13844 resultaten.
Dromende man
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
363 In een broze werkelijkheid
waar niemand anders
kan komen
achter de doorzichtige horizon
van een ongekend bestaan
verzin ik hoe jouw ogen kijken:
Ik heb jouw prille schoonheid getekend
in alle bekentenissen van pure passie
jouw fraaie naam in liefde gevonden
wanneer het droomlied klinkt van liefde
door volle hartstocht van een illusionair…
Stiltelicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
237 ik voel een raakvlak met warrige geesten
misschien dat mijn verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
het is te laat om opnieuw te beginnen
het laatste nieuws komt keihard binnen
wapens, oorlog, bloed, tranen en geweld
na zondag keert de wind weer om
de absurditeit van de buitenwereld
jij snakt naar een gezellige…
Te veel voelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Waar ga je heen
als je geen gebroken been hebt
maar een gebroken hart vol andermans pijn?
Ik draag stemmingen
als ongewenste gasten in mijn borst,
ze fluisteren, razen,
en ik dacht lang dat ze van mij waren.
Tot een zachte stem vroeg:
“Is dit jouw wantrouwen?”
En ik wist: nee.
Het kwam van de ander,
zijn last, zijn koorts, zijn vermoeidheid…
Het palet van jouw dromen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
315 Je zei dat ik groen was
als de kikker en het gras
maar ik voelde me zwart
op het palet van jouw dromen
in een ingewikkelde wereld
zonder vrees gekomen
in het vervolg, de nachten blauw
dacht ik steeds in kleur aan jou
ik voelde mij niet fris of groen
bekeek het glimmen van mijn schoen
ik vond mijn kracht in donkerrood
jouw droom had…
Leegmaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
295 De krant heeft positief nieuws nodig
een universum vol kennis en kunde
maar de wijn smaakt naar appelazijn
en de natuur sterft door droeve zombies
de gehaaide dief speelt op de tamboerijn
je ziet hem nog altijd met zijn tentakels
woorden en zinnen stelen van collegae
alsof de wereld er iets door verandert
hij met zijn drama, jij in jouw…
Liefdesbrieven uit een achterbuurt
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
913 In hoeverre het waarheid is
hetgeen je dikwijls beweerde
zo dichter bij de letterlijke armoede
in ontroerende liefdesbrieven uit een achterbuurt
van een verlegen land vol verborgen leed
kan ik je niet vertellen, ik ben onwetend
het wekt verbazing dat ik in gedachten
witte en rode rozen kan laten verwelken
in de eenzame roze vaas op het grenen…
Wat Liefde Achterliet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
317 Dit eens zo luchtig hart,
vervuld met geestdrift en met vreugde
Nu ontwricht door pijn en smart,
waar het zich in liefde ooit verheugde
Mijn ziel is mee gezonken,
in de donkere diepten van een oceaan
In weemoed gestaag verdronken,
en als een schip in een storm vergaan
Dit hart dat eens subtiel,
werd ontstoken door jouw wakkerend vuur
Nu…
Grijs gebied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
315 De stad ligt in een gedwongen refrein
van mensen die de weg kwijt zijn
het lijkt steeds vaker net als
in mijn mysterieuze dromen
alsof het allemaal spontaan verzonnen is
een grijs gebied van kromme gedachten
waarmee alles opnieuw naar lentebloesem verlangt
omdat jij het zwoele leven aan het beeldhouwen bent
met het magische spel van…
Bij de rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
349 Emotieloze dagen wisselden zich af
met hitsige nachten vol hevige emoties
in het heuvellandschap van zijn jeugd
hij kon niet langer ontkennen
dat er iets negatiefs in zijn gedachten sloop
een boze geest die iets naargeestig van plan was
ergens diep in zijn gevoelswereld
was er een wildernis met een rivier
die in alle tijden voor vreugde…
Legitiem einde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
289 We zullen voor altijd samen zijn
in dit legitieme einde—
een verbond dat niet breekt
een kalender die stopt bij één dag.
Ik hoor je stem over de mijlen heen,
maar de wind brengt niets terug.
De stilte houdt wat overblijft.
Aan mijn bos hangt de sleutelhanger
die je me gaf.
Een sleutel zonder deur.
In de lade ligt een trui
die nog ruikt…
Slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 Zing.
Mijn stem kraakt bij elke letter.
De lamp boven het bed flikkert,
het blijft toch branden.
Mijn schoenen nog aan.
Veters half los.
Op het nachtkastje
een glas water
dat ik niet aanraak.
De klok knipt minuten kapot.
Ik draai haar met het gezicht naar de muur.
Zing.
Niet luid.
Gewoon genoeg
om het tikken te breken.
De gang…
Stemmingswisselingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
304 Het is niet alleen de wrede oorlog
in het hart van de gebroken spiegel
die haar stemming wisselvallig maakt
het zijn ook sombere gedachten
die ze heeft over het naderen van de dood
hetgeen ze liever niet wil weten
nu stilte haar metgezel is
om het zwijgen te verdragen
is het de ochtend die de dag aanvaardt
de avond die ze doorbrengt…
Klimaat
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Nu de wind de golven van de zee
streelt met de adem van alle geliefden
ben ik in stille gedachten bij je
om de natuur te koesteren
met de emotionele woestheid
van een heidense zielenknijper
en ik droom deze keer niet in mijn slaap
dat ik een onwetend kind ben, ik leef
en ik ben volwassen in mijn keuzes
ik ben tegen de fabricatie van…
Aeonenoud
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
185 Een polychroom amalgaam
van veelvormige aonenoude
aardse fenomenen, edelstenen, getoucheerd door een onyx-meteoriet...
Wat is het dat zij,
de edelste onder de stenen, verzamelen?
Zijn zij de ongepolijste juwelen
van het hoogste
schone goede en ware,
de liefde, gekleurd
in hemelsblauw?…
Naakte plaknacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
167 Waar waarheid in fluistertaal spreekt
alleen en eenzaam aan zoete oevers van
in zijn bed gedroomde rivieren
ligt zijn zweten te wachten in de plaknacht
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de passie
nieuwe essenties van het woordenspel
fraaie woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal…
Duisterschaduw
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
576 Er is zoveel over getwijfeld
ik kan de ingang niet vinden
in de worsteling te wrang
voor eenzijdig niet beminnen
en ik houd het beetje licht ook vast
in mijn grijpgrage vrouwenhanden
vol onbegrip maar met vertrouwen
dat onze vergissing niet blijvend is
of weg zal kwijnen in de tussentijd
omdat je in gedachten ook kunt beminnen
en prille…
Terug in het licht
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
822 Het is jouw eigen hand
die uit het donker
verder schrijft
lichtzinnig door jouw fijne
gedachten over het zand
Een late vloed wist sporen uit
maakt de zandvlakte glad
zodat je weer opnieuw begint
op het onbeschreven pad
Een ruige wind neemt
laatste twijfel mee
zilte lucht kleurt helderblauw
je wandelt rustig langs de zee
het heldere…
Het ongezegde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
163 In een ruimte begrepen uit jouw stille
voel ik het stemmen van een snaarloze gitaar
geen angst die breekt, geen noot die dwingt
omdat de lucht tussen ons van liefde zingt
Wij spreken in de taal van het ongezegde.
jouw wil is unieke klankkast
die de serene ruimte draagt
een lichte overgave
waarin niets meer moet
in de schaduw van…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Ster aan de hemel
zij geeft licht en warmte zacht
blijft eeuwig stralen
Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen,
maar als een zachte adem langs mijn huid.
Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen,
een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij.
Nacht spreidt zich uit zonder haast of verlangen;
ik vind…
Het verboden manuscript
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.480 In de plooien van het gesuikerde geheugen
leven herinneringen aan de havenboezem.
Ik proef nog het zout op je sleutelbeen,
zie de trilling van je wimpers in het halfduister—
een ragfijn detail, het goud van die ene,
lome middag bij het zoetwatermeer.
Laat de wereld buiten haar wetten dicteren,
wij consumeren onze passie in de marge,
als…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad.
De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat.
De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen
die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken
die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.
Kijk naar de lantaarns die vroeg aangaan bij de Magere Brug.…
jouw pokerface doorzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.127 een koele hand
trok schoppenaas
je veerde op maar je
emoties bleef je wel de baas
jouw pokerface doorzag
een veelluik van geluk
die ene kans, dan kon
je leven niet meer stuk
je zag de straten gaan
in full-house was het druk
maar niemand had
nog zoveel azen staan
voor een keer
winnaar in het spel
het leek je wel en stralend
gooide…
muziek is in mijn huis
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.533 Muziek is in mijn huis
Ik voel me thuis
Van mijn hoofd tot aan mijn tenen
Via merg en been richting kruis
Muziek is in mijn huis
Emoties in mijn oren
Weerklinken via de boxen
Ik voed mijn stereotoren
Muziek is in mijn huis
Als jij er bent
Ik voel me thuis
Muziek die ik jaren ken
Jij zorgt voor het ritme
Ik leg mijn akkoorden…
Mijn begrafenis ...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.879 Een gesprek over de dood
geeft lucht aan emoties
het is tastbaar dichtbij
en zoekt een plek
Het leven is eindig
het slaat niemand over
voor de een komt het snel
voor de ander té vroeg
Maar het praten erover
het verwoorden van gedachten
't luisteren naar elkaar
houdt het leven in balans
Wordt het cremeren of toch begraven
welke muziek…
levensspiegel
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.567 het leven even in
zijn gedachten stroop en plaksel
weinig plussen, veel meer min
in de dagen van het duister
lijkt de zon voor altijd zwart
zoek je schaduw voor je angsten
demp je ’t schreeuwen van je hart
in de rusteloze nachten
brengt de dag een nieuwe strijd
tegen onbegrepen woede
met als bron “verleden tijd”
in de luwte van emoties…
wetenschapper
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
2.477 Triest..., zoveel denken te weten
en aan de andere kant zoveel
emoties te moeten missen.…
Jij mijn liefde
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.429 Jij mij ziel, fluisterend zacht
Zonder woorden, versterkende kracht
Ongekende gevoelens, gedachtes verward
Jij mijn liefde, in mijn hart
Jij mijn dromen, stil verlangen
Grote angsten, door jou gevangen
Gebogen vingers, verkennend verweven
Jij mijn gedachte, woorden verzwegen
Jij mijn ogen, ziel betoverd
Bedrukte emoties, tranen veroverd…
stilte op het kerkhof
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.927 vraag ik me af
Hoe ze de stilte kunnen verdragen
Het gedempte geknars van het grind
een blad valt zwijgend neer
een traan geruisloos langs mijn wang
In stilte lijden doet zo zeer
rustig loop ik langs de rijen graven
De stenen met namen, ze staren me aan
alsof ze me wat willen vertellen
maar slechts de stilte blijft bestaan
de emoties…
Mannen - Bouwpakket
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
3.992 Bestond er maar een bouwpakket
voor het maken van je eigen man
Speciaal naar je persoonlijke smaak
en eentje die tegen een stootje kan
Bestond er maar zo'n superman
met het voor jou meest ideale lijf
Die lekker alles doet wat jij verlangd
aangestuurd door een harde schijf
Bestond er maar zo'n lieve vent
waarbij je zijn emoties af kan stellen…
Ontwaken van de geest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
690 Door de kleine stap per generatie,
waarmee we blijkbaar genetisch de
weg afleggen tussen voorouderlijk
dier en ultieme mens die emoties
beheerst, zijn wij pas halverwege.…