinderen met vogelogen
het licht vloeit langzaam weg
tussen gras en steen…
Te gek voor woorden II
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
825 hij tekent vogels, knipt ze uit
ziet ze vliegen
over het hek van de dam
en laat ze landen aan het stalraam
waar alweer een zomer nadert
hij ziet zichzelf, een broekie nog
met bibberbenen, hij hoort
het vegen van de wilg, onophoudelijk
getik van regen op het golfplaten dak
klompen op de stenen komen dichterbij
hij was niet gek, het waren…
- De Strijd van Kracht als Vrede -
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
782 het zwaard van zeezout,
vluchtelingen van ongekende vrede
dat zijn vele doden rouwend telt
De vervallen stenen huizen lijken torens,
de witte zand onder je voeten is vergaan,
jij voelt het gisteren van de morgen..
Yerushalayim..…
Ontsnapt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Niet alle daken zijn van steen,
druppelt er verdwaalde regen doorheen.
Je zult moeten vluchten naderhand,
wat ons redt is onze vijand.
Hoor je de klok tikken tijdens het idee
dat de tijd niet met je mee
maar achteruit je gedachten verlaat
en je alleen maar naar beneden gaat.…