539 resultaten.
Machteloos/ Uitzichtloos.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.131 Meestal broos.
Leven soms nemen.
Meestal geven.
Geluk soms heel.
Meestal stuk.
Zomaar een dag.
Zomaar een lach.
Ik zucht alleen maar lucht
Iemand heeft ooit geschreven
Zonder lucht kan je niet leven.
Het maakt niet uit waar jij bent.
Er is altijd lucht
die ons verbindt.
Een lach op je gezicht.…
Afwas
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.169 Steeds wilder
roffelt het maanlicht op ons broos
duet.…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
Jackson, Jakhalzen en Jojo’s.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 het kind opgewassen
gepuberd, adolescent, volwassen
te jong in één keer uit de goot
Zingend gaf zijn ziel maar brood
Dansend weg zijn eenzaam hart
Voor nog meer kamers smart
Geen kunst was voor de fans te hoog
Gegrepen, gegijzeld door hun nood
Gebrek aan god, liefde, werk
Veranderde het gezicht te sterk
En het lichaam protesteerde broos…
Zij is het
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
738 Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.
Begrijpen doet ze nog niet
of is het misschien
omdat zij het nog niet ziet
Ze is mooi als kristal
maar ook zo breekbaar.
Ik had haar vast in mijn brein
nu kreeg ze het gezicht dat
ik wou
een mooie ongenaakbare vrouw.…
Naar groenere weiden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 het zal toch meer moeten zijn dan een broos bestand
van lijven die elkaar schampen in ridderlijk erbarmen
verwaaid als de kalkgeur van een slooppand
opgelost in zeeën van stevig omarmen
we stellen ons niets anders ten doel
dan onze voortuinen te ontdoen van uitzicht
dat hopeloos is en slechts een voorgevoel
dat de gulzige avond ons berooft…
La vie en rose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 het leven laat los
ik voel het al even
verwachtingen geraken
bros en wat is geweest
lijkt voorbij te zweven
wat ik ooit heb geplant
staat verreikend in bloei
vruchten doen mijn ogen blinken
ook is het meer aanschouwen
op een fragiele afstand
en hoor veel in een echo klinken
het leven laat los
terwijl de tijd vervliegt
ik ben tevreden…
De kruisafneming
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
567 Toen Jezus van het kruis werd afgenomen
en op de schoot van Zijn moeder gelegd
hoe werd een broos moederhart gekwetst
die haar liefhebbende zoon had verloren
stil kon men haar kreunen en klagen horen
hoe kon zo’n lijdenskelk ooit worden verwerkt
toen Jezus van het kruis werd afgenomen
en op de schoot van Zijn moeder gelegd
ook andere…
Groot in het kleine
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De man die broos en kwetsbaar werd.
Een vrouw achter haar rollator.
Wat is een mens nog waard
wanneer hij oud geworden is?
Dan zijn we eindelijk geworden
wie we altijd al waren.
Dan kunnen we eindelijk zien
dat we op de bodem van onze ziel
kwetsbare kinderen gebleven zijn.
Grootmoedig en bang.
Groot in het kleine.…
Aandachtig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 kerst voelt dit jaar
broos en ongewoon
zo heimelijk
zweeft er ongerief rond
met afstand en
een verkapte mond
met reine handen
bestuur ik een wagen
manoeuvreer ik me
langs vakken
‘Kom’ zeg ik tegen mezelf
‘Laat de moed niet zakken’
het feest van licht
omringt mij overal
de wenskaarten aan het lint
met soms een geschreven…
Getekend beeld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
332 In ’t hier ben jij niet meer,
Alleen slechts in dit broos verband.…
Thuiskomst
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
488 Getemperd licht valt door de ramen
een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij.
Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er. Bitterzoet kom je thuis.
28.09.2025
***********************************************…
DE FLAT
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.047 bomen verbergen
onvoldoende een gegraffitteerd huis
dat leeg en obstinaat de woningnood
tart zoekenden vals perspectief biedt
kom maar kijk maar uitdraagt wetend
dat de slopersattributen klaar staan
om dagdromen finaal kapot te maken
ruimte vergroot voor schaalverkleining
mensen selectief per punt uitgenodigd
hypotheek omarmt knellend broos…
Gebroken spiegels
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.101 Steeds zag ik een broos gezicht
met bange, pijnlijke ogen,
vertekend door een eigen haat,
in een bevlekte, grijsgekleurde ziel.
Misschien wordt het wel eens tijd
dat ik de spiegel doorgeef
en dat jij je eigen spiegelbeeld
laat reflecteren
door de gescheurde jaren heen.…
OMA
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.563 fluistert ze
Een wazig wolkje warmte
Opa’s naam
Ze kijkt me verbaasd aan
In de hoek van haar oog een traan
Ik ken haar gedachten niet
Maar ik weet dat het enkel mij is
Die ze ziet
Ik hoef niet te weten wat ze denkt
Misschien weet ze het zelf niet
Maar ik lees wel het verdriet
Waarvan haar ogen zijn doordrenkt
Haar hart is broos…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…
Heidelberg by night
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
797 In het holst van de tijd
kruip ik in je
tussen de knarsende seconden
lijd en verga ik
weerloos
sterfzucht
kruisweg
dag slaaploze nacht:
650 milligram acetylasilylzuur
850 milligram paracetamol
450 milligram sumatriptan
Met dank aan mijn engel
De muze is broos als kristal en hard als graniet
Van Thalia tot Melpomene
De Waanzin…
maakt voeten broos in evenwicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
599 rol de stenen weg
voordat je brekebenend
vlinders tracht te vangen
die jouw pad in alle kleuren
blijken te behangen
je blik omhoog
maakt voeten broos
in evenwicht en
zonder zicht ligt
struikelen voor de hand
daar gaat je tand
en weer een beurse plek
je ellebogen schaven
omdat ze je lichaam
even niet konden vertragen…
geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
738 terwijl er grote vlokken vallen
in eindeloze stilte
beweegt het in mijn oor
de stemmen van een broos gesprek
met spatten glasgerinkel
en kletterend servies
in kleren wil ik ze wel hullen
de vreemde schelpen aan mijn hoofd
beschermend koesteren tegen de golven
die ongevraagd en onverwacht
soms zacht soms ongenadig
mij willen overspoelen…
GEBOORTE
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.237 Totdat verlangen langzaam slijt tot wachten,
zo hooggespannen broos als porselein,
wanneer de schalen splijten in barse nachten,
geen water zal onbreekbaar zijn.…
Zondvloed
gedicht
2.9 met 14 stemmen
5.069 Laat en verlaten dit verherfste leven:
een nabloei van vergane zomerplanten,
terend aan ruige najaarswaterkanten,
broos als de vlucht van wintermaan en meeuwen.
Bittere schemering, loochen de genade
eertijds beloofd achter uw onheilswolken,
wentel de wereld in het bloed der volken,
ga met de duivel en zijn moer te rade!…
Mijn Alzheimergebed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
999 Wanneer het mistig wordt,
mistig in mijn oude hoofd,
wordt alles angstig nieuw,
krimpt de wereld om me heen,
word ik klein en broos.
Klein zoals ik vroeger was.
Klein weer als een kind.
Voltooi dan dit mysterie,
meneer Alzheimer.
Voltooi dan zinvol,
wat u zinloos bent begonnen.…
bosklappers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 Van Gogh-je met gemengde technieken
aquarelletje om van te genieten
broos brokje in de wind
herkenbaar windekind
uit een zwarte krioelende wirwar
mierenfeest gelijk, heel bizar
ploppen de poppies kleurrijk open
als zijden rode doekjes onverdroten
heerlijk rood op wit met zwart
pentekening van een gebroken hart
rode stippen neergedoekt…
Lichter
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.030 Mama, broos en weer klein,
alles in u trachtte te zijn,
dan wordt het lichter, in oneindig licht ontvouwd.…
De reden is er één van raadsels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
470 Raadsels verrassend en broos
tegelijkertijd. Risico's door
het mysterie omsloten zonder
gronden van zekerheid.
Die zich openbaren in het blikveld van
wakkere ogen; die niets verhullen wanneer
je door de waarheid wordt bedrogen.…
Verjaren is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Ons leven is maar kort en broos
maar ’t is een weldaad het te krijgen,
het kleurt en geurt zoals de roos
die ook na ’t bloeien weer zal zwijgen.
Maar ons wacht eindeloze vreugde
al zien we dat ook hier nog niet;
de voorsmaak ligt in wat verheugde
wanneer we zingen ’t levenslied.…
Honderdvijftig kilometer zenuwen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 Beseften we- de tijden drongen
Brokstukken, flarden en fragmenten Verdronken in verdeelde beelden
Waarin we soms elkaar herkenden
Of dat wellicht een weinig speelden
Wanordelijke mozaïeken
Heldere delen, slechte voegen
Harten die bonsden, de klassieken
Het zware ploegen, loden zwoegen
Getormenteerde mensenzielen
Zijn zij die broos…
Metamorfoses
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 De stenen lijken broos, het hout vrij zwak.
Eens voelde zij zich bij hem op haar gemak;
nu is alleen de voeg nog tastbaar gebied.
Ze zwijgt wanneer ze hem gaan verbouwen.
Er blijven te veel mankementen zichtbaar,
die smeken om een kleine vernieuwing.
Met goed cement valt stevig te bouwen.…
Dwarrelend dons
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
878 Een waterjuffer daalt geruisloos
met zacht vibrerende vleugelslag
gracieus in de warme zomerdag
naar een vijver met fijn eendekroos
pluizig kleine bollen drijven broos
het water gaat rimpelend overstag
ze dobberen onder moeders gezag
de zorg voor het grut is weergaloos
Plots stort een rover met een plons
sierlijk zeker uit de hemel…
oma
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
4.568 Een foto uit negentienhonderd
hij komt uit een antieke doos
men oma was toen nog een peuter
nu is ze erg oud en heel broos.
we kijken samen naar de prenten
van vroeger, dat was haar tijd
ze kan uren vertellen, genieten
ze lijkt weer die kleine meid.…