712 resultaten.
Voor Adrie
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
11.141 Stralende, zomerse septemberdagen
ze lijken te vervagen
Donker is het door verdriet
Naderend onheil aan de einder
Het gouden licht verbleekt
Een ijzige mist lijkt op te doemen
De hoop vervlogen, het afscheid onafwendbaar
En toch zal het worden doorstaan
En komt er een moment dat het goud weer helder wordt.…
eindeloos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
746 van horizon tot einder een
trage zilveren stroming
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
***
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met…
Regen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Wolken jagen, wolken drijven
naar de lage einder toe,
dreigend schuiven ze voorbij,
schijnbaar van het torsen moe.
Dra kunnen zij het niet meer dragen,
lossen ze de regenvloed,
zware druppels storten neder,
zwaar, loodzwaar als mijn gemoed.
Iets onheilspellends lijkt op handen.…
Twee en de zee - Duo gedicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
526 neem mij op in je golven
beukend, woest
kabbelend, ritmisch
wiegend, overmeesterend
spiegelend, windstil
neem mij mee voorbij de einder
waar dromen mij overspoelen
oneindige dieptes mij naar
ongekende hoogtes tillen
werkt vrije val bevrijdend
spreid mijn geest!…
In je woorden...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
803 Ik was natuurlijk
door je gestalte
aan de einder al behekst
een vrouwe van Avalon?
Toen ik met jou
een inniger relatie begon
lag er nog sneeuw
in je woorden
Woorden waarop
ik liep als een tapijt
woorden waarop
ik niet uit kon glijden
Nu ben je stiller
als een morgen
met sneeuw
versgevallen sneeuw
Moe van het strijden?…
joint adventure
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
635 bestegen door koraalridders
verheffen zeepaarden zich uit het water
en begeven zich schuimbekkend richting land
walvissen zuigen tranend de branding naar eb
en spuiten zich golfbrekend een weg naar volle zee
oceaanstomers vliegen verschrikt op
en verdwijnen in V-vorm aan den einder
op m’ n roze strandslippers
sta ik met grote ogen te…
de deur kantelt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
480 met de moed die de wind
vervaagt in strepen zonder eind, het
gelach is de hoon die me raakt
maar niet in eeuwigheid bezwijkt
de deur kantelt in een kier van regen
het kraakt zoals het mos laaft
aan water zonder smaak, wie me verblijdt
zal de schaduw wezen die me verrijkt
niets is meer dan het eind waar het stopt
al draaft de einder…
het jaartal slaapt nooit
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
861 langs de spoorweg
vijftien kinderen, beschreven
in boeken
het kan niet anders dan oorlog zijn
zijn vermoeide hoofd
knikt naar het bruine water, rimpelt
maar kan geen vergeving beloven; de sloten uitgegraven
gedempt is het geweten
op vaderlandse grond
hij leest verder de dodengang in
sluipt onder prikkeldraad, trapt op de einder
met…
Nog neem je schaduw mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
559 in het uitzicht
wenkt de verte
om te gaan
weg van het orkest
uit de symfonie
mee op ijle tonen
naar waar
de paden raken in
symmetrie van het bestaan
nog neem je
schaduw mee uit
lengte van de dagen
stuwt zee
haar golven
zonder vragen
ga in het reiken
naar de einder
ook jezelf voorbij
pas in afscheid nemen
en ontmoeten…
Strandwandeling.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
878 het is een sombere dag
vandaag aan 't strand
de zee is ruw, het is
guur en nat
ze loopt met blote voeten op
het schelpenzand
blonde haren wapperen in de
stormachtige wind
koude zeewater prikkelt
haar voeten
blik gericht op de einder
smoort in 't grauw
gooit schelpjes naar
de woeste golven
kijkt vervolgens blij en verheugd…
Bereikbare doelen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
485 Te kunnen vliegen naar
waar je de einder nog
kunt zien.
Is je mogelijkheden
erkennen en er vrede
mee hebben bovendien.…
Haverklap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 ik doorkruis telkens mijn zee
wissel woorden met
eb en vloed
ik heb windeieren gelegd
en een strand geoogst
schepen vallen achter de einder
verdwijnen zonder troost
de mast verdwijnt als laatste
Moeder Aarde, klamp mij aan
welk schip daagt de branding uit?…
Beelden aan zee
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
761 tussen duindoorn
en zilverzand
vult
mens in beeld
de ruimte
gaat immens leed
versteend en uitgehouwen
leven
daar
waar het zoute water
zijn lippen verzilt
en zout zich voegt bij zout
veegt de wind zijn tranen
uit de verstarring weg
en in golven
die vervagen
verlaat hem zijn strijd
aanschouwt hij
zacht glijdend leven
aan de einder…
Hun laatste benen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 de kleuren
waren weggemoffeld
in een grijze lucht
die pas aan de einders
lichtjes rafelden
zouden de genen
nog een keer
op hun laatste benen
de ronde doen in een
surplus van overleven
nu alles geven
om in lente de winnaar
te kunnen zijn van de
strijd met elementen
en mededingers pijn
we kennen fluisterende
bloemen het synchrone…
Hórizontaal
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
900 soms wil ik hórizontaal
met overzichtelijke einders
en bergen cliché’ s
kaarslicht
dat niet alleen flakkert
om belichting te dichten
maar puur voor zuivere
romantiek
afgezaagde boomstronken
gewoon om op te zitten
ze mogen origineel van vorm
doch niet te ergonomisch zijn
languit luisteren
naar je slagvaardig hart
zonder me af te vragen…
Pertinente indruk
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
712 Hij spuwt een wereld
van ongenoegen
naar de einder van vergetelheid.
De landen der herkenning
honen driedubbele hanenkraaien,
dribbelend op zijn middenrif.
Zijn hart zuigt de trilling
als een kronkelende slang
in de rivier der vervreemde galmen.
Overtuigd van overschot
aan gelijk, wrijft
hij nog eens zijn kin schoon.…
fantoompijn
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
732 op de einder
van verwachten
langs wolken grauw
en regenstormen
krommen
schaduwen in mijn hand
zuivere klanken
in tweeheid gedeeld
waaien dovend
als was ik terug
het stille kind, gestraft
ergens buiten de wereld
want waar begint of
eindigt pijn als
lijfstraf van leven
van liefde
wanneer stilte
niet meer zingt
of neuriet…
Ontgroend...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Ooit raakten groenen
het blauw van de einder
stonden bonte koeien en
wollige schapen als
gepoot in de grond
omgeven door
kwakende sloten waarin
plomp en zwanenkruid
welig tierden
het mooiste onkruid
de bermen sierde
daar is natuur verstomd
het uitzicht is versteend
door huizenblokken
stoepen en straten
door horizonnen
verlaten en mijn…
Zomeravond- verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
596 De oranje gloed achter de bomen
kondigt de avond aan
door geruisloos zachte schemer
is geen donker of licht
Witte zwanen statig
vergrijzen in het niets
het water met lange stroom
vloeit naar de einder
De kelken dichten hun hart
wat blijft is de geur
stemmend geroezemoes
verstomt, de stilte valt
de schakering regenboog
tinten, als…
Ansichtkaart van Lente
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
601 Gefotografeerde bomen
vertalen jouw zwijgen
energieker in de knoppen
dan mijn eigen loze woorden
Lente groeit in oerbos
jouw leven bloeit in mij
hoopvol en verwachtend
als een veulen in de wei
ik laat je niet meer los
in mijn innerlijke zon
overgoten droomrivier
tot aan de doordeweekse einder
komen sprookjes tot bloei
vol bloesemen…
stil
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 hier is niemand
behalve dan de stilte
onder hoge bomen
waakt eeuwigheid
zelfs het glooiende landschap
tot aan de einder
spreekt slechts stilte
bladeren knisperen
onder gelaarsde voeten
die naar water voeren
en dan het water
behalve hier en daar
een zachte rimpeling
windstil
zwijgend turen bomen
naar hun spiegelbeeld
en voor het…
Avondkrieken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 het heeft geen zin te wachten
tot een eeuwige zondvloed zal louteren
tot dagen vervagen in welbehagen
zelfs dan
blijven verdroogde rivieren dor
en zal de einder geen honingzoet dragen
zelfs als ik snak naar koelte in verzengende hitte
zelfs als ik honger naar warmte in koude duisternis
zelfs dan
laat ik mij verblinden door verzonnen dromen…
In deemoedigheid
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
646 ik hoorde ze
schuifelend
naderbij komen
zag hoe stilte
haar hand op
zijn arm stuurde
waar hij al lang
in een vage einder
tuurde in een wereld
die hem vergeten was
hem niet meer zag
als medemens
zij kenden hun
plaats al een leven
lang in deemoedigheid
dicht bij hem en het
voelde als vroeger thuis
met hun voorouders
die hen…
IJstijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
498 slapen
ongerept heeft geen kennis
ongeschreven wetten
alleen wit, zo wit
dat zwart voor ogensneeuw
bevlogen taal zoals woorden
sporen in maagdelijk
van letters geen weten
taal maar niet woordelijk
verblindende factoren
vlieg je aan als jij alleen, onbeschermd
op overzeese tochten
van smeltend landijs
waterige schepen aan de einder…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
Geen speelse bochten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
812 wist niet
wat ik zag
het raam op
negen hoog
met uitzicht
op de einder
je blik weer
terug naar af
je rollaterde
geen speelse bochten
nam tijd toen
hersenen naar
woorden zochten
die in traag bezinken
je stem wat
triest deed klinken
toch scheen de zon
we zagen wolken
jagen en in de kamer
zacht de schaduwen
vertragen tot een…
moorddadig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 wanneer licht geluidloos
over een bloedrode einder klimt
is de nacht verslagen
en het hoofd ligt eenzaam
in een lijkbleek bed
ogen houden het duister vast
koesteren nog
de zoete draaikolk van de droom
maar het hoofd herkent het lichaam
dat zich strekt
en haar nacht tuimelt
in de afgrond van de tijd
en de mond hervindt de woorden…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
933 weemoedig zoek ik langs de einder.
naar houvast voor mijn bestaan.
ogen glijden langs langs vliedende wolken.
geef me de kracht de eenzaamheid te verdragen
verankerd en onbewust gekozen,
in steeds verloren dromen.
zal ooit het tij ten goede keren?…
Ode
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.000 De einders lijken weidser
als hij ze met zijn blik beschrijft.
Zijn blijven is zijn reizen,
zijn reizen is een blijven.
De ziener ziet alleen als hij niet kijkt
De ziener zit stokstijf en lispelt
met droge lippen werelden
en gods verlaten schepping
en werelden aaneen.…
Kom maar ......
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.659 vecht niet langer
geef je over
ik neem je mee
Kom maar
sla me
raak me
voel me
zie me
Doelloos zweven
van jouw vuisten
geven mij
hernieuwde kracht
Ooit begrijp jij
de gedachte
wanneer je de liefde
niet meer verwacht
Kom maar
sla jouw hand
maar in de mijne
raken kun jij
mij toch niet meer
gevlochten vingers
aan de einder…