De afgedwaalde gedachte
Hoop komt niet binnen als een besluit,
maar als een gedachte die afdwaalt
terwijl je iets anders probeert te voelen.
Ze verschijnt ongepland,
tussen twee zorgen in,
als een zin die je niet afmaakt
maar ook niet weggooit.
Hoop denkt hardop zonder richting.
Wat als…
misschien…
stel dat dit niet het einde is.
Ze loopt rond zonder doel,
kijkt in kamers waar ze niet hoort te zijn,
raakt aan
wat je net had opgeborgen.
Soms is ze irritant,
omdat ze blijft terugkomen
wanneer je rust wilt in zekerheid,
zelfs als die zekerheid kleurloos is.
Hoop is een gedachte
die weigert te blijven liggen
waar je haar neerlegt.
Ze dwaalt,
verdwaalt,
en precies daardoor
vindt ze iets nieuws.
En op dagen dat je niets meer verwacht,
is hoop niet meer dan
een afgeleide gedachte
die zachtjes fluistert:
blijf nog even hier.
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!