3361 resultaten.
Buurvrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.121 zij onder een parasol
heerlijk in de zomerse zon
Ik mis mijn buurvrouw
met het plantjes water geven
's avonds, op het balkon
ondertussen kletsen over het leven
Ik mis mijn buuf
maar in gedachten, blijft zij
nooit meer mijn buuf
als ik aan haar denk, word ik toch blij
Ik mis mijn buuf
helaas kon zij niet meer alleen thuis zijn
ze raakte…
Klokken luiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 Wat mij raakt krijgt respons
en soms gonst er verleden
door mijn meevoerende aderen
voel ik de moeders en voorvaderen
in hun gevechten voor beter
zich gevend voor de toekomst
van het verdere leven.…
Aarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
520 Aarde, wat is het dat je raakt?
Waardoor ben zo je verscheurd?
Aarde, wat is je droefenis?
Wie heeft jou dit toch aangedaan?
Aarde, wat is je grote gemis?
Wat het leed waarvoor we nu staan?
Aarde, waarom ben je zo moe?
Welke strijd moet je nog strijden?
Aarde, waar ga je nu naar toe?
Wat moet je allemaal nog lijden?…
winterwandeling in de Cevennen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
843 in een vorm van noodgedwongen overleving
op mijn hoofd voel ik reeds neervallende regen
grote en kleine druppels koud en nat
mijn tijd zit er op, heb het hier wel gehad
tracht mij moeizaam voorwaarts naar huis te bewegen
tocht door de Cevennen natuur over moeilijk begaanbare paden
nog enkele koude en natte kilometers te gaan
atmosfeer raakt…
Genadevol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 het enige is dat slaat;
als in een symbolisch gewelf, in de droom
bij volle bewustzijn
waarin je veel achterlaat
en het gelaat zich ontspant
het aldoor moeten verraadt
het zijn van die telbare
doch vergeten momenten
in de jacht naar meer en meer
waar de toekomst staat voor de
ingebeelde rust van avondrente
het enige wat uiterlijk raakt…
Boog van de schepping?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 Raakt z’n pijl de roos van licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in de nog lopende era,
We zijn een theater van geluid,
souffleurs van het heden, zo
stellen we ons zichzelf voor als
stem uit een glorierijk verleden
Het publiek, alle dichters na elkaar
hun licht bundelt zich op het witte
doek waarop de maan van zieners
schijnt…
Omwentelingen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
468 Wij telden de tijdspassen
in elkaars hand om naar
de verre horizon te kijken,
er bleven waterstromen
achter op het strand
het waren onze gedachten
die het watervlak raakten,
samen met de rimpeling
van de oostenwind in elke
plas zagen we ons evenbeeld
vertragend in het schuim
van golven, in een uurwerk
die ons oneindig leek.…
Vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 Met minder geld raakt daar de balans verkouden,
dus moet de gemeente bij u de hand ophouden.…
Hoger doel?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 alleen de liefde kon overschrijden
een krakkende huifkar met herinneringen
die de toekomst heeft geplaveid, de tijd
heeft ons ingepakt, verslonden in magere
tinten, als de wind door de haren strijkt
met littekens geschonden waarin ook
gelijkheid is geijkt, we strooiden een
deelbare levensmozaïek waarin ons
onvermogen weer vruchtbaar raakt…
Even ontladen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Heel soms denk je dan
aan woorden die je
raakten en verdrietig
maakten, het kwam als
een volledige verrassing.
Terwijl de mist leek op te
klaren,
kwam onverwachts een
lichte zonnestraal over
mij heen.
Het was alsof zij mij de
kracht gaf
om fier en blij over
mezelf te blijven.…
Kalverliefde
hartenkreet
5.0 met 27 stemmen
1.296 Samen hebben wij genoten van elk moment
En raakten wij met seks bekend.
Samen knuffelen in het grote bed
Ontdekken van elkaars lichaam met veel pret.
Onze zachte lippen in elkaars nek
Maakte ons opgewonden en stapelgek.
Daarna fluisterend in elkaars oor
“Ik hou van jou en we gaan er voor.”…
De 'Voice' van kerken blijft stil!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 betredend
Als ze goed naar de Voice van Christus
hadden geluisterd en naar zijn daden gekeken
hadden ze al lang de bezem door hun tempels gehaald
Maar hun stiekeme seks: masturbatie, homo, lesbisch, pedo, sm, geeft diepere bevrediging en als je dan bij het klaarkomen 'Halleluja' roept (b)lijkt het net een vrome daad van hun 'jonge heer' en raakt…
Vlinder zonder vleugels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 al acht weken
spierkracht uit zijn lijf geweken
geen grip meer op de teugels
die hem zouden moeten leiden
in deze fase van zware tijden
na een beroerte volgde de val
waardoor zijn bekken brak
trombose volgde, dat ontstoken raakte
grote wond werd met eigen huid gedicht
zijn hart is zwak, pacemaker werd geplaatst
heeft al jaren Parkinson…
Vidrus Fluvius (Overijsselse Vecht)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Vidrus Fluvius kijkt niet om,
glad en rimpelloos
stroomt ze vandaag weer rustig vooruit,
Als een rustig dorp op zondag gaat ze,
geruisloos aan mij voorbij,
het water raakt niet op,
Vidrus Fluvius gaat nooit uit.…
OPEN VELD
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 De aarde raakt de aarde aan
alsof het aarde was, stof
van het bestaan. De zee
is zee alsof de zee bestond,
maar niets daarvan is waar.
Er staat een klaproos te wijken
van haar gebrek aan verweer.
Er waait wind die liefde was en lust.
Er is zon die huid van haar bescheen.
Er valt geen licht op het onzijdige.…
Heilig vuur
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
433 ontstoken wordt door
een atlete
met wie de toorts dwars door Europa reist
Dan knielt zij voor de overwinningsboog
tot onze lieve vrouw van 't heilig hart
voor 't grote plein der eendracht
in de lichtstad
Dan viert de Unie in 't atomium
zijn feest in 't papapandemonium
der regelgekte die hen zelf
verwart
verstrikt, bedwelmt, men raakt…
leven met het weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
379 agenda vol
de toekomst open
en dan
een paar woorden
klinken alsof ze ergens anders thuishoren
maar ze zijn voor jou
ongeneeslijk
levensbedreigend
tijd
ineens verandert kijken
voelt adem zwaarder
ruikt de lucht scherper
ligt elk gesprek dichter op de huid
je leeft
nog steeds
maar niet meer gedachteloos
je leert vertragen
je raakt…
vandaag eens geen naam
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
424 water draait betekenisloos rond in cirkels
de grond weet niet wat bloed betekent
‘n bom treft geen doel
de kabouters gaan echt niks meer doen
de hemelen zijn de verzoeken zat
m’n achterhoofd kan geen krab meer zien
gisteren hielden de woorden ’n staking
de gedachtes konden de beelden niet meer aan
waardoor de gevoelens ook verstrikt raakten…
leven met het weten (3)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
382 ernstig ziek
en dat het niet meer goed komt
alles stond even stil
ik dacht: dit kan niet
maar het was zo
sindsdien is alles anders
niet meteen, maar langzaam
de tijd voelt anders
alsof je ineens weet wat hij waard is
ik kijk nu bewuster
naar mensen, naar het licht in de kamer
naar wat me raakt
ik heb minder haast
ik doe minder…
De afgedwaalde gedachte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
329 Ze loopt rond zonder doel,
kijkt in kamers waar ze niet hoort te zijn,
raakt aan
wat je net had opgeborgen.
Soms is ze irritant,
omdat ze blijft terugkomen
wanneer je rust wilt in zekerheid,
zelfs als die zekerheid kleurloos is.
Hoop is een gedachte
die weigert te blijven liggen
waar je haar neerlegt.…
Weer eens Veertig dagen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Veertig dagen om te vinden
wat ons mens-zijn echt wel raakt;
veertig dagen zien voor blinden
hoe uit stof we zijn gemaakt.
Maar we zullen leven, groeien,
uit het eind komt nieuw begin;
veertig dagen doen ons bloeien,
zuiveren lichaam, ziel en zin.…
Gevoelsrecensie Kamerkoor Airone: zondagmiddag 22 maart 2026 Oranjekerk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
289 juist bijzondere componisten
elkaar onderling inspireren tot
'n palet van een prachtig boeket
wat, dat schitterend uitstijgt
in die grote glazen bloemenvaas
waarvan de zo zichtbare stengels
zo te zien en voelbaar: stoere
zilte, zoete, zoute doch vooral
als basis aardse, onderaardse
wortels hebben waardoor die
bloemenpracht me hemels raakt…
zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
124 je ogen, je droomt in het
bewegen en deint als een golf
die haar kind in de armen wiegt
ik maak je niet wakker, jouw slaap
is het baken dat ik vind wanneer jij
ontwaakt in het gezicht van de
eerste warme zonnestraal
dan stap ik uit en voorzichtig schuift mijn
naam richting een andere wereld die ik
weiger te benoemen, doch mijn vrede raakt…
De tulp die luistert
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
340 De wereld rond haar stengel
ademt langzaam, als een gedachte die
niet wil verschijnen, en daar ontstaat een dun gebied
tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare het verborgene raakt.…
Ukiyo-e
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
234 En terwijl de dag zich
langzaam opent, blijft het beeld in zijn
lichte onthechting bestaan, een zwevende herinnering
aan wat niet bezitbaar is, maar raakt tussen twee ademhalingen.…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt. In elke plooi
worden herinneringen bewaard die verder leven na het loslaten.
Verlies eindigt niet bij het
afscheid, maar verweeft zich met alles
wat daarachter nog komt.…
EEUWIG LANDSCHAP
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
95 De avond raakt de wereld met haar hand
en legt haar stilte op mijn gezicht.
Is dit het leven, of een droom die leeft,
een vlam die brandt en toch niet sterven wil?
Een hart dat naar het eeuwige toe streeft
en in zijn verlangen even stilvalt.
Laat dan de nacht zich om mijn ziel heen leggen,
laat droom en leven door elkaar heen gaan.…
Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
100 Je bladeren fluisteren met de wind,
een fijn geritsel dat mijn aandacht raakt.
Ik voel de adem van de seizoenen
en luister naar wat de stilte mij vertelt.
Van de eerste ochtend tot de stille nacht
ben je een toevluchtsoord voor mijn gevoelige ziel.
Onder je brede kruin verstilt de wereld,
en vind ik rust in alles wat je uitstraalt.…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 De wind wist langzaam de oude angststempels,
terwijl een nieuw besef mijn ziel zachtjes raakt.
Ik breek het pantser, zo broos en zo teder,
zoals een vlinder haar cocon achterlaat.
In pure verbinding vind ik mezelf nu weder,
vrij van de schijn die in de wereld bestaat.…
Herfstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
149 De zon legt warme handen
op de schouders van het land,
strijkt langs de rood geworden blaadjes,
raakt het water aan de kant.
Een boom buigt zacht zijn takken,
het riet beweegt en komt tot rust.
De wereld hoeft nog nergens heen,
de dag heeft haar nog niet gekust.
Er hangt wat nevel op het water,
een dunne sluier, teer en licht.…