3044 resultaten.
Weer alleen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 Niet toelaten
het is te kort
en zonde
om je tijd eraan te verdoen.
Niet laten doen
ze vernietigt teveel
alvorens
het te moeten verlaten.…
Tijdelijk Bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 De dichter-schrijver heeft geleden
-Dat heeft hij mij destijds verteld-
Aan leven, hoe dat werd gespeld
Hij had zich zichtbaar moegestreden
Vaak ben ik, mede om die reden
Per spoortrein naar hem toegesneld
Heb hem getroost, stond dan versteld
Zag droefheid alweer binnentreden
Want niet in staat een woord te spreken
Trok hij zich maandenlang…
De Pathogenese
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 Eens zag de mensheid in China
Een metropool morbide aangedaan
Door een virus genaamd Corona
Het wereldnieuws verslaan
Sommigen kon het niet bommen
De uitbraak voelde ver van hun bed
Ze sliepen de slaap der dommen
En droomden zich onbesmet
De ziekte woedde onstuitbaar
Woekerde in Tehran en Milan
En bleek niet meer alleen maar
Een rampspoed…
Tien x 40.000 (ruim) bevestigd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
484 C - haos op alle continenten
O - ngelooflijk
V - erdrietig
I - n
D - eze
1 - NE - gatie
9 - GEN - oeg
TIEN (10) X 40.000 (ruim) bevestigd...!…
God zegene de ingreep
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
730 Zijn laatste hoop danst schuchter
binnen de zoom van het leven
dat hem smoort
het ritme ruw gestoord
koestert de goede momenten
naast vallen en opstaan
dat hem dagelijks parten speelt
moeizaam wandelend langs de Tarn
de geur van kabbelend water
en pas gemaaid gras tilt hem op
hoop gloort in het vooruitzicht
en hernieuwd evenwicht…
k versus k
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
770 de strijd begint
waar je loopt, slaapt,
eet
wat en wanneer
staat op de lijst
het agressieve blootleggen
beheerst
het lijf
omzwachteld door
zwart
MRI's in, scans uit -en
gangen door de grauwe
stilte
en wat nog rest
alles is wat rest:
het hoofd en de geur
van angst
die opnieuw scharrelen door aders
en kamers van het huis…
K versus k. 2
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 van binnen naar buiten
de deur valt achter mij
dicht
op dat moment
kan ik geen warmer woord bedenken
dan zijn naam
ik struikel
over verwondering
opnieuw
de authenticiteit van zijn hart
en handen trekt me
overeind
wrijft over mijn kale kop
wanneer hij de blauwe plekken
- van angst en 't lage zelfbeeld-
uit mijn hoofd trekt…
Zij huist in laaghangende wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 liggend in een bed dat niet langer wordt, wel klammer
danst de depressie rondom haar hoofd een pas de deux
in de sluimering belt de hersendokter om te bevestigen
dat zij zich nog even ontaard voelt gelijk de week tevoren
en die daarvoor, zelfgeschreven woorden in de agenda
raken meer verstrikt in mist, zo gaat zij rond in cirkels
en belt ze…
k versus k.3
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 daar lig je dan
het gedruppel meet zich
naar leven en sterven
uit een geelachtige stenen muur
-waarachter gelijke kamers zich opmaken-
ontwaken vogels
die onverstoorbaar vliegen
door zelfbeklag heen
vloeistof
zoekt een weg, schept stromen en gedachten
en plant giftige vergeet-mij-nietjes
langs de vlinder rond mijn hals
het verschoonde…
Argwaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 nu het beest in opmars is, ontwaakt de achterdocht
woorden die worden gesproken, veelal worden herhaald, vinden geen houvast
boosheid maakt zich meester nu jij vindt dat er over jou heen beslist wordt
alle touwtjes die jij dacht te laten vieren, zijn jouw hand allang ontglipt
zo verdwijn jij meer en meer in de grijze mist die jou omhult
hoe…
Hulpmiddelen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
861 Stethoscoop en tensiemeter instrumenten
tussen inspectie en palpatie.
Naast de röntgenkamer staan de scans
die met precisie kunnen wijzen naar
een goed, slecht nieuws gesprek.
Met een robot wordt een ingreep lichter
uitwendig bestralen, ook doelmatig
met een medicijnen kuur.
In het team wordt nog bezien of
protonen schade kan beperken…
k versus k.4
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
710 gedateerd
verderop, in de gang, staat een oude vrouw
voor een witte, steriele deur
haar haren hikken scheef
tegen haar linkeroor
ik ben teruggekeerd
van de zee, zegt ze
het water heeft op mij gewacht
het lijkt alsof ze naar de horizon staart
wie ben ik, vraagt ze
haar schaduw valt, vlak
en verslagen
ik kijk haar aan
en hoor
de meeuwen…
k versus k.5
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
721 de salon
de ijzeren kast
diep dankbaar
vult zich langzaamaan
appeltjesgroen, koraalrood,
roze en hemelsblauw
liever, heviger, zachter
kan het niet
voorzichtig spreek ik
leuker uit
zwart is geen kleur,
hoor ik iemand zeggen
de geur van koffie
lokt mij naar binnen
de kamer is als een landschap
waarin haast elk dier opschrikt…
Wanen van de dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
650 De zin die wij allen geven willen
maken we gek met wild nieuws,
dat geen nieuws is maar waan.
Onzin, dat waan geworden is.
Van alle dagen.
Van deze dag.
Zo veranderen we in waanzinnigen.
Zo worden feiten complotten.
Zo ontstaat waanzinnigheid.
Gelukkig vallen de schellen,
van vele verblinde ogen.
Eens zullen wanen weer worden,
tot wat…
zin in het leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 onder het grijs van jaren
sluipt in mijn hoofd
een minuscuul propje
dat stil en even maar
mijn tijd en leven stopt
in diepe slaap gevallen
word ik langzaam wakker
in een kamer die ik niet ken
met rondom mij geschaard
vreemde gezichten aan bed
doctoren verrichten wonderen
met aandacht en medicijnen
slopen zij wat mij verlamd
het…
Pyjamadagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Pyjamadagen van ziek zijn
met dichte gordijnen
denkend aan vrij zijn
met dichte gordijnen
genietend van elkaar
Ziek zijn is vurig verlangen
naar bruisende energie
zonverlichte kamers
nooit meer slapen
zingen, lachen, elkaar
onvermoeibaar voeden
en op zijn hevigst lijden
aan het verlangen
met vrienden
onsterfelijk te zijn…
Repri
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 jouw hand glipt uit de mijne
langzaam ga je op in de
mensenmassa, op weg naar huis
al twijfel je daar soms aan
even daarvoor, vertelde ik je
anekdotes uit een ver verleden
die een glimlach op jouw
lippen toverde
zelf verval je in herhaling
van hetgeen je net ook vertelde
steevast luister ik
omarm ik jou met liefde
totdat het moment…
k versus k.6
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
755 avondronde
de dokter komt
hij glimlacht
en vlindert met zijn hand
over haar brandende huid
zij knikt, uitgeput,
uitgedund door woorden
die achtergebleven zijn
zij zwijgen samen
een dialoog
net zolang totdat zij
nog een paar keer wakker
schrikt…
het bekende onbekende
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 als je aan je lijf iets
vreemds en onbekends voelt
en je weet dit is niet niets
dit is niet zo bedoeld
als je vreest voor grote ellende
wat je in je lichaam leest
veroorzaakt door die
grote bekende onbekende
als je bang bent voor het beest
o God toch niet die met de zeis
die vrees je van alles het meest
het idee alleen al brengt je van…
Bestaan
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
544 Als hij komt
onaangekondigd
ongelegen
onvermijdelijk
neemt hij je mee
als je gaat
onvoorbereid
onverwacht
onomkeerbaar
ga je mee van
onzijn naar onzijn
in een flits
van viraal bestaan…
K versus K.7
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
960 met mijzelf
slaap maar
zeg ik tegen haar
ik sluit mijn ogen
wil ik wel met droogte
mijn lijdend lijf ingaan
ze heeft geen woorden nodig
't afsnijden van de tijd
't besef dat een terugkeer
misschien onmogelijk is
ik draag het zand van de nacht
naar het afscheid, het wanhopig zwijgen
volgepakt met knars en kanker
zal ik een briefje…
Klokken slaan niet meer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
471 klokken slaan niet meer
wijzers wijzen alleen nog op jezelf
in het hoofd blijft het almaar draaien
en draaien, geeft je brein op geen enkele
vraag meer antwoord, hoe je ook graaft
en zoekt neemt grijze leegte steeds
meer bezit van wie jij was, wie jij altijd bent geweest,
zelfstandig, ondernemend, reislustig, nu ontvouwt
jouw leven zich in…
De Syrische verpleegster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Mijn droom vervuld van koorts en vage pijn
stopte toen ik voelde dat iemand aan mijn bed was.
Ik zocht rond en steeg omhoog naar wakker,
opende mijn ogen en zag iemand in een jas.
Toen pas zag ik de twee vriendelijk ernstige ogen,
de pupillen door irissen donkerbruin omrand,
donkere wimpers iets doorgetrokken en gebogen,
geheime schoonheid…
Naakt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Verdwenen zijn de pieken, de dalen
De warmte en de kou
Naakt
Kaal
Ontdaan van franje
Status
en applaus
Het lichaam gaf het op
De wil brak
Wie ben je?
Sta op
Recht je rug
Zeg wie je bent
Wie je wilt zijn…
Jezelf Vergeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 ze vergeet dat wat
ze niet vergeten wil
ze weet wel wat
ze niet weten wil
namen gezichten vervagen
ze blijft ze al niet
eens meer najagen
want wat ze wel weet is
ze staan nooit meer stil
ze kan ze niet goed meer bekijken
en langzaam sluipen de dagen
dichterbij
dat ze voor zichzelf
zal gaan uitwijken…
Meer dan de P hebben
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
728 je kon zoveel
een vakman was je
met handjes van fluweel
je had een goede naam
met je handen
vergaarde je zelfs enige faam
en alles wat je kon
en in je leven (over)won
wordt je nu uit handen genomen
je hebt meer dan alleen de P in
wat is verdorie toch de zin
van die genadeloze parkinson…
De weidse stilte delen wij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
548 De weidse stilte delen wij
in kleine stukjes stilte
boven de weilanden
en in de broze stad
overal gedeelde stilte.…
Ja, nu Ari-schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Als een donkergeweven deken
valt de avondschemer in.
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen medische netwerken.
Ganzen aan de horizon
haasten zich naar warmere oorden.
Al vloeit mijn inkt wat ongelijk,
beeldrijk laten patronen hier
de hemel op koud marmer lijken.
Later zal deze stemming-ets
met hagelwit passe-partout,
in een glimmend-gouden…
Lofzang op de psychiatrie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Oh psychiatrie
Hemels instrument voor pacifistische despoten
Als ik je aankijk, kijk je glazig terug
Als jij, oh psychiatrie, een samenleving was, was je streven dan een democratie te zijn?
Of zou je je innerlijk tegenstrijdig weten?
Jij psychiatrie, jij weet het, jij alleskunner, doorgronder van disfunctionerend leven
Oh verlichter, til mijn…
de koffer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Ze moest naar het ziekenhuis.
Dat was haar gezegd.
Haar koffer stond klaar in de gang.
Alles zat erin, net of ze met vakantie vertrok.
Het kan plotseling heel weinig zijn
als een mens naar het ziekenhuis moet.
Ze nam die koffer altijd mee
op vakantie.
Hij deed haar daaraan denken.
Zomer, vrijheid, lange dagen.
Prachtige zonsondergangen…