6267 resultaten.
Amsterdam is anders
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 Met nieuwe ogen kijk ik rond
naar grachten, bruggen en herenhuizen
naar kerken en sloepen vol studenten
alsof dit gisteren nog niet bestond
We zwalken langs café's en begroeten
vele bekenden
in de Kinkerstraat een laatste broodje
bij de Turk
Zo blijkt maar weer
Amsterdam is toch heel anders
dan bijvoorbeeld Urk…
Wachten
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
870 Wachten doen we toch een leven lang,
op nieuws, verbetering of engelenzang,
maar wat er allemaal intussen ook gebeurt,
of hoe de zon alweer de dagen kleurt,
we zien het veel te weinig, hollen voort,
alsof het echte nieuws door ons niet wordt gehoord.…
ontregeld
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
705 alsof een waterput
vol ongeschreven wetten
emmertje voor emmertje
wordt leeg gedregd
zo schrijven wij gedreven
via voorgeschreven regels
in rijm verdrinkt misschien
een inhoudrijk gedicht waar
vrijheid zinkt tot op de bodem
maar geef mij een stuk touw
en ik bind mijn gedachten vast
geheel ontregeld…
dresscode voor een dode opa
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.476 als ik aan mijn opa denk
zie ik een heer met witte haren
in een krakende schommelstoel
meerschuimen pijp in de mond
hij is een cliché opa
met een standingvolle krijtstreep
in het tweedelige pak
met gouden zakhorloge
enkel zijn vest ontbreekt
alsof hij niet wou gaan
maar hij ging werd me verteld
met een standingvolle zekerheid
die…
gesloten woorden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
876 zo eenzaam ben ik
met achter mij de lege akkers
toonbeeld van mijn omgekeerde wereld
bewerkt en toch gebroken
en de mensen
ze gaan te snel aan mij voorbij
hun rode maskers onbedrukt
betamen zich de stilte
alsof gesloten woorden
vertellen dat ze liever zwijgen
ergens in de verte
klinkt nog vluchtig wat muziek…
naakt in het blootje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.171 of zij nog van hem hield
na zijn solodebuut waarbij hij
moeizame zin na onwennig woord
zijn liefde voor haar de wereld in
ze keek alsof ze toen pas
voor het eerst en toch
ze wist het al zo lang
zijn kermen, zijn kramen
zijn wezenlijke zijn
toen hij sprak over naakt
niet het bloot van hun
gedeelde baden
waarna een handdoek
ze droogt…
Een witte roos
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.327 De ober dekt
een tafel voor twee
aan het raam
met uitzicht op zee
Een oudere heer
schuift stilletjes bij
legt een witte roos
op het bord aan de overzij
Hij heft het glas
alsof hij wil klinken
en leegt zijn hoofd
door dubbel te drinken
Telkens weer reikt
zijn getaande hand
naar de witte roos
aan de overkant…
bezempoëzie
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.322 beroerd word je door dat heksenleven
zodra je verdwaalt ervaar je licht in het bos
mevrouw op nr. elfendertig met druppelneus
werd verzonnen,en laat ons nog aanbellen ook
zo`n wijf weet alleen maar hoe blauw te brouwen
want haar zwarte kat wil de oven niet in, hij vogelt
met die pannenkoek-tieten-bultrug alsof
het de normaalste zaak van de…
De zoete lentegeur
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
884 in het witte rijpen
van de bomen
zag ik je komen
je winterde het
warme sap dat nog de
afdronk van een herfst had
weg is de wind
het ritselen van bladeren
alsof het leven is verstild
toch zie ik kleur in
vogelduiken hun fluiten
heeft de zoete lentegeur
van nieuw ontdekken
geeft de dagen weer wat
fine fleur in langer rekken…
Speciaal voor jou...
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
3.108 't Is zo stil, alsof 'k
weer alleen ben.
'k Ben je kwijt, dacht
dat 't nooit kon,
maar ik ben je kwijt
en nu, treur ik erom.
'k Ben je verloren,
het kon toch niet,
dat 't mij gebeurde, te
vers voor verdriet.
Ik zoek me verloren,
roep je steeds weer,
je kunt me niet horen,
nooit meer?…
Lente
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.135 Zieke klanken kleuren mij: het
flauwe en blankste iel,
alsof ik een palet verzweeg.…
Er kleefde wat bloed aan haar hoofd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.270 Zij had zich hard gestoten
Aan die stenen muur
Opgetrokken uit dogma’s
Om van haar verzonnen harmonie
Een predikaat te maken
Er kleefde al wat zweet op haar rug
Maar stug bleef zij schoppen
Tegen die gesloten deur
Alsof dat soms een uitweg was
De kamer was verder verlaten
Er hing slechts nog een sfeer
Van dingen die waren
Zelfs de muren…
Alz-Heim-er
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.124 De geest spiegelt woorden
Zonder zin en duiding
Vage spinsels vermoorden
Hersens in verwording
En het membraan
Tast langzaam aan
Alsof de valse snoeren
Haar niet beroeren
Een mens is geworden
Zijn bereik uitgedijd
Nu ook verworden
De koning te rijk
De tunnel gaat open
En achter haar dicht
Het is niet afgelopen
Daar is eeuwig licht…
Astronomische frustratie
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
909 Hier liggen we
op het nog warme gras
omhoog te staren
er vallen zóveel sterren
het is alsof het donker
de aarde in een hand houdt
om wanhopig in de sintels
van je hart te blazen
ik strek mijn vlammende armen
naar je uit teneinde
het ijs van je schouders
te doen smelten
maar zelfs met
vereende krachten
krijgen de nacht en ik…
Spreek je verdriet in woorden.
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.412 je kunt praten alsof je
de gelukkigste bent van allen
maar als ik toch doorheb dat
het niet gemeend is wat je doet
- wees dan eerlijk en buig voor je zorgen.…
WOLLEBOLLE NACHT
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.312 Sneeuw die niet wil komen
't is alsof 't geen feest mag zijn
toch zag ik twee witte poezen
in hun wollebolle pracht
't leken echte siamezen
witter kon niet
zachter mocht niet
wie de poezen wil genezen
van hun wollebolle pijn
kan de wolken overlezen
ergens heb ik nog een bezem
ja... misschien valt sneeuw
vannacht...…
onzichtbaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
646 in het landschap
dralen schapen tussen bloemen
in de wasem van weiden
alsof ze zich neerleggen
bij de éénvoud van onze poëzie,
en men kan zich zelfs
vergissen van eeuwigheid
in woorden van ééntonige lettergrepen
terwijl we onder de bomen
onze overwegingen schrijven
leg ik je vast ,plaatsen we de dingen
als deze woorden in de
vorm van…
vaders bankje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 waarom ik hier van de fiets stap
van tijd tot tijd op het bankje zit
en zie hoe het land onder een paarse
gloed vervaagt de dag er schoner
verglijdt
alsof ik door mijn vaders ogen kijk
met dezelfde oren de stilte beluister
hoe mijn gemoed zich beroeren laat
terwijl ik huiswaarts fiets
de herinnering hier zacht gedijt…
niets van toekomst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
818 we spreken af aan het station
klokslag
als de laatste trein vertrekt
en ik zie de dichter
vallen uit zijn woorden en uit
mijn hoofd
alsof de boodschap
niet genoeg is om de afstand
mee te dragen
vertel maar wat, zeg je
maar ik hoor
slechts dat ene woord
van tijd
dag, vorm ik
en verlies de ruimte
in het likken van mijn woning…
Liefste....,
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
965 Alsof het gister zou zijn...
Maar 't is maar een gevoel van alweer een jaar geleden...
Want op 29 mei 2009 ben je overleden...
Ik houd nog steeds evenveel van jou als toen....
En stuur je met de wind een hele dikke knuffelzoen...!!!
Voor altijd in mijn hart........…
Naar de hemel en terug.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
617 ik herinner mij duizend en één woorden-
ze vliegen in mijn oren en flitsen voor mijn ogen
alsof de donkere nacht me meeneemt.
ik val vanaf de hoogste toren die ik ken
zo de diepte in en vang mijn eigen gedachten.…
UIT DE DICHTERLIEFDE
poëzie
2.3 met 6 stemmen
1.950 Uit wanhoop neemt het meiske,
goed kome het uit, een vent,
de eerste de gereedste;
de knecht, hij, is miscontent:
Dat is een oude historie,
maar ze is nog altijd nieuw,
en wie zij voorvalt gaat het
alsof men hem 't hert doorhiew.
October 1879.…
Noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
791 Onder de jachtige wolken
sprong de wind voorbij, een
roofdier zonder hol, koud
en onvruchtbaar uit het
noorden, het verborg haar
aangezicht gevoed door
beide borsten, het vroeg
de tol in winterlicht, een
herinnering die binnendrijft
alsof er geen hoop meer was op
een schuilplaats voor geluk, de
onrust jagend in een wolvenpak
door…
De tocht door ’t Friese land
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
807 alsof er in je stem
een ijsverdunner waakt
over woorden die net niet
kunnen breken
oppervlakkig is je pols
krachtig en zijn
de slagen humaan in het
weke vlees te voelen
ik kan me niet verzetten
tegen steeds weer die
overdosis die me belet
jou te zien zoals je
werkelijk bent
dus mijn woorden
zijn spaarzaam
en waken over
de laatste…
OKTOBER
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.557 Alleen de mussen pikken zenuwachting door
in het korte gras, alsof het winter wordt.…
Melancholie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
621 Geef mij hun beeld
alsof ze naast ons staan
zodat ik kan vertellen
hoe graag ik bij hen wil zijn.…
Sneeuwblind
gedicht
2.6 met 11 stemmen
5.343 Verwikkeld in een sneeuwbui op het strand
vind ik mij bevangen in de wachtkamer van de hel,
verrast tot een amalgaam van afprijzing en verlangen,
hoor hoe vreedzaam de zee rond mij hangt,
alsof ze geen weet heeft van de monsters
die haar doodbedaarde gebaren het licht bedillen.
Kon ik maar grijnslachend gillen: één twee drie los!…
Douchen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Alsof u dan voordelig bezig bent….
Wel merkt u wat u steeds hebt moeten missen:
Die kick om naast de pot te mogen pissen……
Notensymboliek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
713 een mistdeken kleedt de aarde
windlied zucht klanken
gelijk een spelling van woorden
dichtverzen over het bedaarde veld
thuis speelt de radio
het is alsof een componist
in melodieën vertelt
van vlinders denkbeeldig flanerend
rond klokjes, bloemrijke bodes
het voorjaar in een notensymboliek
ik luister
droom nog wat
rond zijn jaargetijdenmuziek…
Zij kust
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
715 zij kust de zon
met geloken ogen
voelt stralen
van nabij geluk
het is alsof liefde
voor even, teder,
over haar frêle
ontvankelijkheid
is gebogen
kom mij halen
zie mijn ontsloten gebaren
of tast met zwoele stralen
langs mijn lente pril haar
met jou wil ik vrijen
in lyrische talen
maar laat mij nog even
hier en dan…