7678 resultaten.
Jij keerde in
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
514 ik zag je ogen gaan
wegdrijven naar een verte
zonder mijn bestaan
jij keerde in
ging naar het begin
van rust en stilte
vroeger ben ik
met je meegegaan
jou volgend in verstaan
maar jij loste op
ik verdwaalde in nevels
die niet de mijne waren
altijd ben jij terug gekeerd
maar ik ben voorbereid
ooit raak jij jezelf ook kwijt…
Kerstmis met ster
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
645 Verdwaald zijn en ergens
in het vierde kwadrant
een ster zien verschijnen
missend stukje van een puzzel
Zonder het kleinste deel
wordt het beeld nooit een geheel
Het is als hard blazen tegen
een uitgebloeide paardenbloem
In planeten en sterren verdwijnen
weerkaatsing van het licht voelen
in de ogen van de ander, in een
pupil jezelf zien…
De Onthulling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 als je je weg in
de eigen Melkweg
niet meer weet
als je bent verdwaald
op zoek naar de waarheid
die jou heeft achterhaald
als je het juiste pad vergeet
en niet meer weet
hoe kom ik uit dit dal
waar het toch ooit eindigen zal
nestel je dan tussen de sterren
overzie net als hun alles van verre
en ervaar samen dan de
ware bedoeling…
Alles hing op half zeven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
730 Er zijn veel mensen om mij heen
Mijn woorden zeiden niks
Om die mensen te sussen
Maar ondertussen
Keken ze allemaal
Hun ogen, hun gezichten en hun lach
die als heksen klonken
Verdwaald was ik
Ja, toen lachte ik
En mijn schaamte die mijn boosheid
Camoufleerde
Maar ja, het deed geen zeer
Maar ja, het deed geen zeer
Wat er gebeurde
Mijn…
Minnekoosluwten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 buiten steelt
koude wind
de warmte uit
kleine zomerse
minnekoosluwten
waar ook
op de winterdag
stilte groeit van
enkele verdwaald
ingepakte passanten
die hun weidse
blik beschaafd
afwenden van
bezigheden door
gewone mensen
onkruid heeft er
altijd welig getierd
oorzaak bemesting
door wind is het
zwerfvuil verwaaid…
Duister
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.286 In het duister was ik radeloos verdwaald,
het was of de dageraad niet was gehaald.
In het duister zoek ik naar een weg,
waarom is er niemand die luistert naar wat ik zeg.
In het duister is het o zo zwaar,
wat is nu echt en wat is waar.
In het duister zoek ik naar een licht,
maar het donker blijft maar dicht.…
korte dagen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.194 korte dagen
lage zon
de uren licht
te snel voorbij
te vlug verdwaald
in winter-lange
schaduw
te vaak verloren
in schimmenspel
van nooit vervulde
dromen
en toch
wie durft te dromen
en daarvoor gaat
zal als vanzelf ontdekken
dat zo geluk ontstaat
een gezond, gelukkig
en droomrijk 2006 toegewenst…
Verstrengeld in onbehagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.097 Verstrengeld in onbehagen
mijn hart herkent zijn ritme niet meer
verdwaald met zoveel vragen
antwoorden onvindbaar in een kille atmosfeer
Verstrengeld in onbehagen
verlamming op een voetstuk
constante onrust is aan het knagen
een speld in een hooiberg van geluk
Verstrengeld in onbehagen
leven in een eeuwige ijstijd
helder denken is aan…
Zwoele ruimte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
598 Het is buiten zo warm
jouw lenig lijf
lijkt mij te koelen
voel jouw arm
iets minder warm
tussen dwaze dromen woelen
er groeit nu zonneschijn
in het verdwaalde hoofd
dagen zweven als muggen
en zwaluwen, langs ruggen
voel ik jouw lichaamskoelte
met zwoele ruimte stoeien.…
Elan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
540 Men legde wegen
naar de horizon,
bouwde torens
in de wolken
het geld stroomde
in de vaart der volken
Er was een tijd
dat alles zo maar kon
het tijdperk verdwaalde
en de horizon is verdwenen
‘s winters werd het te heet,
kleur nam de benen
het ei van Columbus leunt
op een nieuw elan
van duurzaamheid, verbondenheid
op handen…
Geland onder applaus
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 er is nog geen ontwaken
maar ik ben klaar met
vreemde handen die mij raken
die zich bruut alles eigen maken
wat ik ooit heb liefgehad
de dagen zijn verdwenen
in een samen wachten op
ik ben hier niet alleen
maar wel verdwaald tussen
emoties die ik niet begrijp
in een langzaam ordenen
sluit zich de chaos die mij
onverhoeds is overkomen…
wit licht (dreamst fan in ingel)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 het bed
in een ziekenhuis
haar laatste bed
hij zoekt haar hand
zijn bril verdwaald
tussen oog en wang
hij streelt kijkt wacht
hoe zwijgt een man
als hij verlaten wordt
no hast gjin soargen
mem bliuwt dy nei
zingt hij zacht
het klankspoor wijst
haar de weg naar
het witte licht…
Verlichte straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 In de schaduw van haar silhouet
verdwaald in het blauwe uur
tolt mijn gedachte in herinnering
Mijn gevoel verlicht de straat
als een dansend vuurvliegje
gepakt door haar laatste streling.
Dierbaar met een vurige obsessie
deelt zij haar bezielde gemis
gekend in verontschuldiging.…
Landschap van mijn bestaan!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
730 Als ik uitkijk
over het landschap van mijn bestaan
dan zie ik veel aarde
maar weinig aardigs
wil ook geen wandeling meer maken
daar zie ik als een berg tegenop
en zeker geen mensen ontmoeten
misschien nog wel een dier
een loslopende verdwaalde labrador
Ik zou geen dag meer willen leven
en zeker niet
een dag van mijn leven willen overdoen
als…
Verstilde portretten
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
789 Je hebt de verbijstering
zichtbaar gemaakt
in verstilde portretten
waar het parklandschap
haar zwijgen raakt
als een bedelaar
je hebt de stilte
een kleur gegeven
die van het verdriet
sprekende pasteltinten
met verdwaalde ogen
boven een dubbele mond
je hebt de ontzetting
een stemgeluid laten tonen
voor verstilde portretten…
het grote onbekende
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
405 Het voorjaar hing in de bomen
Het prille zonlicht maakte het leven lichter
De dingen hadden weinig gewicht
Zij liepen door de dagen heen
Toen de blauwe schemering
De lindeboom vond verdwaalden
Haar woorden in de takken
Wanhoop klonk zich vast in de beukenhaag
Tussen de zwijgende zerken
Het fragiele voortgaan over het pad…
Verdwaald
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.518 ik je ken helemaal aan het zweven
Ik raak de grond al nauwelijks aan
Jij weet een boost te geven in mijn leven
Ik laat me bij jou met gemak helemaal gaan
Niks lijkt er toe te doen, zolang jij maar bij me bent
Niemand anders die het bij jou haalt
Met jou beleef ik altijd een heel fijn moment
Ik ben verrukt dat ik met jou in de liefde ben verdwaald…
Stelsel van vergelijkingen
gedicht
2.0 met 1 stemmen
4.788 en dan was iedereen weer veilig
thuis: de wereld had nog snijpunten
maar intussen lijkt het aantal dimensies
toegenomen, is de controle ons ontglipt
strijken kinderen willekeurig neer
in Helsinki, Mumbai of Tadzjikistan
weet ook mijn vader nauwelijks nog
waar hij is, laat staan waar hij naartoe
moet en zijn wij dus onaangekondigd
verdwaald…
Verdwaald tussen toen en nu
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
608 fantaseerden
om toch maar heel even
iets van liefde te mogen
proeven wanneer mijn eigen
armen me warmden
krakende deuren
die als pencelen met zachte
strepen werden gesloten
hielden niet de woorden tegen
die het plafond deden verschuiven
naar mijn verlangen
om in dit leven te vluchten
voor alles wat groter was dan ik
· De titel; verdwaald…
Fantasie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.182 stap in
ik voer je mee
vergeet even de rest
vraag niet hoe
je komt er wel
verward
verwonderd
misschien wel verdwaald
in een bos
of op zee
kijk om je heen
het is zoals je wilt
je maakt het zelf
ziet het zelf
durf te dromen
durf alles anders te zien
op jou manier
en laat je mee voeren door je fantasie…
Het oppermachtige ego
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.007 Ver verdwaald in het oppermachtige ego
zoek ik een pad door de mistige mythe
van mijn bestaan
Voorbij alle ontberingen sluimeren gedachten
Die wederom met het ego
oog in oog komen te staan
Hoe bewust ik ook ben van deze kracht
De mist is te dik om het pad te vinden
De mythe is de fabel van mijn leven
Het ego houdt mij sterk in haar macht…
Duister leven
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.630 Ik verdween in het verleden
Verdwaalde in mijn utopie
Waar zekerheid illusie was
Vond geen ‘mij’ hier in het heden
Voor eeuwig dwaal ik nu rond
In het duister van mijn geest
Levend tussen vervlogen schimmen
Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond
Het licht laat ik nu achter mij
Omarm de kille leegte
Die mij langzaam doet verstenen…
De kleine ark
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
993 Dit is het stukje aarde
Dat ik mijzelf heb toegeëigend
En dat ik deel
Met alles wat er leeft
Waarvan ik weinig zie
Maar des te meer kan horen:
Gefladder en geklapwiek in de bomen,
Gescharrel en geritsel op de grond
En stilte vol gekwetter
Dat overgaat in kreetjes van paniek
Wanneer een kat of een verdwaalde vos
Het territorium betreedt.…
Gloed
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.469 De ochtendbries verwaait
de eenzaamheid
van de nacht
die je het gevoel geeft
verdwaald te zijn
in het dichte woud
buiten jezelf
waar krachten
strijden met je hart
het ochtendgloren
betovert de stilte
van de vroege ochtend
geeft inzicht in de passie
die op een dag
je hart doordringt
om eeuwig
te blijven
branden
een…
Verlangen naar een nieuwe morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.191 De lavendel bloeit niet meer
en overal
liggen rozeblaadjes verdwaald
door de wind
die met mijn haren speelt
mijn huid streelt
als duizend zachte vingers
in herinnering
aan de zomer die laat verscheen
in gekleurde vensters
wensen in vervulling nam
van de donkerzwarte nacht
waarin ik wacht
tot de monsters verdwijnen
rozen weer verschijnen…
rozeblaadje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
781 De lavendel bloeit niet meer
en overal
liggen rozeblaadjes verdwaald
door de wind
die met mijn haren speelt
mijn huid streelt
als duizend zachte vingers
in herinnering
aan de zomer die laat verscheen
in gekleurde vensters
wensen in vervulling nam
van de donkerzwarte nacht
waarin ik wacht
tot de monsters verdwijnen
rozen weer verschijnen…
een gelderse roos
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.191 een gelderse roos droomt van de sneeuw
van haar lente
zonggeruchten lichten het schip op
het anker scheurt uit de herfst
verleden geurt in de wind
naar de mispelen
geurt de riviermond
wind stuift onder zeil
roeit water het land in
verdwaald slentert de dijk
langs het huis
de appelen
bewaren de zolder
------------------------…
bezinnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 met geur van zachte handen
komt eenzaamheid alsnog naar binnen
rakelt verdwaald verhalen op
vanuit een veelbesproken tijd
terwijl ik me had voorgenomen
mij op mijn woorden te bezinnen
het zwijgen toe te laten
als in de nacht een stil besluit
jij leerde mij dat kracht
kan liggen in 't niet benoemen
maar laat me nu dan nog ontdekken
hoe…
Ten dode opgeschreven
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
684 ik zoek
verdwaalde woorden in
verborgen hoeken van mijn geest
waar zij huizen
onder stof en tussen muizen
in schatkamers van eens geweest
ik poets ze op
ontdek nog andere rekwisieten
zo maak ik het verhaal compleet
niet uit de oude doos
maar jeugdig broos
weer klaar voor een nieuw leven
hun bestaan heeft
generaties goed gedaan…
Oase van liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
593 Tijdens een winterstille februarinacht
verbleef ik in de liefdesdroom
van jouw door tederheid
ontwikkelde
oase
je sprak over genegenheid
alsof je de nevel
uit een zoete droom beschreef
ik voorvoelde
dat mijn hersenschimmen
soms verdwaalden
ergens boven jouw graf
omringde de mistdroom
de hortensia
alles wat de liefde
aan stilte…