1662 resultaten.
OORLOG VERWOEST VRIJHEID
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
464 De vreugde der bevrijding was groot.
Men was klaar met het fluiten der kogels,
verlangend naar het fluiten der vogels,
maar dat ging niet zonder slag of stoot.
Vrijheid is niet doodnormaal.
Denk niet te gemakkelijk that's it.
Het moet bewaard worden, heel speciaal,
als het meest kostbare bezit.
Laat ons vredig leven in voorspoed.
Want…
DE REKENING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
412 jullie kwamen
en namen
meer dan je deel
en nu ik iets terug eis
zeg je dat ik steel
jullie kwamen
en namen
zelfs ons met je mee
zo ver weg van huis
naar ver overzee
en nu we uit
ons zelf uit vrije wil komen
is er niemand
die staat te wachten
om ons te verwelkomen
jullie kwamen en namen
wat goed leek werd gehaald
en er moest door…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.726 't Was buiten stoffig, warm en druk
Door 't hete zonneschijnen,
Maar ik zat neer in stil geluk
Achter de dichte gordijnen,
In 't rustig, gedempte licht
Dacht ik alleen aan mijn doel en mijn plicht.
Maar toen zij de kamer binnentrad,
Waar ik stil te werken zat,
Over mijn boeken gebogen,
Toen viel een straal van het zonnelicht,
Over mijn…
Aan de Maas
gedicht
3.3 met 72 stemmen
57.792 Aan de Maas gezeten
turend in het zwerk
het stadsgeraas geweken
ontstijgt men aan zichzelf
Op hoger plan gekomen
wiekend door de lucht
de zwaartekracht te boven
vindt men een ander terug
O vogel van verlangen
wiegend op de wind
verlos ons van elkander
en van elkaars gewicht
----------------------------------------
uit: 'Het lot van…
Verdoemd!
poëzie
3.4 met 15 stemmen
4.279 Verdoemd!
Allen zijn klein,
Geen is er groot,
Beter weg in de dood
Dan verdoemd met het kleine te zijn.…
Ik ben vrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
337 Wat zoal aan komt waaien
als verlangen, blijft maar kort
plakken op mijn ervaring
hoe betrekkelijk het is
Ik kan leven, ik ben vrij
van tekorten, ik lijd niet
aan pijn, hartstocht of problemen
niet aan de chaos van liefde
of ambitie, ik wacht niet af
wat ik toegeworpen krijg
Daar ben ik te goed voor
zeggen me ook mijn vrienden
Ik…
Ik houd mijn adem niet in
gedicht
2.8 met 35 stemmen
16.231 Ik houd mijn adem niet in.
Dat is fout.
Daarom zit ik hier
Hier leert men het.
Volgens plan.
In deze cel.
Dagelijks minder zuurstof.
Op den duur kan je zonder.
Dan mag je weg.
-------------------------------------------
uit: 'Bericht aan de nachtzuster', 1984.…
'k Zit met mijn lamme benen
poëzie
3.8 met 14 stemmen
2.798 'k Zit met mijn lamme benen
in de asse van een stervend vuur.
Ik bid; mijn vrienden wenen;
en 't hangt mijn keel uit op den duur.
Zal ik mij dan vervelen
met langer Job te spelen?
De schoonste lol, de liefste lol
maakt op den einde dol.
De schapen moet men scheren
en de ezels moet men slaan, ja slaan.
Zo wil 'k, in alle…
Verbonden
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
395 Als mens ben je
verbonden met het
leven.
Je bent er om dingen
mee te
maken,
maar ook om iets moois,
mee te geven.
Ga er bewust
mee om,
want je bent niet voor
niets op aarde gekomen.
Foto Dick Voogd…
Verzameldrift
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
318 De voetstappen
langs de vloedlijn,
zoveel zijn er
van mij.
Denkend aan alles
onder en boven
de schier eindeloze
zee van leven.
Ben vaak in gedachten
en
kuier bijna dagelijks
langs de uitgestrekte
mooie
Westlandse kust.
Talloze beelden
verzamel ik op
mijn netvlies
en ik word vaak geraakt.
Een bewuste keuze
die ik maak…
Op zoek naar een toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
463 ik ben van ver gekomen
de weg was zo lang
heb al die tijd
die ik heb afgelopen
in angst doorgebracht
ik was zo bang
maar ik bleef dromen
van een nieuw perspectief
zonder dwang
het is zo weinig wat ik verwacht
het is zo weinig wat ik verlang
hoop dat ze me ooit eens toelacht
eindelijk ben ik er gekomen
nu zijn het procedures paperassen…
Zadelpijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Per saldo is het streven van een transmigrant
Door noch verraad, noch ontvoogding 'n vast dienstverband
Door quota een beperkt kwantum, dus huiduitslag
Door bijvangst, 'n opgelopen burn-out: spijtoptant
Onlust zorgt voor woede. Wrij-
vingswinst als redding
Met moedwil meer passie. Re-
sultaat: geen falingsangst
Op het jaagpad vol weegbree…
Dichter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
352 Een dichter, denkend in
stilte
en soms in dromen.
Benieuwd blijven of je
weer
een gedicht,
tevoorschijn kunt
toveren.
Dichter zijn, het is
fantastisch,
want je mag in vrijheid
schrijven.
Dit kunstwerk,
kreeg ik met Vaderdag.
Een prachtig plekje zal
het
zeker krijgen.
Natuurlijk hoop ik wel
dat
de inspiratie mag blijven…
Leven en werken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
391 Mensen hebben leren leven,
volgens zelfbedachte plannen.
Planten groeien spontaan.
Ooit een angstige plant gezien?
Ooit een slak zien rennen?
Ooit een zelfbevrijd mens,
overspannen aan het werk zien gaan?…
De boer staat te maaien op het hooiland
gedicht
2.5 met 71 stemmen
24.099 De boer staat te maaien op het hooiland.
Samen fluisteren zeis en gras.
De schaduw van een reiger schuift
Over de rustige halmen.
Mensen horen de stilte van de reine hemel,
Zonlicht verdwaalt in de luie rivieren,
Mensen geloven in vrede.
Het jachtvliegtuig haast zich beschaamd
Naar zijn oefenruimte, ginder,
boven de waddenzee.
------…
Fietstocht II
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.624 Gelijk een oud tuig dat niet meer dienen zou,
Doorheen ’t getij van winterkou,
Had ik m’n hoop, m’n fiets geborgen,
Verbeiend d’eerste Lentemorgen.
Want door m’n fiets mag ik verhopen
De witte Lente door te lopen,
Te rennen, daarom verkies ik niets
Als hoopsimbool boven m’n fiets.
M’n fiets dat is namiddagdolen
Van m’n Lentewitheid, in…
vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
324 vrijheid is ontspannen
achterover leunend
voelend hoe de golven
van het samen zijn
in een smeltende zon
ons de rug wassen
terwijl wij de ogen dicht
genieten van stralende warmte
vrijheid is eindeloos kijken
naar weerspiegelende wolken
die van vroeg ochtendrood
naar schaapjeswit kleuren
tot helderblauw de hemel
over de bloeiende heuvels…
Kom er valt VRIJ echt veel om voor te leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
332 Ik geef en wens je met hart en ziel echt vrede,
geef je een intense gedachte, een universele
echte rede, 'n onbewuste menselijke betekenis.
Wellicht uit 'n nis een wijsgerige glimlach en blos
los uit mijn mouw geschud 'n sterke scheepstros.
Dat rolt terstond nu uit mijn mond over mijn lippen
vandaag zonder trillende benen om deze of gene.…
Alleen stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 altijd is er
de massaliteit
die broeit
waar anonimiteit
de kiem is voor
kwaadaardig verzet
alleen stilte
en het persoonlijk
gebed laat onze
weerstand komen
tegen de dwazen die
op wereldmacht azen
zwarte schapen
worden als eerste
geliquideerd omdat
zij de kudde met onrust
omgeven in hun niet
gemanipuleerd leven
nog steeds restten…
Kleine criminaliteit
gedicht
2.2 met 59 stemmen
22.989 ter verheldering mezelf nog eens voorgesteld.
alles weerstaat.
kijk, een jager op grote hoogte.
en een pas opzij voor de moedige kleine stortbui.
vijf minuten stilstaan, twee minuten
verloren lopen.
af en toe een halve vraag.
hoe grasland het doet met onheining.
----------------------------------------
uit: 'Kleine criminaliteit',…
Kon ik eenmaal toch...
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.692 Kon ik eenmaal toch jouw dans weergeven
In een van het woord bevrijd gedicht,
Eenmaal even vrij en lenig zweven
Als jij in de lucht en in het licht
Met je lichaam doet, dat toch niet even
Los van de aarde is als wat ik dicht,
Zich met moeite van de grond opricht,
Zwaarder dan mijn geest, en toch kan zweven.
Jij kunt met een wending, een…
Herdenk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 De dood speelde een zwarte mars
in een toonsoort met een kruis
dat zich haakte in het hart
dat zich haakt zonder veilig huis
herdenk
...
hoeveel noten passen in de melodie
hoeveel noten passen in de maat
hoeveel tonen passen in het ritme
van een valse ideologie
wanneer is een maat eigenlijk vol
herdenk
...
wat waanzin van een kan…
zwijgend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 laatst liep ik
tussen witte stenen
ze droegen namen en
hier en daar een ster
maar ook kwamen er
naamloze witte
indrukken voorbij
voor hen neem ik vandaag
een extra stil
moment
ik vraag me af
wie hen heeft gekend
of zelfs nog mist
van deze aarde weggewist
en klankloos opgetekend
in de zwijgende curven
van een wreed verleden
in…
De danseres
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
419 Ik zag haar zweven
sierlijk, met een zachte zweem van blauw
en met haar voeten schoof ze
over gras bedekt met dauw
Ik zag haar zwieren
magisch, in een droom van duizend draaien
en met haar rokken deed ze
alle bloemen licht opwaaien
Ik zag haar zwijgen
lachend, maar haar ogen spraken meer
en met mijn benen rennend
zweefde ik al evenzeer…
vrijheid - geniet ervan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
347 vrijheid is zelf kiezen mogen
een eigen mening hebben
en minnen mogen die jij liefhebt
het is achterover leunend
ontspannen genieten te mogen
van een verschil in het debat
vrijheid is de ruimte ervaren
voor jezelf en ieder ander
gewoon te zijn wie jij bent
het is de grenzeloze erkenning
van mogen kiezen voor jezelf
zoals ook de ander…
Wetten zijn
gedicht
3.0 met 50 stemmen
19.635 Wetten zijn
de strakke lijnen van ijskristallen
netten wevend
van de dood
Leven is
in ontduiken van wetten
vechtend ontkomen
aan vernietiging
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1991.…
Klokke Roeland
poëzie
4.2 met 12 stemmen
2.902 Voorzang
Boven Gent rijst
eenzaam en grijsd
’t oud Belfort, zinbeeld van ’t verleden.
Somber en groots
steeds stom en doods,
treurt de oude Reus op ’t Gent van heden.
Maar soms hij rilt
en eensklaps gilt
Zijn bronzen stem door de stede.
Toezang
Trilt in uw graf, trilt, Gentse helden,
Gij, Jan Hyoens, gij, Artevelden:
‘mijn name is…
Al die willen te kapen varen
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.421 Al die willen te kapen varen
Moeten mannen met baarden zijn.
Tartend stormen, strijd en pijn,
Wild als de baren!
Vliegend als schuim over de zee,
Mannen met baarden, die varen mee!
‘t Mastje te schrapen en kabels te scheren,
Stuurman, de kapers vervloeken die stiel…
‘t Scheepje te teren en zeilen te smeren,
Hale de duivel dan liever onz’…
In dit ondermaanse
gedicht
2.8 met 53 stemmen
21.473 Ik ben nog jong. Een ijsbaan is het leven.
De benen zweven en de zinnen zweven.
Vioolmuziek klinkt uit een megafoon.
De sneeuw maakt van de wereld een stilleven.
Ik tintel en ik draag een koningskroon.
Door eigen krachten word ik aangedreven
En vrienden zeilen schaterend voorbij.
Het is in hartje winter volop mei.
We schaatsen op een vloer…
Geen lucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
501 adem
kwam binnen
maar gaf mij
geen lucht
ik paniekte
in nog dieper
en sneller zuchten
zonder soelaas
alleen in
ontspanning
bleef ik mijn
angsten de baas
voelde
mijn hart
als een bonk
zonder kracht
wist van
lekkages
dotteren stands
en defibrilleren
ook dat als dit
voorbij zou gaan
ik het leven opnieuw
mocht proberen…