Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Zwoele mail

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.867
vol spanning naar het café elkaar direct herkent dat viel 100% mee Ze keken elkaar aan hij pakte haar hand ze zijn daarna spontaan in zijn bed beland De lichamen bezweet de seks hard, zwoel en zacht bij een climax een kreet gehijg die gehele nacht Het afscheid een kus en licht gefluister een tot ooit wellicht ze verdwenen in het duister…
Hephaestus7 september 2005Lees meer >

Eigenwaarde

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 939
Sterven is niet erg Maar creperen liever niet Janken vrolijk toegestaan Zielig doen dat weer niet Er zijn zo velen die voor gaan Naar een duister en ongekend gebied Tijd is dan ook zo betrekkelijk Zodat men elkaar nooit mist, noch ziet Het kan ook een troost zijn als men de ogen sluit En men ontspannen de zucht slaakt ik ga er even tussen…

Maar boven alles...

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.655
Pendelend tussen fantasie en realiteit dwalen mijn gedachten steeds verder af naar die zalige en onvoorspelbare avond in het duister, met de schemering van straatverlichting op je gezicht Al kan ik me het leven zonder jou niet meer voorstellen ben je er nu niet om me wakker te kussen en om mijn verdriet te sussen Jij bent iets onverklaarbaars…
Evelien11 juni 2007Lees meer >

Genezenderwijs

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.194
vromen bouwt zelf de benen waarop we staan Maar langs de lang verlaten wegen klimt zacht de bede op onze stem Heer, kom terug in onze stegen van Bethlehem tot Jeruzalem Zet de voetstap van weleer door bedding van de Jordaan langs de oevers van het meer en draag ons in het verder gaan Daal af van het verwrongen Golgotha naar de duistere…

Ik, jij, wij .....

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.665
Ik blaas de rimpels van jouw voorhoofd jij kust het kuiltje in mijn kin ik laat jouw kraaienpootjes dansen jij geeft duistere ogen weer zin Ik proef de warmte in ons leven jij raakt mij zachtjes even aan ik vat teder jouw beide handen jij laat mijn vingers zachtjes gaan Ik voel jouw ingehouden passie jij raakt de lijnen in mijn gezicht…
metha29 juni 2004Lees meer >

De Zaterdag Avond

poëzie
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.381
De velden in het ronde Zijn duister reeds omhuld; En lichte wolkjes zweven In 't Westen nog verguld. De spade op brede schouder, Vermoeid en uitgeput, Keert thans de landman weder Naar zijn geliefde hut. 't Is Zaterdag. Verkwikkend Is 't scheemrig avonduur; De vloer is rood, en 't koper Blinkt in de gloed van 't vuur.…

Bangkok

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Een duistere stad van roodzijden vrouwen met bleke gezichten en harde lippen; een lichte stad van oranje draperieën, murmelende monniken en drakengoud. Onder de huif der silhouet-bomen pruttelt het lint der motoren. Dag en nacht de smeltpot van de stad.…

Ochtendkrant; de Zucht

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Veel in 't duister Soms pech, maar altijd een goed gevoel Als abonnee op tijd krant kan lezen Schrijver van 'Ochtendkrant' Wil slechten die muren Eind aan de strijd Ver voor de eindtijd Versmolten culturen Soms een zucht met weer een erg'lijk' insteek Als echter de laatste krant in De bus ligt: altijd luister* *glans…

Goed en kwaad

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 863
medaille in een oorlog vrijheidsstraf in vredestijd voor hetzelfde vergrijp - het goede doet ons plezier kwaad berokkent verdriet het evenwicht tussen beide ligt daar waar lands norm in stand gehouden wordt - het volk, de echte macht streeft naar het goede als die zwijgt heerst ‘t kwaad zonder licht toont de nacht zijn duistere…

Jouw seringen.

netgedicht
3.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 2.709
dag die lijkt op vele andere: ik zie maar niets veranderen ik sleep me er doorheen Ik sluit de deur weer achter mij tot ik hier straks weer terugkeer en wat ik hier dan vinden zal Misschien een silhouet maar ik hoor geen geluid: het is weer stil in bed Geen spoor van jouw gezicht in het verste verre licht Omhul mij maar met duister…

Voorjaarskoningin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Voorjaarskoningin Op een steen in de diepte van de aarde Zit Zij op en wacht in het duister Een gevoel van onrust bekruipt Haar dat het tijd is om naar boven te gaan Langzaam en moeilijk herleeft ze En vind de weg naar boven Ze droomt van de opkomende zon In een andere tijd Wisten velen van haar bestaan Doch zal ze nu naar Hem…
Ayla8 april 2010Lees meer >

de grap des leven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 894
bij het opstaan in je eeuwige vakantie praten over ieder geloof alsof ze water zien branden ja , een wonder zou je hart sneller doen slaan of stil mischien maar de zon blijft de zon en de maan met een duistere kant erg aangenaam omdat zonder het donker er ook geen licht is ach is het gewoon een grap je leven afvragen en nieuwschierig…

Het onopvallend vruchtje

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 833
Stille Landman, zie mij wachten in ‘t verborgen duister, ik draag een heel klein vruchtje maar. Wanneer U langskomt zult U denken dat vruchtje is nog lang niet klaar, ik leef hier in het donker, durf me niet te laten zien, nooit kom ik in het volle licht komt U een keer bij mij misschien?…

KRAAIEN

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 979
Duister werden mij hun paden hun gebruiken en hun zeden vreemd werd mij het plechtig kraken waarmee zij hun trouw beleden. 'k Koos mij andere kameraden die geen ernst aan mij besteedden. Toen eenieder mij benijdde om mijn aanzien en mijn welstand joeg ik kraaien van mijn dakrand bang dat men mij ging vermijden.…

Begraasd ?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 640
Het licht wordt stil omdat het woord zwijgt, zal ik opstaan als het duister stijgt en zal ik moedig zijn en vooropgaan in een innerlijke strijd tot het pleit is beslecht ? Ben ik het groene gras dat door de wereld wordt begraasd met een brok van een onverteerde waarheid in de keel ?…
pama24 januari 2011Lees meer >

Het laatste woord,

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 542
Ik zoek toegang tot mijn nieuwe dromen, waar de maan zijn witte hand op legt, stromen zilveren wolken door het duister, in een plas van zuiver licht op geluidloze vlindervleugels in een gewichtloos gedicht.…
pama18 maart 2011Lees meer >

Met of zonder franje

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Wazige beelden dwarrelen als dromenstof door de fluisterstille kamers , waar alleen de ruisende kledij van de gastvrouw ritselt als een overspelige beek, gespreid over de woelige lakens van het ontwaken, stromen voetsporen door het duister om dichterlijk bij haar ademtocht te raken.…
pama9 februari 2012Lees meer >

De dissident

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 593
Duistere krachten zullen verdwijnen als sterke geestelijke krachten verschijnen in het donkerst van de nacht. Dissidenten kunnen wachten. Heel lang. Tot de tijd daar is. Dissidenten raken bekend: van klein, tot groot, groter, grootst! Degene die offert, herwint. Degene die blijft, omdat ze schrijft.…
Petra Hermans26 februari 2013Lees meer >

Luisterschaduw

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 641
te beminnen klinken er zachte geluiden in rustig verlangen om te ontsnappen aan heimwee toen liefde gewoon was in ons bed zonder een vertrekken of verrekken het is vrijwel stil in Amsterdam onder wolkenbehang drupt regen als muziek van drummende vlinders op luisterschaduw van bloempotten ik kan je niet vergeten in het duister…
mobar28 februari 2014Lees meer >

daglicht

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 958
Later sieren lage stralen uitgedunde bomen tot silhouetten die straks een winter lang een duistere kant laten zien hun laatste blad cirkelt zielloos door de lucht.…

9 april 2011

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
Hij eindigde duister en zwart met ieder zijn eigen droevige gedachten aan die gek die schoot, het lijk op straat en meer mensen dood. Ik herinner mij de snijdende stilte in de uren die kwamen. Een ieder was alleen en toch waren we samen. De stilte alles omvattend en toch kwetsbaar en teer. De stilte was er.…

In een rooswolk van verlangen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 714
Hij opende het licht doorheen het duister en kuste mijn tranen tot een lach hij sprak mij moed in zacht gefluister tot ik de zon weer door de wolken zag. Hij keek over mijn plannen en mijn daden vol bescherming reikte hij zijn hand hij vertrouwde mij toe: nooit te verlaten en 'k voelde zijn onafscheidelijke band.…

Beschermengelen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 973
(voor Roelienke) Eens verscheen jij als een prerafaëlitische prinses vanuit het verstikkende duister naar voren, waardoor ik jouw talloze geheimenissen en occulte wijsheden als de mij zo geliefde Chardonay-wijnen inhaleerde. Jouw pure schoonheid genaakte de ziel van de Godin.…

Abgeführt

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 440
Door het duister stampen ijzeren zolen en af en toe wordt op deuren gebonkt en menigeen houdt zich verscholen bij het schreeuwen van bevelen houdt men de adem angstig in bij het naderen van zwaar geronk terwijl in het spaarzaam licht van een lantaren weerschijn van helm en banjonet blonk “Herr Cohen?”klonk snauwend de vraag “Mit kommen!…

Decembermaand

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Donker december duister en zwart ook goud van een kruis op de mijter goed en heilig buiten bootjes waarop spanje kinderen serieus voor de gek krijgen als ze hun best, dan geeft Sint en zij vragen nadien serieus aan elkaar of de ander gelooft nog Instorting van dat teder geloof en wij die ons schuldig hoe voor de gek wij een…
Ralameimaar17 december 2017Lees meer >

1800

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.951
Drijfnat, hard en onherbergzaam zijn duister toevluchtsoord grijze dorpen; koud volkje zit bij houtrook en vuur. ---------------------------------------- uit: 'Laaglandse hymnen II', 2002. ---------------------------------------- meekrap - verfplant.…

Bron van leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 635
De zon doet ons energie geven de zon is bron van alle leven door hitte kan metaal en glas buigen smelten door hitte kunnen explosies ontstaan zonder de zon geen licht en duister in ons bestaan De zon de bron onontdekt hemellichaam de zon het verste weg in warmte het dichtstbij wat stralen van de zon en je voelt je even blij…
ebba5 mei 2018Lees meer >

Over de jaren heen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
inlijfde omdat de hand van de ouder nog steeds soms, ook wel onbewust de koude afstand moet vereren de tijd waarin hij thans verkeert schreeuwt nog steeds om waardering die in het oude voorheen nimmer openlijk is getoond nimmer is aangeleerd zelfs vaak nu nog als kinderlijk wordt weggehoond of dat hij nog steeds het gelijk van het duistere…

Mooier wordt het niet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Ontboezeming van mijn twijfels als stoffelijk wezen leg ons in een glazen kist, waarin we samen waker werden geaardheid getoetst aan die van mij vervoering waarover je moest waken daardoor wordt herboren, ook met stilste dood aan ons zij die wordt opgeschort, laat me spelevaren in de duistere uren als vlinder van de nacht die de…
Pama28 februari 2019Lees meer >

Nachtplaats

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 475
Haar witte gelaat schiet heen en weer door het duister, als grillige tornado's en pure gekte.…