3138 resultaten.
De glimlach in de morgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
577 het vochtige gras
nog wat bedauwd
de morgen zon piept door de wolken
had hij net de maan gekust
de rozen zo juist ontloken
waarvan de doorns stekelig
en uitdagend staan
alsof ze haar zeggen
raak me niet aan
een vroege hommel op zoek naar honing
wat bijen vinden ook hun vertier
hortensia’s in volle glorie
staan te pronken
en het gebroken…
Duister adem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
619 De tak gebroken
deelt de schaduw
mede ontmaagd
door het zwaard
van de eenvoud
zoals ik al wist
tijdens het begin
zijn spreektaal lippen
trillen de zaadlozing
uit elkaar als een dode kip
laat hij zich pakken
voegt hij zich zijn worst
bij het uitgestalde vleeswaar
van de Agrarische Hema
die soms neigt naar het Oosten
dat zucht onder…
Laat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
777 De dag is al gebroken.…
Leven
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.472 zonder een geeuw
Lachen zonder geluid
muziek met de radio uit
Blijven om ergens voor te gaan
een straat zoeken in een laan
Doen maar enkel in gedachten
verlangen is niets meer dan smachten
Sterven terwijl je nog steeds leeft
grond voelen terwijl je zweeft
Verkleumd tijdens een zomerdag
niet meer willen als moeten mag
leven met een gebroken…
Winkelstraat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
570 In de natte koude winkelstraat
Geplaveid met gebroken dromen
Bloeit een winkeldame even op
Als ik voor de deur blijf staan
Van de winkels is per branche
Altijd één te veel in de straat
Ze komen en gaan elk seizoen
Een vermeend gat in de markt
Blijkt een deuk in ‘n plas water
Ze komen met mooie dromen
Vertrekken met ‘n flinke kater…
Normandische boer
gedicht
2.1 met 131 stemmen
20.883 Veel koude ochtendnevel; adem van de zee
het zoute gras belooft weer goede boter
heuvels glooien nu nog tarwegeel
maar avond kleurt al afscheid van de zomer
Hij heeft de eend zijn nek gebroken
gevild versterft hij in de vliegenkast
niemand komt nu nog cider kopen
appels liggen in de schuur te drogen
Rook komt van brandend kreupelhout…
- Leeg aan de buitenkant -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.260 zoeken elk verlies van pijnvol spijt
het "waarom" jij mij hebt voorgelogen
werkelijkheid als gebroken waarheid.
Hoe ballonnen vol lege troost, omvangrijk
elke gedachte meer de lucht van de kamer
met onze naïeven dromen spaarzaam vulden,
stormen die niet in de wind konden staan.…
Ik hou van je.
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.698 Het spijt me dat ik je kwetste,
Je hart stal
En je heb gebroken.
Gevallen ben voor je,
En m’n knie heb geschaafd.
Ik mis je lach
En alles aan je.
Ik wil jou
Voor mezelf.
Het kan niet, niet nu.
Als ik aan je denk,
Breek ik
In miljoenen stukjes.
En realiseer ik me
Wat ik laat gaan.
Het spijt me
Dat het niet kan.…
De harde waarheid
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.856 Even hield ik me vast aan een klein strengetje hoop
maar dat is nu gebroken.
Mijn maag zit nu in de knoop
de harde waarheid is uitgesproken.
Beter worden zit er niet meer in
dat kregen we te horen.
Behandelen heeft ook geen zin
zonder de strijd aan te gaan hebben we al verloren.…
DE SPIN
gedicht
3.6 met 16 stemmen
11.597 bed
O wond in mijn maagdelijk net
O liefste verloren in mijn schoot
O worsteling in liefdesnood -
ik wikkel je in mijn zijden geweld
ik houd je met duizend armen omkneld
ik verstik je in een cocon van gloed
ik drink je zachte blanke bloed
dat rinnend gulpt en schreit -
en volgedronken op het kruis
van mijn geschonden dodenhuis
ik lig gebroken…
De laatste strohalm
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
703 Als versteend
kijkt ze met starre blik
voor zich uit
met de plotse hardheid
van gebroken ogen.
Haar eens zo rechte rug
zakt gebogen voorover.
"Het leven," zegt ze,
"kent soms geen mededogen".
Bevroren voelt haar lichaam,
zo koud en leeg. Ze bemerkt
nog slechts het kloppen van haar hart.…
Veerkracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
634 gevaarvolle kust
zonder markering
Voor even een sieraad in het kreupelhout
een woonplek die morgen
niet meer bestaat
ons wonderlijk weefsel
is een ongeëvenaard geheim
op weg naar het open graf
In verlopende tinten worden we
zonder plooien gestreken
onder de milde druk van zonnegloed
en het gewicht van het onvoorspelbare
scherven van gebroken…
DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.474 Ik ben dood
Je laat me met pas gebroken ogen achter
terwijl mijn warmste gedachten net zijn uitgestorven
het ultiemste niets vervoegen
Ik ben dood
toen mijn ogen nog ogen waren
Zag ik je langzaam verdwijnen
Jouw vrome gesloten ogen
om dit alles te bewaren?
Hoe lang?…
Onvoorwaardelijke liefde...
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.675 Om in de duisternis achter te blijven,
gebroken, het hart tot geruisloze stilstand.
Onvoorwaardelijke liefde...,
laat zich niet bedwingen van onderhandel.
Het is puur, zuiver, eerlijk en magisch,
het 'zijn', veranderd je levenswandel...…
Schoon is de roos
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.713 - Ter ternauwernood ontloken,
Verwelkt zij ras, van hare steel gebroken,
Of wordt, door zon en wind, ontbladerd en verstrooid.…
Bij het zien van een weegbree in een scheur van het asfalt
gedicht
2.7 met 3 stemmen
6.791 Een weegbree - drie ovale blaadjes -
gebroken uit een asfaltscheur
Nu je er toch bij stil moet staan,
wil je er niets van denken.
Of, moest het toch, iets als allicht,
de weegbree immers is heel algemeen
op asfalt, tussen puin en bij gebouwen.…
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 En ik ben niets meer dan gebroken scherven.
En de liefde is ver weg voor mij.
De regen stroomt.
En ik slaap alleen maar met mijn paar billen die niets doen en er alleen maar zijn.
Vroeger was ik nog mooi.
Maar de herfst in mijn leven is onvermijdelijk.
Alleen mijn billen zijn ongezien.
En daarom liet de herfst ze ongemoeid.…
lentesprongetjes
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
803 kan zien
*
aan de rand
in een vuistvol licht
richt een vlinder zijn vleugels
net boven de dood
*
vaas
voor het vensterglas
gevoelt een roos de lente
en fantoompijnen
*
aanleg
vlinders gaan liggen
zoals een ochtendvijver
in het zonnetje
*
gesprek
zo onvermoeibaar
ruisen halmen om en om
het heil van lente
*
gebroken…
BEZOEK AAN DE HEMEL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 verantwoordelijkheid die telt
ik snap wel, U doet dit niet allemaal alleen
U wordt omringd door energieën, dat zijn er velen plus één
U merkt zeker alle zaken niet, die de aardbewoners raken
eigenlijk doet dat alles niets ter zake
voor hun eigen daden worden zij aangesproken
U gaf hen de regels en ook nog geboden
zij hebben veelvuldig afspraken gebroken…
Het is nog te vroeg.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 gestoken snavels van geel kraakbeen
Geen eenling die vredig liggen gaat in
het nachtelijke blauwzwart van een weiland
de zwerm zoekt hun heiland van de slaap
wat nog donkerder wordt in het maanlicht
van vervoering, het vriest, het kraakt onder
de regen van felle sterren bedekt het
laatste gras voor de onbetreden voeten
in het gebroken…
Splinters uit een houten hoofd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 als kermislichten dartelen sterren
door de schiettent van mijn geweten
ergens onder stof en rag
vind ik de gebroken snaar
die het woud trillen laat
ik pluk het gloeiende van de zon
wikkel er ijspegels in
en vlecht er de tango van de lianen door
schoorvoetend veegt de vloer
de broze muziek in mijn
doodstille verwondering
uit het bewegend…
Vergaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 aan
Dan was het altijd al zo geweest
even een nieuwtje even feest
al snel was het gedaan
Ze zag alleen nog zijn verveling
een terloopse kus of streling
viel haar nooit ten deel
Hij zocht de vreugde buitenshuis
zij was de verzorging thuis
maar het lege niets werd teveel
Haar liefde verdween
ze kon het niet meer alleen
stapte gebroken…
Met tedere handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Tedere handen openen gevoelens
als zij wandelt zonder schoenen
een verlies met gebroken tranen
souvenirs om mee te verzoenen
Met tedere handen stabiel op aarde
lichamelijke krachten verminderen
een afscheid in haar woonomgeving
emoties in lege handen verkruimelen.…
met stroop en honing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 beweeg ik voort op het
huilen van soldaten
steeds weer die schepen, de Bismarck, Armada,
boten met roze mannen de VOC, de Sint, allen
boegbeeld met een verloren strijd die de horizon
vervuilt waar ik mijn hoop in had verschanst
en nu, Anno 2015, stad en land vergeten in de droogte
en als ik omzie voel ik me als een zoutpilaar die met
gebroken…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Gebogen hier,
gebroken daar,
malkaar
de bomen schenden;
die, scheurende uit
de gronde, huis
en thuis
de gruw inzenden.
Nu maalt hij hout
en stof en steen
dooreen,
en roert daaronder,
met gramme, en al
te hol, te dol
gegrol,
zijn stemmendonder.…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt
in het wanhopige lichaam
uitgeblust komt tot rust
aan de zoete kust met haar oneindige vrije
horizon waar zee en lucht
elkaar lijken te raken
troost dat angst
uitdooft in het gebroken…
Zo tedere schade als de bloemen vrezen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.643 Eens, toen wij na de nacht tesaam verrezen
Lagen de rozen vochtig en gebroken, ik en gij
Wisten die lange nacht de regen, ik noch gij
Konden van teerheid immermeer genezen.
Gij hebt de witte en de rode rozenbladen
Gebeurd in uwe smalle hand, - zij vielen
Vochtig en sidderend weer in ’t diepe gras.…
Burn-out outlaw
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
543 De Amsterdamse bacchanalen ijlen nog na
in zijn zwaar getormenteerde ziel, die
gebroken is door de onderdrukking van
zijn homoseksualiteit.
Zijn jeugdvriend pleegde zelfdoding
door zichzelf te verdrinken, dat gemis
overschaduwde hem het meest.
Hij stond zelf vaak op dat punt.…
vriendschap
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
982 in de gestoomde cabine
zagen door de ronde gaten
twee verschillende werelden
volgden ons eigen enkelspoor
weg van het stotend blok
we werden zwervend ijzer
langs de wissels van de tijd
versplinterde dwarsliggers
op griezelig gevaarlijk grind
afgesproken onder de klok
van het laatste station
hingen bevroren druppels
aan twee gebroken…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Wanneer we weer terugkeren naar de stilte,
waarin wat gebroken is weer heel kan worden.
Heb ik vandaag wel dank gezegd, herdacht?
Bij die gedachte, bij die werkelijkheid,
heb ik eeuwig stilgestaan.
Vannacht.…