3181 resultaten.
Hoge Raad
netgedicht
3.9 met 58 stemmen
1.483 Een Hoge Hoed en gestreept gras langs zijn kuitbroek
geen blauw oog te zien achter de schutting
Marjelle draagt graag botten naar haar hooizolder
op roze pantoffels schuift zij door de wintertuin
Mondjesmaat wankelen haar manke afdwaalkinderen
citroengeel verpakt in glas, aas voor haaien
Fijngestampte wurmen mengen zij met brood…
Verenpracht
hartenkreet
2.0 met 12 stemmen
1.501 Wie had dat ooit gedacht,
De zon, de maan en al de sterren,
Het wakend oog van god, zo waar,
Zij hebben mij geluk gebracht.…
De mollenman
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.392 heeft Mol al door
Voorwaar, dit talent komt zelden nog voor
Met klemmen en ijzers, met zilveren tangen
Mollenman is met gereedschap behangen
Nooit was er een mol die hij niet kon vangen
Geen dikke, geen dunne, geen korte, geen lange
De mollenman, de mollenman
Bel hem maar op
Hij komt er zo an
En heeft hij de plek dan flikkert zijn oog…
Rejoice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 (voor James Joyce)
De witte eindeloosheid achter het zwarte
ooglapje van een Ierse druide,
een dag vol groeiende doolhoven twaalf
kilometer onder de zeespiegel,
zeeslangen liggen roerloos achter
purperen pilaren,dat ene oog,zoals
de vervaarlijke cyclopen,speurt
sneller dan het hoogste licht,
dwars door de stalen muren van een
ziekelijk…
Geven en nemen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.678 Ik look de blijdschap mijner oogen
In schemer van berooid paleis…
De schaamle sterfelijke bloemen
Die ik u in de avond bracht,
Met zoveel eeuwigs niet to noemen
‘t Schoot vleuglen in de stille nacht:
Ik waak bij de eerste morgenstralen,
Of gistren als een droom ontgleê:
Ik wandel door de lichte zalen:
Elk ding is op zijn oude stee..…
Vlinderloos
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
647 Altijd maar
die gecultiveerde eenzaamheid
en het gemak waarmee mensen
opzij worden gezet
weemoedige dromen
alleen maar verlangen
in zoet duister tastend
zijn plicht niet verzakend
als een eenvoudige heer
met verstand van zaken
eigenlijk kan hij
geen vlinder meer zien
alle vleugels leeg gelezen
in het oog van de nacht
verwijdert uit…
CIRCE
poëzie
4.1 met 10 stemmen
1.871 Daar reist de Circe op, wijl in haar oog een vonk
der helle gloeit en, in een spotlach, 't glas geheven,
roept zij, met hese stem: 'Der Liefde deze dronk!'…
Voor jou!
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.226 Ik wilde je leren kennen,
Maar je had geen oog voor mij,
Je zag me niet staan,
Ik liet je maar gaan.
Het was een mooie zomerdag,
De tweede keer dat ik je zag,
Een meisje liep dicht tegen je aan,
Ik liet je voor de tweede keer gaan.…
De Anjelier
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.591 Doch eens valt door de open schijven
's Knapen oog op 't wijd verschiet:
Dat, ten berg op, lauwers drijven
Heeft zijn blik al dra bespied.
En hij wil een tak bezitten
Uit het verre lauwerbos,
Wil een lauwertak bezitten
Bij een angelierentros.…
GROOTVADER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.156 Grootvaârs stem klinkt vreemd, en allen
Hielden 't oog op hem gericht
Maar zijn kijkers vielen dicht,
En zijn mond was ingevallen;
De oude is onder zeil geraakt,
Uit zijn slaapje nooit ontwaakt.…
Uitboezeming
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.174 Ik ben een wormke, zwak en klein,
In eigen, in Gods oog onrein!…
AAN ENE BEEK
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.690 Niet bang meer zal ik op u staren,
Ras heeft mijn oog hier uitgeschreid,
Men plengt geen traan, men telt geen baren,
Op d'oceaan der eeuwigheid.…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 (klinkt de roep van de zeemeermin)
De nacht dekt haar toe
met het wonderlijke
waarin de prins van smaragd haar hand vraagt
en met fluwelen mond de ompaalde werelden
van haar schuwe geest opent
Haar ziel schuurt rauwe wonden
op een rand van oud gesteente
maar herkent in hem nog
waarheid en trouw
in het oog dat alles kleurt…
GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Gij zijt me als 't zonnetje in de mei,
Zo lieflijk, rein en goed:
Dat brengt gebloemte in bos en wei,
Gij vreugde in mijn gemoed;
Hoe licht en zonnig iedre dag,
Wanneer mijn oog u ziet,
Mijn engel met uw zoete lach,
Mijn leven en mijn lied!…
MIDDEL-EEUW
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.166 In val en dreun van canonieke schalen,
Man-basse', in wierook knapen als sopranen;
Naar 't donker dienen boven de missalen
Schreed heer en knecht, met kruis, reliek en vanen
Al boven 't stijve stoeten van de lieden
Zag ik in 't kerk-aanzicht, de Maged, hoog
In 't glas-gebrand, nacht-purper ossen-oog,
Haar smartlijk hart gelijk een bloem…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte ganzenbuik verkleurd
zijn hoge wereld als een zucht
waar nog het oude leven geurt
zijn adem danst
langs velden prevelt morgenster
van verre tuurt zijn helder licht
een schittering bespringt het oog…
ZANDSCHIPPERS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.166 En waar zij komen
werpen hun armen
met klekkende schokken
het zand omhoog:
een vel om wat benen
een maag en wat darmen
een dof, gebroken en
hooploos oog.
In 't ruimpje
als een dodenkot
daar bukken zij samen
als regen giert,
een lampje schijnt er,
de lucht is er rot
en vocht is er veel
en afzichtlijk gediert.…
VERGEET-MIJ-NIET
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.233 "
Het roosje zong een luider lied,
En duizend bloemen, trots en hoog,
Verleidden mijn bewondrend oog.…
Laatste Wens
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.200 Wanneer ge mij begraven zult,
Als laatst vaarwel en laatste huld,
Zal rouw noch traan mij troosten;
Wel eenzaam mag mijn grafsteê zijn,
Maar 'k wou in licht en zonneschijn
Geplaatst zijn, 't oog naar 't Oosten.…
Zwart en blauw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.045 Moore)
Het gloeiend gitzwart oog
Schiete al zijn dolken rond,
Gevoelloos voor wie 't wond'
Of doodlijk treffen moog:
Het blauwe kwetst geen hart,
Of 't lenigt graag de smart,
En wie 't een dolk moog wezen,
't Schept wellust in 't genezen.
Het zwarte zegge ons dit:
‘Heb eerbied voor mijn gloed!…
Nederlands Indie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.007 Een aarzelhand omhelst een pop
en streelt de baaien rokken
met tranen druppend langs je neus
fluister je zachtjes langs me heen
je oog valt glazig op de stokken
die stakerig langszij steeds staan
nu lang gelee het spel besloten
sinds angklung ook zijn stem niet roert
geen mens meer die hem roept
daar 't vaderland zo lang gelee'
hem reeds heeft…
Uit de geest van Griet Zelle (Mata Hari)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.213 Het uniform van rijke kerels in mijn ogen
spiernaakte Adams: in en uit de mijne:
het hemels paradijs waarin ik schaars gekleed
met mijn exotisch schone lichaam danste
over werelddelen als ‘het oog van de dageraad’
geruchten niet van de lucht: mijn hebzucht
ontdeed mannen van hun kleed, letterlijk en
figuurlijk heb ik mij gefortuneerd voorzien…
Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.410 Of door de strakke weiden
Van zonneblinde lucht
De blonde bloei zou breiden
Van dagverloren sterrenvlucht,
Zo uit zijn luwe dekking
Mijn oog verhelderd ziet
In lentelijke ontwekking
De diepe tuinen van 't verschiet...…
Als we vallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 decoreren, vleien, glimlachen,
dreigen maar geen mond is er ooit mee gevuld
spreken we dan geluk en van hoop
als we vallen voor de eindmeet
kussen we samen de sterren
evenals de kwast het nieuwe doek
ogen glinsteren, wangen blozen
eenvoudige waarde stijgt nu het moment
van bewieroken daar is, al is dit alleen
zichtbaar voor degene die er oog…
stadig hartklopt de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.007 verhalen
van de warmte en de troost
de verwondering ook
die doorheen de jaren
in elkaar wij vonden
die vertellen ook
van de gouden oogst
in het doorgegeven leven
die ons de verbintenis bracht
uit de groei in en naar elkaar
nu gestaag de jaren
ons verbond verkleuren
van koraal naar smaragd
kwikzilveren ons de haren
die ooit ons
met het oog…
Leeuwerik
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.480 In het ijle blauw verloren
Volgt mijn oog niet meer uw vlucht,
Maar uw antwoord dwaast mijn oren
Met zijn zaligend gerucht:
Steeds, uit vreugd of smart gerezen,
Heeft de ziel uw vreugd verstaan,
En tot uwe vreugd genezen,
Ons gemeen geheim geraên:
Alle smart omhooggedragen
Meerdert vreugdes gouden schat:
Slechts de vleuglen…
Kerkstofzuiger
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
772 Angst ken ik niet meer, dat heb ik niet meer
Mijn oog valt op de schoonmaakster
'Zou ze Maria heten?' denk ik vrijmoedig!
Met gebogen rug veegt 'Maria' met handstoffer en blik
van de stenen vloer met de grote bezem het verzamelde kerkstof op
Even denk ik aan mijn toekomst
„Tot stof zult gij wederkeren!…
Bomen
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.987 Hoe het groen patronen legt, ontferming
ruist, de stilte klimmen laat naar takken
onttrokken aan het oog. Wat kan ik zeggen?
Ik weet mijn bedoeling niet. Ik sta dagelijks
aan de broze rand van de eeuwigheid
en val. En val vleugels. En val. Niet.…
Herbeleving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 na meer dan zeventig jaar
als stadsmens tussen asfalt en beton
zonder enig oog voor het stadse groen
bijna drie jaar geleden weer verhuisd
naar de huidige rustieke woonplaats
hier ontdek ik opnieuw met herkenning
veel van de nog behouden natuur
die mij als jochie jaren was vertrouwd
nu een verademing en balsem voor
mijn latent wat afgestompte…
Marco von Messerschmidt zu Hohenstaufen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 een vrije e-bay zwendel
Van Marco met z'n witteboordensikkie
En game mobils met virtuele hendel
Met hulp van buiten ging het, efficiënt,
Overdag en 's nachts gelijk een dief,
Aldus vergrootte hij z'n rendement
En kocht een Haus am See, heel lucratief
Op Vlieland één, en op Schiermonnikoog
..hield niemand nou die Marco in het oog…