682 resultaten.
Wachtende kou
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
719 Met eenzame gevangen en bewaarde herinneringen
die vragen
waar ik eindig en alles
vergeet
mag
als ik mijn koude ziel dankbaar
mijn ontwaakte lichaam teruggeef.…
Geaderd marmer ( Haiku’s )
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
703 De tijd schiet gaten
in het heelal, waardoor
de eindigheid schijnt.
Mensen hebben hun
parasols geplant, zon schijnt
op een halve bol.
Zon lekt over graven,
tekens van ontmoetingen,
geaderd in marmer.
Vermoeid licht rekt zich
in luie schaduw, herpakt
glazuren dagen.…
regendruppel
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
821 In vertraging zie ik wat is,
de eindigheid van de kosmos.
Eeuwigheid is het tij,
snelheid de vloed.
En ik,
wie ben ik,
dat ik mag zien
in vertraging?
Eb ik weg in die grote zee
als een traan?
Maar ik, ik zie toch
die ene druppel?
De regenboog als een teken
van een diep verbond.
De duif
heeft het begrepen.…
Hun erfenis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
520 de tijd
is in ontstaan
heel diep gegaan
van golfje naar deeltje
molecuul tot cel en winnaar in
de eindigheid van het menselijk spel
zij geeft de wereldwonderen
van ouders als nalatenschap
presenteert de schat van heden
wij hebben
die tijden stil gezet
hun erfenis gered uit het verleden
opdat zij zullen stralen
en leidraad mogen…
Het blauwe decor
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 mag ik je baden
in het licht van de sterren
drogen met sluiers zon
kleden met kussen
van mijn warme mond
om dan te dansen
in het dauwnatte gras
draaien en keren
op muziek van de merels
eindigen met slow motion pas
want in het blauwe decor
van de hemel
strooit lente zijn bloesems
waait wind haar lieflijk applaus
voor jou mijn heerlijke…
warm
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 ik huis er,
onder boom en blad
elke stam vertelt me dat
verhaal van mooi en goed
daar verder wonen paarden
en er woont wat vee
tussen het tijdstip van een koude wee
en eindigen in niet veel anders dan
de smaak
van ergens aarden
voor mijn deur een tafel, ondersteund
door het gevoel
van elke stoel waarin
gastvrij geleund
het kussen…
Nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 En als we daar samen liggen
In het vertrouwde duister van ons thuis
De dekens als vrienden om ons heen geslagen
De rest enkel zachte ruis
Dan begin jij waar ik eindig
En ik begin waar jij mij raakt
En als ik niets zeg en jij zwijgt
Praten onze lichamen welbespraakt
Een taal onbekend maar zo vertrouwd
De magie van de nacht die zich ontvouwt…
Tanden in tijd
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
795 schittert ontstaan
in licht van verlangen
opent een mond
witte kristallen
gloren daarin
sprankjes hoop
passen en meten
een hechtere vorm
gedragen in de verorberkom
tot op zonnewende kaatst
het licht in lach
over
en weer
buigt een prisma verleden tijd
keert witschijn om
in eindigheid
vlakken getuigen van slijt
in gele…
Wentelingen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.111 Een groene zee
Vult mijn blikveld
Harsachtige geuren
Dringen in al mijn
Openstaande poriën
Waardoor mijn rust
Eindelijk wederkeert
Dan vervaagt
Alles tot een
Ondoordringbaar
Duister als een deken dat
Mij beschermt tegen
Het onbekende van
Een verloren wereld
Vallend of zwevend
Beweeg ik voort
Richting de eindige
Treden van de wenteltrap…
alles past
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 niet waar eindig ik
waar begin jij
maar ongedeeld wij
ik jou vast
en jij mij
jij mijn rust
ik die van jou
jij die mij kust
ik ook van jou
die ene hand daar
onze ogen voor elkaar
perfecte glimlach
nacht ochtend
dag
je haar
je adem
je zuchten
je handen
houden vast
mijn Waar
mijn bodem
mijn luchten
mijn branden
alles…
Doelgericht
hartenkreet
2.4 met 14 stemmen
1.559 In een zuivere doelgerichte
beweging, dook hij voorover,
vanaf 38 hoog, de toren, die
hem naar boven zoog, voordat
hij zou eindigen in een knallend
visueel festijn; in de spontaan
felle tinten, rood, met hier en daar
wat grijs; hij…
Tijdsholte
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
497 De tijd liep te over, te
weinig of geen, de
heelte werd een holte,
alles stond op of viel uiteen,
ik acht mij gewonnen, aan
de dag en nacht gesponnen,
minacht de middernacht,
de draad van eindigheid,
in zuiver bloed geronnen,
zonder een gemis, zal niets
ontstaan, alles heeft een
eigen weg te gaan, de macht
te wegen zonder gewicht,…
de herinnering blijft
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.164 In een groene oase
door sereenheid en rust omgeven
waar het zonlicht de graven kust
besef je de eindigheid van het leven
waar alleen het gezang van de vogels
de stilte doorbreekt
als het verdriet
zacht tot ons spreekt
dan voel je het gemis
van een dierbaar mens
die er niet meer is
In deze stille oase ontstaat
een moment van bezinning
om…
Maatstaf?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
456 Boven de doden staan, een
handreiking naar het eindig,
zoals ze vroeger leefden, zijn
de overlevenden van nu, hun
schaduw gisteren vergeten, we
dragen de baar naar eigen inzicht,
en zonder het te weten, schijnt
de zon in ieders draf, de dood
als maatstaf wordt gemeten, werd
voor diegene, die de waarheid denkt
te hebben geschreven,…
Oude man
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.077 Hulpeloos en kinderlijk
zag ik hem, oude man
langdurig starend
naar iedere passant
de inhoud van zijn zakken
zag ik in zijn handen beven
hoe eindig en toch
eindeloos leek zijn leven
malende kaken
een wippend gebit
een grote zakdoek
om zijn mond te vegen
toen maakte hij
vrouwen het hof
nu worden zij
door hem ontroerd
hij geeft…
Ik als gedicht (Presqu’une dada noire)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 jouw gratie
Begint elk woord met een zin
elke zin met een context
elke context met een toekomst
een toekomst zonder verleden
En nu weet ik wel:
als ik stemloos meesnik
met alle boze wolven in het bos
raak ik in het ongerede
word ik getechnologiseerd
-tegen onwil en ondank-
in het schimmenrijk
tussen droom en werkelijkheid
eindig…
In schemering vermeden
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
518 dank zij het zachte licht van ochtendgloren
laat ik in 't eerste zwakke schijnsel
het ongewisse toe, het onheil
teruggebracht
tot tastbare contouren
verhoudingen die in het donker
zo beklemmend zijn
de loden dagen
die gemis weer boven halen
het lege duister in mijn bed
pijnlijk verlangen en
paniek voor dat wat eindig is
dat alles wordt…
Rijp voor...?
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
701 Het sluipt nabij, ik leef
maar door, wacht af wat
komt, wat nader kruipt
grijpt naar de keel, waarmee
de klop verstomd, de dood
in eindigheid vermorst, komt
na het dagelijks brood, groeit
liefde aan tot aangename korst,
bloesemkuur in late jeugd, waar
in wolken adem van de vreugd
de aangeboren rijp ontdooit
in het vuur van ouderdom…
Rudimenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 laten we bij het begin beginnen
als voorbeeld
om niet vroegtijdig te eindigen
ik heb nog een dagdeel liggen
zwervend door kou
door de zwijnenstal van omgewoelde tijd
het oogt verloren
zo tussen de snoeren van verlengd respijt
tussen stukjes toekomend ongeboren
ik ben degene die de regen verwaait
die bladeren verstijft in windstilte…
Aards besef
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 Het intens besef
van eindige aardsheid
rilt huiverend
langs levenslust.
De tijdelijke bevriezing
verdwijnt in het besef
van eenvoudig geluk,
leven te ademen.…
Overweging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
841 levend in de wijze wetenschap
van mijn eigen eindigheid,
is het dat ik telkens woorden schrap
en niet lukraak maar wat inkt neer smijt.
Niemand echter zou ooit weten,
welke woorden zijn vervangen
en hoe ik in onvrede heb zitten zweten,
om het papier met de juiste woorden te behangen.…
een langgerekt zwijgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
653 in dit wankele huis
aan de rand van het bestaan
waar de wereld onvast is
het servies stukvalt
de huid geen tijd krijgt om te helen
de schaduw van gisteren niet verdwijnt
waar buiten de wereld woelt
waar geen argeloze dagen zijn
het licht geen opening vinden kan
in dit wankele huis wordt alles stil
waar de nacht eindigen zal
in…
eeuwig
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.254 de zon gaat onder
tussen paarse en roze
wolkenstrepen
het laatste oranje
kleurt even onze wereld
om plaats te maken
voor de donkerpaarse nacht
waar sluierende nevels
wijzen naar de eeuwigflonkerende
oneindigheid van het heelal
waarin de strepen
van vallende sterren
een wens toestaan
ik wil alleen maar
een nieuwe dag met jou
eindigend…
Hij
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.273 En hij raast maar door en door
zonder te stoppen
pikt onderweg wat bagage op
evenveel als hij verloor
zelfs zijn eindsbestemming
is niet zijn rustplaats
hij gaat door voorbij het einde
met een wisselende stemming
niets kan het halt laten houden
de rails zijn zijn enige weg
na jaren neemt de snelheid af
om te eindigen in het koude
hij…
Ze weten het niet...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.464 rode ogen
eindelijk in slaap sukkel
Ze weten het niet
dat mijn lach niet echt is
en mijn blijde momenten
overschaduwd worden
door 'n gevoel van eenzaamheid
Ze weten het niet
dat ik vanbinnen pijn heb
mijn hart huilt
het is verscheurd
gebroken en kapot
Ze weten het niet
dat ik een pijn voel
die zo diep gaat
en alleen lijkt te eindigen…
de Nacht
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
775 In zo'n nacht kan ook een moment zijn
waarin levens eindigen of juist ontstaan.
Maar al zal aan al die nachten ook een eind zijn,
de dag kent dan droefheid of zal juist uit vreugde bestaan.…
blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
596 de donkerte vlindert
in onze schemering
donkerrood gekleurd
haar gefladder
zoetig gegeurd
maakt de duisternis op
donkerblauw en zwart
voor haar eindige nacht
ze geeft me onze droom
ik droom hem zacht
en wacht niet lang
laat mijmeringen
en herinneringen
dichter komen
tot de angst verschijnt
hij overvalt
te lang
het donkerrode,…
Wat sfeermuziek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 speels klinkt
wat sfeermuziek
in het azuurblauw van de lucht
vleugels vegen wolken
naamloos glijdt geluk voorbij
in zachte zuchten wind
idyllisch is ontmoeten
in het openbaren van de geest
intiemer is het nooit geweest
het serene samenvloeien
tot geheel
genereert begrijpen van gods taal
bestaan en eindigheid
zijn aardse termen…
Liefdevol geluk ( F. )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
690 laten we proberen te eindigen
in vredig begroeten,
telkens als ik jou
zal ontmoeten.
Als jij dat toelaat,
als je ziet,
wat al die tijd
in mij leefde...
voor jou, voor mij.…
Opplakdeur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
422 Achtervolgd door de waan
Van de dag probeer ik
De werkelijkheid te verstaan
Door de waarheid te zoeken,
De waanzin los te laten,
Te eindigen met een kristalhelder
Licht dat deze dag beschijnt -
En door de mist in dit
Doorleefde hoofd neem
Ik onverwacht de voordeur
Uit het verleden waar dat
Me zo eigen was, maar door
De mist…