4425 resultaten.
Lieve anne
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.255 hier in Holland is er soms mist
zo van de noordzee
het maakt de harten kil
doet molens twijfelen
en stilaan wachten we
wachten tot jij
jij ontwaakt en in het prille gras
met blote voeten boe roept tot de koeien
en de natte neuzen zoent
zomaar de liefde rond strooit als
kruimels voor de mussen
je lach in de ochtend waar de
leeuwerik op…
De lift
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.140 Maar meteen wil je dat ontwijken
en bestudeer je weer je voeten.
Dit is niet afwijzen
maar je nodigt mij uit.
Het spel van bewijzen,
een mentaal besluit.
We stoppen en ik kijk je aan,
uiteindelijk zeg je nog iets.
Je mompelt: 'mag ik gaan?',
ik knik en je verdwijnt in het niets.…
doof en blinder dan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 onderhuids het fluisteren
het raakt me niet
de vragen in een stem
breken kan ik
met een glimlach
weer vergeten
dans de stilte
van ieder uur muziek
minutenlang tot solo
ogen strijken langs
ik ken geen blikken
van nog weten
ben ze snel vergeten
ze hebben mij en wat
ik voorstel nooit gezien
zoek mijn weg
met handen en mijn
voeten…
alleen de geur van aas
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.304 omgord met haat
de passen blind
alleen de geur van aas
geeft richting aan hun voeten
ze zijn ontwaakt
omdat de waarheid spreekt
ze zoeken nu gerechtigheid
slachtoffers ten spijt
ze wringen zich in bochten
sluipen uit hun krochten
schuld brandt weten want
sporen zijn nog niet vergeten
armen wijzen
ogen hechten aan het doel
vertrokken…
blikt gevaar uit rode koppen
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
3.848 ze zogen lucht
en zongen woorden
dansten met de handen vast
traditioneel op de akkoorden
spraken met een licht aksent
ze waren niet verwend
bewogen stijfjes met elkaar
dansen deed je toch als paar
totdat drank
de handen losten
de voeten minder klosten
en de lach zijn vrijheid gaf
in het fluisteren tegen oren
werden scharreltjes…
Vriendschap, een fragment
gedicht
3.4 met 226 stemmen
165.007 Ook schiet mij nu de oude belofte
door het hoofd dat vriendschap
altijd het licht zou laten branden,
en voel ik weer de stevige
stappers aan mijn voeten
want zo'n reis onderneemt
men niet op balletschoenen.…
zout in kringen drogend
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.100 op strand met jou
de eerste voeten in het water
ons spoor vervaagt al gauw
in kou die lente overleeft
golven rollen uit over de zomer
zorgen dat je even beeft
we lopen verder dan er
mensen zijn, hun horizon voorbij
de lijn van samen en alleen
gedachten spatten op het lijf
het zout in kringen drogend
je ogen vragen of ik blijf
we…
kijkers met interesseschijn
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.280 we delen deur, dezelfde kleur
in vreemde ogen, ik ken ze niet
maar zal je zeker mogen
zo koester ik je privacy
ik kan je ook gaan weten om
je dan als klankbord te vergeten
ik geef je geen gezicht en
poets de deurmat met mijn voeten
doe vooral aan anderen de groeten
zo gaan we uit elkaar en dwalen
tussen mensen, ogen op de grond
die…
de zee van het gezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
720 ondergaand, een geweldige ruis ontstaat
waarvan men niet opkijkt
en waaraan men zijn stap niet aanpast
gelopen als ik, anderen, hun wandeling even eenvoudig maar
heel uitzonderlijk toch anders beschreven: hoe
zowel zij als ik omkeken naar de voetafdrukken, de snelle
gang die de putjes afleggen in een enkele blik tot
onderaan onze verenigde voeten…
oude waarden, nieuwe normen
netgedicht
2.7 met 50 stemmen
2.564 neemt u mij niet kwalijk
dat ik u even stoor
maar heeft u een momentje
zo niet, dan ook goed hoor
is het u opgevallen
dat hier midden op de straat
een man ligt dood te gaan
met uw voet op zijn gelaat
misschien viel hij u lastig
met zijn aanwezigheid
namens onze stad, excuses
voor uw verloren tijd
hier heeft u wat adressen
van hulporganisaties…
Gedicht relikwie
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.265 botten rusten al lang in een kist
en trekken zeer veel gelovigen aan
die haar martelaars dood hebben gemist
Zij is de onvolprezen heilige van Caen
die naarmate haar meer was misdaan
steeds dichter bij God kwam te staan
Haar geest leeft hier bijzonder sterk
om haar kist versierd met zilverwerk
Wat alle harten zeer ontroert en steelt
is een voet…
VREDEVORST EN ZIJN RIJK
gedicht
3.1 met 56 stemmen
18.328 zal niet uit de lucht komen vallen
als een warm zacht kleed over ons heen
maar wil groeien
daar waar geen plaats is
vanuit een belofte
die mag worden geloofd
en die ontvankelijk maakt
tegen alle bedenkingen in –
wat je niet zien kunt
nog niet zien kunt
het rijk van vrede
het groeit al
het kiest mensen:
om gestalte te geven
handen en voeten…
een verloren liefde
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.912 nog varen zult,
waar je immer en voor eeuwig zweven zult
en meer nog: voorgoed aan mij voorbijgaat,
op moedeloze voeten, angstig altijd voor een val
met Kafavis in je hand
maar zonder het grote drinken van Daumal en het Ierse land,
en zonder het weten van de Florentijn
dat er staande voor de poorten van de hel geen hoop zal zijn.…
Tegen avond
gedicht
4.0 met 15 stemmen
10.270 Zeën kome' aan mijn voeten breken:
zij missen kracht;
zwart maakt hij alle hemelstreken,
mijn vriend de nacht.
Dieren springen op tot mijn schouder,
mijn hoofd blijft stil;
ik word niet bleker - enkel ouder
mijn trots, mijn wil.
Nooit zal u een leven meer in tel zijn,
mijn licht, dat vlucht!…
afscheid
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
3.314 u gaat hier de laan uit
sprak de overheidsdienaar
aan het eind linksaf de hoek om
geen probleem voor u als wandelaar
maar ik heb mijn voeten kapot
last van een onverwachte liesbreuk
de darmen staan onder sterke druk
produceren een kwalijke reuk
meneer dat is niet relevant
sprak de overheidsdienaar
u bent aan het eind van uw latijn
weest…
Niemandsland
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.373 Geen voor je voeten lopende autoriteiten
of vragende ogen van een slaaphuisklant.
De Cock met zijn indrukwekkende Jack
ontbreekt, optimaal veiligheid vergrotend.
Raadsleden lopen niet in zeven sloten,
in de verste verte is niemand op zijn plek.
Flitspalen vergroend tot plantenbakken,
de Oostrand erkend als natuurmonument.…
Koningsmantel
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.930 Mijn voeten hebben geen grond meer nodig
om verder te gaan of om sterk te staan
het gekozen pad maakt het overbodig
de verlaten wegen, de ontbladerde laan
ik ga ze zwijgzaam door de avondnevel
langs menig onttroonde achtergevel
Het bladgoud van mijn levensdagen
ligt versplinterd onder het bladtapijt
de koningsmantel is nu afgedragen
gesloopt…
De kinderliefde
poëzie
3.2 met 91 stemmen
11.589 Neen, als mijn jonkheid iets misdoet,
Dan val ik aanstonds hem te voet,
En zal aan GOD vergeving vragen.
------------------------------------------------------
uit: Kleine gedichten voor kinderen (1787)…
Scheveningen
gedicht
3.8 met 55 stemmen
7.331 dan wijkt het lange lint van zilver zand
voor uitgestoken broodmagere armen
sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen
geen scherpe rotsen maar een veilig land
na de havenhoofden zwarte kaden
verworden zeebenen tot vaste voeten
geen lager wal meer of het eeuwig boeten
van hun vrouwen door de zee verraden
het onheil komt niet van de woeste vloed…
Verder uit de kust
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
665 ik groef koel zand
legde dat op warme
eindeloze benen
met liefdevolle hand
we waren op het strand
verbrandden voeten
in de gang naar zee
zij fluisterde verkoeling
golven namen ons snel mee
steeds verder uit de kust
hitte werd met schuim geblust
daar dreef je aan mijn handen
in het spaarzame oranje pas
toen braken voor mij alle banden…
Het harlekijntje
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
643 Dichter, danser, muzikant
Met titel op papier
Maak ik álles amusant
En breng u groot plezier
Muziek dat maak ik overal
Mijn ritmisch groot talent
Reikt alle snaren noten aan
En speelt ze ongekend
Dansen doe ik dag en nacht
Met handen in mijn zij
Volg ik mijn voeten op de grond
En dans de tijd voorbij
Over dichten niet gesproken…
Karkas
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
702 in een woestijn gedreven
vernedert de hitte
mijn beroofde zinnen
onder de voeten
miljoenen tranen
uitgeperst, opgedroogd
oneindig in een witte vlakte
de wind giert cirkels
rond de stank
knaagt levenloos
de vingers van m'n geraamte
mijn dorst wankelt
ik begraaf het speeksel
van ijskoude woorden
het zand wordt zwaar
snikt in…
Haags leed
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.286 men heelt er bloemkooloor of voetbalknie
versleten voeten, blafhoest, eksterogen
verstuikte enkels, tennisellebogen
verlatingsangst, eczeem of difterie
de zwaarste ajaksitis, allergie
vermoeide borsten na langdurig zogen
een aangetast -de drank hè- denkvermogen
een gonorroe, moderne poëzie
de bof, de plankenkoorts, de rode hond
men weet…
en zo voort
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
655 ik fiets een dijk
aan weerszijden de zee
waarvan de golven hoorbaar
beiden kanten de helling
aan slaan
zijwaarts duwt mij de wind
de handen stevig aan het stuur
trap ik de pedalen
die niet vloeiend draaien
vanwege een knik ik druk zwaarder
door mijn voet en schiet dan
even in het luchtledige enzovoort
en telkens waait mij een harde wind…
Geen brug is mij te ver...
netgedicht
3.9 met 100 stemmen
4.977 Geen brug is mij te ver, geen berg te hoog
om jou te zien die ik weer wil ontmoeten;
wat heb ik aan een al te lang vertoog
als bijna als vanzelf hier gaan mijn voeten
de weg langs waar het groen nu eindeloos
en lenteteder ogen wil verblijden.
Ik ben ineens heel opgelucht, niet boos
al weet ik dat ook nu weer volgt het scheiden.…
Zomerzinnen
netgedicht
3.1 met 47 stemmen
894 Blauw gewaaide
uren met honderden leren voeten
opgeschoven naar teerbeminde schuren.…
Oorlogs-Verdriet
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.353 Huilend stond het jongetje daar
Vuile sporen over zijn snoetje
Om zijn nekje een kleine gitaar
Z’n hoofd bedekt door een hoedje
Daarnet was er een bominslag
De krater lag rokend aan zijn voeten
Het leek zo’n mooie warme dag
Maar ze zaten net in de aanvliegroute
Hij had zojuist zijn liedjes gedaan
Applaus gekregen van een vol terras
Nu…
ze neuriede steeds
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
748 herinneringen
welke onder het strijkijzer
puffend opstegen, het raam
opzochten en in de dahlia’s
krioelden, tegen wolken hun
verhaal vertelden, spottend
soms uiteen spatten, bellen
vormend in de slootkant vielen
als ze liep naar de slaapkamer
met de handdoeken op haar
arm, even draaide op ‘only time’
van Enya, het haar quasi omsloeg
blote voeten…
Vadertje Tijd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.480 Vadertje Tijd,
jij bent de zon
in mijn rug
aan mijn voeten
de schaduw
over het strand
nooit in te halen
hoe harder ik loop,
hoe harder jij gaat.
Vadertje Tijd,
dag dag en nooit
te zien of
terug te vinden.
Vadertje Tijd,
één vraag:
Is er misschien toch ook
behalve tijd
een eeuwigheid?…
Bos
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.086 Ik leef in het bos,
eet bessen en paddenstoelen,
onder mijn voeten het mos,
een zacht natuurlijk kleed,
op de takken trippelen vogels,
tussen de bomen staat een schichtig hert,
bang voor de herfstkogels.
De dennenappels en de bladeren
bedekken de grond.…