3008 resultaten.
Nacht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.238 De oude man loopt door de stad,
En denkt terug aan de oude tijd,
Aan het leven dat hij heeft gehad,
Aan de zin die nergens heen leidt.
En zij, een meisje zonder naam,
Zit af te wachten achter ’t raam.
Zij wenkt mannen en ze lacht,
Ze is de koningin van de nacht.
Hij kijkt met ogen zonder gevoel,
En denkt terug aan de oude tijd.…
Sorgh-vliet
poëzie
3.6 met 15 stemmen
6.614 Park Sorghvliet aan de Scheveningseweg in Den Haag is een oase van rust, midden in een drukke stad.…
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Vocht deppen op de lippen
Praten aan het witte bed
Langzaam wordt het later
- Klein nog, daar ging je
Van niets een besef
Het alles werd alles
Van jaren aaneen
Van oorlog tot sterven
Van geven en nemen
Mooie verhalen en mooi was uw lach
Ouder en ouder en weer de verhalen
Zoals op die prachtige dag
Waar U en Opa
Te fiets richting stad…
Michelbach
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.256 bedje van varens…
Michelbach,
idyllisch als voorheen,
met je eenzame wegen…
Michelbach,
flirtend met de Kyll,
én je Devoons verleden…
hier kan ik staan waar ik wil,
kan ik doen wat me zint,
niemand komt me plagen…
hier zing ik ’t hoogste lied,
hier voel ik geen verdriet,
heb ik geen ‘amarres’…
Michelbach,
zus van Gerolstein,
stad…
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 en blijf ik, of ik wil of niet,
in het heden
deze beelden, als een oud schilderij,
gaan, terwijl ik daar sta,
aan mijn dromend oog voorbij
dan keer ik mij om
ik moet weer gaan
ik heb hier al zo lang gestaan
deze tuin en deze aarde
laat ik in hun eeuwige waarde
en als een rimpeloude kei
mijn voeten ten afscheid kust
weet ik: dit stukje stad…
Mist
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.186 wij dragen de tijd als een schat
In bei onze handen door de stad -
Hallo!…
Rafaël
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.388 de eeuwge Stad aanschouwen,
Op zeven heuvelen gesticht.
o Wat, wat zal mijn hart gevoelen,
Wat vuurstroom door mijne adren woelen,
Als mij, o Rafaël! een geest, tot mij gedaald,
Door Vatikaanse hofgewelven
Zal voeren, en mij aan mijzelve
Ontscheuren, door uw gloed bestraald!
Daar zal ik, Schepper!…
Liefde kun je niet meten
hartenkreet
3.8 met 49 stemmen
2.593 nooit te vergeten
Jij bewees het me:
Liefde kun je niet meten
Maar nooit meer zal het zo zijn als het was
Nooit meer een voor twee personen
ingepakte weekendtas
Nooit meer op vakantie of
Een weekendje weg met zijn twee
Nooit meer onder vier ogen
Tussen de duinen langs de Noordzee
Nooit meer een tafel voor twee
op het terras in de stad…
Vrede en vrijheid
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.446 hij zijn zinloze woorden
bijtend en vol sarcasme
de kamer in spuugt
de buitenlanders hebben alles gedaan
zijn de oorzaak van zijn leed
zelfs kakkerlakkenplagen
hebben ze veroorzaakt
en de huizen worden immers
minder waard
als er een uit den vreemde
in komt wonen
ze pikken banen in
ze zijn luidruchtig
ze hebben zijn straat, zijn stad…
van couscous en tajine
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
833 Tanger,
Huizen als blokkendozen in het prachtige witte licht
Waar mannen het terras bemannen
en geen vrouw goed is te zien
Gesluierd en in djellebah
eten zij couscous en tajine
Rabat,
Le capital du Maroc
Mondaine stad, evenbeeld van Parijs
Casablanca, doet haar naam geen eer aan
Vuil, rommelig en grijs
Marrakech,
Een sprookje, van duizend…
- Gemeden -
netgedicht
4.2 met 69 stemmen
1.456 Inwoner van de tosende stad,
druk is het, traumatisch de stress
een angstvallig gemeden aspect,
ongezien bruisend kort het leven.
Toenemend de druk om indruk
te maken, idealistische ruimte
de uitgestotene mindere te geven,
luister naar mijn woorden even.…
In wolken vastgenageld
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.548 Soms dan tolde jij om dingen
die wij ongezegd verzwegen
bloosde jij dieprode nerven
van november op mijn pad
zocht jij in wolkenwit gestaag
verlegen land in noorderwind
vocht jij als weerhaan op de spits
het jonge roest - verloren regen
Soms dan wist jij als geen ander
wat voorbij ging in de stad
zag jij er meer nog van mijn hart
dan ik…
Sneeuwstilte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
862 uitdagend, maagdelijk wit, bedekt de sneeuw
geil glinsterende olievlekken van meedogenloos asfalt,
de sneeuw verbergt het vuil van de gewone straten,
met donzig wit, bedekt zij alles wat ik vergat,
verbijsterend mooi, de stilte die de sneeuw laat horen,
elk onbeschoft, ja onbeschaafd geluid dempt en dempt ze,
ze streelt de stoere, puntige stad…
Morgen?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
594 Morgen, als het lente wordt
zal ik seringen strooien uit
mijn bloemen slee, de stad doen
ontwaken vermomd als toverfee.
Morgen, als het lente wordt,
zal ik vlinders naar de bloesems
sturen en zal ik lachen naar
mijn autochtone overburen.…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Eens verscheen
sereen voor mijn oog,
een wit gewaad
en innerlijk bewoog
een ganse stad,
de bouw van mijn hart
Nu wist ik wat mij stond te wachten…
Geduchtig, bedeeld,
verdeeld zijn de vragen
Ik richt mijn slagen
aan ‘t witte gelaat
Doch deze deelt mede
alle spraak te staken
Het neemt mij mee
naar ‘t Noorden –en op!…
Alles is eindig!
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
826 Met elke seconde worden we ouder
met elk kwartier gaat het omhoog,
met elk half uur, moeten we onthouden,
wat ons in ’s hemelsnaam bewoog,
met elk uur is de dag een stukje verder
met elke maaltijd, drie uur erbij,
en als de nacht over de stad valt
is de ouderdom weer een stapje dichterbij.…
Sinds de Hemel werd gesloten
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
2.693 draaiorgelmuziek
die rond een centenbak bleef spelen
Hij was één met hen geworden
rond een vuur dat was gebleven
bij het winterpaviljoen
waar hij nog op een bankje zat
en van een suikerspin nu at
die hij er fijntjes had verweven
met een haardos van zijn baard
die aan zijn onderkin bleef kleven
en hij schaterde het uit
met alle mensen van de stad…
ROTTERDAM, NOOIT OP DE VLAKTE
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
829 Bij het opstaan in mijn aan de rivier gelegen appartement vermengt de dichter in mij zich ook met de pragmatische plicht te blijven bijdragen aan mijn stad Rotterdam, wat het volgende gedicht oplevert:
ROTTERDAM, NOOIT OP DE VLAKTE
Het is half zes, de dag verheft zich
en ik zie uw ongelovelijke potentie
uitkijkend over de Maas en de Zwaan…
DE KOLENKAR
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.144 Door de zwarte stad
rijdt de zwarte kar
met de hooggeladen kolen,
de kolen zijn zwart
de zakken zijn zwart
de kar is eronder verscholen.
De twee grote paarden
gepeesd en gespierd
zwaar gevleesd
op de ronddikke poten:
zij schokken, zij nijgen
de koppen ter aard,
de zwetende koppen
grauw-manen omzwierd.…
Live paapa
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
965 schreef hij
aan zijn vader
die ondergedoken
zat omdat iemand
een hekel aan hem
had omdat
hij joods
was
Live paapa
schreef hij
aan zijn vader
omdat hij nog
maar nauwelijks
naar school had
kunnen gaan
omdat iemand
die het voor het
zeggen had
een hekel had
aan zijn bestaan
Een hekel
aan alle joden
uit de straat
de buurt
de stad…
Reis door Israël (tweede deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 De stad Bethlehem
heeft strenge moslimwachters
en trotse kerken.
Maar laat uw stem hier horen,
oude, nietige stal!
De gele berg is
met geschiedenis bedekt:
een vervallen burcht.
De woestijn schittert,
brandt hard en meedogenloos.
Spreeuwen vinden ons,
krijgen verkwikkend voedsel,
blijven meevliegen.…
Gezichten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 Toen ik op de wereld kwam,
wist ik niet hoe het gezicht zou zijn
van de stad waarin ik jaren leven zou.
En nu 'k er woon, verandert haar gezicht per uur,
door de bouw gewoon, maar ook door mijn humeur.
Toen ik op de wereld kwam,
had ik geen flauw benul van mijn gezicht
en door een waas van licht gewaarde ik vaag
mijn moeders lach.…
De keerzijde van kerst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
862 elk huis de sfeerverlichting aan
Mijn huis is leeg, ieder is gegaan
Rendieren, sneeuwpoppen kijken me treurig aan
De kou die snijdt echt als een mes
door mijn huid een harde les
wat dat hop en gist kan doen
Maar daar dacht ik niet aan toen
Vaarwel gezin
Ik hoop maar dat het kerstmaal smaken zal
Ik sjok pas voor pas weer verder door de stad…
levensgenieter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 in de zon z’n klok
maakt van de maan z’n lamp
leest de lijnen in zijn hand
snuift op de ochtenddamp
vreet vrij veel verse vruchten
crepeert soms hevig van de kramp
wuift naar wervelende wolkenluchten
verzamelt voedzaam voedsel
van akkers en van velden
eet bes uit bos en baars uit beek
kent dag, noch maand, noch week
meed steevast stad…
Aan New-York. (1)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
868 schijnt en verlaten,
Daar vale scheem'ring 't mastbos huift
Waaruit u 's daags van steng en staggen
Een wemelende rij van vlaggen
De groet der verste volken wuift; -
Gedenkt ge in zulk een uur 't verleden,
Het klene jacht, de klener jol,
Het eerst uwe engten ingegleden;
Schiet dan van dank uw boezem vol
Voor wie u stichtten, Stad…
DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.774 Maar als die stad weer is herbouwd
van staal en glas en steen en hout,
die kleine wereld is hersteld,
bolwerk van koopwaar, zee en geld,
als er gewerkt weer wordt op de as
van wie voor kort hier werkend was _
Dan zullen nog bij nieuwe maan
uw schimmen door de straten gaan.
Links, rechts...…
Voorbij Lelystad
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
610 Na de betonnen hoogbouw van die stad
in the middle of nowhere zag ik meen
ik graasdieren, die men herten noemt.
Verder zag ik her en der dorre bomen,
die op cactussen leken.
Ik vermoedde dat de boswachters deze
wildernis links laten liggen, omdat
ze er absoluut geen raad mee weten.…
De ironie van onze tijd ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Mijn stad wat eerder een rijk van stinkend
water was, het geloof verjaagd door de
kronieken van eeuwen, gedompeld in een
verhaal soms ingetogen, de wet te
brengen in schuilkerk van de taal
de wachters van de grachten hun huizen
gekroond, door menige carillons bespot,
beklad door duiven waardoor de beelden
levend bleven in een mondiale…
Dank je de Koekoek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 beperkt zich meestentijds tot zwijgen
Maar staat hem wat Den Haag bepaalt niet aan
Dan denkt hij: ‘Zal ik eens de boer op gaan
En kijken of ik ze ook om kan krijgen’
Hij gaat dan in colonne met de trekker
De snelweg op met al dat spitsverkeer
Gezellig met collega’s in de weer
Zo’n dagje uit is eigenlijk best lekker
En aangekomen in de grote stad…
Corona , Usutu en merels...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Merels verdwenen uit de drukke stad.
Mensen die toeristen werden ook.
Toeristen die consumenten zijn.
Vandaag verheft Corona zijn stille stem.
Gelukkig hoor ik kinderen buiten spelen.
Ook ik ben lekker buiten en vraag me af.
Waarom merels graag in bossen zingen.
Waarom mensen wel sneller slimmer,
maar trager wijs geworden zijn.…