30481 resultaten.
stille middag
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.066 in middagstilte aan het Drentse veld
waar krekels ongewis
hun tsjirpen laten horen
de vogels heel ontspannen fluiten
in overgave aan hun eigen toon
zelfs bomen wachtend luisteren
het gras zich neigt naar elke kleur
daar wil ik heel alleen voor jou
mijn allermooiste spel
over de velden sturen
de piano laten zingen
over stilte
in mijn eenzaam…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 een einder
tegemoet te vliegen
laat varen
al dat schuldbesef
het baart
enkel fluisterende
schepselen
die het duister
omhelzen…
Vertel.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
678 Laat nu de duinen
maar eens spreken
van die zomer
van onze onstuimige liefde
Laat nu het zand
maar verhalen
van ons heerlijke samen,
van ons hand in hand
Van jouw gulle lach,
onze vingers ineen,
van ons liefdesgekletter,
iedere zomerdag
Vertel maar gerust
van die altijd maar
zonnige stranden,
van je heerlijk ontblote tanden…
Brief
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
531 De wereld is zo koud
dus laat mij jou
verwarmen.
Laat ons vergeten
wat eerder
is geweest.
De mens
is steeds geworden
wat hij het meeste
vreest.
Kom terug mijn lief
en maak
een nieuw begin.
De toekomst is begonnen
verleden heeft geen zin.…
Droom... je mee...?
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
986 Laten we vliegen, hoog.
Samen naar die mooie regenboog.
Laten we lachen
en huilen van geluk.
Samen
maken wij die afgrond stuk.
Neem mijn hand
reizend naar dit land.
Ver boven dieptes en dalen
richting dromen vol mooie verhalen.…
Zachtjes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
799 Pak zachtjes mijn handen, en laat me niet los.
Laat me niet branden en blijf hier bij mij. Zachtjes wandelen we samen naar het einde ik en jij.
Ver weg.. naar plekje waar niemand ons stoort, daar komen we er achter dat jou hart bij de mijne hoort.
Kijk me aan in m'n ogen, en voel mijn zachte stem.
Nu weet jij dat ik de enige voor je ben.…
Hibernatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.304 voor de koude
teruggetrokken in mijn leger
shutting down
alleen vitale functies opereren
droefwoelig kroelen
houdt mij alert,
de winterslaap laat wachten,
funest zo zal blijken
mijn systeem heeft de slaap nodig
om op te laden,
achter te laten,
herboren tevoorschijn kunnen komen
als de Venus van Botticelli
wereldveroverend…
ongeschreven gedicht
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
582 Zo graag zou ik een gedicht
willen schrijven dat tranen
over jullie wangen laat lopen
Die jullie de diepste pijn laat
voelen op plekken waarvan
het bestaan nooit geweten is
Zo'n gedicht die jullie meesleurt
in momenten van doodsangst
en jullie op het einde doet hopen
Maar woorden schieten tekort
in een overvloed van emoties
en zo blijft…
Wel leuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Het is wel leuk, al dat gedoe
om die natuur
zoals bijvoorbeeld wel of niet
een landbouwpolder onder water laten lopen
een bos met alles wat er leeft
te kappen voor een weg of toch weer juist
te laten staan
wel leuk, maar weet je
het maakt eigenlijk maar weinig uit
komaan
er zal toch altijd wel
een barstje in het asfalt zijn
een spleetje…
Alles beter dan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
775 ons kapsel
naar de knoppen gaat, laat het maar waaien, regenen, hagelen,
vooral niet mopperen, al is het wel eens moeilijk!…
de laatste Mono Lisa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 laat de wind stil gaan liggen
wanneer we het vlees van elkaar
afschrapen
niets meer gaat van mij naar jou
naaktheid tot op het bot
geen kracht meer
geeft
verberg regen in stenen
de verwarring van gedichten in een lichaam
dat zichzelf verdrinkt
zwalkend door verlamming
laat het stil zijn
tot in het meest argeloze woord
ik ben de…
Biografie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 Dus neem ik me voor,
alleen bij een luisterend oor,
wat kleine puntjes toe te lichten,
laat ik niet toe
te zwichten,
voor een al te nieuwsgierig individu.
Ik ben geboren
heb geleefd,
ga ongetwijfeld dood
en laat een ieder weten,
dat de rest
beter kan worden vergeten!…
Rudimenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 maar laat ik niet overdrijven
er is nog tijd genoeg
nog honger en dorst naar meer
naar nog meer, tenslotte…
Bij mijn graf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.066 Laat bij mijn graf geen traan om mij,
Ik ging niet dood. Ik ben nu vrij.…
Havelock
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 mooie sterrennacht
jou, zeker mij, het licht laat zien…
HYMNE....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
665 Laat lente
nu haar hymne zingen
niet binnensmonds
...uit volle borst
Verschoond
van plotse hagelbui
de kans teniet
op sneeuwrand,ijskorst?…
Verschijning
gedicht
3.0 met 3 stemmen
6.087 Ieder figuur aanschouwt zijn overzij
zonder zich door de stof te laten hind'ren.
En vage sluiers nemen omtrek aan.
Een omgekeerde orde is op handen.
Ik zie uw ogen in de regen branden.
Om mijn gelaat liggen uw natte handen.
Ga niet meer heen. Of laat mij medegaan.
----------------------
uit: Euridyce (1944)…
DROMEN VANGEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 Ga maar slapen kleintje
Droom maar zacht
Wees niet bang
Hier in het donker
Vannacht hou ik voor jou de wacht
Laat je dromen tot je komen
Laat je wereld zachter zijn
Beleef het mooie
Warm en teder
Zonder angsten
Zonder pijn
Ga maar slapen kleintje
Ga maar slapen
Droom maar zacht
Dat is genoeg
Pieker niet
Van wat gaat komen
Daarvoor is…
Sinterklaasfeest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.317 Het kinderfeest uit mijn jeugd
moet er nu aan geloven
Zwarte Piet bracht me zo veel vreugd
dat vuur laat ik niet doven
We moeten mee in iedere bocht
ik laat dat niet gebeuren
het is toch ver gezocht
we moeten Zwarte Piet nu anders kleuren
Zwart blijft zwart
concessies doe ik niet
ik roep het met heel mijn hart
zwart blijft zwart bij mijn…
Aanleg voor het zoete duister
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
481 Tijd is het onderkomen van de nacht
als dat zo blijft, laat ze je niet meer los
laat ze je nooit meer gaan
omdat ze je mist
in de stille momenten
die voorbij zijn gegaan
nooit meer stoffig zwijgen
nooit meer afwachten
jullie zijn verloren wind
achter een melancholieke stem
vergankelijk en geest
tijd is haastig dromen
ze mist je…
Maaiveld
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
923 mijn hoofd rust
onder het altijddurend maaiveld
maar laat me.
laat me liever.…
Wie zaait
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Strooi woorden in het rond
kijk ze meegaan met de wind
tot ze ergens ver weg landen
als zaailingen voor een gedicht
spuug zinnen in het water
zie hoe ze meedrijven naar zee
tot ze ergens ver weg stranden
als oogst voor een jutter
al die letters
duizenden letters
laat ze maar komen
laat ze maar gaan
wat blijft hangen
is soms de moeite…
IJzig en ijzig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
647 immers, kunnen mensen ook vrij ijzig zijn
nou, laat het dan maar vriezen, want:
Daar kun je jezelf op kleden!…
Zigguramurdi
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 In je kamers huizen heksendromen
slaapdronken duik je op
terwijl ik nachten wakker lig
je ingewanden voel verstenen
in mijn vermoeide lijf
je verhaal broeit onderhuids
laat zich lezen in een glazen bol
waarin vleermuizen luchtledig
schud me wakker
leg je stenen ziel bloot
laat de zon het uur aanwijzen
het is tijd om terug te keren…
Teer geluk
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
963 dit is een dag van teer geluk
je merkt het aan het brosse licht
de dageraad met pret gevulde ogen
lach en lees en zeg me wie ik ben
waarom ik vliegen wil en vragen
om je hand en nooit meer honger ken
luister naar het hooglied
van late avondlanden
van bijten in geboden vruchten
onder de lijvige levensboom
laat ons vlinderen tussen bloemen…
vertakkingen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
542 vroeg of laat wijzigt het wolkenlandschap
waarmee de boom zijn lucht
ontneemt, doorzichtig van aard
waarvan al sprake was bij naderend vertrek
gezien de verte van de akker als boegbeeld
van een horizon
nadat een voornemen in vroegte en
het late uur
zodra wij verstommen
in taal verzinken, het herhalen verzaken
ieder zijns weegs
en…
EEN BOEK
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
495 wees een uiterlijk
neutraal gesloten boek
laat je alleen lezen door wie
echt interesse in jou heeft
toon diegenen jouw ziel en
zij zullen ook zichzelf beter begrijpen
toon aan hen jouw verhalen
sprookjes legenden
laat ze zien wat ze nooit echt herkenden
of ooit met stelligheid ontkenden
verwijder schellen - open ogen…
De mensen in hun huizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 mij, ik ken er een paar
die zich wel eens laten zien…
elke lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 in elke lente schuurt
een leemte een leegte
die zich niet vullen laat…
In gedachten verzonken
netgedicht
4.9 met 33 stemmen
1.654 Als bomen hun takken versieren
zangvogels zich laten horen
de eerste slakken aansporen
raak ik in gedachten verzonken
als bermen bedekt met klaprozen
verstilde harten doen opbloeien
samen met elkaar verzoenen
raak ik in gedachten verzonken
als weelderig uitgestoken halmen
hun warmte de dag laat gloren
dringt hun betekenis door…