535 resultaten.
Venus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 twee populieren misschien bij het hek
vandaar een zichtlijn
een beeldje zonder armen
naakt
zonder benen ook
het werkt alleen als de zon erop schijnt
zei hij
de huisbaas
van deze utopische staat
een landschap
met koeien op het bastion
ja, Veere
vanwaar de pont
niet meer gaat
in Syrië
aan de overkant
dus toch
in hokken
aan de scholeksterstraten…
Dreef te Korsendonk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 Rechts lag het vierkante groenvlak
van een wei omzoomd door eik
intens op weemoedige koeien te wachten.
Dat alles: harmonie en schoonheid.
Maar achter ons wist ik
de wonde van de E34.…
REISBRIEF
gedicht
3.3 met 10 stemmen
9.301 waarde vriend het is hier prachtig
de koeien zijn ontroerend drachtig
de spoorlijn loopt dwars door het dal
een vrouw beheert de waterval
elk huis of hok met beemd en gaard
verkoopt men op een ansichtkaart
de mensen lopen traag en stug
en komen op geen stap terug
men zegt God heeft ons klein gebouwd
maar sneed ons uit behoorlijk hout…
Aangeraakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Nog geen twee vierkante meter
dat is maar weinig huid
om contact te maken
met zoveel mensen
die mij aantrekken, alle kinderen
die ik wel zou willen koesteren
de koeien en de ezels bovendien
met wie ik wel zou willen praten
te veel dieren om op te noemen
ook nog de wonderlijke wezens
die planten zijn, hun kracht
en aanvaarding wat…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 Ineens is het teruggekomen
die geur uit een voorbije tijd
een zondagmiddag in de zomer
terwijl ik door de polder rijd
de geur van hooi, herinneringen
veel ouder dan het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien…
Bozeboer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
887 koeien op stal weer die worden gemolken
het loopt als een tiet en het stinkt er naar sheet
De avond is ongemak, staand in hun plas
de voedselbank is er niks bij
wel de beer
in silo's die vol zijn, en rondom
in sloten
open geloosd vanonder hun staarten
Bozeboer koeiemesthopen bij vaarten
drie meter opgetast piles
full of shit
vlag…
Omvolking
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
665 Steeds meer galjoenen kwamen er aan
Met varkens, koeien, paarden en honden
Om toen Amerika was gevonden
Met miljoenen mensen te boeren gaan
Naar een politiek van landje pikken
Door afbakening van landbouwgronden
Aan onze nieuwe regels gebonden
Dienden de inheemsen zich te schikken
En Kit Carson sprak verwaten: "voor het laatst
Zien we…
Stad en land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
154 In de groene weiden grazen koeien,
je al vanuit de verte hoort loeien.
Op straat fietsen lachende meiden,
met elkaar met woorden bestrijden.
In de verte een kerkje en een molen,
achter bomen een boerderij verscholen.
Een boer rijdt op een trekker op het land,
verderop wordt grasland afgebrand.…
Stad en land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
283 In de groene weiden grazen koeien,
al vanuit de verte hoor je ze loeien.
Op straat fietsen lachende meiden,
die elkaar met woorden bestrijden.
In de verte een kerkje en een molen,
achter bomen een boerderij verscholen.
Een boer rijdt op een trekker op het land,
verderop wordt grasland afgebrand.…
Zeeland
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.634 Huizenhoge golven kwamen
Zij namen namen mee
Soms hele gezinnen samen
Zeeland in de zee
Mensen, koeien en honden
Zij verdronken op het land
Zoveel doden en gewonden
In zee, in Zeeland
Ook echte helden gingen
Zij namen namen mee
Zoveel afgrijselijke dingen
Zeeland, land van zee
Op het verloren land
Bij dreigende westenwind
Op een…
Koeiersdjak en krijgslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2 Zuivere schaduw aan het water
Als wij, aan de kant van ’t stille water,
half gedoken tusschen omgebogen staven,
in een koele schaduw rusten,
heffen koeien tongen naar de malse bronnen.…
Zoekende dichter
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.438 Ga maar
ga naar ongerepte velden
waar alles anders is
koeien mekkeren
schapen loeien
weiden blauw van warmte zijn
en zonlicht nacht verkilt
ga maar
luister naar de woorden
die geboren werden
uit een klank die jij
niet kunt verstaan
maar toch als eigen taal herkent
ga maar
zoek de wegen in het land
dat wacht tot jij in eigen tuintje…
Tweedracht en veel twist
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
533 ze belagen
je kasteel
stropen bij de boeren
loeren naar de ophaalbrug
ondermijnen torens
grijpen koeien bij
de horens zaaien
tweedracht en veel twist
ze willen jouw geheimen
uit de kerkers van je geest
de donkere gewelven
waar het gist en donker mist
je kunt niet met ze delen
die dimensie is te groot
waar norm en waarden heersen…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 de zon schijnt fel
door vlagen wind
met kilte
wolken worden
afgevlakt in grijs
jagen over land dat
bang wordt voor de stilte
nog grazen
koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig…
EMOTIE en DEVOTIE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 vogeltjes zingen
lammetjes springen
schapen blaten
vuurvliegjes swingen
papegaaien proberen
je na te praten
poezen die miauwen
honden ze blaffen
koeien die niet loeien
zijn vredig aan het herkauwen
en allemaal blijven ze ons boeien
moet je ze dan voor soms
ongewild gedrag straffen
nee natuurlijk niet
het komt voort uit spontane
dicht…
Potlood in grijs landschap
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
934 Er groeit een dorp
bij een kerk dicht
bij jouw hart
staan koeien
in de weide
je staart verlegen
naar een veranderd landschap
op het natte tekenveld
iets goed observeren
naar onbevangen waarheid
is belangrijk, zeg je
en niemand spreekt
jouw oude potlood tegen
in de groene boezem
van de vergeten stad
het grijze potlood heeft…
Midden in de kamer...
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.178 De koeien liggen in de wei,
het water stroomt kalmpjes voort.
Voor me is een raam.
De auto's razen voorbij,
de tram komt langs,
mensen haasten zich om op tijd te komen.
Achter me is de deur.
de deur om binnen te komen,
de deur om weg te gaan,
de deur om je te ontrekken aan dit beeld.…
Libessart toen (1914)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.016 Hoe ooit terug in de herinnering
bij al die warme wegen door het mais,
het dorp, de bakkerij, de koeien,
die welkom roepen en goed volk?
Niets mort.
Misschien is er nog geur
van bekommernis achter de einder,
waar steden spreken als
Ieper.…
HAGELSTENEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
831 hagelstenendans op het betonpad
doffe klanken op de hoog geheven
paraplu voeten elkaar in eindeloos
ritme volgend neuzen natter dan nat
eenden vliegen op uit de slootwal
kieviten buitelen tussen de spatten
door kikkers zwijgen in alle talen
bozige koeien verlangen naar de stal
de hofhond blaft aan de erfrand
grommend houdt hij mij op afstand…
Elke dag nog
gedicht
3.9 met 31 stemmen
34.105 het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnedraad
in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor over
uit het verre Parijs
waar hij een appartement had
en een vriendin
het was vlak voor de verkiezingen
die hij won
de koeien…
Niemandsland?
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
740 Met
de schoffel in de hand, lijk ik tegen die
snoeiwijze niet te zijn bestand op de
scherpe snede van het seizoen toen ze mij
verliet, verwijzing naar het niemandsland
kon mij niet boeien, heimtuin werd weide
want daar lopen zwartgevlekte koeien....…
gaat het nog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 als je voortaan
je dagelijkse krant
niet meer kan lezen
omdat je zelfs de koppen
in koeien van letters niet meer ziet
en alle kleuren vervagen
kom je langzaamaan in het niet
als je nog amper hoort
wat anderen zelfs veel luider zeggen,
maar helemaal niet meer
wat er gefluisterd wordt
achter je rug.…
Boerin in Iviers
gedicht
2.6 met 25 stemmen
10.839 met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnendraad in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
ze kreeg er nog een prijs voor
de senator kwam er voor over
helemaal uit Parijs
waar hij een appartement had
en een vriendin
het was vlak voor de verkiezingen
die hij won
de koeien…
Groots en onverschrokken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Wij likten onze wonden,
flierefluitend
in ons fort
gebouwd van hooi,
en loeiden met de koeien,
voor wie ons horen zou.
Dan stoven wij uiteen door
sloten, op blote voet
door verse flatsen
heen,
Beschermden onze groene
landerijen tot ook
de laatste koe
verdween.…
Gestremd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
765 Zwitserse koeien
kuieren lustig grazend rond
op bloeiende berghellingen
zoek tussen 't hoge gras
de allerbeste plantjes
die weldra hun melk
des te fijnere smaak geeft
tot eer van kaasgeschiedenis
pittige GRUYERE
wentelt zich smeltend om
in de proevende mond
brengt langs tong en kiezen
een door zon gerijpte
geurende kruidentuin
zoete…
Vast goed
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
782 De koeien moeten weg, zo ook het groen
voor alle buitensporig grootse plannen
van harde, niets ontziende vastgoedmannen
die zich allang zien zwemmen in de poen.
Het vlakke land en vele poldersloten
zijn slinks door slimmeriken opgekocht
die in hun niet te stuiten hongertocht
naar 't grote geld totaal zijn doorgeschoten.…
woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 maar jezelf
denk terug aan
een avond vol woorden
je weet slechts
wat je zelf zei
de woorden moeten
alleen van jou zijn
tot je erg laat
in de avond merkt
dat alles je ontglipt
je eigenlijk niemand bent
als de woorden weg zijn
er nog slechts geruis is
van het bloed in je oren
van gedachten zonder vorm
je ziet een paar koeien…
Veranderingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
982 In een portret op de ezel gezet
Tussen het gras de boterbloemen en de
Koeien is de tijd stilgezet onderhevig
Aan veranderingen met ogen van de tijd
Kijk ik met een zucht en snuif de
Onzuivere lucht de geur
Van rook in mijn longen en
Als ik naar de oren kijk dan denk
Ik aan 't doolhof van de tijd waarin
Zoveel oren stokdoof zijn geworden…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 het is kouder dan de vlucht
van duizend meeuwen, de tocht
die het voorjaar inblaast lijkt
met het oudejaar te zijn verdwenen
het gerecht van tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd…
Het moest gebeurd zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 We waren bang
betrapt te worden
in de verte reed de trein
naar Schagen, hier
zoemden muggen en stonk het
naar de wc
Toen was het een bouwterrein
achter de sloot keken koeien
naar ons, tussen de schaftkeet
en materiaalcontainers lagen we
op een rubberen plaat
over de modder
Ik voelde mijn vingers
in de warmte van zijn haren
en van binnen…