3362 resultaten.
Arend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.328 Arend brak zijn glazen veren af, in volle vlucht, bedrogen…
zand straalt de eonen terug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
869 je proeft de hete lucht
gespreid aard je de rots
je geest verlaat de tijd
in rimpelloze vlucht
zand straalt de eonen
terug, de wind waait
vroeger in een lange zucht
geurt naar eerdere bewoners
emoties in gepleisterd wit
het leven hardt en stikt
in de natuur, door bevingen
spuit bloed tegen de muur
ploegen met een steen
groeien…
corumptia
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.053 waar de waarheid
met een schep zout genomen
op de vlucht slaat
voor de hoge bomen
die veel vuile wind
van de toren blazen
en graag tamboeren
voor het eigen korps
dat de trom roert
de trawanten in
aaneengesloten rijen
de keizer in
hun midden wetende
in ganzepas met
de vaandeldragers
in vol ornaat
vanaf hun gouden bergen…
Richting horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Hoog zijn de bergen, diep zijn de dalen
langzaam gaan mijn passen, ik kijk niet op of om
geopende handen reiken maar raken niet
ik wil vluchten in verloren klanken
Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar
opent een nieuwe dag en neemt me mee
vanuit een gerafeld verlangen gevangen
laat jij mij leven door jouw warme lach
Donker is jouw…
moeras
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.682 met sombere dromen
waar ik ook als kind
voortdurend bang voor was
natuurlijk heb ik angst
voor wat er nog moet komen
en wat ik hier nog vind
of nooit vinden zal
maar wellicht ben ik het bangst
voor tranen die niet stromen
verdriet dat jou verslindt
het gat waarin ik val
natuurlijk ben ik bang
voor honderdduizend vragen
het vluchten…
Veervrouw
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
5.347 strelend
aangenaam als de koele bries van zee
Lopend over de roestige ijzeren buis
vroeg ik naar het doel van afscheid nemen
want alles, veervrouw neem je met je mee
Jij duwde je dicht tegen me aan, wees
op de visdieven, met kopjes zwart
sierlijk omgeven in hun ijle tonen
het breekbaar bewegen op rijstpapier
penselen zij boven ons in hun vlucht…
Samenzijn
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.699 Wolkenflarden vluchten, grijs en grauw,
gejaagd door zonnelicht in nevelblauw.
Wij schouwen in 't verstilde samenzijn
de oermaat van 't heelal, sereen en rein.
Vergeten is het schrijnen van de wonden,
weggevoerd de doem van schuld en zonde.
In streling, streling, mild en teer
is heling, geen pijn, geen verleden meer.…
Vogelvrij
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.059 Als een albatros hoog in de lucht,
vrij te zijn in een lange vlucht.
Te tortelen als de duiven,
fladderend omhoog te stuiven.
Als mussen badderen in het zand,
wanneer het weer warm is in het land.
Ik zing ook als de merel in de morgen,
en zelfs 's avonds zing ik zonder zorgen.…
voel jij me nog
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.294 vergaat mijn zwakte voor jou
zieltogend in mistig allure
vlucht jij weer ver weg naar
woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten mij sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
die je wilde gerieven
zo ga ik weer een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen…
pyrofiel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.194 tot felle hoopjes intens wit
in gebalde knopen pure energie
strekt de kosmos zich eindeloos uit
vervoegen hel en hemel zich in
samenspel tot aardse taferelen
voeden hongerige vlammen
flitse fantasma's vol prisma's
die stralen werpen in het rond
en winden stevig stromen laten
wervelen door gloeiende dampen
dorre druppels op bevlogen vlucht…
Liefdewerk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.085 .'
De schooljuffrouw slaat niet beducht
voor de fruithandelaar op de vlucht,
maar ze treedt in de echt
met de kerel. Ze zegt:
'Door m'n man word ik gratis bevrucht.'
Door zingen weet een der tenoren
de mezzosopraan te bekoren,
want liefdevol stort
hij z'n zangzaad. Er wordt
zo een kinderkoor gratis geboren.…
Adagio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.558 de orgelpijpen vallen hijgend dicht
na hun halsbrekende toccata-plicht
de galm versterft in deinende rimpels
palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels
partituren zien hun einde naderen
dwarrelen neer als herfstige bladeren
hobo en fagot slaken de laatste zucht
wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht
de harp streelt zich in weemoed…
'Mighty Victory'
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.092 Brokkelend strompelen over liefde
Zwiept felle regen schrijlings neer
Slaat klam en zuchtend warme dromen
Beelden zwijgend haar adem in mist
Groot getekend, sterk met kracht
Verzuimt een verlangen grof en wreed
Schokt fel, vervaagt aan een horizon
Stotterend zilt die droeve tocht
Trots vlucht langs de einder voort
Stervende dauw en laf…
een schrale troost
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
662 waar ik kijk
zie ik herinnering
de tafel ligt ermee bezaaid
restanten van gedachten
een schrale troost
wat harde woorden
vaak emotieloos
in een keer weggemaaid
wij waren een beginneling
wind waait stevig
muizenissen weg
zand verstomt de zee
kleuren trekken langs
de lucht mijn vlucht
neemt de gedachten mee
gedachten over jou
niet…
Stavast
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.553 in bankmineur
toch dimt het dreinende gezeur
dat gonsde in de sterke jaren
er is iets aan de hand
kan het zijn dat juist de lege beursen
gesteunde ruggen rechten
in dit verwende jutterland
voelt de dikke dijkgraaf wellicht
aan zijn stijgende binnenwater
dat later ook te laat kan zijn
als je nog vooruit wilt kijken
wie wil vluchten…
Mijn opvlieg(ers)vest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 Als ik omhoog vlieg door de lucht
ontsnapt de adem luchtig door het vest,
zo gaat de vlieger op de vlucht
naar een hoger gelegen nest.
Ik zwaai hem in gedachten na
en denk als hij is opgevlogen:
tot straks als ik boven de pannen sta,
dan stijg je weer in dampen voor mijn ogen.…
Koninginnedag 2009
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.087 De koningin is aangeslagen geheel van de kaart
Een ongeluk of een bewust doel, een emotionele aanslag was het geheid
Het zag eruit alles als een surrealistische werkelijkheid
Mensen als stropoppen door de lucht
Doden, gewonden en mensen emotioneel op de vlucht
Terwijl het zo mooi, zonnig, feestelijk en rustig was begonnen
Kwam die man met auto…
somber.
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
995 ik was onheelbaar mijn geheugen liet me
toen ook al in de steek, zoals dat gaat met
verwarde mensen,
je denkt je drinkt je vlucht wat en staat
altijd langs de kant van het levenspad,
kijk, zie je?…
Mano
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
932 vuurspuwende draak
om hoger te zingen voor haar
zonder haar
is dit mysterieuze verhaal
nooit klaar
O maan O maan
alleen zo bang
ik kijk
en zie
een lichtje
aan het eind van de gang
maan O maan jij schijnt zo lang
deze nacht op volle kracht
vliegen er adelaars door het licht
het is hun plicht
om voor eeuwig te zweven
in een duizelingwekkende vlucht…
Ideologische repressie?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
488 Droom op droom te bouwen, de
wolven hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte holen leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
verholen in het licht tot het duister
en de geademde lucht geketend
werd door list met de tong aan-
gescherpt, verwerpt de zuivere
wiel van geest en ziel, waaruit de
vrije passie…
Herfst
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.633 De blaren laten los en op de wind
drijven ze donker langs de grijze lucht,
alsof een vlucht verlate vogels wegtrok.…
Mijn plek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.006 Een reiger vist
Een visje uit het water,
en eenden in hun vlucht
dalen, met luid gesnater
in het rimpelloze water.
Eenmaal op mijn plek gezeten
word ik vredig, rustig stil.
De wereld om mij heen is nu
zoals ik het heel graag wil.…
sprekende delen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
637 wordt met elke stap
dichter aan de mensenkant
en het zijwaarts blikken
alsof hij de huid draagt van het beest
hoe hij trekt om gezien te worden
slepend met gewicht
alsof hij boekdelen uitdeelt
en zij vluchtend
in een wegwimpelen
op haar bovenbalkon
het omfloersen
omringd met ijsgladiolen
haar glazen beschutting
het scharen in een vlucht…
Opstandig verleden
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
655 overvallen door herinneringen
die mij al dagen belagen en
nu m’n gedachtegang kraken
Verleden verdringt het heden
uit de spotlight van ‘t bewuste
elke herinnering is ‘n hint voor
de volgende, haken in elkaar
tot ‘n haast naadloos verhaal
Zwiepende losse eindjes van
onverwerkte zaken ranselen
in een overkill mijn innerlijk
ik vlucht…
Morgendeuntje
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.476 Zingend door de blauwe lucht,
neemt de leeuwerik hoge vlucht,
op de daken dieft de musse,
vogels zingen onder 't wied:
't zingt al wat men hoort en ziet.
Over 't lachend groene veld
't rinkelend klinkend kloksken schelt,
't werkvolk met der zonne wakker
spreidt al over hof en akker.…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Breed vloeit, - zoals dit leven in een droom, -
Het klare beeld van 't vredige gehucht,
In de' effen spiegel van de stille stroom,
Waarop geen enkel vluchtig golfje vlucht...…
Gefixeerde banden
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
647 Ik kwam raad te kort, koos
voor de samenloop van het
ongeschoolde sentiment zonder
daarvoor te boeten, er was
niets omhanden om de tijd te
doden, las vlijt en vlucht in
de ogen van afstreepte nachten,
maant de maan tot vrije val,
dof kristal van het verleden,
zaait kometen in een mal, om
dagen te ontginnen, voordat
ze zijn begonnen…
Heel gewoon ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
742 Ween niet op wat
gestorven is, haar
frêle schim op winden
rust, begeleid de leeuwerik
- in volle vlucht - in een
oneindige klim, naar
dat ene streepje licht,
ontrokken aan de
duisternis, een
smetteloze vlam, met
haar vonken mijn hemel
heeft ingericht en tegelijk
alle hete as ontnam,
gebalsemd hart in een
lauwerenbad, hoofd
gekranst…
Vincent van Gogh
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
852 vlekken, vegen, ze doemen
op en dichterbij en terug, de kleuren draaien
perzik- en amandelbloesems, hemels laaien
in mijn hoofd en buik, handen grijpen, roemen
’t licht, de lucht, ’t is pure poëzie, een zucht
ontsnapt en gaat even naar een woest stilleven
moet verder naar gezwoeg op ’t schrale land
dan de cipressen, kreupelhout, te snel, ik vlucht…
Adellijk vermaak
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 op een verlaten wadstrand van Terschelling
de brandingsklanken weerklonken in laagtij open en helder
onder een zoutzilte zeelucht
omdat deze septemberdag adellijk straalde
ik liet vertrouwde voetstappen achter in het zand
en ik weet, dat elke voetstap leid je wel ergens heen in het leven
op de klok van eb en vloed
een geheimzinnige vlucht…