Alle inzendingen over de zee

28806 resultaten.

Sorteren op:

Met mate bloot

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
onverstoorbaar tegen blauwe lucht recht de meeuw zijn rug en slaat in regelmaat de vleugels uit op warm zand krioelt de mierenhoop geeft winters wit met mate bloot en smeert tegen verschraling in herhaling kuiven golven wit van rollers in de branding bij een door wind gestuurde landing zon en zee een meeuw en blauwe lucht ingrediënten…

Als aan het zand genageld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
(Voor Martine) Terwijl ik hier sta zee als aan zand genageld trek ik dan naar jou of neem jij me mee nu de schelpen kraken wij elkaar naderen weet ik van vaste grond onder mijn voeten voel me intens rijk waarom toch verder willen kijken achter me de plek die zo meebepalend was voor me het nog in damp gehulde wat toekomt wat…
Cor van Vliet14 februari 2016Lees meer >

Kleur van water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
perspectief de meest mooie landschappen uit elk natuurgebied kleurt met seizoengebonden kwast de subtielste momenten van het op de akkers staand rijpend gewas glooit bos en weiderand als gegoten langs de speels meanderende en fris kabbelende beek draagt de kleur van water door het land uitmondend in de delta van een verre zee…

In vallende vloed

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 458
wij wisselden schaduw en licht in doen en laten een tweeling jij en ik jouw lach sprankelde hoger mijn tonen klonken vaak lager in samen praten de uiterlijkheden waren niet congruent zij een heerlijke griet en ik tenslotte ach een aardige vent maar in ons liefdesland was het zelden hand in hand altijd lokte zee en onder geweldige…
wil melker17 januari 2020Lees meer >

Waar alles mee begint

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
Anders verdink je in de zee!' Ja, denk ik luidop Ik recht mijn nek en kijk op Ik verdrink in woorden en zinnen Dat waar alles mee zouden moeten beginnen Oorlogen weg, dat is wat ik zeg Vrede en Vreugd, dat is wat Deugd…
Kh30 juni 2021Lees meer >

de zee van het gezicht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
, anderen, hun wandeling even eenvoudig maar heel uitzonderlijk toch anders beschreven: hoe zowel zij als ik omkeken naar de voetafdrukken, de snelle gang die de putjes afleggen in een enkele blik tot onderaan onze verenigde voeten, en die achter de ruggen van deze omgedraaide gewillige geesten als hardgelopen weer verdwenen richting latere zee…
Ids Blaauw10 november 2003Lees meer >

Leger aan zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
dijken het gewas wacht met wuiven totdat de vroege voorbijganger sporen trekt door de ontzegelde dageraad de stilte smoort elk gegeven commando gericht op weg naar deze armee van stramme krijgers ze dromen van voorbije veldslagen met mandarijnbomen neuriën een overwinningslied dat kruipend op weg is naar de wasplaats waar muziek de zee…
Kees Keizer6 februari 2014Lees meer >

Zeekoorts

poëzie
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.313
Ik moet weer op zee gaan, een goed schip en in 't verschiet Een ster om op aan te sturen, anders verlang ik niet. Het rukken van 't wiel, 't gekraak van het hout, het zeil er tegen, Als de dag aanbreekt over grauwe zee, door een mist van regen.…

Als een Storm

hartenkreet
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.313
Zoals de zwoele kalme zee haar golven verplaatst Zo wil ik dat mijn ritmische bewegingen tegen jou aan In je deinende borsten worden weerkaatst Je gehijg als windvlagen langs mijn haren Je gekreun als golven die tegen rotsen opbreken Mijn handen die jouw lichaam bevaren Langzaam voelen wij een storm opsteken De golven worden groter, ruwer…
Robert22 augustus 2003Lees meer >

Nu draagt, zelf triomfant balancement

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.211
Tot afgrond zijn gezonken land en zee; In de afgrond rent, hong'rig, de duiz'ling mee, Daar zuigend, waar ze hoopt, dat 'k neer zal bonzen. De aarde is een schaal; hoog ligt de horizon.…

Iedere dag opnieuw

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
o, onweerstaanbaar lokkende gedichtensite vandaag opnieuw voor mij een must met langs zijn kust de opgetrokken zandkastelen daar waar het schurend zand de scherpste hoeken weg wil slijpen waar zee en lucht verlangend maakt het heimwee deinend weer ontstaat en in de woeste branding de liefdesgolven hoog op gaan tot aan de maan die langzaam…
annabel22 augustus 2008Lees meer >

oesterschelpje

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
Het water van de Zwarte Polder stroomt in kleine waaierdelta’s Naar de open zee die donker en duister lang bewaarde geheimen bewaakt In onwezenlijke stilte raken zacht ruisende golven het vlakgespoelde strand Diffuus verdwijnt een vage horizon in donkergrijze luchten Een oesterschelpje zakt trillend weg in het natte zand Vol verbazing blijf…
Magali29 augustus 2008Lees meer >

Zeewezens

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 762
dagelijks lopen ze langs de vloedlijn m'n vriend en zijn vrouw, beide bioloog op een dag loopt zij de golven in keert niet weerom, verdwijnt spoorloos men ziet hem alleen over 't strand gaan loopt de zee in, duikt onder 't golvendak luistert, leert de taal van de oceaan vandaag ga ik met hem mee; hij verdwijnt in de golven, keert terug uit…
Custor3 september 2008Lees meer >

Liefde van mijn leven

hartenkreet
4.1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 3.290
De geur van zee en zonnebrand De zon en zilte zee Kinderen spelend aan de waterkant Kom ga je met me mee………… Samen wat drinken op het terras Kijken naar kleurrijke mensen Praten over hoe het ooit was Over verlangens en stille wensen We drinken samen een glas rosé En zien de zon onder gaan We lopen een stuk met de vloedlijn mee En laten…
car6 juli 2004Lees meer >

een nacht van vermiljoen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.107
daar op het hoge duin heb ik je ontmoet starend naar de avondzon op je haren lag een gouden gloed de horizon was vol van vermiljoen de zee doorsneden met een gouden spoor weerspiegelde zich in je ogen ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen de weerspiegeling drong in mij door de duinpan vulde zich die nacht met gloed met sauzen, spijzen…

Op Maria Magdalena.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.447
Hoe stilt een regenvlaag nu die gekrolde zee! Zij is niet meer het spel van spiegel, strik en vingeren. Haar maakt nu ander vocht als reukrig vocht, gedwee.…

VOOR MIJNE 63ste VERJAARDAG 2 dec. 1924

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.618
't Verga me als hem, die op de zwarte zee De ganse nacht gekampt heeft met de golven, Dan wetend 't eindlijk naderen van 't land, Bij 't eerste licht, dat over 't zee-vlak glee De schuimpracht ziet, waaronder hij bedolven Dra vredig aanspoelt aan 't gewenste strand.…
Hein Boeken1 december 2014Lees meer >

Najaarsintermezzi

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
wie weet wat het is wat het voelt hoe de pijn bijt schrijnt de zee mij slaat ik val ik spring waar is de grond versteend verstijfd ik drijf ik stik op de wind ik ben waar ik was weg II.…
mouvin6 november 2014Lees meer >

Hoop

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Er is een bank, een lege boom, en ver de zee, de kleine zee waarin we samen sterk en jong de baren stuwden, schuimend wolken joegen op wilde rossen, onze manen tot de hemel. Jij met felle baard, met ruwe herdersstaf en gulle schaterlach, bazuin, heraut van leven, eeuwig, gulzig leven.…

Het eiland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
De boort vaart komt aan het dek loopt leeg er is veel zon gedempt door groene bossen om de kade te bepalen trekken meeuwen witte kringen met hun scherpe kelen een malende schroef tegen de hemel aan de andere kant ligt ook zee met een rand van schuim die opschuift terug kruipt zonder overleg rustig de ijle boog van de stemmen…

de wind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
Ik laat me de waarheid aanwaaien door de wind die daartoe altijd de juiste wegen vindt Niemand houdt haar daarin tegen waar geen weg is maakt zij wegen Zij vertelt fluistert roept schreeuwt uit een ver verhaal in een wie wil luisteren goed te verstane taal Stank troep en vuiligheid achtergelaten op zee brengt ze op haar wijde vegende vleugels…
C. Ale17 november 2017Lees meer >

Subliem intiem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
d' Adelaar kruist het fraai- e vliegtuigspoor en de zon zakt in de Adri- atische Zee d' Oude Stad slaapt...…

Windmolens en Amsterdams Peil

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
Warmte pompen, panelen op je dak en windmolen parken te land en op zee. De groene stroom vliegt door het netwerk en beleidmakers voelen zich ok. Maar toch moeten we oppassen, oppassen voor het stijgend water van de zee. Ons land zal onder lopen want we zijn te laat begonnen met de reductie van Co2.…
Juun Voorzaat14 februari 2021Lees meer >

Over licht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 424
Geen scheiding tussen zee en lucht geen zucht wind Ze stapelden de pallets voor het vuur ook tenten voor de duik Op weg was ik naar beelden om jou en ‘t feest van ‘t licht op de boulevard te zien Toen jij daar kwam geen licht te zien wel zoen. Iets anders doen dan maar.…
Ralameimaar29 december 2024Lees meer >

Umbra Stultitiae (Schaduw der dwaasheid)

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
Misschien wierp iemand van hen, vlak voor zijn dood, nog één laatste blik over de zee om zachte woorden te fluisteren tot zijn verwelkende moeder als een gebed, gedragen door de wind.…

Diner

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 342
die is vanmorgen doodgegaan die leeggeviste zee liet na als bijvangst een overmaat aan bruinwiersla voor bij de babi pang pang Dan zijn er eindelijk de desserts in residu van pfas-pesticiden gekonfijte aardbeien en een levend geplukte peer Voor wie nog niet genoeg koffie verkeerd of geparfumeerde thee Aan tafel!…

Golft de zee finale

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 737
jouw slanke vingers spelen strelen met fluweel de toetsen je tipt in pianissimo het zwart en wit een lach op je gezicht slaat aan om temperamentvol in adagio op te gaan stuurt de klanken van de bron langs beek en waterval laat ze rivieren en meanderen hun melodieën klinken overal uitbundig golft de zee finale als slanke…

Tellen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Zo werkelijk, maar ongrijpbaar, net als de sterren en de korrels aan de zee. Tel ze ook niet met je vingers, je hebt er niet genoeg. Maar gebruik je hart. Zie met je hart het groter doel. Het doel van onze schepper, die zoveel beter tellen kan. Ja, hij telde, er ontbrak er geen.…
Antje25 september 2021Lees meer >

Het zon en strand gebeuren

netgedicht
3.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 427
ik heb mij geen vleugels aangemeten en toch vlieg ik voorbij de horizon om even nog de zon in de zee te zien zakken en om later samen nog een boulevardje en een frietje met veel mayo voor de lekkere trek want het is te gek om zo dicht bij het strand te wonen en er vroeger altijd gespeeld te hebben met als slaapliedje het eeuwig…
wil melker9 augustus 2025Lees meer >

Dansend naar de hemel

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.646
Naar beneden naar land en zee Of zet je je voet op de eerste tree Van de trap die naar boven leidt Naar de post van de hemel? Twijfelend zoals je nu staat Besluit je dat je dansend de hemel in gaat…
Lianne (11)1 februari 2005Lees meer >