Alle inzendingen over gebroken belofte

3138 resultaten.

Sorteren op:

De glimlach in de morgen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
het vochtige gras nog wat bedauwd de morgen zon piept door de wolken had hij net de maan gekust de rozen zo juist ontloken waarvan de doorns stekelig en uitdagend staan alsof ze haar zeggen raak me niet aan een vroege hommel op zoek naar honing wat bijen vinden ook hun vertier hortensia’s in volle glorie staan te pronken en het gebroken…

Duister adem

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 619
De tak gebroken deelt de schaduw mede ontmaagd door het zwaard van de eenvoud zoals ik al wist tijdens het begin zijn spreektaal lippen trillen de zaadlozing uit elkaar als een dode kip laat hij zich pakken voegt hij zich zijn worst bij het uitgestalde vleeswaar van de Agrarische Hema die soms neigt naar het Oosten dat zucht onder…
mobar17 juli 2009Lees meer >

Leven

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.472
zonder een geeuw Lachen zonder geluid muziek met de radio uit Blijven om ergens voor te gaan een straat zoeken in een laan Doen maar enkel in gedachten verlangen is niets meer dan smachten Sterven terwijl je nog steeds leeft grond voelen terwijl je zweeft Verkleumd tijdens een zomerdag niet meer willen als moeten mag leven met een gebroken…
car9 december 2009Lees meer >

Winkelstraat

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 570
In de natte koude winkelstraat Geplaveid met gebroken dromen Bloeit een winkeldame even op Als ik voor de deur blijf staan Van de winkels is per branche Altijd één te veel in de straat Ze komen en gaan elk seizoen Een vermeend gat in de markt Blijkt een deuk in ‘n plas water Ze komen met mooie dromen Vertrekken met ‘n flinke kater…
Custor4 februari 2010Lees meer >

Normandische boer

gedicht
2.1 met 131 stemmen aantal keer bekeken 20.883
Veel koude ochtendnevel; adem van de zee het zoute gras belooft weer goede boter heuvels glooien nu nog tarwegeel maar avond kleurt al afscheid van de zomer Hij heeft de eend zijn nek gebroken gevild versterft hij in de vliegenkast niemand komt nu nog cider kopen appels liggen in de schuur te drogen Rook komt van brandend kreupelhout…
Lidy Peters20 januari 2020Lees meer >

- Leeg aan de buitenkant -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.260
zoeken elk verlies van pijnvol spijt het "waarom" jij mij hebt voorgelogen werkelijkheid als gebroken waarheid. Hoe ballonnen vol lege troost, omvangrijk elke gedachte meer de lucht van de kamer met onze naïeven dromen spaarzaam vulden, stormen die niet in de wind konden staan.…

Ik hou van je.

hartenkreet
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.698
Het spijt me dat ik je kwetste, Je hart stal En je heb gebroken. Gevallen ben voor je, En m’n knie heb geschaafd. Ik mis je lach En alles aan je. Ik wil jou Voor mezelf. Het kan niet, niet nu. Als ik aan je denk, Breek ik In miljoenen stukjes. En realiseer ik me Wat ik laat gaan. Het spijt me Dat het niet kan.…
shalalaaa17 september 2010Lees meer >

De harde waarheid

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.856
Even hield ik me vast aan een klein strengetje hoop maar dat is nu gebroken. Mijn maag zit nu in de knoop de harde waarheid is uitgesproken. Beter worden zit er niet meer in dat kregen we te horen. Behandelen heeft ook geen zin zonder de strijd aan te gaan hebben we al verloren.…
Annette24 september 2010Lees meer >

DE SPIN

gedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.597
bed O wond in mijn maagdelijk net O liefste verloren in mijn schoot O worsteling in liefdesnood - ik wikkel je in mijn zijden geweld ik houd je met duizend armen omkneld ik verstik je in een cocon van gloed ik drink je zachte blanke bloed dat rinnend gulpt en schreit - en volgedronken op het kruis van mijn geschonden dodenhuis ik lig gebroken…
Anna Blaman19 september 2020Lees meer >

De laatste strohalm

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 703
Als versteend kijkt ze met starre blik voor zich uit met de plotse hardheid van gebroken ogen. Haar eens zo rechte rug zakt gebogen voorover. "Het leven," zegt ze, "kent soms geen mededogen". Bevroren voelt haar lichaam, zo koud en leeg. Ze bemerkt nog slechts het kloppen van haar hart.…
Katty7 december 2010Lees meer >

Veerkracht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
gevaarvolle kust zonder markering Voor even een sieraad in het kreupelhout een woonplek die morgen niet meer bestaat ons wonderlijk weefsel is een ongeëvenaard geheim op weg naar het open graf In verlopende tinten worden we zonder plooien gestreken onder de milde druk van zonnegloed en het gewicht van het onvoorspelbare scherven van gebroken…

DOOD

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.474
Ik ben dood Je laat me met pas gebroken ogen achter terwijl mijn warmste gedachten net zijn uitgestorven het ultiemste niets vervoegen Ik ben dood toen mijn ogen nog ogen waren Zag ik je langzaam verdwijnen Jouw vrome gesloten ogen om dit alles te bewaren? Hoe lang?…

Onvoorwaardelijke liefde...

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.675
Om in de duisternis achter te blijven, gebroken, het hart tot geruisloze stilstand. Onvoorwaardelijke liefde..., laat zich niet bedwingen van onderhandel. Het is puur, zuiver, eerlijk en magisch, het 'zijn', veranderd je levenswandel...…
Vos Andrea7 januari 2012Lees meer >

Schoon is de roos

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.713
- Ter ternauwernood ontloken, Verwelkt zij ras, van hare steel gebroken, Of wordt, door zon en wind, ontbladerd en verstrooid.…

Bij het zien van een weegbree in een scheur van het asfalt

gedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.791
Een weegbree - drie ovale blaadjes - gebroken uit een asfaltscheur Nu je er toch bij stil moet staan, wil je er niets van denken. Of, moest het toch, iets als allicht, de weegbree immers is heel algemeen op asfalt, tussen puin en bij gebouwen.…

Ik heb een paar billen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 936
En ik ben niets meer dan gebroken scherven. En de liefde is ver weg voor mij. De regen stroomt. En ik slaap alleen maar met mijn paar billen die niets doen en er alleen maar zijn. Vroeger was ik nog mooi. Maar de herfst in mijn leven is onvermijdelijk. Alleen mijn billen zijn ongezien. En daarom liet de herfst ze ongemoeid.…
cornil6 oktober 2012Lees meer >

lentesprongetjes

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 803
kan zien * aan de rand in een vuistvol licht richt een vlinder zijn vleugels net boven de dood * vaas voor het vensterglas gevoelt een roos de lente en fantoompijnen * aanleg vlinders gaan liggen zoals een ochtendvijver in het zonnetje * gesprek zo onvermoeibaar ruisen halmen om en om het heil van lente * gebroken…

BEZOEK AAN DE HEMEL

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
verantwoordelijkheid die telt ik snap wel, U doet dit niet allemaal alleen U wordt omringd door energieën, dat zijn er velen plus één U merkt zeker alle zaken niet, die de aardbewoners raken eigenlijk doet dat alles niets ter zake voor hun eigen daden worden zij aangesproken U gaf hen de regels en ook nog geboden zij hebben veelvuldig afspraken gebroken…
HANS UDING4 december 2013Lees meer >

Het is nog te vroeg.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
gestoken snavels van geel kraakbeen Geen eenling die vredig liggen gaat in het nachtelijke blauwzwart van een weiland de zwerm zoekt hun heiland van de slaap wat nog donkerder wordt in het maanlicht van vervoering, het vriest, het kraakt onder de regen van felle sterren bedekt het laatste gras voor de onbetreden voeten in het gebroken…
Pama9 februari 2014Lees meer >

Splinters uit een houten hoofd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
als kermislichten dartelen sterren door de schiettent van mijn geweten ergens onder stof en rag vind ik de gebroken snaar die het woud trillen laat ik pluk het gloeiende van de zon wikkel er ijspegels in en vlecht er de tango van de lianen door schoorvoetend veegt de vloer de broze muziek in mijn doodstille verwondering uit het bewegend…

Vergaan

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 751
aan Dan was het altijd al zo geweest even een nieuwtje even feest al snel was het gedaan Ze zag alleen nog zijn verveling een terloopse kus of streling viel haar nooit ten deel Hij zocht de vreugde buitenshuis zij was de verzorging thuis maar het lege niets werd teveel Haar liefde verdween ze kon het niet meer alleen stapte gebroken…
Pietra16 februari 2015Lees meer >

Met tedere handen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
Tedere handen openen gevoelens als zij wandelt zonder schoenen een verlies met gebroken tranen souvenirs om mee te verzoenen Met tedere handen stabiel op aarde lichamelijke krachten verminderen een afscheid in haar woonomgeving emoties in lege handen verkruimelen.…

met stroop en honing

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
beweeg ik voort op het huilen van soldaten steeds weer die schepen, de Bismarck, Armada, boten met roze mannen de VOC, de Sint, allen boegbeeld met een verloren strijd die de horizon vervuilt waar ik mijn hoop in had verschanst en nu, Anno 2015, stad en land vergeten in de droogte en als ik omzie voel ik me als een zoutpilaar die met gebroken…
elze13 september 2015Lees meer >

DE WILDE WIND

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.954
Gebogen hier, gebroken daar, malkaar de bomen schenden; die, scheurende uit de gronde, huis en thuis de gruw inzenden. Nu maalt hij hout en stof en steen dooreen, en roert daaronder, met gramme, en al te hol, te dol gegrol, zijn stemmendonder.…

Wachters

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
verlangen we naar wachters op de muren om te schuilen tegen hun kloppend hart als buiten licht en duisternis elkaar bestrijden angst zweet dat uitbreekt in het wanhopige lichaam uitgeblust komt tot rust aan de zoete kust met haar oneindige vrije horizon waar zee en lucht elkaar lijken te raken troost dat angst uitdooft in het gebroken…

Zo tedere schade als de bloemen vrezen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.643
Eens, toen wij na de nacht tesaam verrezen Lagen de rozen vochtig en gebroken, ik en gij Wisten die lange nacht de regen, ik noch gij Konden van teerheid immermeer genezen. Gij hebt de witte en de rode rozenbladen Gebeurd in uwe smalle hand, - zij vielen Vochtig en sidderend weer in ’t diepe gras.…

Burn-out outlaw

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 543
De Amsterdamse bacchanalen ijlen nog na in zijn zwaar getormenteerde ziel, die gebroken is door de onderdrukking van zijn homoseksualiteit. Zijn jeugdvriend pleegde zelfdoding door zichzelf te verdrinken, dat gemis overschaduwde hem het meest. Hij stond zelf vaak op dat punt.…

vriendschap

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
in de gestoomde cabine zagen door de ronde gaten twee verschillende werelden volgden ons eigen enkelspoor weg van het stotend blok we werden zwervend ijzer langs de wissels van de tijd versplinterde dwarsliggers op griezelig gevaarlijk grind afgesproken onder de klok van het laatste station hingen bevroren druppels aan twee gebroken…
willem jacobs26 december 2017Lees meer >

Vannacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Wanneer we weer terugkeren naar de stilte, waarin wat gebroken is weer heel kan worden. Heb ik vandaag wel dank gezegd, herdacht? Bij die gedachte, bij die werkelijkheid, heb ik eeuwig stilgestaan. Vannacht.…