Alle inzendingen over melancholie

390 resultaten.

Sorteren op:

Blikken hoeven

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 506
op hun van hout gelooide zadels, om zich in overdaad te laten eren, een cliché van plichtmatigheid, een verhuld bedrog, met verwijzing naar passiviteit, geen eerbetoon uit dit defilé, vanuit het lood geslagen blikken hoeven doofde langzaam het zicht en was het spektakel passé, waarna het comité zich in een wederkerende monotone melancholie…
pama14 augustus 2009Lees meer >

Träumerei

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 796
Träumerei vult mijn ruimte in; een verleden rijk in vierhoekig steen waar spel tussen toets en snaar soms tegendraads doch vaker gemeen op Schumann’s geschreven noten vaart zo nu en dan licht kabbelend op een oceaan van kwetsbare stilte waaraan klanken gewend lijken en harten zich langzaam ontdoen van kilte de melancholie in het dragend…

DOODSDRIFT

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
Hij wenst voor De Creaor te verschijnen Met het geheim waarmee hij is geboren Hij deed zijn zware arbeid naar behoren Maar de melancholie wil niet verdwijnen Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen In liefde, schrijven, reizen en ontsporen Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren Start stil de bouw van het zichzelf omheinen En dodelijk…

In de jaren zeventig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
In de jaren zeventig werd de melancholie geboren, groezelig als een nageboorte die ons om de hals geworpen werd. Later bij thee en zoete koek berekenden wij onze zegeningen en daarvan was jij de dertiende, indrukwekkend oneven en sinister als je matinale grijnzen.…

La Méduse voorbij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
Alles verzindert tot waaiers zout ontspringt in onze narcisblauwe melancholie. Het is slechts God die om ons huilt. Het einde is binnen handbereik gezonken. Het begin loopt voor op de feiten en onze hemeltergende laatste dag is al wat rest.…

Che?

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 863
op een stalen ros gezeten met achterlating van alles wat niet vast gehangen slechts ballast kan zijn door de jaren van jeugd blik op oneindig in het hart de wetenschap van morgen dorpen rondom armoede met stof op het bord eenzame gitaren snaren over melancholie en rust die berust in de ondergang van stukjes vlees en bot de onaanraakbaren…

Praalgraf

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 764
diffuus licht besprenkelt dit panorama en verspreidt de geur van onvergankelijk goud welke sierlijk met knoppen lijkt verweven: kunst is daardoor nimmer oud sober gekroond met strekkende sepalen draagt dit doorschijnend glas de ademende melancholie van een veranderlijke aarde zo kan het telkens weer van tedere dromen verhalen…

Zwijgtaal

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
Het strand, de horizon bij nacht lonkte ons met het geluid van de branding we hadden wel vaker gevreeën op het zand maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal geen brieven meer bij volle maan of liefdeswoorden dwaas door waan geen kusjes op blozende wangen melancholie hield ons verlangen gevangen een trui, die jij ooit droeg op…
mobar5 juni 2013Lees meer >

Het hijgend hert

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
Verdriet en droefenis is niet aan te ontkomen, melancholie druipt uit de kale bomen. Slechts één ding doet me goed: Het lezen van dat hijgend hert dat schittert in de zonnegloed. Maar zie daarna, met ogen wijd gesperd, de zwijnen, ook aan de jacht ontkomen, een einde maken aan mijn moestuin dromen.…
Lisa Leyten23 november 2015Lees meer >

Peaux en perk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Hij, van de bezie en de zoete zonde Hij, goed bekend met psalm, kansel en preek Hij, lang en blond en wild, ziekelijk bleek Ging al na tweeëntwintig jaar ten gronde Zij, met hem spelend rond de pastorie Niet wetend van de dichters in hun wezen Werd veel te weinig om haar werk geprezen In haar van vaders kant melancholie Augusta, domineeskind…

De nacht weerspiegelt een tweeluik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Het wolkendek ademt dieper, zingt door ruiten, ze weerkaatst de melancholie geeft naast tal van denkstrategieën ook een onveranderbaar diafragma. Het heelal oogde weer goudversierd betoverde met de maan haar regels. Ze verschenen van elders, versleept als kleine sterren dwarrelden ze neder nu rest de vraag of dat vandaag moest.…

Als de tijd rijp is,

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 923
Als de tijd en maat vol is het seizoen rijp en de uren gunstig staan, werk ik een aan een symfonie, in een wervelende universele ouverture wat onmerkbaar de vervelling van natuur en de verveling van de mensen tegenhoudt, compositie uit de achterkant van mijn repertoire, noten van melancholie, ontsproten uit de couleur locale, een roes…
pama5 december 2010Lees meer >

Ziel-sprong?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
daaronder grazen prooidieren van door de wol geverfde taal, gedreven door herders met een eigen symboliek ten prooi gevallen aan de melancholie van deemoed onzichtbaar in het wolvenpak.…
Pama6 januari 2016Lees meer >

Spiegel van de geest

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 113
miljoenen zoeken naar de waan van vrijheid, liefde, warmte, feest ik zie hen in de verte staan als vreemde spiegel van de geest ik scoor vanuit een blinde hoek zelfs als de wereld om mij gilt blijft mijn droomziel op zoek op mijn eigen vierkante meter blijf ik bewegen, dwars en zacht geen nachtmerrie maakt mij compleet, er gloeit nog melancholie…

Gerijpt en zuur.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
Steeds sneller gevangen in de jaren sluipt de melancholie door de versleten vingers de ziel raakt zwanger van een ongeëvenaarde zachtheid De gouden tonen vloeien weg de oude troubadour wedijvert met z’n melodie, geroofd uit tijd en zinnen en zwijgt in het beminnen Wikkelt zich het zwart fluweel van de naderende nacht, huivert In…
Pama16 juni 2014Lees meer >

wuifwilgen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
ze staan er nog de wind, gevangen in hun kruinen struint de kale takken door je hoort ze zachtjes kraken en hun blaadjes raken stil de grond de vooravond van winter wint met lange passen tijd je schuifelt mee en kwijt melancholie aan koude voeten met een neus vol rottigheid het laat de regen wenen in een langgerekt verwijt als weemoed…
switi lobi7 januari 2019Lees meer >

wandelen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
wekken in kruiken van mijn gedachten door straten waarin men statig woont vaak met een rijk verleden waar herinneringen op huizen plakken naargelang gecultiveerde historie wordt beleden in die sfeer kijk ik rond teken ik dromen, opgeroepen door passanten, soms kleurrijk flanerend, mij even rakend in het heden ofwel ervaar ik de melancholie…

Uit mijn bovenkamer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 342
De toekomst is onzichtbaar, wat waarschijnlijk het beste is; alleen de scherpste meskant scheidt vreugde van melancholie. Zonder publiek geen echo, dan rest slechts de dood.…

Pieces Froides

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Het licht hangt als een stofdoek over de piano. Ik hield ervan je te horen spelen - Satie! – en het zwart van je haar met het zwart van de vleugel te vergelijken.…

Saudade

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.666
Saudade, voor altijd weten dat men nooit meer een kind zal zijn, eens van een adder gebeten en tot de dood brandt het venijn. Razernij, maar geen ontfermen en voor elke vreugde te laf; wel zingen, maar dierlijk kermen, en wel dansen, maar op ons graf. --------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1986.…

Geketend hart

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.108
kriebelt in het zigeunerbloed hen drijft naar verre zonnegloed in wens de einder te bepalen Het vuur laait likkend vlammen speelt schaduwen op de maan als melodieus verlangen spreekt en om een totale vrijheid smeekt dat het hart is van ‘t zwerfbestaan Als het morgenlicht is verschenen en de haan voluit zijn glorie kraait is de droeve melancholie…
sacrajewa18 september 2003Lees meer >

DICHTER

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.543
Meng dit met melancholie, drankzucht, algeheel verval, wat taalgevoel en ironie, een slechte jeugd en bovenal het gemis van alle jaren dat ongevraagd uw pad doorkruist. Dien ze toe en u zult ervaren hoe ook in u een dichter huist.”…
Navius12 december 2003Lees meer >

De verwarring

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
in de familie, die zich verwijderde als in een echo van stilte waarin woorden zich verloren leek immer maatgevend in het voorjaar wanneer gras groen groeide in weide en in het najaar grauw kleurend het natgewas vol herfstdauw en misschien was er iets van die verwarring die de weemoed tekende in herinneringsbeelden afhankelijk van melancholie…
mobar26 november 2012Lees meer >

De vlinder

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 850
schuurpapieren stem die bijzondere lach ogen die ik zie en zie telkens weer anders zie soms vol vuur vandaag weemoedig vleugje lachend, ontroerd een traan bijzondere liefde in Jans melancholie kussend het leven zo vol verwondering ook over de dood ach, voorbij..…

Café Eijlders

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.678
Alleen het gerinkel van de glazen, dat voor even, de melancholie verstoort.…

Krijtlijnen van talent,

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 678
Te schrijven over geloof en waarheden, dichters ze nemen het brein in beide handen, verwoord kaarsvet lekt op tafels, waarmee papier is bevlekt, in de kantlijn van verstilde melancholie en beheerst verdriet, omfloerst door glorie als we de nacht weer doven, tevreden achterover leunen, alsof we daarin zelf geloven, te steunen op een…
pama14 maart 2010Lees meer >

Het labyrint van het verlangen

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 850
Wie kan loslaten, laten gaan, zonder al teveel melancholie? De herfst komt langzaam, heel langzaam met trage avonden en huiver rond de uren die voorbij gaan, in het labyrint van het verlangen.…
Adeleyd31 augustus 2010Lees meer >

In zulk een nacht...

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.705
't toovrig beurtgezang 'in such a night', Van 't stralende Venetiaanse spel, - In zulk een nacht, waarvan dàt lied nòg klinkt, Is àl de schoonheid van de klare dag, Verinnigd en vertederd en de droom, En àl de klaarheid van de schone nacht, Tezaamgevloeid tot die betovering Die is Venetië's ziel en innigst leven: De wonder-tedere melancholie…
Eduard Brom10 januari 2021Lees meer >

Heimelijk verlangen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 629
Het is geen verheerlijking van dromen in ‘t loflied of om in dromen iets meer te zien dan werkelijkheid van ‘t loflied eerder een vertroeteling van gedachten tijdens ‘t loflied weemoed en melancholie van het heimweelied in Amsterdamse armoede die verlangt naar jungle tussen Spaanse kastelen onder zomerwolken die verhalen vertellen…
mobar21 februari 2013Lees meer >

zwemmen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 623
tot een stenen obelisk gebalsemd om de tijd te weerstaan die mij in m’n noodlot terzijde zal staan mijn taal, de let’ren die kunnen lieven bezeren uitleggen liegen bedriegen boosaardig en zeker dodelijke momenten als werkelijkheid kunnen laten ervaren pluk ik langs de oever wanneer ik zoek naar evenwichtigheid met een zweem van melancholie…
elze16 april 2024Lees meer >