Alle inzendingen over is verdwaald

7678 resultaten.

Sorteren op:

Jij keerde in

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
ik zag je ogen gaan wegdrijven naar een verte zonder mijn bestaan jij keerde in ging naar het begin van rust en stilte vroeger ben ik met je meegegaan jou volgend in verstaan maar jij loste op ik verdwaalde in nevels die niet de mijne waren altijd ben jij terug gekeerd maar ik ben voorbereid ooit raak jij jezelf ook kwijt…
wil melker17 augustus 2014Lees meer >

Kerstmis met ster

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 645
Verdwaald zijn en ergens in het vierde kwadrant een ster zien verschijnen missend stukje van een puzzel Zonder het kleinste deel wordt het beeld nooit een geheel Het is als hard blazen tegen een uitgebloeide paardenbloem In planeten en sterren verdwijnen weerkaatsing van het licht voelen in de ogen van de ander, in een pupil jezelf zien…

De Onthulling

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
als je je weg in de eigen Melkweg niet meer weet als je bent verdwaald op zoek naar de waarheid die jou heeft achterhaald als je het juiste pad vergeet en niet meer weet hoe kom ik uit dit dal waar het toch ooit eindigen zal nestel je dan tussen de sterren overzie net als hun alles van verre en ervaar samen dan de ware bedoeling…

Alles hing op half zeven

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
Er zijn veel mensen om mij heen Mijn woorden zeiden niks Om die mensen te sussen Maar ondertussen Keken ze allemaal Hun ogen, hun gezichten en hun lach die als heksen klonken Verdwaald was ik Ja, toen lachte ik En mijn schaamte die mijn boosheid Camoufleerde Maar ja, het deed geen zeer Maar ja, het deed geen zeer Wat er gebeurde Mijn…

Minnekoosluwten

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
buiten steelt koude wind de warmte uit kleine zomerse minnekoosluwten waar ook op de winterdag stilte groeit van enkele verdwaald ingepakte passanten die hun weidse blik beschaafd afwenden van bezigheden door gewone mensen onkruid heeft er altijd welig getierd oorzaak bemesting door wind is het zwerfvuil verwaaid…
wil melker26 november 2023Lees meer >

Duister

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.286
In het duister was ik radeloos verdwaald, het was of de dageraad niet was gehaald. In het duister zoek ik naar een weg, waarom is er niemand die luistert naar wat ik zeg. In het duister is het o zo zwaar, wat is nu echt en wat is waar. In het duister zoek ik naar een licht, maar het donker blijft maar dicht.…

korte dagen

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.194
korte dagen lage zon de uren licht te snel voorbij te vlug verdwaald in winter-lange schaduw te vaak verloren in schimmenspel van nooit vervulde dromen en toch wie durft te dromen en daarvoor gaat zal als vanzelf ontdekken dat zo geluk ontstaat een gezond, gelukkig en droomrijk 2006 toegewenst…
Piotr Linski30 december 2005Lees meer >

Verstrengeld in onbehagen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.097
Verstrengeld in onbehagen mijn hart herkent zijn ritme niet meer verdwaald met zoveel vragen antwoorden onvindbaar in een kille atmosfeer Verstrengeld in onbehagen verlamming op een voetstuk constante onrust is aan het knagen een speld in een hooiberg van geluk Verstrengeld in onbehagen leven in een eeuwige ijstijd helder denken is aan…

Zwoele ruimte

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
Het is buiten zo warm jouw lenig lijf lijkt mij te koelen voel jouw arm iets minder warm tussen dwaze dromen woelen er groeit nu zonneschijn in het verdwaalde hoofd dagen zweven als muggen en zwaluwen, langs ruggen voel ik jouw lichaamskoelte met zwoele ruimte stoeien.…
mobar30 juli 2009Lees meer >

Elan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
Men legde wegen naar de horizon, bouwde torens in de wolken het geld stroomde in de vaart der volken Er was een tijd dat alles zo maar kon het tijdperk verdwaalde en de horizon is verdwenen ‘s winters werd het te heet, kleur nam de benen het ei van Columbus leunt op een nieuw elan van duurzaamheid, verbondenheid op handen…
De Hertog1 januari 2013Lees meer >

Geland onder applaus

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
er is nog geen ontwaken maar ik ben klaar met vreemde handen die mij raken die zich bruut alles eigen maken wat ik ooit heb liefgehad de dagen zijn verdwenen in een samen wachten op ik ben hier niet alleen maar wel verdwaald tussen emoties die ik niet begrijp in een langzaam ordenen sluit zich de chaos die mij onverhoeds is overkomen…

wit licht (dreamst fan in ingel)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
het bed in een ziekenhuis haar laatste bed hij zoekt haar hand zijn bril verdwaald tussen oog en wang hij streelt kijkt wacht hoe zwijgt een man als hij verlaten wordt no hast gjin soargen mem bliuwt dy nei zingt hij zacht het klankspoor wijst haar de weg naar het witte licht…
J.Bakx15 februari 2016Lees meer >

Verlichte straat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
In de schaduw van haar silhouet verdwaald in het blauwe uur tolt mijn gedachte in herinnering Mijn gevoel verlicht de straat als een dansend vuurvliegje gepakt door haar laatste streling. Dierbaar met een vurige obsessie deelt zij haar bezielde gemis gekend in verontschuldiging.…

Landschap van mijn bestaan!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 730
Als ik uitkijk over het landschap van mijn bestaan dan zie ik veel aarde maar weinig aardigs wil ook geen wandeling meer maken daar zie ik als een berg tegenop en zeker geen mensen ontmoeten misschien nog wel een dier een loslopende verdwaalde labrador Ik zou geen dag meer willen leven en zeker niet een dag van mijn leven willen overdoen als…

Verstilde portretten

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 789
Je hebt de verbijstering zichtbaar gemaakt in verstilde portretten waar het parklandschap haar zwijgen raakt als een bedelaar je hebt de stilte een kleur gegeven die van het verdriet sprekende pasteltinten met verdwaalde ogen boven een dubbele mond je hebt de ontzetting een stemgeluid laten tonen voor verstilde portretten…
mobar24 oktober 2025Lees meer >

het grote onbekende

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 405
Het voorjaar hing in de bomen Het prille zonlicht maakte het leven lichter De dingen hadden weinig gewicht Zij liepen door de dagen heen Toen de blauwe schemering De lindeboom vond verdwaalden Haar woorden in de takken Wanhoop klonk zich vast in de beukenhaag Tussen de zwijgende zerken Het fragiele voortgaan over het pad…
J.Bakx31 augustus 2026Lees meer >

Verdwaald

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.518
ik je ken helemaal aan het zweven Ik raak de grond al nauwelijks aan Jij weet een boost te geven in mijn leven Ik laat me bij jou met gemak helemaal gaan Niks lijkt er toe te doen, zolang jij maar bij me bent Niemand anders die het bij jou haalt Met jou beleef ik altijd een heel fijn moment Ik ben verrukt dat ik met jou in de liefde ben verdwaald…

Stelsel van vergelijkingen

gedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.788
en dan was iedereen weer veilig thuis: de wereld had nog snijpunten maar intussen lijkt het aantal dimensies toegenomen, is de controle ons ontglipt strijken kinderen willekeurig neer in Helsinki, Mumbai of Tadzjikistan weet ook mijn vader nauwelijks nog waar hij is, laat staan waar hij naartoe moet en zijn wij dus onaangekondigd verdwaald…

Verdwaald tussen toen en nu

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 608
fantaseerden om toch maar heel even iets van liefde te mogen proeven wanneer mijn eigen armen me warmden krakende deuren die als pencelen met zachte strepen werden gesloten hielden niet de woorden tegen die het plafond deden verschuiven naar mijn verlangen om in dit leven te vluchten voor alles wat groter was dan ik · De titel; verdwaald…
elze6 juni 2009Lees meer >

Fantasie

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.182
stap in ik voer je mee vergeet even de rest vraag niet hoe je komt er wel verward verwonderd misschien wel verdwaald in een bos of op zee kijk om je heen het is zoals je wilt je maakt het zelf ziet het zelf durf te dromen durf alles anders te zien op jou manier en laat je mee voeren door je fantasie…
Cheyenne23 februari 2008Lees meer >

Het oppermachtige ego

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.007
Ver verdwaald in het oppermachtige ego zoek ik een pad door de mistige mythe van mijn bestaan Voorbij alle ontberingen sluimeren gedachten Die wederom met het ego oog in oog komen te staan Hoe bewust ik ook ben van deze kracht De mist is te dik om het pad te vinden De mythe is de fabel van mijn leven Het ego houdt mij sterk in haar macht…
Jouke1 januari 2008Lees meer >

Duister leven

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Ik verdween in het verleden Verdwaalde in mijn utopie Waar zekerheid illusie was Vond geen ‘mij’ hier in het heden Voor eeuwig dwaal ik nu rond In het duister van mijn geest Levend tussen vervlogen schimmen Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond Het licht laat ik nu achter mij Omarm de kille leegte Die mij langzaam doet verstenen…
MVE11 februari 2008Lees meer >

De kleine ark

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 993
Dit is het stukje aarde Dat ik mijzelf heb toegeëigend En dat ik deel Met alles wat er leeft Waarvan ik weinig zie Maar des te meer kan horen: Gefladder en geklapwiek in de bomen, Gescharrel en geritsel op de grond En stilte vol gekwetter Dat overgaat in kreetjes van paniek Wanneer een kat of een verdwaalde vos Het territorium betreedt.…

Gloed

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.469
De ochtendbries verwaait de eenzaamheid van de nacht die je het gevoel geeft verdwaald te zijn in het dichte woud buiten jezelf waar krachten strijden met je hart het ochtendgloren betovert de stilte van de vroege ochtend geeft inzicht in de passie die op een dag je hart doordringt om eeuwig te blijven branden een…
carin5 februari 2006Lees meer >

Verlangen naar een nieuwe morgen

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.191
De lavendel bloeit niet meer en overal liggen rozeblaadjes verdwaald door de wind die met mijn haren speelt mijn huid streelt als duizend zachte vingers in herinnering aan de zomer die laat verscheen in gekleurde vensters wensen in vervulling nam van de donkerzwarte nacht waarin ik wacht tot de monsters verdwijnen rozen weer verschijnen…
Almaresáre6 september 2006Lees meer >

rozeblaadje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 781
De lavendel bloeit niet meer en overal liggen rozeblaadjes verdwaald door de wind die met mijn haren speelt mijn huid streelt als duizend zachte vingers in herinnering aan de zomer die laat verscheen in gekleurde vensters wensen in vervulling nam van de donkerzwarte nacht waarin ik wacht tot de monsters verdwijnen rozen weer verschijnen…

een gelderse roos

gedicht
2.5 met 75 stemmen aantal keer bekeken 20.191
een gelderse roos droomt van de sneeuw van haar lente zonggeruchten lichten het schip op het anker scheurt uit de herfst verleden geurt in de wind naar de mispelen geurt de riviermond wind stuift onder zeil roeit water het land in verdwaald slentert de dijk langs het huis de appelen bewaren de zolder ------------------------…
B. Zwaal19 oktober 2025Lees meer >

bezinnen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 597
met geur van zachte handen komt eenzaamheid alsnog naar binnen rakelt verdwaald verhalen op vanuit een veelbesproken tijd terwijl ik me had voorgenomen mij op mijn woorden te bezinnen het zwijgen toe te laten als in de nacht een stil besluit jij leerde mij dat kracht kan liggen in 't niet benoemen maar laat me nu dan nog ontdekken hoe…
annabel6 maart 2011Lees meer >

Ten dode opgeschreven

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 684
ik zoek verdwaalde woorden in verborgen hoeken van mijn geest waar zij huizen onder stof en tussen muizen in schatkamers van eens geweest ik poets ze op ontdek nog andere rekwisieten zo maak ik het verhaal compleet niet uit de oude doos maar jeugdig broos weer klaar voor een nieuw leven hun bestaan heeft generaties goed gedaan…
wil melker5 augustus 2011Lees meer >

Oase van liefde

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
Tijdens een winterstille februarinacht verbleef ik in de liefdesdroom van jouw door tederheid ontwikkelde oase je sprak over genegenheid alsof je de nevel uit een zoete droom beschreef ik voorvoelde dat mijn hersenschimmen soms verdwaalden ergens boven jouw graf omringde de mistdroom de hortensia alles wat de liefde aan stilte…