1036 resultaten.
La mort danse
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
819 De dood danst door de straat
je hoort hem niet
maar een jammerende viool klinkt
van achter het behang of keukenkraan
de dood danst door de straat
je weet niet of hij verder zal gaan
niemand die hem ziet
maar je bemerkt het verderf en verdriet
de dood danst door de straat
het is al laat
de gordijnen gaan dicht
je dooft al het licht…
Troosteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Door de gordijnen somber licht
Blij voor zo-even in het donker
Ogen sluiten in de schemer
Achter dubbel glas de stilte
Rook en as, de zoveelste sigaret
Wazige gedachten, troebel zicht
Lege fles Whiskey, zwaar hoofd
Hanenpoten op grijs papier,
te dronken…
Wieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Langs het gordijn de streling
van de wind die mij omarmt
midden in het zonneraam
op de vloer van de kamer
mijn voeten op het tapijt
reiken diep in de aarde
mijn warmte groet de warmte
mijn adem kust de wind
.....Ik trek het bed in de zon
.....en wieg mij in welbehagen
.....languit en wijd geopend
.....glijd ik de wereld in…
Het gapen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.366 De grote beer in 't luchtruim
De late maneschijn
Een juffrouw met een breikous
Een transparant gordijn
Een lang vervlogen reek'ning
Een durend carillon
Een stukgetrapte otter
Een kop gebruikt bouillon
Die geven al te samen
De tandeloze mond
Een hardverscheurend knagen.
De Rijn stroomt teugloos rond.…
Ken je dat gevoel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.029 zoals een zonnestraal
de ochtend inluidt
tussen de gordijnen door
en een merel
zich uitleeft op een tak
wanneer je wakker
op de wekker tuurt
en je je realiseert
dat het nog vroeg is
en nog een uurtje kan slapen
als je hart weer eens
een sprongetje maakt
bij de aanblik
van haar, haar glimlach
die je zo raakt
de stilte
in het schrijven…
Sluiting
gedicht
3.6 met 8 stemmen
25.649 Als ik morgen niet opsta
moet je niet schrikken:
per slot, elke opera
en alle toneelstukken
hebben hun ogenblikken,
het vallen van gordijnen
of andere ongelukken.
Dit is dan het mijne.
Sluit dus mijn gezicht,
doe die mond en twee ogen
maar netjes dicht
en ik ben voltooid.…
Uit de eerste hand
netgedicht
4.5 met 98 stemmen
399 ik zag hoe zij
het gordijn scheurde
dat zon kleurde
uit de eerste hand
ze humeurde
morgens vreselijk
had aan ochtendlicht
altijd al het land
er was geen
verontschuldiging
zon watervalde
ongestoord de kamer in
ze is snel weggegaan
heeft als genoegdoening
alle deuren van het
huis open laten staan
om aan deze
illuminatie door…
In vriendschap voor Floortje
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
2.553 Ik weet jij gaat de weg alleen,
dan is het tijd
om duidelijk te spreken: de dokter
die er is voor kleine dieren
brengt je de rust
die voor eeuwig is beloofd -
ik open de gordijnen, laat bonte vogels
vliegen voor het raam
en wanneer ik straks moet graven
in de aarde, draag ik een eenvoudig hemd
uit eerbied voor je leven.…
HERINNERING AAN VADER
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.324 hij was een straffe roker
Aan het opsteken van een sigaar
kon hij zich wijden
In rook op
gingen 'haar gordijnen'
Vitrage in 'haar sop'
en nieuw behang geplakt om de 2 jaar
Wij vulden-als kind-
de sigaretten en sigarenkoker
Voor de rokende visite
niet in 't minst bang
Het is nu...…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 Het is zo donker voor haar
zelfs zomerse dagen sluiten
gordijnen en waar niemand luistert
huivert tijd van wit naar duister
haar jonge huid ademt geen licht meer
ook op de achtste verdieping
blijft het schemeren
een stap schept ruimte
waar armen vrijheid begroeten
wordt het leven ademloos
het was te donker voor haar…
Rubberen kogels...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
683 resten van de nacht overwoekeren de stad
gespuis en hoeren kruipen richting donkere tijden
hebben hun levens aangepast
aan de zinloosheid van het bestaan
sirenes verstoren de stilte
gordijnen bewegen
ik sluit mijn ogen uit pure gewoonte
en drink me zat
tot dat men mij vergeten zal
ik heb geen antwoord op de vragen,
nee,
die heb ik nooit…
Shots vol ellende
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 nog staat
een raam te klapperen
waarin gordijnen
scheuren door glas
hoorbaar sijpelt
dood en stilte
uit een wijk die
ooit springlevend was
een beeldverslag
van slachting die
toen gaande bleek
gaat achteloos voorbij
shots vol ellende
zijn er tientallen op rij
met de knop omzetten denken ze
gelukkig zijn wij daar niet bij…
Het mensonterend tafereel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
891 het glas was zwart
beroet door de walm
van een kaars die
te weinig zuurstof had
het bacchanaal
liep ten einde
hoewel de gordijnen
de dag nog buitensloten
gebroken glas
gevallen flessen
geknoeide drank in de
stank van asbakken en bier
nee ik was niet hier
maar zie het mensonterend
tafereel van veel te veel
doe niet mee aan dit vertier…
Zonder theatraal gebaar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
544 de finale
het laatste woord
stilte waarin
geen speld wil vallen
een donderend applaus
geestdrift in de ogen
de warme roep om meer
voor nog een laatste keer
bejubeld worden
als de gordijnen vallen
danken in akkoorden
met een lach die hemel geeft
wie wil niet beleven
dat de wereld aan zijn voeten ligt
zonder theatraal gebaar maar…
stilte telt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
581 ik droomde door toen de dag allang
geopend was
in windbolle gordijnen zong de morgen
zachte vogelschrijfsels
warm verweven met het zonlicht, in
mijn poëtische momenten van ontwakend
plichtsbesef
wolkenveren scholen nog langs de
randen van de nacht, hun zwachtels klaarden goud
ik had er niet op gewacht
om wakkere beleving enigszins…
Een nieuw begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
815 Vol verkregen levenslust
gooit zij haar gordijnen open
kijkend naar ondergang van volle maan,
vervangend in prille ochtendzon.
Een zware deken valt van haar af.
Ze voelt zich vrij,
eindelijk
haar ogen, kijken weer blij.
De nacht; eindelijk voorbij.…
Landloper
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 Altijd met zijn eenzaamheid
dat hij eenzaam zwerven zal
door onderhuidse spanningen
nabij de zee van blauwe gedachten
tussen de overblijfselen
van onzichtbare gordijnen der liefde
als een nooit voltooid schilderij
aan een muur van groene gevoelens
op weg naar stille horizon
met niets anders te verliezen
dan zijn droeve eenzaamheid
in…
raamwerk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Raamwerk van het leven
Vensters
Met glas
Open ramen
Met gordijnen
Scherven
Op de grond
Kleuren in de scherven
Met lachende gezichten
De zee ver weg
Die speelt en ruist
tegen het avondlicht
Komt er donder
De straten blank van de regen
Een auto stopt onderweg
Een blikje bier
Raamwerk van het leven…
Zicht op Anloo
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
459 er is een hittedag voorspeld
dus passen wij ons aan
om toch nog koel te lopen
zijn wij op tijd op pad gegaan
wij lopen tussen lommer
tussen het frisse groen
daarna een groot glas water
met een schijf citroen
gordijnen dicht, deuren dicht
buiten schijnt het felle licht…
Anders huilen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
710 Met suiker en al
wordt het me door
de strot gedouwd -
Ik praat nu onverstaanbaar
met mijn binnenmond:
'k Heb liever gewoon
een bordje havermout,
Zoek langs het halfopen
gordijn troost bij de
glimlach van de volle maan,
En huil heel zachtjes
kleine druppeltjes
Levertraan.…
je had het niet eens door
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.036 dat de rimpels in gordijnen
door je spelen achter
vrouwentongen verschenen
dat je dichtgekleefde
handjesvolle snoepgeur
verspreidde in een straatvol medelijden
dat de tranen die zich stapelden
in elk oog dat jou bekeek
waren voor het veinzen
van je maagdenwitte kleed
dat de hand die je
adoreerde en je door de straten leidde…
tweetakt
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
795 jij hebt het nooit geweten
de eenacter, opgevoerde brommer
ik nam de wijk en week uit
stond schuin tegenover jouw kamer
vreemd vertrouwd met een onbekende omgeving
maar jij gaf nimmer thuis
ik stond buiten de werkelijkheid
gordijnen kierden niet
onverrichterzake keerde ik weer
naar wat eens was, mijn huis…
mistkind
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.109 als het mistig is
weet ik dat jij er bent
ren tussen flarden door
schuif gordijnen mist opzij
en dan sta jij daar
als ik mijn armen om je sla
verdwijn je met de wind
jij hebt grijze ogen
rent over de velden
slaapt in bomen
en als de zon verschijnt
verdwijn je weer
je bent mijn vluchtig kind…
Rozige Zondag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
608 liefdevol wrijft zij
z'n haren uit zijn gezicht
zijn ogen nog gesloten
haar aandacht op hem gericht
de ochtend rekt zich uit
en doet de gordijnen verwarmen
kust zij zachtjes zijn wang
nestelt zich nog even in zijn armen
tekent cirkels op zijn rug
glimlacht hij haar tegemoet
trekt hij haar dichter
zo begint de zondag heerlijk…
Voorbij de voorstelling
hartenkreet
2.7 met 20 stemmen
3.004 Stilletjes neemt
het publiek haar plaats in
onder begeleiding van
zachte muziek
toneelknechten rollen
het decor naar `t midden
geruisloos opent
het gordijn de tragiek
het gaat niet
zoals bij Heintje Davids
déze hoofdrolspeler
verlaat heel uniek
het toneel
om nooit meer te spelen,
dient een recensie
nimmer meer van repliek…
huis
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.108 dit huis verdraagt geen felle lichten
en ook niets wat het trillen doet
alleen het reciteren van gedichten
en zachte zuchten doen het goed
het geruisloos verschijnen en verdwijnen
van zonnevlekken op de plankenvloer
het kalme waaien van gordijnen en
ver verwijderd duivengekoer
en de weerspiegeling
van kaarsen in de ruit
wanneer de nacht…
DE DAGEN OUD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
694 Weer zijn
de dagen oud
De zon wil
tegen vieren vallen
Kouder dan koud
decembernachten
Langer kan al
zelfs niet
Het verdriet
achter gesloten gordijnen
De weemoed
achter dubbelslot
Geluk roert in de erwtensoep
de worst erbij
De bijzettafel
langszij
Met daarop
de pronk van 'n kerstboom
vol met zilver ballen.…
Een nietig mens
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.678 Een nietig mens
moet niet verlangen naar ziekte
en ongemak
er valt wel eens
een koude vogel naar binnen
die ik ruimen moet,
hoewel op advies
van mijn dokter de gordijnen
gesloten blijven -
ik wil natuur voelen
te Camperduin, een sigaret doven
in de branding
geen diepe gedachten
over het sterven,
in de gang van alledag
zit al…
Misschien vind ik ooit nog de woorden
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
772 Misschien vind ik ooit nog de woorden
die het stille gordijn openschuiven
tot voorbij het morgenlicht,
tot voorbij de rust van de avond.
Misschien vind ik ooit nog de woorden
die meer zeggen dan gebaren,
meer dan het huilen van ongeziene tranen.…
Haar droomland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 soms zonder onbespiede
ogen die blikken
brokkelt er een steentje af
van de door haar
opgebouwde muur
laat ze de fluister toe
bevangen
in een droomland
van verlangen
het zou zo anders
kunnen zijn
slaat ze koesterend
haar warme dekbed
om zich heen
als ze maar weer durfde
dan weer sluit ze het gordijn
stapt terug
in haar echte wereld…