36193 resultaten.
Verdwenen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.210 Alsof de regen
met ons meeging,
alsof de zon
verdween,
alsof er niets meer mooi was,
je ging
en deed dat alleen,
terwijl:
de zon daar achterbleef,
de warmte eveneens,
een rilling loopt over mijn rug,
omdat,
de regen met ons meeging
de zon vergat te schijnen,
zo liet jij ons achter
door simpelweg
te verdwijnen,…
Ontluistering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 De vrouw ligt op de bank en zegt:
ik ken dit niet
weet niet wat me overkomt
kon toch altijd alles zelf
ging toch iedere dag naar buiten
Kijkt hulpeloos om zich heen
ogen leeg
dan weer helder
Ik ben blij je te zien
mijn broer - mijn zoon - broer
hoe zit het ook alweer
Ja, mijn zoon, mijn zoon
Ik houd zoveel van je…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 En mijn zon vroeg
of ik weleens een traan laat
hij overrompelde
mijn zon herhaalde
zijn vraag
moest nadenken
en kwam er niet onderuit
te reageren
moest eerlijk zeggen
dat ik zeeën op peil houd
en soms tsunami’s veroorzaak
en mijn zon zei:
dat hij zou proberen
ze op peil te houden
door verdamping
ik wil hem omarmen
maar toch…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 Zoals je zo graag wilde,
van het opgaan van de zon.
Ik keek niet naar die zon,
‘k zag wel twee futen elkaar beminnen.
Ze pasten in het beeld,
versterkten het gevoel van binnen.
Ik zie nog steeds het hele plaatje,
na al die jaren nog.
Het maakt me wat weemoedig,
maar hoe gelukkig was ik toch.…
Als de ondergang van de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 bij het ondergaan van de zon
sta ik peinzend op een perron
vanwaar die ene trein terug
al in het middaguur vertrok
ik heb alles achter de rug
niet langer telt voor mij de klok
en goede plaats in een wagon
bij het ondergaan van de zon
vele landen heb ik bezocht
en de steden daar bekeken
nog zo veel meer heb ik gekocht
voor ik hier…
mijn zoon
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
544 het sterven nadert als een sluipeling
die aan mijn tijd begint te knagen, de scherpte
neemt af van alles wat kan snijden en zelfs
jouw woorden raken bevreemd wanneer
jij als man tot mij spreekt, ik volg dan de wolken
in de lucht en maak zinnen van vogels die nestelen
in mijn gehoor
mijn zoon, ik zie nog steeds de nacht in de bekken…
Ik vrees zijn spelen in de drukke straat
poëzie
4.6 met 14 stemmen
2.363 Zie, op de plaats van mijn gedroomde zoon
Glanst zon, en niets is smartlijker dan dit.
---------------------------------------------------------------------------------
uit: De Lichtstreep (1926 - 1928) II De gedroomde zoon (1928)…
De gouden aarde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.354 En in het zachte en volkomen blauw
Is de Zon een Man met een gouden regen
En de Aarde een wijde groene Vrouw,
Genietend 't stille geluk van die zegen.
Zon, Aarde en Heelal zijn één lach
Rondom de Mensheid heen. Dit is haar Dag.…
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In het westen schijnt de zon
als in een diepe grazen kom
De zwartste bomen groeien er aan de rand
en in het midden ligt een gulden land.
In het westen hangt de zon
komt terug, maar keert er niet om
Morgen zou ze me weer achter me vinden
en ‘t liefst in haar gouddraadlokken binden.…
Aanbidden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 dat de zon
op decemberdagen
wordt gesmeekt
terug te keren
naar onze keerkring
Blijf zelf
niet hangen
-in deze zon-arme dagen-
in navelstaren
Zoek de zon op
hul je kop
in 'n sjaal
zet je kraag op
en probeer je
z'n schijnsel
voor te stellen
onder je mantel.…
Alles is zon
gedicht
2.1 met 12 stemmen
5.739 alles is zon en brandt in de verte duizelt het
de kolos in het blauw
aan de omstreden einder
versteent het woud ontmantelt de boom korjaal
met de krijger wordt rotsgraf een volk
dat verdwijnt
in de verte
valt de kolos in het zand grijnzend in zenit
geen schaduw geen schaam meer te zien
-------------------------------------
uit: 'Vluchtig…
Vader's
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.033 Inderdaad, die zon
zei zij
en zachtjes wapperend verliet zij
het plein
Die zon, die op dagen
als deze
haar stralen dempte
Als eerbetoon aan –
Een ver verlaten vader
die ook zonder woorden zijn
kind kon kwetsen
Men trekt zich heel wat aan
zonder die zonnestralen…
De zon tovert
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
483 De zon tovert
De zon tovert ramen op het asfalt,
gebrandschilderd licht
in een gekantelde kathedraal
van geruis en gezang,
weids en besloten.
Je fietst door de schaduwen
van de zijbeuken.
Je schiet zigzaggend
langs de pilaren.
Je vliegt knielend,
in kennelijke staat
van gelovigheid,
over het altaar.
Je daalt. Je landt.…
Bankje in de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Zaliger kan ons leven niet worden,
dan zitten op een bankje,
in de zon.
Spontane gedachten zien komen,
en als wolken voorbij zien drijven
langs een wolkenloze hemelweg.
Zaliger kan ons leven niet worden,
dan mijmeren en weer vergeten.
Dan ophouden met weten
zonder vergeetachtig te zijn.
Zitten op een bankje in de zon.…
Kans-arme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 op
deze plek
dit
stukje aarde ruist
het gras
niet
langs mijn enkels
er grazen
vette koeien
ik ben
de zon
de zon
die in
veelkleurige
dampen
wordt gesmoord…
Over de zonnebloemen.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Van zonnebloemen is bekend
Dat ze zich naar de zon toekeren
Dat weten ze instinctief
Dat hoeven ze niet te leren.
Maar eens om de zoveel tijd
Voelen ze zich verloren,
Als ze bij een eclips
De zon niet kunnen monitoren.…
Zon en zee
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.691 Naar waar de zon, de zee, liefdevol kust.…
oranje
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
770 de zon kleurde oranje
bij het zien van zand en zee
het warme strand waarop ik loop
met de zon in mijn gezicht
loop ik van de boulevard af
de zee in
naast mij vliegt een vlinder
die verdwijnt onder een golf
met de geur van zand en zee onder mijn neus
zwem ik die mooie oranje zon tegemoet…
Even dacht ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 Even dacht ik,
verroest daar komt de zon
maar het was van korte duur,
de wolkenpartij won
en nu is het weer somber.…
ZON, MAAN EN AARDE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
738 Tussen zon en maan
ging de aarde staan
de aarde vol leven
de zon vol van geven
de maan vol, maar héél even
zoals nu de zon de aarde beschijnt
lijkt de maan heel anders naar ´t schijnt
hemellichamen zo tezamen
zijn in het heelal niet te ramen
dag en nacht zijn bepaald
eerst de aarde bestraalt
de zon gaat dan onder
de maan, we kunnen niet…
Tegenlicht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.340 Moeder en dochter
Zwijgend worstelend met het bestaan
Zagen zij mij tegemoet
Dochterlief gedrongen in haar lijf
Heur handjes verpakt in plastic
Handschoentjes van het type benzinestation
"Ook nog een huidaandoening", dacht ik
Zij passeerden mij, hand in hand,
En liepen samen naar de zon.…
lente
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
757 De zon is eindelijk terug van weggeweest,
wel een beetje bedeesd
kijkt ze naar de zaden op de grond,
ze voedt ze met haar stralende mond.
Ze neemt hen, in haar warme armen
ze bloost en zoent hun knopjes,
die worden bloemenkopjes
strijdvaardig als ze is
gaat ze de aarde verwarmen.…
als sneeuw voor de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.063 want ik besef,
ze kunnen ieder moment
weer verdwijnen
als sneeuw voor de zon...
die momenten zijn soms
zo pijnlijk mooi
die mogen nooit
zomaar verdwijnen
als sneeuw voor de zon...…
Spel van zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Het is
de speling
van het licht
Door bomen
en hun kruinen
van naald of blad
Het is
het spel
van zon
die laag staat
lijkt tot op de draad
versleten
maar wacht januari
februari, maart
zon niet langer vergeten
Wie aanbad?
het duister, de schaduw
op z'n langst?…
Code Rood
snelsonnet
2.9 met 28 stemmen
1.877 Wij zijn haast door de stroomreserves heen
En worden straks wellicht zelfs afgesneden
En dit dan blijkbaar enkel om de reden
Dat in ons land de zon voortdurend scheen.
En toch is volgens mij de beste bron
Van onze energie nog steeds de zon.…
GELE TOORTSEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
478 ik kijk naar de hemel
leen de kleuren van de zon
verf hiermee mijn kelken
en zolang we niet
verwelken wijs ik
naar dat waardoor
mijn leven ooit begon
en blijf haar daarvoor
altijd dankbaar die
leven schenkende
zon…
Citroen, citroen!
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
919 Hier is de zon!
Sprankelend razende
watervallen,
rollende zomerballen,
langs druipende
wanden van geel.
De zon is een
zoete citroen,
zoen, zoen!
Onbedwingbaar druppelt
het licht
in gretige monden.
Het is een sappige dag.…
Levensloop
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
1.304 De zon...!
Maar, hij gaat weer weg,
tot hij helemaal verdwijnt
achter dikke, donkere wolken.
Druppels, regen....
Zo is het leven ook
met zijn vreugde en verdriet.
Maar de regen zal niet blijven....
De eeuwige Zon, ligt in 't verschiet!…
De druppel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
696 Hé kijk daar is de zon.
De zon lacht blij en zegt dankjewel tegen mij.…
Zonnedraagster
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 de zon gaat onder
maar weg is ze niet
ze blijft ons verwarmen
zolang wij met liefde
de wereld omarmen
laat mij die zon zijn
elke dag
laat mij je troost zijn
ik zend je mijn stralen
mijn eeuwige cirkel
mijn
groet
mijn zonneschijn…