4012 resultaten.
Herkenning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ineens was zij weer op til
toen ik haar achter mij hoorde
bij oom Donald
waar onze kleinkinderen
naar de tekenfilm Bambi keken
herkende dat beeld
en het roepen van roekoe roekoe
naar de bediening
wat ik eigenlijk niet wilde
was toch op de grond kijken
zij liet iets vallen: plets
lieve rode duif gaf een kopje
waar de kleintjes naar…
Minuten stilte
gedicht
3.3 met 10 stemmen
16.254 je kunt een zakdoek
horen vallen
papa snikt
op de radio
treurige muziek
mannenstemmen
zeggen sombere dingen
over nooit meer
klokken luiden
papa droogt zijn tranen
morgen gaan we naar
de maliebaan
marcheren
de soldaten
de oranjeband met leeuw
en het soldatenpak
ze liggen klaar
gestreken
mama moet alleen
de broek…
Later
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
719 Alleen bladeren vallen op dit gras
als veel te lage, grijze wolken.
Vrienden lijken op zichzelf.
Ik klapwiek vruchteloos. Er staat een
stam voor mijn raam.…
Mijn dorpje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 Maar bij 't vallen van de avond
raakt het dorp zijn drukte kwijt
en dan denk je soms tevreden:
ja, hier blijf ik voor altijd.…
De Grieken
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
569 We gaan sneller
we draaien in het rond
tot we duizelend
neer vallen op de grond
niet wetend wat we doen
ach, zij, wij, vooral zij,
doen toch alles voor de poen...…
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Rolt naar beneden zonder te vallen.
Ik zie de wolken in je ogen.
En hoor je naam als een zachte fluistering.
Een zachte klank weerklinkt als een echo voort.
De glinstering uit jouw oog valt op mij.
De band die zo ontstaat verbindt ons.
En ogen verdrinken in elkaar.
Zo drijven wij in gevulde ogen samen.…
Geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach
Te schreeuwen en te dansen
verliefd door straten te wandelen
om te zingen met de huizen en de dieren
Te leven op de warme aarde
en kan ik vallen…
er is niets na de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
952 jim zegt herman zit
een stukje verderop
begane grond om niet
te diep te vallen
in een hoek zit kurt
een liedje te lallen
god vertel me waarom
is de hemel zo zwaar
jimi pakt zijn gitaar
en breit een lijntje door
janis leidt het pillenkoor
niemand hoort hoe elvis belt
hij is vandaag wat later
de veerman neemt geen plastic geld
van…
Een annunciatie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.862 Maar steeds als zodanig herkenbaar
Haar glimlach vraagt om een lasbril
haar beloften zijn van een zoetheid
die het glazuur van je tanden slijt
altijd gevleugeld en met een altijd
vlammend zwaard tussen ons in
Komt me nog meer vertellen
hemelse nakomelingen voorspellen
maar (wat ze achter haar rug
houdt) geloven durf ik het niet
Dan vallen…
Wenen in de wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.060 De wind vroeg aan 't Meesje
zing voor mij jouw allermooiste lied
want de oude boom gaat hemelen
of wist je dat nog niet
De oude boom liet z'n bladeren vallen
niet omdat de herfst was ingetreden
bleek het tijd voor hem te zijn
zijn bast nu uitgestreden
De wind vertelde hoe zij op bijzondere
dagen, danste met de bladeren van de boom
nu gaat…
Geluk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
918 vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach
Te schreeuwen en te dansen
verliefd door straten te wandelen
om te zingen met de huizen en de dieren
Te leven op de warme aarde
en kan ik vallen…
regen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
853 duizenden spikkels
zacht en koud
net tranen van goud
ze vallen zachtjes op mijn gezicht
ze smelten
en vermengen zich met tranen
aan de hemel is geen plekje meer licht
precies zoals ik vanbinnen ben
ik voel me een slappe plas siroop
en niemand houdt van me, die ik ken
ik ga het liefst nu dood
kon ik de uren maar terugdraaien
want voor regen…
Crescendo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Ik voel me ijler dan de wind
stijg tot ongekende hoogten
smelt bergtoppen van ijs vrij
waar alle woorden stil vallen.
Stijgen, stijgen, stijgen
tot zonnestralen ongehinderd
door mijn huid dringen
het hart raken in de kern.
Stijgen, stijgen, stijgen
tot de geest verdampt
het bloed zift, het leven zwelt
en ik louter licht word.…
De kleuren geef je zelf
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.146 Met veel vallen en opstaan
leerde ik zelf kleur te geven aan de puzzel die ‘het leven’ heet.
Of eventjes zwart-wit gezien..
De kleuren geef je zelf.…
Heel mijn ik zoekt haar
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
930 een zware nacht
De wind rafelt mijn vel
De kou vriest aan mijn oren
De herinneringen grijpen me bij de keel
Alleen, verwachtend, verloren
Mijn ogen zoeken mijn godin
Heel mijn ik zoekt haar
Maar ik vind alleen maar Mars
Hem zien is - onverteerbaar
In de ongelijke strijd
Nagel'n de sterren langzaam mijn zicht
Bij duizenden vallen…
Icarus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.222 Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels
golven beuken op ons in
voeten worden nat
de wind blaast jouw sjaaltje op
Het zand zo heet onder ons
de zetel uitgeplooid
de parasol open gevouwen boven jouw hoofd
Ogen vallen dicht
armen voelen licht
benen gevlekt
voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal
De goden zijn met ons vandaag…
Op drift
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
574 Verdreven uit de moederschoot
en losgescheurd uit de beschutting
van loswal en kadekant
raakt het wonderwerk op drift
een onhoorbaar ijle wind
suist door onzichtbare zeilen
over de kleurloze stilte vallen
de schaduwen van niet nagekomen beloftes
zwijgend vormen zich de patronen
aan iedere vorm kleeft een stem
die als een paukenslag droomtijd…
Singing in the rain
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
698 Na vallen leren kinderen opstaan.
Van falen leren scholieren slagen.
Van verliezen leren sporters winnen.
Zomer, herfst, winter, lente, zomer, herfst.
De zon verdween zojuist achter de wolken.
Onweerswolken.…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de lippen
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor zich bomen
bloemen vogels wolken
laten wij ze niet in de rede vallen…
LHTB-vluchtelingen apart gezet!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Ik heb getracht
de zin van het bestaan te zien
en ook die van de mijne
Maar ik zag veelal
donkere wolken, striemende regens,
hagel, sneeuwstormen, ijzel en gladheid
met heel veel vallen en weer opstaan
En dan de wind, die winderige wind
zowel uit oost, west, noord en zuid
snoeihard lang m´n hoofd razen
Maar ook soms een spatje zon
voorafgaand…
Gevallen rozenblaadjes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
595 van slechts 1 roos vallen alle blaadjes op tafel, da's gauw!
We kijken nog naar de rest van de rozen, die
pronken in de vaas, maar niet eentje verliest de blaadjes
is dat nou niet raar!?
Ik kijk naar je foto en glimlach, je bent weer eens bezig
En wilde dat ik dat ook zag!…
Dat eeuwige houden van
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Hoe het lot prachtig als toeval kan vallen
je mooiste levensweg kan worden en zijn.…
op de kwelder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 die het lijden
voedt met een onleesbare handschrift
wiens tekst mijn mijmering in
zwartgallige woorden in herinnering brengt
humor droogt de spade waarmee
het Wad haar prielen graaft, ze wil
leven wijl ze aan mijn hakken likt
en maatvoering ondermijnt
met het hoongelach van een
meeuw met het Downsyndroom
de lucht klaart en de vallen…
In het oog (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Mijn ogen vallen dicht.
In het donker vormt zich een vraag,
welt als kwelwater op,
stroomt door mijn aderen naar
de plek waar mijn handen rusten.
De vraag zakt door mijn huid
naar binnen en fluistert:
“Wat wil je?”
Naar het licht, vrij in de wind,
een sleutel zijn
opdat ik
weg
kan
en
zijn?…
Stand houden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
449 Kompas loopt uit het verstand,
als de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
met de hakken in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verhaalt ,
de horizon eist de beeltenis…
Verkiezingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 Leer een kwetsbare vlinder,
die in een klok gevlogen is,
met in vertrouwen vallen.
Voel je in een eindeloze oceaan,
zoals een vis,
die niet verdrinken kan.
Tijd is een menselijke illusie,
die ons allen gevangen houdt.
Bewustzijn kan alleen bestaan,
dankzij duisternis en licht.…
Toneel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Ja, de facade mocht niet vallen.
Maar misschien heb je je...
doodverveeld.…
De jonge goden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 botten spieren en
gerafelde pezen
die had ik
vroeger ook al
zij zijn gewoon
zichzelf gebleven
nu wat meer in de
actualiteit ach ik was
toen mijn tijd vooruit
ook ben ik weer
op sport gegaan
met korting voor
de leeftijd de
zware ijzers raak ik
nog maar amper aan
wij gaan meer
voor het evenwicht
oefenen de balans
om niet te vallen…
Gebroken kleuren van de macht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
556 Ik voel de glazen loodrechte
pijlen uit de hemel vallen
hoor hoe ze tikken tegen mijn hoed
voor elke dag een ander in getallen
passend bij mijn gemoed
op de eerste dag van de week
zingende Waarheid uit dragen zo gevoed
dat het stroomafwaarts de dichter behoedt
op de afwijkende wegen waar ik heb geleden
waar de onpeilbare liefde haat…
levenerosie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 leven was zou ik poreus wezen
met fijne draadjes aan de bast geplakt
die laat zien dat de mens diep is gezakt
omdat ze niet over mij willen lezen
als boom sta ik onduidelijk op papier
begrijpen ze niet dat ik ook lucht geeft
en een spin soms op mijn noeste bast weeft
al interesseert dat de mens geen zier
mijn bladeren laat ik zo maar vallen…