837 resultaten.
Gratie
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.202 Mijn droom bedekt
met wollen dekens,
de nacht vergrijpt
zich aan mijn strijd
Het lichtloos dreunen
van de twijfels,
verspreid doorheen
een radeloze tijd
Het hoorbaar kloppen
van mijn polsen,
verloochend door
een nutteloos bestaan
Mijn graf zal de
gebreken stelpen,
in droom en daad
tot rust vergaan
De nacht zal
gratie schenken…
Blaren dansen rond de liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 Scrub de negatieve laag
die de open geest
met lagen vuil bedekt
de positieve grondlaag
gevangen houdt in
angst voor toekomst
vrees voor realiteit
lichtpunten saboterend
tot schemerduisternis
zonder helder perspectief
Laat me weer in de spots
met open ogen
blaren dansen
rond de liefde
haren verschroeien
rond m’n hart…
Tafereel
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
2.129 Vanochtend tijdens het
ontbijt
viel mijn oog op twee
verliefde duiven
Ze stapten parmantig
op het met grind
bedekte dak
maakten pirouettes
beroerden hun snavels
namen weer afstand
Triomfantelijk keken ze
in mijn richting
Verliefd
Later vanuit de trein
twee verstilde paarden
in sompig landschap
De staart verjaagt
een vlieg.…
een teen en toen je been
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
797 je voelde me
met eerst een teen
toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn
het was zo…
Koude morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
696 doelloos loop ik door de kamer
ik doe de gordijnen open en zie dat mijn ramen
bedekt zijn met ijsbloemen.
de morgendauw hangt nog in de straat,
en de ochtendzon probeert door te breken en laat een
roze gloed achter in de lucht.
Gedachten spoken door mijn hoofd,
mischien word het toch nog een mooie dag…
Niets meer van waarde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.529 De lege plek was snel weer opgevuld
door een vaas met tralies, toch
leeft jouw gemis
terug in de zwaluwen van deze lente
‘k heb er nog geen 't gezien, een
zwart met wit bedekte vleugel
die al jagend op insecten
mijn beeld van jou zal gaan vervagen
zes scheppen zwarte aarde
een kiezelsteen en een oude spijker
en verder niets meer van waarde…
Sporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Koud dons,
zo zacht,
zo mooi,
bedekt de sneeuw de dorre grond.
En ziende zijn de ogen blind,
maar wat niet is kan toch bestaan.
Onder de laag van koud vernis
leeft laag op laag.
Sporen leiden ons weg van het vergaan.
Maar in de zomer,
wacht maar,
in de zomer komt de warme grond tot leven.…
reizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 reizen voorbij de vleugelslag
van overvliegende ganzen
tot de rand van het bevroren
meer waar de sneeuw de stilte
onderstreept als zij
van de takken glijdt
reizen naar de ijsgrens
waar loodzware leegte
de ruimte ondoordringbaar
bedekt met zwarte dekens
reizen onder de verzengende zon
die het hallucinerende leven
meedogenloos smoort…
Open mond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
689 Een opvallend sieraad bedekte jouw hals.
Je schiet voorbij als inspirerend metafoor.
Met open mond zonder opzichtig te staren!
Galmde je uiteindelijke zucht tegen mijn oor.…
- Vogel Ouverture -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 De lente pronkt
tuinen hebben vogels geteld
telkens vlakbij
hoor ik lente vogels fluiten
uitgebreid zingend
in het geniep
met hun vogelstemmen
maken zij
vogelgeluiden
onverstaanbaar
schuilen ze in oorspronkelijke noot
tijdens de traditionele compositie
in driedelige ouverturevorm
bedekt de wereld
begrijpend het mooiste…
Het voorjaar wacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
460 De nacht verliest
Het van het jonge
Ochtendlicht -
Het leven buiten
Dat steeds eerder
Zichtbaar wordt,
Vorst bedekt het
Grasveld nog
Maar jij ziet
Alleen de zon
Die aanlokkelijk
Aan de nieuwe hemel
Te lonken staat,
Je ziet kans voor
Het eerst dit jaar
Je eigenwijze gang
Te gaan, geen zin meer
Om je te voegen in de…
PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 En dan drukt
winter
zijn stempel
op pad en perk
in mijn tuin
Jaagt wind
en metgezel sneeuw
tussen struik en boom
hun laatste blad verloren
De prietpraat
tussen fris groen
van bol en knol
met stilte bedekt
De tafel voor vogels
door mij
gedekt, de vetbollen
gehangen
Dempt even...…
Gedachtegolven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 Gedachten zijn als schimmen in de mist
Als schaduw die bedekt lichte muren
Maar hun vormen worden door schijn gewist
Hun wezen kan het licht slecht verduren
Hun inhoud in ’t brein verbonden met ‘t woord
Zoekt plaatsen tussen zwart en wit in ’t grijs
Daarom wordt waarheid zo zelden gehoord
Wie ’t wel vertelt verklaart men voor niet wijs.…
De danseres
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
550 Ik zag haar zweven
sierlijk, met een zachte zweem van blauw
en met haar voeten schoof ze
over gras bedekt met dauw
Ik zag haar zwieren
magisch, in een droom van duizend draaien
en met haar rokken deed ze
alle bloemen licht opwaaien
Ik zag haar zwijgen
lachend, maar haar ogen spraken meer
en met mijn benen rennend
zweefde ik al evenzeer…
Soms
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
686 De vrolijkheid zit er dan onder,
een laagje ijs bedekt hem dan.
Maar vaak gebeurt het wonder…
ik zak erdoor, zodat ik vrolijk wezen kan.…
Onbekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
763 En alles terug, bedekt.
Ik loop weer verder.
Steeds verder, door nieuwe lagen,
vers gevallen sneeuw.
Zoveel paden, zoveel wegen.
Zoveel stukjes onbekendheid nog te gaan.
Maar wie, o wie,
kent mij nu echt..
-…
Hemelsblauwe dromen
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.307 terwijl een bries
de morgen wekt
het gouden blauw
de zee bedekt
een albatros
in engelenvlucht
stralend wit
door wolkenlucht
voeten speels
warm zand beroeren
langs de vloedlijn
je wil ontvoeren
wadend door sprankelend licht
gevuld met zonnegloed
koesterend de warmte
die de huid zo tintelen doet
geniet ik
nog maar even
van dromen…
Verloren vaart
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
723 weg
uit het zicht
begraaf ik een droom
radeloos rood gestampt
tot net voor de dood
zich als rots waant
woorden huilen zich los
en scheuren mijn lichaam open
wanneer de misthoorn
kreunt op mijn gezicht
door het brandend geloei
in de nachtstorm
ik kijk nog
een keer om en zie
de bron van mijn ziel
boven wolken
regenrood bedekt…
vrijde met je schaduw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot licht onze naaktheid
bedekte en zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er altijd…
Nacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
896 Gevangen in het web van de aarzelende tijd die
alle echo's vangt
en woorden bedekt als waren ze
eenzame boodschappen
en gebeden
van schimmen die elke droom stelen.
Zielloos vragen ze de dood om een moment
dat ze kunnen bewaren als deze nacht
weer elke hoop
uitdooft.…
vieni, santo spirito
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Dromen van verborgen werelden
gezang in droefenis gehuld
klanken die weerkaatsen tegen oude gewelven
Ritselende gewaden van mannen die hun gezicht bedekt houden
heen en weer deinende gewaden vol van het ritme
het ritme van hun gezang.…
Een haan kraait
gedicht
2.1 met 276 stemmen
47.298 De schreeuw van wie
de zon doet opgaan
helemaal in z'n, met
prachtvolle veren bedekte,
eentje. Triomf
die als doodskreet
kan worden verstaan.
Zoals, andersom,
de schreeuw van wie
heelhuids ter wereld komt:
in woede en pijn
je moeder verlaten en
dan toch luidkeels
willen leven en leven.…
Een slimme haan
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.578 Zelfs de haan kraait niet
En zit op stok
Warm tussen de kippen
In het te kleine hok
Een slimme haan
Die begrijpt
Dat mensen het liefst
Naar bed willen gaan
Om te kukelen is het te koud
Een sneeuwlaag dik
Bedekt het dak
Hij vrijt nu liever op z'n gemak
Alle dieren
Groot en klein
Kleumen van kou
En houden ook van zonneschijn…
Sneeuw valt.
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.197 Sneeuw valt dwarrelend naar beneden
de wereld wordt bedekt met een witte deken
Kerstmis: even stil staan bij de geboorte
van een kind dat ons vrede zou brengen.
Al vele eeuwen vieren wij dat moment
samen met de mensen die om ons geven.
Vrede heeft het nog steeds niet gebracht.…
Sneeuw valt.
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.194 Sneeuw valt dwarrelend naar beneden
de wereld wordt bedekt met een witte deken
Kerstmis: even stil staan bij de geboorte
van een kind dat ons vrede zou brengen.
Al vele eeuwen vieren wij dat moment
samen met de mensen die om ons geven.
Vrede, heeft het nog steeds niet gebracht.…
UItgelekt mascara
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Zwijgzaam zonder mijmeren
bedekt zij haar lichaam
als een rode hartendief
om te vertrekken zonder afscheid.…
L' amphitheatre romain
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.054 fraaie oude muren glimmen in 't licht
van goudgele zonnestralen
schaduwen van door de zon belichte
vensters werpen zich op de
met bloed, zweet en tranen
bedekte grond van het
Romeinse amfitheater dat
onwillekeurig mijn
diepste gedachten doet terug voeren
naar reeds lang vervlogen tijden
van gladiatoren, gevechten, martelingen…
piëta
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 haar moederhanden rond
zijn dode lichaam
in een wanhopig gebaar doet
ze zijn naam de eer aan,
die gestorven op haar lippen
levend in haar adem ligt
want elk gezicht op beter
lijkt verloren, in een boze droom
zonder schroom bedekt het naakte weten
nu ons aller wereldtaal
opgedeeld in rauwe stukken
lukt het de vrede slechts
een enkele…
Zomerend strand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
500 je lachte
ik zag hoe jij
de wereld
bedekte met een
dun laagje goud
voelde jouw
warmte gloeien
in hoe jij alles
lieftallig met
zijden bestreek
zag tedere
gebaren in ogen
die staarden
naar jou als
bron van de zon
raakte je hand
wist in je blik
licht witte wolken
jij golfde al zee
op zomerend strand…
Geen adres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 De briefkaart vergeelt
al zo lang
Geen contact
Ik heb geen adres
om er iets aan te doen
Bovendien, in gedachten gezegd
slibben mijn woorden dicht
met voorzichtigheid
Wij delen alleen de wind
die ons bedekt
met zand uit Zuid
pollen uit Oost, regen uit West
en uit Noord komt de kou
Dan trek ik een trui
over mijn hart, strijk
met…