3651 resultaten.
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even,
een tel van eeuwigheid,
streef voorbij wat was
niets bleef nog heel
draag mij om te weven
door het ven van engelen
lacht mij de schoonheid…
Louter droefheid
gedicht
3.3 met 23 stemmen
11.777 'k Heb schoonheid uit mijn pijn gewrongen.
Mijn lieve pen heeft mooi gezongen.
Ik stap in bed. Ik geeuw en zucht.…
wat liefde was dacht jij verdriet
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 ik heb de dagen omgekeerd
weken van het stof ontdaan
maanden kenden geen beweging meer
de jaren waren al vergaan
ik zocht je buitenkant
warmte zat van binnen
met schoonheid aan de hand
kon ik opnieuw beginnen
we hebben veel gepraat
verstonden ook dezelfde woorden
beseften later waar het echt om gaat
dissonanten maakten geen akkoorden…
Graan en druiven (sonnet)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.003 Ik maai je schoonheid weg en in die pijn
word jij herboren tot wat vreugde geeft.…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
1.092 Zul je het bos met je schoonheid versieren?
Mag ik dan bij je lachen en huilen?
Boompje, sorry... ik moet weer gaan.
Het is al laat, ik ga maar vlug.
Blijf je daar voor altijd staan?
Zie ik je volgend seizoen weer terug?…
Bezwangerd door ....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.120 gezichtsveld
dominerend getekend tegen
een onbestendige horizon
gemarkeerd en ingesloten
door grijs-zwarte wolken
slechts gevormd door
hun overvloedige lading
bevochten door de zon
ruimte prijsgevend voor
een kortstondig samenspel
gebogen als een lans met
een overvloed aan kleuren
eeuwig verankerd lijkend
bijna wereld overspannend
vol schoonheid…
De vermoeide tot zijn bibliotheek
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.676 Havens van schoonheid, woonplaatsen der wijzen,
Eenzame baaien, steden dichtbevolkt,
Zonnewoestijnen, poolland zwaar onbewolkt,
Hoogvlakte en diepzee, doel van jeugd en grijzen,
Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt,
Chaos, geordend en tezaam gebonden,
Naar wetten, overtreden en geschonden,
Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,…
Liefde
poëzie
3.3 met 27 stemmen
5.714 Het vurig hart des jonglings, haast nog kind,
Gevoelt een rijke en ongekende weelde
Wanneer hij zachtheid, liefde, schoonheid vindt,
Zoals die nooit het jong gemoed nog streelde.
Hij ziet de jonkvrouw, de met schoon bedeelde...
En die geen zege wil, zij overwint.…
WIT EN ZWART
poëzie
4.5 met 14 stemmen
3.245 Daar staat ze mij nu, mooi en mals,
te grondewaard de schone hals
gebogen... en, verdwenen,
zo drage ik, verre weg, eensgangs,
heur' witte en zwarte schoonheid, langs
de ratelende schenen.…
Waar het Friese land .....
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
808 worden mijn grenzen omzoomd
pure kleurenpracht heeft mij totaal verblind
blote voeten in het gras voelen leven
de natuur omarmt mij als haar kind, even
word ik door hartstochtelijke stilte bemind
in dit stukje land wortelt verlangen
naar het een zijn met de vochtige grond
zij heeft mij in hart en geest gevangen
slaat met zuivere schoonheid…
De schittering van de hemel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
793 elke klinker op elkaar afgericht
dat resulteert in een uniek meesterstuk
het tafereel laten omspannen door sterren
die schittering naar de aarde stralen
niemand die hun weg kan versperren
waardoor ze met veel liefde worden onthalen
met gedachten in het geheel blijven hangen
mij naar boven laten blazen door wind
in een web met alle schoonheid…
Ik zal mooi dood-gaan
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.887 Want als enig goed,
Rest mij de schoonheid nog, een korte duur.
Hoe zalig is dat nu, wanneer ik tuur
Naar mijn gedachten in hun brede stoet,
Die álle schoon zijn, en niet één die doet,
Of zij wou vlieden uit Mijn hoog Bestuur.…
Jouw heerlijke lichaam
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
4.158 O, wanneer ik naar jouw lichaam zie
dan kunnen slechts mijn ogen glijden
vanaf je kruintje tot ver voorbij je knie
en laat ik mij door schoonheid leiden
O, wanneer ik al je heerlijkheden zie
dan kan ik daarna uren zitten dromen
over geleidelijk weggegleden lingerie
welke bij je enkeltjes is neergekomen
O, wanneer ik jou dan nogmaals zie…
Oleanders of zo
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.144 zo kun je verdwalen met je neus in de wolken
of in geuren die een schoonheid kleuren met
honing mandarijnen fluwelen gordijnen en
ogen stralend naar een ster die er misschien
wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach
als je stiekem om het hoekje gluurt of met
je neus plat tegen het raam en een blos die
smaakt naar meer kan ik nog dromen…
Kreta...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.582 sirtaki te dansen
Kreta, mijn lieve Kreta ik kus en omhels je
Je laat mij je geheimen van de bergen zien
De rustieke dorpjes waar de tijd stil staat
Je muziek klinkt bijna melancholisch
Kreta, mijn lieve Kreta neem mij met je mee
Je eeuwige zon kust mijn huid telkens weer
Het zilte zout van je bruisende zee sprankelt
Je laat mij de schoonheid…
mijn tuinman
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
1.171 z’n werk goed:
dekt het onkruid naar de aarde toe
met versgeurende, bruine
laagjes zand
graaft waar nodig
dode vogels omhoog en legt ze
zorgvuldig tussen de stilte
hij laat zelfs regen dansen
op onwillig, gesnoeide
struiken
en zwiepende bloemen
dwingt hij tot vroege slaap
zonder woorden en met regelmaat
bouwt hij schoonheid…
auteur in spe
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.218 crediteuren worden zou
hij werd weer jong, pienter, lenig
schreef liedjes en poëzie, zwom naakt
in zee met de “r” in de maand, overtuigd
van een toekomst vervuld van beloften
hij was een groot schrijver, alhoewel hij
tot nu toe nog niets geschreven had
noemt zichzelf een artiest van het woord
op zoek naar een uitgever en zij wil wel
alle schoonheid…
Kom dan, schrijf taal
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.028 woorden in
onwetendheid versluierde
blikken giftig vertroebelen
geopende armen die schrijnend
leeg deze dag niet meer vast
kunnen noch willen houden laten
ongevulde handen levenloos gaan
langs gestolen zinnen schrijven
onduidelijke lijnen hun eigen
wanhopige nachten, levensdraden
laten gebroken letters ademloos
haar eigen schoonheid…
vier quotes
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
886 om opnieuw
het verlangen te bekoren
2
ook al sterven wij iedere dag
en is pijn en verdriet een hard gelag
je kunt niet ontkennen
dat je dan ook waarlijk leeft
en gedwongen wordt
nieuwe wegen te verkennen
3
ook een treurwilg wordt heel oud
hij laat takken zien in veelvoud,
groeit tegen de verdrukking in
en toont zijn grote schoonheid…
ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
727 De ochtendmist
versluierend als een burka
de benevelde schoonheid buiten
en de wind licht
de sluimer- sluier op
om de zon
het land te laten kussen.
De vogels zetten zacht
hun aubades aan de morgen in
als antwoord op het ritenuto
van de nachtegaal
die fluit- fluisterend de vogels
het oud verhaal
heeft voorgezongen.…
ik vrat de sleutel
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.867 In de veilige kooi van verdriet lig ik stil
de sleutel zojuist opgevreten
Hij brand en prikt en maakt me misselijk maar
ik kan bij niemand, niemand kan bij mij,
dus eindelijk rust
Vanachter de tralies straalt de grote wereld me toe
Haar schoonheid lokt me met een lieve lach verleidelijk
Zodat je de dauw in het gras bijna voelen kan
Hierbinnen…
Aurora
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 Ik schenk kleur aan de druppel van dauw
die hangt in ’t ontluikende land
en schoonheid en kracht aan de vrouw
wier licht in de avond gestrand.
Waar mijn stralen de ochtendstad strelen
waart mijn zachtste licht over pleinen
en het wekt de torens, kantelen
van ‘t kasteel wiens jaren al schrijnen.…
De glazen tijd
netgedicht
4.2 met 62 stemmen
2.974 zeker, het glazen lichaam
is aan het oog onttrokken,
verbrijzeld op enig moment
maar waar de geijkte
eeuwenlang door bewegende polsen
in de schoonheid lijkt verheven
is hem nu
tussen willekeurige overlevenden
een voorlaatste rustplaats toegekend…
een leven lang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.273 voor eeuwig kan ik je niet houden
hoogstens voor altijd
en dat slechts één keer
hoe heerlijk het is
oorlogen te beëindigen
en vrede te vinden
in jouw omarming
taal te verliezen
en te verstommen
voor je schoonheid
graag wil ik verdrinken
in vijvers van je ogen
warme handen voelen
waarmee je mij
als rijpe vrucht
plukt in zwoele…
Zo sprak ik tot mijn lief
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.246 Weet je, liefste
dromen zijn de herinnering
aan een oord, verder dan ver
verborgen achter een horizon
van nooit vervuld verlangen
Vaar er heen
in je wolkenschip
zweef
over raadselachtige valleien
zilveren stromen
dwaal
langs winde en langs rozen
door een blij en zonnig land
mijmer
in het satijnen maanlicht
over de koele schoonheid…
In stilte
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.961 lome lucht drukt op mijn hart
zoals de dreigende avond
toen de dood
al naast je zat
om je te halen
Laat het net zo stil blijven
als toen
na het steunend ademhalen
en de laatste zucht
plotselinge rust
als van dat ene moment
wanneer de weeën stoppen
en de bevrijdende
geboorte inzet
De dood openbaart zich in stilte
niet in de schoonheid…
we waren er samen goed in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
727 we waren er samen goed in
liefde laten stromen door onze lijven
we bouwden ons plein steen voor steen
ik het voeteneind en jij het hoofdeind
zo kropen we samen naar elkaar toe
het werd een levendige schoonheid
waar we samen alles inbrachten
in een ruimte zonder omheiningen
liefde in lijnen naar alle hoeken
nimmer te bedwingen in houden…
Zekerheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
870 staat dat overal een eind aan komt
Liefde bloedt dood
Geluid verstomt
Succes eindigt in de goot
Strijdlust verdwijnt met verraad
Blijdschap wordt woede
Nieuws eindigt in beraad
Angst vrij ben je ineens op je hoede
Licht is oneindig als het heelal
Gebroken het hart dat ik eens stal
Liefde is noodzakelijk
Tijd even vergankelijk
Schoonheid…
Coming out
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.692 steels gluur ik naar je prachtige borsten,
met nu nog die zachte rozeknoppen,
naar de tere welving van je buik,
naar je mooie, ronde dijen,
nu durf ik niet meer naar je te kijken,
omdat je naakte schoonheid mij onverbloemd onthult
wat ik niet weten wil,
mijn hart bonst
mijn ademtocht versnelt
het bloed raast door mijn onderbuik,
ja, heel…
Ode aan Jan Wolkers Thuis
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.429 Het wuivend helmgras op de duinen
ruiste zacht als een oneindig lied
en in de verte aan een groene einder
lag nog veel meer schoonheid in 't verschiet
want daar lag in een zoet herinneren
de tuin: zijn eigen kleine hof van Eden
de katten kwamen mauwend aangelopen
begroetten hem aanhalig net als in 't verleden.…