3063 resultaten.
Zwoele mail
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.867 vol spanning naar het café
elkaar direct herkent
dat viel 100% mee
Ze keken elkaar aan
hij pakte haar hand
ze zijn daarna spontaan
in zijn bed beland
De lichamen bezweet
de seks hard, zwoel en zacht
bij een climax een kreet
gehijg die gehele nacht
Het afscheid een kus en licht gefluister
een tot ooit wellicht
ze verdwenen in het duister…
Eigenwaarde
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
939 Sterven is niet erg
Maar creperen liever niet
Janken vrolijk toegestaan
Zielig doen dat weer niet
Er zijn zo velen die voor gaan
Naar een duister en ongekend gebied
Tijd is dan ook zo betrekkelijk
Zodat men elkaar nooit mist, noch ziet
Het kan ook een troost zijn als men de ogen sluit
En men ontspannen de zucht slaakt ik ga er even tussen…
Maar boven alles...
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.655 Pendelend tussen fantasie en realiteit
dwalen mijn gedachten steeds verder af naar die zalige en onvoorspelbare avond
in het duister, met de schemering van straatverlichting op je gezicht
Al kan ik me het leven zonder jou niet meer voorstellen
ben je er nu niet om me wakker te kussen en om mijn verdriet te sussen
Jij bent iets onverklaarbaars…
Genezenderwijs
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.194 vromen
bouwt zelf de benen waarop we staan
Maar langs de lang verlaten wegen
klimt zacht de bede op onze stem
Heer, kom terug in onze stegen
van Bethlehem tot Jeruzalem
Zet de voetstap van weleer
door bedding van de Jordaan
langs de oevers van het meer
en draag ons in het verder gaan
Daal af van het verwrongen Golgotha
naar de duistere…
Ik, jij, wij .....
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.665 Ik blaas de rimpels van jouw voorhoofd
jij kust het kuiltje in mijn kin
ik laat jouw kraaienpootjes dansen
jij geeft duistere ogen weer zin
Ik proef de warmte in ons leven
jij raakt mij zachtjes even aan
ik vat teder jouw beide handen
jij laat mijn vingers zachtjes gaan
Ik voel jouw ingehouden passie
jij raakt de lijnen in mijn gezicht…
De Zaterdag Avond
poëzie
3.0 met 23 stemmen
7.381 De velden in het ronde
Zijn duister reeds omhuld;
En lichte wolkjes zweven
In 't Westen nog verguld.
De spade op brede schouder,
Vermoeid en uitgeput,
Keert thans de landman weder
Naar zijn geliefde hut.
't Is Zaterdag. Verkwikkend
Is 't scheemrig avonduur;
De vloer is rood, en 't koper
Blinkt in de gloed van 't vuur.…
Bangkok
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.005 Een duistere stad van
roodzijden vrouwen met
bleke gezichten en harde lippen;
een lichte stad van
oranje draperieën, murmelende monniken
en drakengoud.
Onder de huif
der silhouet-bomen
pruttelt het lint der motoren.
Dag en nacht
de smeltpot van de stad.…
Ochtendkrant; de Zucht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Veel in 't duister
Soms pech, maar altijd een goed gevoel
Als abonnee op tijd krant kan lezen
Schrijver van 'Ochtendkrant'
Wil slechten die muren
Eind aan de strijd
Ver voor de eindtijd
Versmolten culturen
Soms een zucht met weer een erg'lijk' insteek
Als echter de laatste krant in
De bus ligt: altijd luister*
*glans…
Goed en kwaad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
863 medaille in een oorlog
vrijheidsstraf in vredestijd
voor hetzelfde vergrijp -
het goede doet ons plezier
kwaad berokkent verdriet
het evenwicht tussen beide
ligt daar waar lands norm
in stand gehouden wordt -
het volk, de echte macht
streeft naar het goede
als die zwijgt heerst ‘t kwaad
zonder licht toont de nacht
zijn duistere…
Jouw seringen.
netgedicht
3.1 met 36 stemmen
2.709 dag
die lijkt op vele andere:
ik zie maar niets veranderen
ik sleep me er doorheen
Ik sluit de deur weer achter mij
tot ik hier straks weer terugkeer
en wat ik hier dan vinden zal
Misschien een silhouet
maar ik hoor geen geluid:
het is weer stil in bed
Geen spoor van jouw gezicht
in het verste verre licht
Omhul mij maar met duister…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Voorjaarskoningin
Op een steen in de diepte van de aarde
Zit Zij op en wacht in het duister
Een gevoel van onrust bekruipt Haar
dat het tijd is om naar boven te gaan
Langzaam en moeilijk herleeft ze
En vind de weg naar boven
Ze droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem…
de grap des leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
894 bij het opstaan in je eeuwige vakantie
praten over ieder geloof alsof
ze water zien branden
ja , een wonder zou je hart sneller doen slaan
of stil mischien
maar de zon blijft de zon
en de maan met een duistere kant
erg aangenaam
omdat zonder het donker
er ook geen licht is
ach is het gewoon een grap
je leven
afvragen en nieuwschierig…
Het onopvallend vruchtje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
833 Stille Landman, zie mij wachten
in ‘t verborgen duister,
ik draag een heel klein vruchtje maar.
Wanneer U langskomt zult U denken
dat vruchtje is nog lang niet klaar,
ik leef hier in het donker,
durf me niet te laten zien,
nooit kom ik in het volle licht
komt U een keer bij mij misschien?…
KRAAIEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
979 Duister werden mij hun paden
hun gebruiken en hun zeden
vreemd werd mij het plechtig kraken
waarmee zij hun trouw beleden.
'k Koos mij andere kameraden
die geen ernst aan mij besteedden.
Toen eenieder mij benijdde
om mijn aanzien en mijn welstand
joeg ik kraaien van mijn dakrand
bang dat men mij ging vermijden.…
Begraasd ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
640 Het licht wordt stil omdat het woord
zwijgt, zal ik opstaan als het duister
stijgt en zal ik moedig zijn en vooropgaan
in een innerlijke strijd tot het pleit is
beslecht ? Ben ik het groene gras dat
door de wereld wordt begraasd met een brok
van een onverteerde waarheid in de keel ?…
Het laatste woord,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
542 Ik zoek toegang tot mijn nieuwe
dromen, waar de maan zijn witte
hand op legt, stromen zilveren wolken
door het duister, in een plas van zuiver
licht op geluidloze vlindervleugels in
een gewichtloos gedicht.…
Met of zonder franje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.252 Wazige beelden dwarrelen
als dromenstof door de
fluisterstille kamers , waar
alleen de ruisende kledij
van de gastvrouw ritselt als
een overspelige beek, gespreid
over de woelige lakens van het
ontwaken, stromen voetsporen
door het duister om dichterlijk
bij haar ademtocht te raken.…
De dissident
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Duistere krachten zullen verdwijnen
als sterke geestelijke krachten verschijnen
in het donkerst van de nacht.
Dissidenten kunnen wachten. Heel lang.
Tot de tijd daar is.
Dissidenten raken bekend: van klein, tot groot,
groter, grootst!
Degene die offert, herwint.
Degene die blijft, omdat ze schrijft.…
Luisterschaduw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
641 te beminnen
klinken er zachte geluiden
in rustig verlangen
om te ontsnappen
aan heimwee
toen
liefde gewoon was in ons bed
zonder een vertrekken of verrekken
het is vrijwel stil in Amsterdam
onder wolkenbehang drupt regen
als muziek van drummende vlinders
op luisterschaduw van bloempotten
ik kan je niet vergeten
in het duister…
daglicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
958 Later sieren lage stralen
uitgedunde bomen
tot silhouetten
die straks een winter lang
een duistere kant laten zien
hun laatste blad cirkelt
zielloos door de lucht.…
9 april 2011
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
567 Hij eindigde duister en zwart
met ieder zijn eigen droevige gedachten
aan die gek die schoot,
het lijk op straat en meer mensen dood.
Ik herinner mij de snijdende stilte
in de uren die kwamen.
Een ieder was alleen
en toch waren we samen.
De stilte alles omvattend
en toch kwetsbaar en teer.
De stilte was er.…
In een rooswolk van verlangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
714 Hij opende het licht doorheen het duister
en kuste mijn tranen tot een lach
hij sprak mij moed in zacht gefluister
tot ik de zon weer door de wolken zag.
Hij keek over mijn plannen en mijn daden
vol bescherming reikte hij zijn hand
hij vertrouwde mij toe: nooit te verlaten
en 'k voelde zijn onafscheidelijke band.…
Beschermengelen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
973 (voor Roelienke)
Eens verscheen jij als een prerafaëlitische prinses
vanuit het verstikkende duister naar voren, waardoor
ik jouw talloze geheimenissen en occulte wijsheden
als de mij zo geliefde Chardonay-wijnen inhaleerde.
Jouw pure schoonheid genaakte de ziel van de Godin.…
Abgeführt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
440 Door het duister stampen ijzeren zolen
en af en toe wordt op deuren gebonkt
en menigeen houdt zich verscholen
bij het schreeuwen van bevelen
houdt men de adem angstig in
bij het naderen van zwaar geronk
terwijl in het spaarzaam licht van een lantaren
weerschijn van helm en banjonet blonk
“Herr Cohen?”klonk snauwend de vraag
“Mit kommen!…
Decembermaand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 Donker december
duister en zwart
ook goud van een kruis op de mijter
goed en heilig
buiten bootjes waarop spanje
kinderen serieus
voor de gek
krijgen als
ze hun best, dan geeft Sint
en zij vragen nadien
serieus aan elkaar of de ander
gelooft nog
Instorting van dat teder geloof
en wij die ons schuldig
hoe voor de gek
wij een…
1800
gedicht
3.0 met 4 stemmen
2.951 Drijfnat,
hard en onherbergzaam zijn duister toevluchtsoord
grijze dorpen; koud volkje zit bij houtrook en vuur.
----------------------------------------
uit: 'Laaglandse hymnen II', 2002.
----------------------------------------
meekrap - verfplant.…
Bron van leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 De zon
doet ons energie geven
de zon is bron van alle leven
door hitte
kan metaal en glas
buigen
smelten
door hitte
kunnen explosies ontstaan
zonder de zon
geen licht en duister
in ons bestaan
De zon
de bron
onontdekt hemellichaam
de zon
het verste weg
in warmte
het dichtstbij
wat stralen van de zon
en je voelt je even blij…
Over de jaren heen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 inlijfde
omdat de hand van de ouder
nog steeds soms, ook wel onbewust
de koude afstand moet vereren
de tijd waarin hij thans verkeert
schreeuwt nog steeds om waardering
die in het oude voorheen
nimmer openlijk is getoond
nimmer is aangeleerd
zelfs vaak nu nog als kinderlijk
wordt weggehoond
of dat hij nog steeds het gelijk
van het duistere…
Mooier wordt het niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Ontboezeming van mijn
twijfels als stoffelijk wezen
leg ons in een glazen kist,
waarin we samen waker werden
geaardheid getoetst aan die van mij
vervoering waarover je moest waken
daardoor wordt herboren, ook
met stilste dood aan ons zij
die wordt opgeschort, laat me
spelevaren in de duistere uren
als vlinder van de nacht die de…
Nachtplaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Haar witte gelaat
schiet heen en weer door het duister, als
grillige tornado's en pure gekte.…