3533 resultaten.
OCHTENDBEDE
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.622 En dáar, op 't smalle pad, in hoger luchten,
Ontwaar ik haar, die wuift, mijn ziel, mijn al...
Doch uit mijn hart rijst naar die hoge luchten
De klacht: hoe klein, hoe klein is mijn heelal!
Maar neen!…
Dal
netgedicht
3.2 met 62 stemmen
11.540 naar 't parfum van kamperfoelie
stijgen donkervlinders op
en in de diepte
knipogen
verlichte vensters
vuurvliegen
doen één voor één
langs mijn pad
hun lampen aan
vleermuizen
op schaduwwieken
in de donkere diepte
tuimelen
muisstil gaat
een grote oehoe
als een vlaag
van schrik voorbij
hij voert mee
de bange jaren
die ik doorbracht…
Door de blode herfst
poëzie
4.0 met 12 stemmen
3.414 Ik ging door het dichte pad,
Tussen vlammende bramen,
Ik vroeg - naar wat - naar wat - ?
Zij fluisterden samen!
Ik heb gedoold door de hei,
Een donker dier zat te krassen,
Overal waar ik 't zei
Waren rode plassen!
Ik ben tot de avond gevlucht
Om het daar te zoeken,
Rood - rood was de ganse lucht
Om mij te vloeken!…
Goud gele zaden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
847 In de zelf vormgegeven tuin
vol bloemen, beelden en smalle paden
en gestaag opgeruimd bouwpuin
ontkiemen onze goud gele zaden…
AAN EEN PESSIMIST
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.923 ."
O ja, dat was te duchten,
Zo ik mijn regenscherm niet had,
Dat 'k altijd meeneem op mijn pad,
Bij 't zien van donkre luchten.
"Maar als uw regenboog verdwijnt,
De regen door blijft stromen;
Als giet- op gietbui nederstort,
Uw scherm ten laatste nutloos wordt..."
'k Zoek dan een onderkomen.…
De Planten
poëzie
3.3 met 13 stemmen
3.330 Want straks als in zijn tuin de kopers komen
moet alles proper zijn aan pad en plant,
en 't blozend ooft moet gloren aan de bomen
of 't zo geschonken werd uit open hand.…
Vakantieliefdes.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.289 Iets verder van het pad vandaan
ook dit slanke dennetje aangedaan
en dieper in mijn woud van dacht
deze appel ooit bezoek gebracht
alvoor ik morgen reis naar Londen
mijn maatje aan een Els gebonden
volgend jaar ga ik naar Loch Ness en
`t baasje aan een ouwe jenever bes
--------------------------------------------------------------------…
Socrates en de mus
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.268 Socrates, in zijn witlinnen gewaad,
wandelt langs de Stoa Poikile,
en ziet hoe de mussen ijverig pikken
van pas gestrooide broodkruimels
onder de olijven
Zilvergroen ritselen de blaadjes
van de oude, gerimpelde bomen
langs het pad naar de Akropolis
Socrates hoort hoe Euros fluistert
en hoe hij verhaalt van de onstuimige zee
Op de markt…
een mondvol eeuwigheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.411 wacht af de zachte golvenslag
en laat je naar de oorsprong dragen
tot aan de avond van de eerste scheppingsdag
waar tonen en gestaltes nog hetzelfde waren
dwars door woestijn windt zich een pad
komt uit de verte uit een zwarte wolkenband
een windhoos als met hoge hoed in zondagspak
rent heen en weer door ’t hete zand
de grond is overal met…
Dodendans
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.415 In de dodenstad op maanverlichte pade
klepperen skeletten als castagnetten
de dodendans in de schaduw der aarde.
Bomen in dichte rij langs kerhofrand
voorover gebogen om niets te missen
verbergen 't tafereel voor de passant.…
veteranen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
942 spanningsboog die
dagenlang de harten
bijna barsten deed
herinnering en tranen
om het vele oorlogsleed
de beelden scherp of
schimmig, al vervaagd
Studenten zingen
vrij van vrees
een requiem voor hen,
de oude veteranen
de dapperen, de
allerlaatste Mohikanen
Wie zullen volgend jaar
hun moede tred vervangen,
de weg naar vrijheid
het pad…
Morgen-gebed
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.835 Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden goed.…
Van Gogh je groette me nog
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
964 we Franckendaelde park
groette oog in oog
jij met je hond
en ik de fiets
vannacht karde ik nog daar
je weet wel waar
zwaar over dat zelfde rode pad
langs de gedwongen bocht
die mij sterk liet voelen
dat jij er nog steeds ligt
onder waxine bloemenzee
waarop veel emoties dreven
en de indruk wekte
dat jijzelf niet bent gezwicht
teneergeslagen…
Loslaten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.716 Pijnlijke momenten van verdriet
stille passanten die zijn uitgereisd
Al mijn wensen vallen in het niet
Alles is los
mijn hoop is vergrijsd
Mistig uitzicht op het pad
Wezenloos de klappen vangen
die het leven toebedeelt
Bij de één wat meer dan bij de ander
Mijn ziel is bedekt met een laagje eelt
De juiste stappen zetten in het leven…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 Traag en loom kronkelde zich
het pad langs verlaten stranden.
In de verte: de fonkelende zee.
Het oude Fort waar Hollands
Glorie werd herdacht en hoog
daarboven al die sterrenpracht.…
Het prieel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
695 Een pad met her en der een vuilnisblik aan steel
leidt steevast naar wat echt iets krijgt van een idylle.
In dat stilleven ligt opeens een klein prieel.
Ooit zijn de wanden door een anonieme schilder
van beelden vol obscene sport in groepsverband
voorzien. Er blijkt nog steeds een post of vier vacant.…
Randen van ijs
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.771 Schaam je gelogen zinnen in dieprood
Beeldvorming van jouw hallucinatie
Draag mijn dromen naar niemandsland
Wees stil ontzie je verzegelde lippen
Kijk niet in je verblindende tweestrijd
Verzwijg mijn bestaan diep in je ziel
Schop de schenen van machteloosheid
Mijn pijn grenzeloos gelijk aan liefde
Dool maar door de paden van je daden…
De stilte
poëzie
3.2 met 2385 stemmen
4.974 Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.
Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de eeuwigheid.…
Veluwe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
941 Oud zijn er de golvende heidevelden
gekaderd in ontembaar kreupelhout
geen ridders meer, geen schurken, geen helden
boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd
waar de dennen en sparren zich mengen in het loof
geen kathedralen maar kerken met simpel geloof
De wegen waggelen de dorpspleinen over
en een melkbus markeert de rand van het pad…
Richting horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 stem, ooit zo onbereikbaar
opent een nieuwe dag en neemt me mee
vanuit een gerafeld verlangen gevangen
laat jij mij leven door jouw warme lach
Donker is jouw huid, naakt en onbevreesd kijk jij
mij mooi, nog steeds kan ik jouw voetsporen niet gaan
Als ik mij in verdwaalde geesten dreig te verliezen
halen jouw zinnen mij in en lopen mijn pad…
Lach
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.565 Ik heb gelachen, wijl ik niet wou schreien
Toen mij de vriend mijns harten had verraden
Ik stond alleen aan 't kruispunt onzer paden
Hij ging, waar blijden zich ten feestdans reien
Vaarwel de weg die wij te zaam betraden
Mijn gids verlaat mij in donkere doodsvalleien
Waar zon noch bloem mijn blik met hoop wil vleien
En 'k eenzaam moet…
Dissipatio A.V.
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.016 Waar ik ook loop, hoever ik ook ga,
onder grijze wolken of een klare lucht,
rustig op pad of in paniek weggevlucht,
ik weet wie ik ben en dat ik besta.
Eenzaamheid brengt mij wie ik ben.
Maar alles verandert zodra
ik ver in de verte zie komen de klucht
om hun luidruchtige drukte berucht.
Kijk welk een stommiteit ik bega!…
voorgoed bezeten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.761 alleen gestruikeld
dan toch geveld
door eigen-last
en dus had ik geen keuze
hoewel ik er fysiek niet was
jouw laatste momenten
zijn samen gedragen
jouw niet te torsen
levens-last
net voor je laatste adem
weg kracht, weg lucht
voor levens-woorden
die jij toch altijd had
heb jij, Goddank
voorgoed verlaten
dat zelf verkozen
lijdens-pad…
Ik hou zo van jou
hartenkreet
4.6 met 76 stemmen
3.692 aan je denk
En dat ik huil om jou, mijn tranen van verdriet
Maar je moet vrij zijn om te kiezen
Ook al zal ik je zo missen
Ga en zoek, vind wat je vinden moet
Ik zal je nooit vergeten
Want wat jij me hebt gegeven
Heeft niemand ooit gedaan
En als je terug komt, terug komt bij mij
Dan is het een keuze van jou en mij
Maar vind eerst je pad…
De inbreker
netgedicht
4.8 met 97 stemmen
1.565 ontsluit het
de veiligheid binnen
tot buitenheid
beneden kraakt iets
zijn dreigend beginnen
kasten doorwoelt hij
doorzoekend in het niets
rammelend en graaiend
indringend door
diepe duisternis omgeven
slijpend sluipende voetstappen
komen uit de kamer
tenentrippelend trapwaards
handen gaan tastend
langs verstilde muren
voor zijn pad…
" Danser, les enfants du monde "
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
410 Dans maar voort,
verleg de paden,
niet gehoord in
klare stemmen,
vér van men
heeft verzonnen.
Krom de weg,
het bestaan is recht,
dans; bloem der aarde,
verbindt het mondiaal
gekleurde lint met
uitbottende jeugd,
ontbloot het sprookje.
Zaai; de zuivere deugd
van jullie natuur en
in elk verworpen kind.…
reistijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
693 de nacht die mij riep
waar een ander bestaan
niet sliep
daar in dat vreemde bos
was het open gaan van mijn geest
los kwam van de grond
liepen er tranen van langs mijn mond
ik viel meerdere keer op de gond
zakte er door heen
o wat was deze wereld soms hard
zo gemeen
maar ik liep door
op zoek naar antwoorden
alles kwam van voor
langs paden…
Mocht je
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.290 Mocht je aan het einde van de straat
Soms een Beer tegen het lijf lopen
Pas dan op voor zijn klauwende poot
En haast je twee zalmen te kopen
Mocht je onverhoopt het pad
Van een losgeslagen Olifant kruisen
Wees dan waakzaam voor zijn slurf
Verschrik hem met wat witte muizen
Mocht je geheel tegen de verwachting in
Tussen een groep Elanden…
Gerept
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
764 … hoe een pad zich vult met lentelucht
na lange winterpoos
en luid kwakend het dril bevrucht
verzinkend in het kroos
… hoe de goudveil zijn blaadjes spreidt
in onbezoedeld kwel
en het sleutelbloempje slank gedijt
langs de boorden van het veld
… hoe ‘t Vliegend Hert zich gulzig voedt
met sap uit d’eikebast
en ‘t koekoeksei wordt uitgebroed…
Adagio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.558 laatste zucht
wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht
de harp streelt zich in weemoed en tranen
ten afscheid aan wenende melomanen
de paukenist vertrekt met stille trom
in het spoor van de uitgedanste bandoneon
jachthoorns hoort men echoënd nazinderen
en vermoeide violen vluchtig vervlinderen
eenzaam herstrijkt de contrabas het pad…