3774 resultaten.
Vuurdans
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
542 Twee ongelijke stenen
in melkwegen vol vuur
ontstaan in een tomeloze
energie van warmte, de
ijskristallen waarmee ik je
huid bespeel, kippenvel
ontdooit op den duur,
verbrandt de littekens uit
de as van het verleden,
alleen de vonken houden
stand, trekt de werelden
strak, vrijwillig verlangen
in onzichtbare tekens, van
kwetsbaarheid…
DE ELEMENTEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.870 Aarde en onblusbaar vuur,
Adem van ’t puur azuur,
Reinigend water,
Eeuwig verenigt Gij,
Wevend aan ’t wereldtij,
Vroeger met later.…
Najaar
gedicht
2.7 met 10 stemmen
8.030 .
------------------------------------------
uit: 'Aanmaaktwijgen van een vuur', 1988.…
In de schemering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
774 de schemering
De wilde varkens grommen bij hun voerplek
krijgshaftig hurken jagers in de struiken
mist druipt langs sparretakken in mijn nek
en doet mij dieper in het hakhout duiken
Zijn halsband schuurt mijn vingers open
en Zwarte stort zich in het avontuur
't geknor bepaalt de richting van zijn lopen
gespannen wacht ik op het eerste vuur…
Fotografe
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.101 Even later vlucht hij weer,
naar de boezem der natuur,
maar hij weet niet dat hij straks
bij een knetterend vuur
met zijn glanzend, kleurig verenpak
jou schenken mag
de apotheose van de dag.…
Wees maar niet
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
539 Verdraag mij niet bij daglicht
Bij gesprek over verf of glas
Verdraag mij niet bij zinnen of inzicht
Bij stofzuig, opruim, afwas
Verdraag mij niet in dagen
Vol paperassen en factuur
In inwisselbaar kleingeld
In goedkoop, goede koop, want duur
Betaald
Quitte gedraaid
Winst behaald
Hoogconjunctuur
Van vlam die flikkert
Maar nooit vuur!…
Elfen dansen om de navel van de Aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
599 Strooi papavers
als korrels der vermetelheid
in het verblindend oog van de tijdloze muze
Op het moment dat de draak
zijn vuur verzengt en dwergen
in hun smidse zonniger goud delven
dansen onzichtbare elfen om de navel
van de aarde en om alles wat
van onschatbare waarde blijkt
mag je opnieuw de hemelen bewonen
de ongekroonde koning…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.866 Je eens zo heftige vuur
Werd langzaam aangetast.
Je snakte naar het nieuwe voorjaar,
Als dat er maar eenmaal was.
Niet wetende dat deze winter
De láátste in je leven was.
De eerste dag van de lente,
De zon was nauwelijks op,
Kreeg jij van God die lente.
Hij zette je lijden stop.…
Liefde door een draadje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
813 Heel haar lichaam gaf ze weg
haar platte buik en ronde billen
haar kleine fiere borsten
ze zei waar ze geschoren was
en wat ze graag zou willen
Maar ondertussen in het huis
verslonst door weinig aandacht
streelt zij in haar volle schoot,
onderuitgezakt en licht beschonken,
haar enig vriendje door zijn vacht
ze tikt vol vuur…
VERDWIJNEND EN TERUGKEREND DENKEN
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
661 uit witte gesponnen suiker
watertandt
wanneer hij mooie huizen ziet
gemaakt van stijve slagroom
of gladgeschaafde griesmeelpudding
springt naar de weide
die hem zwakjes weert
toch met elke dauwdruppel
vrolijk uitdaagt
jeugdige dichtersgedachten
leiden hun eigenzinnig bestaan:
bolbliksems dringen samen
tot een woelige kluwen vuur…
De werkster
gedicht
2.7 met 18 stemmen
6.589 .
-----------------------------------------------------
uit: 'Aanmaaktwijgen van een vuur', 1988.…
OVERGAVE
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
991 Ogen liegen nooit en een toevallige aanraking is laaiend vuur.
Waarom niet kussen, aaien, iedere seconde en elk uur?
Veertig jaren samen, mijn liefde voor je werd nog dieper en gaver.
Een fijn ideetje en 'k vertel het lekker niet, lieverds, let niet op gedaver.
Ik sluip zachtjes in bed en met veel plezier, totale overgave!…
BOTTEL
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
627 Of stroop ik je af om te zien hoe je zicht steeds minder wordt,
maar je vuur steeds heter?
Ik zet mijn mes dat gloeit in je kern die vloeit,
zodat je straks als roos in bloei te pronken staat…
Binnenhof
gedicht
3.5 met 19 stemmen
7.435 Bestaat dit echt of zijn wij spoken,
figuren dansend hand in hand,
gedurig in koud vuur ontstoken
door woorden van dor zand?
Ga maar bij dichter, boeren kijken:
hun taal, hun grond, vast in de hand.
Hier blijft de werkelijkheid ontwijken -
net naast de rand.…
IJzel en brem
gedicht
3.2 met 11 stemmen
6.648 In de hoekjes van de ogen huilde het
---------------------
uit: 'Vuur', 2009.…
Winter op zee
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.393 Op 't schip waarin geen vuren troostend branden,
Nestelt de kou zich voor een lange reis;
Tegen de 's nachts wakkergekraakte wanden
Kruit en verbrijzelt zich het drijvend ijs.…
Hartebreek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
785 verlangend staren holle ogen de oertijd in
waar monden vertwijfelend murmelen
en laten zo het troebele water spreken
leg je hoofd neer
op het eiland van verbeelding
luister naar de hartenklop in mijn boezem
en laat je woorden tot leven komen
in de glans van het bestaan
laat het vuur zwepen over het land
giet de bliksem in een ton
en laat…
Als het licht mijn ogen raakt
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
608 aan de zondvloed op het nachtelijk uur
die grilliger is dan het kronkelen
van de rups
Het is een geeuw der natuur
die de waarheid in een zee
van liefde dompelt
dat schreeuwt en overrompelt
en dan weer heelt
Houd mijn vlam wakend
in de geisers van de geest
en smeed het onvergankelijke
in het heetst van de strijd
Doof dan het vuur…
Mijn Lindeboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 tussen de vertakkingen
hoog boven het water
had ik het vaste vertrouwen
dat hij me nooit zou laten vallen
ach, ik was nog net zo groen als de
nieuwe lenteblaadjes van mijn linde
die nieuwsgierig lonkten naar de zomer
hij wist al mijn diepgewortelde geheimen
dagelijks aan hem toevertrouwd
ook toen ik daar vastgebonden en alleen
het vuur…
SAMOWAR
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
612 Het vat, waarin vuur en stoom samenzongen,
gaf vorstenpaleis, huis of herdersstal
het zoetgeurende, eenstemmige geschal
van theedampen, die elkaar verdrongen,
dan verijlden tot kalme nevelwrongen,
vloeiend meedeinden met dansers op het bal,
rondzweefden in een ruig kozakkendal,
als lammetjes over het steppengras sprongen.…
Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 begint te stromen
In plaats van hier te staan, achter de ruit
Had ik graag aan de ijspret deelgenomen
Voor even weer het spelend kind van tien
Dat onvermoeibaar hapt naar witte vlokken
Ik weet dat dat niet kan en bovendien
Daar buiten is het koud en kil en guur
Ik accepteer het verder zonder mokken
En werp een laatste houtblok op het vuur…
Filmicoon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
731 (voor Claudia Cardinale)
Ik zie je in mijn dromen alsmaar
weer uit die trein stappen in
Once upon a time in the West,
later zag ik je schitteren in
Centennial, waar je als Indiaanse
mijn puberhart in vuur en vlam zette.…
ROUEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Een bescheiden gebeeldhouwde gedenkmuur
toont Jeanne d'Arcs droef maar dapper sterven:
de heldin, verbrand door kerkelijk vuur.
Haar wezen mocht eeuwige roem verweven,
zal hier heden, ja, heel de levensduur
van de stad bemoedigend rondzwerven.…
Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 handen
haar gebaren, haar
liefdevolle zorgzaamheid
Soms kijkt ze met een glimlach
om en babbelt wat met mij
ik vat haar met verliefde blik
en zeg haar van mijn diepste
vragen
als antwoord wordt ze stil
haar blik gaat in de verte staren
veel verder dan de keukenmuur
ze schudt haar hoofd, laat gas
opploffen, en zet de pannen
op het vuur…
ACHTER HET MASKER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.029 alleen
Ze huilde via een gedicht
onder ogen kreeg ’t geen
Achter de muur van lach
verbleef de eenzaamheid
Ogen betaalden het gelag
van de grote onzekerheid
Onder ‘t zwart der nacht
zakte ‘t lachmaskertje af
Dan huilde zij zelfs zacht
en zag het leven als straf
Achter een maskermuur
leefde enkel het verdriet
Daar doofde zelfs ’t vuur…
Sint-Franciscus
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.189 In zulke pure mens wil God staan branden,
boort Hem zijn vuur door voeten, hart en handen.
Uit elke wond juicht het zonnelied!…
Thuis, op het kerkhof
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.483 Geen levend mens was daar, maar het geluid,
Dat mij bedroog, scheen deze vrouw te wekken
En in mijn angst bracht zij de woorden uit:
‘Sla geen geloof aan klanken, die u trekken,
De waarheid is een vuur, geen ijdel woord,
Wie waarheid spreekt, die draagt een schroeiwond voort’.…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 buiten lijfelijk bereik
vloeit een warme gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind…
Het lonken van de liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Vol van eigen vuur, sterke en krachtige geestdrift
kon niemand mij overwinnen.
Ik kan alleen van mezelf winnen.
Elk gevecht, elke oorlog laten stillen.
Het was enkel het telkens beginnen
aan de nieuwe methodieken.
Vol van tactische diplomatie
kan mijn systematiek niet verlies leiden.…
Een bad vol tranen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 Hij gaf mij een thuis vol
liefde en vleugels
Een buik vol vlinders en een altijd
Smeulend vuur
Dompelde mij onder woorden waarvan ik
de betekenis niet kende
Zette mij op een troon en maakte
mij zijn koningin
Betrad ongeplaveide wegen en opende
deuren waarvan ik het bestaan
niet vermoedde
Met eindeloos geduld ruimde hij
puin, wiste…