3942 resultaten.
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 seizoenen zijn als stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk…
En dat dit altijd zo zal zijn
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.275 En dat dit steeds weer zó zal zijn:
een witte weelde na de pijn
van winter met zijn zwart berusten,
je lippen die me schuchter kusten,
de zoetheid van de wijn.
En dat dit steeds méér zo zal zijn:
de liefde die de wedloop went,
de hoop die reikhalst naar de vreugde,
het licht dat ieder mens verheugde
die aan Zijn weg begint.…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
960 De winter komt
Je gaat het merken
Het blad raakt stilaan weer de grond
Kortere dagen om te werken
Straks weer dampen uit mijn mond
Kan er steeds minder goed tegen
Bruin kleurt treurig heel het bos
Jas tevoorschijn, volop regen
Het maakt de gekte in me los
Ieder jaar als bladeren sterven
Regen geselt regenjas
Mijn humeur weer gaat bederven…
Bloeiende hei
poëzie
4.3 met 12 stemmen
3.806 Nu is de heide blij getint
Met paarse bloemenkleur
Nu is de zoete heidewind
Vol zoete honinggeur
Nu gonst de aarde van 't gebrom
Der bijen wijd en zijd
Nu is de hoge lucht alom
Een blauwe zaligheid
Maar als de heide schoonste wordt
Dan komt de winter aan
Want bloemenschoon duurt maar kort
En vreugd is gauw gedaan
En 'k zou mijn leven…
interactie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.938 de stilte onder gedichten
verwoord slechts een amen
het kleuren van gezichten
geluk zonder voeren van reclame
zuiver lijkt het in de zomer
in de winter is het koud
Ik ben vaak een dromer
en soms toch wel wat stout
weet dan dat mijn gedachten
speels verwijzen naar het leven
waar nog veel valt te verzachten
om ook even een glimlach te geven…
het voorjaar van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
662 ik kartel wolken
met een scherpe blik
snijd gaten in het grijs
om zon in blauw
te laten schijnen
op mijn witte huid
maar winter sluit
geen compromissen
laat hagel springend
sissen op bevroren grond
ons naar lente gissen hoewel
het licht al langzaam eerder komt
ik hoor vogels fluiten in
de sneeuw die valt, hun liedjes
zijn niet…
Ik weet nog
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.021 trillingen van
verdorrend hout
door herfst getooid
legde jij mijn hoofd
tegen je schouder
bedekte mijn haren
met de kom van je hand
ik vertelde je over
lage wolken en
over mijn dwalende blik
naar een kale tuin
in het gedempte licht
zoende jij mijn ogen
raakte mijn wangen
met een rode gloed
en voor de eerste keer
knielde de winter…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
Hortensia's (opnieuw)
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
721 De warmte is nu soms verdwenen -
de avond lengt, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter lang bestaan
en bergt een nieuw besef van 't heden
waaruit weer toekomst kan ontstaan.…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 intens zwart was de nacht
terwijl de maan achter de wolken riep
ga niet ga niet op weg
in je droom die verloren is
sinds gisteren aan de horizon
gezonken was in het zilt
het bed was koud
en de winter liet me weten
dat vluchten geen zin meer had
en zodra ik het verloor van de slaap
kwam ik terecht op de gletsjer
van vervlogen dromen
en…
zoals zwart op wit
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
956 over barre grond
om de zwakste wind te vertrappen
beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden
en alle manen verdwijnen rond het najaar
kom en laat je ontroeren
door het stilzwijgende of door witte vlindergedichten
die zich in de tuin neerleggen als pure poëzie
spreek zacht mijn naam uit
en volg het binnenbruidsorkest van de winter…
Wat groen en wit en heel veel zon
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
574 Wat groen en wit en heel veel zon,
ze doen me van de lente dromen,
al is de winter nog steeds hier
en kaal zijn ook nog al de bomen,
er hangt iets van de lentelucht
temidden van de winterzangen;
ik weet het wel, het is vooral
een kwestie van een stil verlangen
maar dat houdt mensen op de been
ook op vandaag, voor velen feest,
maar laat…
Gouden morgen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.001 Hij nam haar in zijn armen zoals het er uit
zag zou hij haar ook in de winter mogen
verwarmen .…
De heide
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
928 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.
kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, al
weet je niet waar dat zo plots en
ongenood vandaan komt, onafwendbaar.…
waarom, mijn kind
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
642 waarom zou ik jou mijn woorden laten
morgen zijn ze al weer oud en
weggegleden
waarom zou je ze dan lezen
zou je mijn gedachten volgen
als ik alles achterlaat, mijn kind
vluchtig zijn ze als de wind
passend slechts bij deze dagen
waarom zinnen nog bewaren
als na iedere grijze winter
zomer nieuwe kleuren vindt
zoals jij onverwachts…
Een vreedzaam volkje
gedicht
2.3 met 26 stemmen
9.781 's Winters vechten we cactussen om
(uit speelse verveling en bij verbod
op tegenstand): volgens overlevering
levensgevaarlijk, maar onder begeleiding
een belevenis. In het voorjaar denken we
niet aan vechten.…
Palmzondag
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
695 Palmzondag: ik ruik dat frisse groen, de winter
heeft het weten te bewaren.…
je zong
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 hoe zuiver was je lentelied
teder van toon en
vastberaden in de liefde
zoals mijn vroege vogel zong
je stokte tegen zomertijd
alsof de schoonheid van je lief
je al je adem nam
te kwetsbaar over zo veel liefde
later met diepe klank, doorleefd
de pieken en het dal
het late bloeien in de herfst
voorbij het verre schamen
maar winter kwam…
biografie van het tegenlicht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
615 dit is mijn stem, zei je
ik zwijg
en graaf me in jou
omdat niets ontbreekt aan onze stilte
ook al sijpelt water uit de achterflap;
uit noodzaak
omdat tijd zich verontschuldigt
bij het stervend licht en ik me lokken liet
door de verste grenzen
zoals koude bladeren
langs een winters strand die in de horizon
verdrinken
dit is mijn…
Langs de zee.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 Na een koude winter komt
er steeds weer een warme zomer.
Dus lopen wij hier langs de zee
samen gelukkig en tevreden.…
Tijdelijk exil
gedicht
2.9 met 22 stemmen
8.828 .
---------------------------------------
uit: 'Al wat winter is en waar', 2001.…
bekeuring is niet altijd zinvol als het gaat om de veiligheid
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.707 Afgelopen winter kreeg ik voor het eerst
Een bekeuring toegestuurd, omdat ik zonder
Licht had gereden. Ik dacht hoe kan dat nou
Dat ik een bekeuring heb gekregen, want ik
Rijd altijd braaf met fietslicht aan, maar wat
Dus bleek was dat mijn achterlicht gevallen was.…
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 de eindeloze melancholie van een maand
die sterven gaat, verloren in de vage glorie
van wat losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat…
Als een kerstmysterie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
681 *
onder de oude
middeleeuwse toren
sta ik even stil
als de bejaarde slag
het Angelus laat horen
*
zij is een roepende
over winterse velden
met statige galm
zonder dat men haar nog
ziet als hemelse bruid
*
gedragen door
een stenen verleden
en echoënde psalmen,
naar verluidt
*
maar…
Over de troost
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 De troost slaapt aan mijn voeten,
want in winters wentel ik mij in dekens,
en niet in weeë heimweeflarden
die ijzig hard mijn hart verwarren.
Hij slaapt de winterslaap, mijn troost…
Dit huis, met warme binnenbuik, stilt nu het wrang verlangen
naar zoete oude dagen
waarin ik onbevangen
kind was,
en zorgeloos.…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
619 ik speel geen spel
onder gespan van duim en wijsvingers
wanneer ik zucht naar de lente
heb ik de winter begraven
voor een lange tijd
zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme
er rankt een warm requiem
dat door elk leven vleit
het oerwater ritselt aan ‘t kozijn
het gaat zoals het gaat
onder blauwe lucht
stijgt er een zuivere echo
over de…
Europese lente
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 ik grijp deze wereld niet
bij de knoppenloze stengel
die als gebeente zonder merg
schokschoudert na de eerste oohs en aahs van
mooie tulpen uit Amsterdam, mevrouwtje
en lekkere asperges uit volle Vlaamse grond
en toch wel een rare gast die Breivik
-waar ging deze winter ook weer overheen?…
Frank en vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 stralende zon
Ter viering van
De eerste prijs
Van de Poëziewedstrijd
Van de provincie Groningen
Die ik gisteravond won
Inspiratie: Eerste prijs Provincie Groningen categorie
Poezie 18 jaar en ouder, uitgereikt door
burgemeester Kor Dijkstra, Groninger Archieven,
voor het gedicht Sporen van e winter…
Kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Als de bladeren in de herfst
Zoals de sneeuw in de winter
De bloesem in de lente
En de warmte in de zomer
Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Weldra dans je in de regen
Schaats je op het ijs
Pluk je bloemen in de weide
En zwem je in de zee
Zoals je ziet…
De heide
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
591 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.
kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, al
weet je niet waar dat zo plots en
ongenood vandaan komt, onafwendbaar.…