5577 resultaten.
Lentegevoel
netgedicht
4.8 met 43 stemmen
497 warm was
de aarde
die zwart rulde
toen jij de
potten vulde
met lentegevoel
je lach
omhulde
scheutig de
eerste groene
krullen in het al
spruitend gewas
je kende
hun kleuren
rook bijna
de geuren in
het planten van
de blauwe druif
zo waren
de jaren maar
dit keer zal
het anders zijn
met de pijn van een
nieuwe geboorte…
Pirouetjes
netgedicht
4.8 met 50 stemmen
494 ze loopt
niet meer
maar danst
gewoon op
de muziek
van buiten
waar vogels
pirouetjes al
oefenend fluiten
pas later
komt verkeer in
golven op gang
het groene
ritme duurt
nooit erg lang
voeten walsen als
partners toeterend
afscheid nemen
daarna ben jij
weer helemaal
alleen op straat
is jouw muziek
eindelijk weer
je…
Een nieuwe oase?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
514 O, die voortvluchtige mens
je groene kant is je beschermer
de synthese van een vergezicht
tot het blad zich keert, maakt
het je slachtoffer, je betaalt
wat je schatplichtig bent met
vernietiging terug.…
Green on red
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Blauwe verlangens
verf de zon aan de hemel
groen gras rond het huis
groener dan bij de buurman
een wolk schuift voor de zon.
Koppel-teken
Liefde trekt sporen
mijn hart timmert aan de weg
zaagsel van weemoed.
Red haiku
Blote klaprozen
dansen in de zomernacht
traag en onstuimig.…
Een lach vol sjans
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
393 in geschoren
groen geurt
het gras naar toen
jij in je
blote voetendans
een lach vol sjans
armen die nog
verder reiken dan
ogen willen kijken
de wereld in
een felle draai
sensueel vonkt fraai
waar adem het
gemoed overstijgt kust
stilte het vermoeide lijf
tot hakken
weer uitdagend hun
opzwepend ritme klakken
en blikken…
Hun dodelijke trommen
netgedicht
4.5 met 41 stemmen
695 wij gingen
rood omhoog
uit groen dat
lucht geworteld
aan de natte
beademing lag
het donkere gat
dat krioelde vol
bewegen onder
een uitspansel
dat alle energie
gaf aan dit leven
wij bloeiden niet
maakten geen vrucht
maar kleurden de
hemel waaronder
de schepping door
de mens was gevlucht
hun vurige vraatzucht
was de dood…
kleine dingen groot verlangen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
505 en in het vroege voorjaar
't reikhalzend uitzien naar
het allergroenste groen
samen de voorjaarszon voelen
op de nog zo blanke huid...
zo zou het eigenlijk moeten blijven
het gemis voorgoed daargelaten
dat alles blijft zoals het is
zodat alleen het groot verlangen
kan worden uitgewist…
bedrog van perceptie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 In de hitte van
zomer, buigt' lisdoddeblad
door om te drinken
waarop elke plant
het slim idee vat, alvast
de lippen tuiten
Het hele moeras
loom leeggezogen nippend
groene bladeinden
begeesterd is de
giraf, het tafereel zet
aan tot deelnemen
het beeld met giraf,
doet alsof hij heel grote
reiger is, gaat op
één poot om te vissen…
Zandloper van de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Bottende knoppen
smeltend ijs, pas gewassen
groen bladeren.
Achter elke deur
tikt de klok die het geluk
van thuis wil proeven.
De wereld is mooi
als je de triestheid wegdenkt
woorden vallen stil.
De psychiater
is zelf niet goed bij zijn hoofd
ik schrijf hem rust voor.…
Alles op z’n plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Dromerig zie ik uit over groene landerijen
door ochtenddauw bezaaid met parelen
omzoomd door bos in blauwe nevel
overgoten met stralen zonnegoud
en als luchtkastelen zweven witte wolken
door azuren blauw diepe herfsthemel
frisse herfstwind waait over velden
zacht huilend om de zomer
maar in vochtig bos vullen de bladeren
dit seizoen nog…
Voor Gaas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Er is een raas, een graas
het groene als gras, raas
als een haas, op de vlucht
als een dwaas, door de lucht
Er is een razende storm
Een storm die mij dwaast
haast, juist nu naast mij
inhaalt, in huist en gaat.
Terwijl ik, enkele dwaas
verhaast verdwaal als
altijd, terwijl iemand mijn
hart volgt, zoals ik ga, ga
Ik voor gaas.…
Droompartij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Groen.
Allemaal leden van één beweging.
Een Partij van verbinding.
De BioPartij.…
waterwetten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 zee van verstomde stemmen
hortende adem van sleuren
deinen en neerhalen
van zeenmans graven
brulboei van toevloed
en terugloop
drager van watergrijze
wolken het blauw het
groen en de mist
zee van verraderlijke
stroming van stille
schitter en schaduw
koele waarnemer
aanjager van stormen
zonneklare beuker
zee opstandig…
Lente..
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 Het riekt naar lente in het land
Daar in de boom bij ons plantsoen
Schemert het allerprilste groen
Ik ben al wat verbrand
Het hoort toch dat ik nu geniet
Die hemelsblauwe schone lucht
De meeuwen in hun felle vlucht
Het is beperkt krediet
Een flinterdunne laag geluk
Die in een flits aan flarden scheurt
Van huis en haard en lief gesleurd…
Een beetje fleur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Glanzend groen, een mooi gezicht.
Ze hebben een dikke bodem,
die schittert in het licht.
Ernaast staat een klein vaasje,
met één enkele rode bloem.
Vanuit mijn stoel zie ik het aan,
het hele plaatje, geeft zoveel fleur...
aan mijn zo klein bestaan.…
Bye bye bye!
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
455 Ik ben heel aangenaam verrast,
ja echt
Dat men zich stoort aan al die loze kreten
Dat men van schone schijn niks meer wil weten
En liever luistert naar de groene specht
Ik ben het grotendeels
wel met hen eens
Dat zal u denk ik misschien ook verbazen
Ook ik heb weinig op met holle frasen
In Papiamento, Koeterwaals of Deens
Ik ben, kortom…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
827 Mistig, stil en uitgestrekt
leunt de stad tegen de duinen
Duwend tegen het natte, groene achterland
ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht.
Slechts een bleke zon komt op
Het mag nog geen dag heten
Gedempt licht verdringt de grijze schemer
en doet de nacht vergeten.…
Kempende haan
netgedicht
1.0 met 11 stemmen
430 Voor een avondvullend programma verwijs ik u graag - zonder linkje, of andersoortige verwijzing - naar de groene staart van de hanevechters bij Nico Noormans snelsonnet 'Krimpende Maan'...
________________________________
Wie zagen zij daar in het
duister vechten
Met kam en hamer - een kempende haan?…
DE RIT SCHENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 De wijze voerder
van de kleine boemeltrein
rijdt elke dag hetzelfde eind
tussen twee steden
langs enige dorpen
een boszoom en wat weiden
maar
maakt steeds and're reizen
kijkt naar het spel des levens
dat zich dagelijks vertoont
in stille of drukke straten
op wijde groene vlaktes
bij mensen en dieren
altijd zorgt voor
verrassende…
Schilderspapier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
632 Er bewegen stille blonde mensen
in de geschilderde hoofdstad
van een onbekend land
voor de verdwaalde kwast
naast een onbemind bed
het schilderspapier wacht geduldig
op een nieuwe natte verfstreek
en groene bossen vol natuur
onder een strak gestreken lucht
beamen in dat stille verdriet
tranen die de verf verdunnen
voor oude mensen…
DOOR ELKAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
497 Bedaagde reuzeneiken
en statige beuken
van landgoed Olterterp
geven met hun zwaar lover
speelse lichtbaantjes
binnen blauwgrijze schemer
van brede boswegen
adellijk geboomte
laat mild en gootmoedig
de warrige wildernis
haar kunstig weefwerk
om zich een groeien
mint dat verspreide dwergoerwoud
onoverwinnelijk groen
van velerlei…
Beuken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 Wanneer je sprong
Van zo hoog het kon
Om op jouw knieën
Op de dansvloer
Neer te komen
En je met alle geweld
Al het leven uit je lijf
Wilde beuken
Wanneer je bij nacht
Op de rijweg lag
Met je voeten
Onder je billen
Een gitaar solo gaf
En elke lijnbus
Telkens bij groen
Vol gas hoorde gaan
Was het je jeugdigheid
Die…
Natuurlijk vallen er doden op de A 10 aanstaand weekend!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Natuurlijk vallen er doden op de A 10
niet door het verkeer dit keer maar door het 750 jaar Amsterdam feestvertier
hopelijk onder de 10
en 750 onwel van de meer dan 200.000 bezoekers
er vallen doden op de A 10
omdat het natuurlijk is
omdat het de natuur is
hitte en asfalt en geen groen!!…
Witte ziel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
318 Mijn hart weet van geen ophouden
het slaat zich overal doorheen
in de drie-eenheid van de tijd
vanaf het groene begin
van mijn lot, mezelf
op de been te brengen
met hartstocht en weer
in de stroom van ervaringen
te springen, af en toe een slag
te zwemmen, wat mee te drijven
en veel te laten passeren
schoonheid en wreedheid
golven gevoelens…
Hiërarchie in Eindige Schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
377 Hoe het goud van de dakrand
afstak tegen het groen
van het omringende bos;
glimmende kozijnen,
als ogen van oude magiërs,
die het bergmeer aanschouwden;
handgesneden zuilen
die de tergende hemel steunden
door voorbijglijdende eeuwen.…
Ritsels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
245 De herfst ritselt
de laatste warmte bij elkaar
en de kruinen scheef
van wat niet houden kan
wijl witgeblazen wolken
schuiven over stervend groen
het licht valt anders nu
en zet de toon
voor krimpende dagen
het blad bekent weer kleur
en geur van
schoonheid door verval
de bladeren ritselen
in ons gemoed
en vragen
vinden weer hun weg…
Mijn stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
328 Tringelend rijdt een tram over de brug
In de verte hoor je gelach
Op het terras zitten mensen
Mijn stad
De bakstenen muur is nog warm
van de felle middagzon
Tijd voor een middagplons
Mijn stad
Het gras is vers gemaaid
De geur van groen
Een hond rent over het veld
Mijn stad
De lucht kleurt langzaam nachthemelsblauw
Nu is ie…
Verstilde vriendschap
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.018 Afstand bereken ik
niet als een vogel
wanneer ik denk te vliegen
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen illusies
maar dat zegt niets
over de oevers
van mijn onkunde
over de gevaren van mijn gebreken
nu ik niet meer in de psychiatrie geloof
kleine ondeugende Narcissus
ik hoor jouw echo uit de groene heuvels
angstig door het zoemende geluid…
Wat Jezus zei aan Maria Magdalena
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 Houd Mij niet vast,kijk rondom je,
naar de bloemen, naar kinderen,
naar al het jonge groen
en weet: er is nog veel te doen
om deze aarde nieuw te maken.
Wil dus je tranen drogen en leef!…
Saaie stilte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
480 voor aanvang van zijn afstomping
vervaagde in afstandelijk groen
haar opgeloste stoffelijkheid
in de ochtendlucht
iedere leugen blijkt echt
zij zal nooit wederkeren, verdomme
noch in dode lijve
en hij wankelt in saaie stilte
na haar lichtvertoon
die haat houdt hem in leven
zij doet wat zij wil
met of zonder kleren
voor zichzelf…