562 resultaten.
Kom, dans met mij.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.109 Mijn pen was even ingedommeld
Inkt flink bijgevuld en mijn kantoortje opgerommeld.
Erg fijne warme vreugdevolle dagen, staan ons op te wachten
Die gaan we koesteren en zeker niet versmachten!
Muffe , grijze dagen en verkoudheid: overboord.
Niet enkel liefde, ook hoop is een werkwoord.…
Muze van het heimweelied
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
656 De deurbel klinkt indigo
zonder echo, of een verlangen
in het licht van gevoelens
drijven wolken wollig
op klanken van
melodieuze heimwee
kitsch verstaat de schoonheid
van twijfel
die jou is toevertrouwd
en naast elkaar verzameld
in ivoor en porselein
geldt de wet van herhalen
tijdens zielszware voetstappen
op een in inkt verlaten…
Vloek van het boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
684 De vlek van de pen
Gesticht in ‘t zwart
Met de leugen in de wind
Overtuiging vanuit het hart
Schreeuwen zal de leugen
Uit de passage van ‘t boek
De wind laait op
De letters vormen ’t aanzoek
Driftig schrijft de pen door
Met zwart over het wit
De inkt droogt op
Met de leugen, geen exit
Volgeschreven vol overgave
De leugen een souvenir…
Oerbos?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 In dichters boomgaard is
de nacht het vangnet voor
fictieve woorden, in een
morgenstroom van nog
te vinden eigenwaarden,
als de teksten geschreven
zijn die al achterhaald
of de inkt nog nat, lijkt
de kern en daad te zijn
vergeten, om waan en
waarheid te scheiden, wat
overblijft zijn alleen de
korsten van het avondbrood,
waarin…
Avondschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Gelijk een grijs geweven deken
valt de avondschemer naar benee
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen netwerken
die ook in ons lichaam terug te vinden zijn
Ganzen vliegen aan de horizon
op weg naar verre oorden
Al vloeit de inkt wat ongelijk
een beeldrijk oneffen patroon onstaat
en laat zo de hemel van marmer lijken
Deze ets zal worden verfraaid…
LAIS CCXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Maar ’t zuchten bij elkander breekt de taal,
haar naam wordt vlek, de inkt doet zeer,
het wacht op haar gebaar in dit verhaal.…
De schaduw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 er was alleen een silhouet
getekend in het felle tegenlicht
er was alleen een schaduw
nooit meer zag ze zijn gezicht
de inkt is verbleekt
alleen de echo is gebleven
van gehate woorden
hardop neergeschreven
overmoedig had ze gezegd:
ik zal je gezicht nooit vergeten
haar geest veegde het weg
het waarom wil ze niet meer weten
nu…
Een schaduw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
340 er was alleen een silhouet
getekend in het felle tegenlicht
er was alleen een schaduw
nooit meer zag ze zijn gezicht
de inkt is verbleekt
alleen de echo is gebleven
van gehate woorden
hardop neergeschreven
overmoedig had ze gezegd:
ik zal je gezicht nooit vergeten
maar haar geest veegde het weg
het waarom wil ze niet meer weten…
In zwart bloed geschreven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
473 De woorden die
Ik vanuit de diepten
Van het hart
Met zwart bloed
Geschreven heb
Liggen hier straffeloos
En aanraakbaar voor mij,
Het zwarte bloed
Dat kloppend en bonkend
Door mijn pen wordt rondgepompt
En ontembaar aan het papier
Wordt toevertrouwd
Wekt de innerlijke
Dood weer tot leven,
De feniks steekt
De loftrompet…
De dichter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 De inkt is z'n tranen
z'n woorden gesmoord
En niemand zal weten
wat zijn hart bekoort
Zijn zinnen verbranden
zijn papier verkoolt
Durf jij 'm te kennen
als hij z'n ziel ontbloot?…
Lege pen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.357 Haar lippen zwijgen letters
van nooit gesproken zinnen
fluisterend ademt zij namen
in de onbeschreven lucht
Haar pen, zo ongeduldig
schrijft het pad naar het einde
traag loopt de gitzwarte inkt
op haar allerlaatste benen
Het sierlijke handschrift verandert
heel langzaam in letters van druk
woorden van wanhoop en weemoed
vullen de laatste…
Op tafel de brief
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
2.112 Door haar geschreven
Prachtig handschrift
Mooie woorden
Een gelaten traan
Verlopen inkt
Gevlekte woorden
Woorden van medeleven
Van ervaren pijn
Emotionele woorden
Een diepe zucht
Verbeten gezicht
Verdrietige woorden
Ooit weer samen
't Liefst zelfs nu
Woorden van hoop
Door haar geschreven
Oprecht.…
Een glimlach blij
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
4.264 wanneer ik in jouw ogen kijk
vormen woorden zich in mijn hart
ik wandel door gekleurde wolken
knip zonnetjes uit jouw zomerlach
ik loop langs woorden met lichte pas
schrijf vellen vol met blauwe inkt
letters zuchten in zachte zinnen
als een vrij en vrolijk windekind
in jouw adem wil ik zwijgen
duizend klanken achterlaten
in denken en in…
Schuilnaam
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.475 Ik schrijf je naam in schemer
en kus de inkt, vaarwel
schrei lachend tussen laken
verhang de plafonnière
Afscheid glanst barrière
twinkelt atollen aan`t verleden
schuift gordijnen over fel
ik schrijf je naam in schemer
Donkere glazen onaangedaan
hoe lang we ook vermeden
dat laat zich niet ontkennen
Dat laat alleen maar weten
het duister…
hou van haar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
707 geschreven
dat zij de ware brengster is
van het enig echte leven
voor wie weet hoe te vragen
naar de sleutel van haar hart
verblind door haar schoonheid
niet aan de verweerde buitenkant
maar uit een beproefd innerlijk
aanbidt hij dat lieftallig schepsel
met heel zijn ontroerde ziel
vingers volgen de sporen van haar naam
in onzichtbare inkt…
melslief, hou ervan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.069 vermaak me dan
bijt het witte blad hem toe
een scheve grijns in de hoek
geplooid, de spanning nog ongelooid
blijft hij bij zijn leest
de altijd trouwe pen
leest zijn vlottende gedachten
hij stuurt en stuwt
zijn onbestemd ideeëngeweld
door de inkten tijd
van over altijd wereld
op zoek zonder ooit te vinden
naar wat moet en altijd zal geweten…
explosiegevaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
778 over de doden geen woord
onvertogen, de levenden
kunnen slechts wachten
op die verlossing
ze kunnen immers
nog zoveel bewijzen
het kost alleen maar jaren
een scherpe pen slijt
nu eenmaal niet zo snel
als een stukje krijt
uitgestreken door de tijd
en massa's malse regen
ik hou de teugels in
verspil geen inkt meer
dan nodig, ik adem…
soms
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
853 terug moet keren naar het huis
in zijn aanvankelijke situatie
vóór het door mij werd gefatsoeneerd
misschien teveel weggedaan
iets wat nog verrekend moest worden
of nog afgemaakt,datgene
wat ik achter liet om te kunnen gaan
soms als ik de spirit even niet heb
strijkt het langs mijn oren
keert de bezieling terug
vult het als inkt…
Schrift
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
909 Maar een tijd terug
Had ik dat alles opgegeven,
Met de muur tegen de rug,
Door de tijd verdreven,
Het papier bleef leeg,
En dat was precies hoe ik me voelde,
De inkt kwam niet verder dan een vage veeg,
Ik wist niet meer wat ik bedoelde,
Maar nu heb ik hier toch weer een vol blad,
En het voelt goed,
Ik weet niet eens meer waar ik mee zat…
Egoloos?
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
715 Herkenning van gekiemd zaad
uit een vroeg begin, het proeven
van de lichte zeden van de huid
en van haar, daar nog alles tussenin,
de erfenis van de mij nog onbekende
Goden uit een terracotta oerinstinct,
laat zich voorspelbaarheid verraden
gekroond een eindeloze stoet der doden,
als kroontjespen gedoopt in zwarte inkt,
het avondrood de…
Atoomtheorie. Of hoe niet enkel Eisenberg een onzekerheidsprincipe heeft.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
778 Giet er als het moet een potje gitzwarte inkt over.
Jij en je sterrenhemel.
Ik zou zo graag een teletijdmachine hebben.…
Aan de bruid
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.918 Je bent inkt onder mijn huid.
Het is voorjaar en het regent
en je zoekt een trouwjurk uit.
'if it was raining kisses he'd be the only person with an umbrella.'
Terry Pratchett
------------------------------------…
Lolo
gedicht
2.7 met 22 stemmen
9.141 .
---------------------------------
uit: "In inkt gewassen", 2006.…
MEER DAN SMERIG (1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 En Mao poetste nooit zijn tanden
Zijn tanden waren groen als grassen
Zijn onderlijf werd nooit gewassen
En zij die in zijn bed belandden
Nam hij wellustig onder handen
Waarna ze weer konden verkassen
Hij verder ging met inkt verbrassen
In zijn monumentale panden
De man was goed ziek in zijn hoofd
Zijn laatste vrouw was klein en wreed
Er…
Elsje Christiaens (1646-1664)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 jouw korte leven kan
men niet in schrale
woorden vangen
de droeve schilder
vaart over het water
naar het galgenveld
inkt, riet- en verenpen
in zijn loden jas om
jouw lot te bewenen
bijl en wurgpaal
als pover raamwerk
hij zoekt slechts je gezicht
op kostbaar papier
dicht op je huid getekend
de verborgen verlatenheid
"de…
zonnig papier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 ik heb met
schaduw op
zonnig papier
contrast geschreven
scheidingslijnen
zijn fel maar
later loopt de inkt
opdrogend dood
venijnig bijt zij
stukjes licht in
wat langzaam
vergrijzend zicht
waar in overgang
zwart en wit
ieder nog gaan
voor eigen belang
verre contouren
scherpen elkaar
maar van dichtbij
is grijs heerlijk vrij…
Tergend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
364 Zwarte lichamen
welke het pad
als inkt beschreven
Rossige dragers
onder het gewicht
van zomerzaden
Lichte zoekers langs
stengels en licht
Zij bewogen als
afzonderlijke talen
De drager bij
de uitgang
De zoeker verderop,
de wachter dieper
in de gangen
Gewicht op andere
ruggen
De uitgang verplaatst
het spoor door
andere sprieten…
onvervuld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
173 bij zonsondergang werden
de ramen zo roze als bloemen
totdat de zon de hemel verliet
om middernacht waren ze
zo zwart als inkt toen de dichter
zijn vragen losliet
de vergeefse verplaatsing
van letters van tafel naar inktbak
een gedicht dat niet werd gebouwd
hoe schep je taal als
zoveel verschillende woorden
hetzelfde betekenen?…
Tekening
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
79 langer
te onthouden
dan ik,
dit komt niet uit ijdelheid,
bang dat de tijd zich ooit
anders zal herinneren
een datum, het gezicht
van een kind,
net of mijn huid later
getuige kan zijn
wanneer mijn geheugen
het laat afweten
terwijl ik daarover nadenk,
zie ik hoe ook mijn handen
veranderen
waarschijnlijk verwacht ik
te veel van inkt…
Ook paradijsjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 in spaarzaam
verlichte nachten
laat zwarte inkt
op maagdelijk papier
nog de prachtigste
woorden zien
geen topgedicht
later misschien
de sterrenhemel
trekt aan mij voorbij
met ongekende kleuren
in landschappen van ver
ook als paradijsjes
die de schepping
overleefden voordat zij
adam en eva kregen
woorden spelen zo
hun eigen spel…