661 resultaten.
onsterfelijk
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
566 gestorvenen zijn hier sinds lang verschenen
zo onbevlekt tast het licht der eeuwigheid rond
dat het ons van hoop en vreze ons bevrijdt
elk open graf heeft ons losgemaakt in hogere machten
wie weifelend nog de nissen stond aan te wijzen
met een glimlach de stenen afvoelt
waant zich plotseling tijdloos
in herinnering van antieke mijmering…
Missen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
804 Ga je me missen
Als je weg bent
Een beetje missen
Iets meer misschien
Ik vind dat prettig om te weten
Misschien omdat ik dat ook wel verdien
Voorlopig loop ik in te vullen
Zacht te mijmeren
Dom te lullen
Op een schaal van 1 tot 10
Niets staat vast
En niets is zeker
Ach, we zullen het wel zien…
Zaterdag de 13e, de 13e februari 2021
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 De dag na mijn verjaring
De dag van de hele dag zon
De dag van de hele dag ijs
Koud, dus warme wanten aan
En onderkleding, dichte schoenen
Extra sjaal en vooral muts
Mutsen op het ijs
Mijmeren aan de kant
Even niets aan de hand
Of toch verdrietig Nederland
Want die Elfstedentocht
Die blijft in de vriezer…
Vlammen van papier
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 Ik kan geen tekst schrijven,
want woorden schieten mij tekort
Ik kan slechts mijmeren of haten
of depressief zijn in staten van geluk
Ik kan denken aan een spiegel in stukken
of mijn gebroken geluk
Het is onmogelijk te beschrijven
hoe geluk schijn schijnt te zijn
en als de zon weer begint te schijnen
blijkt het geluk niet daar te zijn
Het…
WRANGHEID
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.641 Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen,
't bevallig kronkelende dal doorlopen,
waar eens mijn kinderlijke stappen gingen
in dartle levenslust en dwepend hopen;
bij d'ommezwaai der heimelijke paden,
weer eensklaps de onverwachte vergezichten
zien scheemren, die in blauwe dampen baden,
en eens, zó lokkend, voor mijn treden zwichtten.…
Ondergaande zon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.374 Als een oranje bal
gaat zij onder
ze kleurt de wolken roze
een feest in de hemel
in de laatste dagen
van het jaar
mijn hart springt op
bij de aanblik
en ik mijmer
ga nooit... weg
ga nooit weg
uit mijn hart
het zou koud worden
ga nooit weg
uit mijn gedachten
ze zouden worden afgesneden
ga nooit weg
uit mijn dromen
ze zouden kleurloos…
Ernst
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.918 Wanneer mijn voorhoofd rimpels krijgt,
Mijn brede wenkbrauw nederdaalt,
Mijn oog niet blinkt, maar duister straalt,
En uitspreekt wat mijn mond verzwijgt,
Een traan mij langs de wangen schiet,
Mijn schedel nederbukt naar de aard,
Bezorgde vrienden, vrees dan niet
Dat wanhoop mij door 't…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 In de verte slaat een toren acht slagen
de zon zakt westelijk naar de horizon
kleurt de kim met rood zoals de dag begon
in schone licht van voorjaarstint gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit…
De nachten zijn zwoel de dagen heet
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
429 Zelfs de eenjarige bloemen met een hele felle kleuren
zetten mij aan het mijmeren hoe ontstaan ook de geuren.
Ik vraag mij wel eens af waarom val ik steeds ten buit
aanschouw ik die vogels met hun gekwinkeleer zo luid.
Vooral regelmatig na het zoet van weer een zwoele nacht
die als een luide lokroep menige gedachte heeft gebracht.…
Koffie bij het raam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
720 Omdat ik tijdloos koffie drink,
neemt koffie me mee op reis,
terwijl ik door de ramen kijk.
Door het venster van de tijd.
Ik droom van oude koffiehuizen,
die heden nog in Mekka's staan.
Een koopman van de VOC zie ik,
opnieuw naar Mokka gaan.
Terwijl ik geurige Birdsong proef,
hoor ik Panamese vogels zingen.
Peet is weer terug in Holland…
En ontsluimerende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 De golven gaan zoals ze gaan
geen enkele afdruk is gelijk in het zand
geen enkele korrel valt op dezelfde plaats.
Matrozen varen naar onzekere kusten.
Een meeuw komt van ver
hij spiedt over de golven,
landt op het zand bedolven met afval
dat oogt in de vroege ochtend verlaten.
De golven trachten naar de hemel te stijgen
de vuurtoren prijkt…
DE KERST VAN DE OUDE MAN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
743 De oude man zat voor zijn avondraam
in stille mijmering zijn laatste pijp te roken
’t was bijna Kerstmis, dik gesneeuwd
En zijn huisje lag van de dorpskern afgesloten…
Zijn verpleegster bracht hem dagelijks ‘n bezoek
anders leek hij door mens en tijd vergeten.…
PIETER MESSIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 De jonge man vaart met levendige lust
over Hillegersbergs wijde water,
wordt opgebeurd door meerstemmig gesnater
van vogelvolk, dat in 't riet strijdt en rust.
Zijn kano danst licht deinend voort, en kust
de golven vol zonneschijngeklater.
't Gepaddel roept gedachten voor later:
wijsheid uit talen van vroeger wenkt bewust.
Doch al spoedig…
SCHILDWACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 De bewaker van paleis of streng gebouw
vecht somtijds tegen aansluipend slapen.
Zijn hand omklemt het dienstbare wapen,
onwrikbaar, gelijk een roofvogelklauw.
Werken alle zintuigen van de krijgsman nauw?
't Is verdwaalde gedachte bijeen rapen
als stilte en verveling hem doen gapen.
Wat mag daarbij helpen? Een sprookjesdouw!
's Wachters…
Waar jij begint, Nora
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.353 Welkom kleintje,
in mijn
armen zo dichtbij,
ik fluister zacht je naam
en hoor ook een stuk
van mij
jij bent gekomen
zo echt, zo onverwacht
niet langer een gedachte,
maar adem in de nacht
ik droomde ooit van jou,
maar dromen zijn zo licht
en jij ligt hier te wegen-
een waarheid in mijn zicht
en ergens in dat voelen
ontstaat een…
vader
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.406 over jouw gezicht
een kleurenafdruk van een foto
is wat er hier voor me ligt
tranen vallen neder
kleuren lijken te vervagen
het gemis doet zoveel pijn
is even niet te dragen
toch moet ik door
door met het leven
omdat ik nog zoveel
aan mensen heb te geven
mijn leven is niet klaar
er is nog zoveel te doen
mijn tranen veeg ik weg
mijmerend…
Schipbreuk
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.787 Tussen strandpaal twee en zeven
lagen omringd door mijmeringen,
wrakhout en wier, de restanten
van een zomerzot getij.
Aan de hals van glas, gebarsten en
door zoute dampen nog omfloerst
en aangetast, een stuk papier,
een vaag verbleekte konde.
De boodschap sloeg me van mijn ankers:
Woont er....
Woont er in jou nog iets dat liefde heet?…
en nu is ze dood
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
3.249 gebroken staar ik naar de sterrenhemel
en voldoe in gedachten als ik mijmer
over sterven en de dag
op Golgota
niet meer de pijnen dragen
van het leven, in rust gekomen
ontmoet ik nog een laatste traan
de uren leken dagen
de dagen waren als jaren
de kerst heeft gehaald
en misschien wel op gewacht
haar laatste snik
heeft zij persoonlijk…
de mijmeraar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
700 wat is mijmeren
anders dan soezen
met neuzen
boven laag water
weemoedig verzonken
in spetters
met spleten en splonken
adders en grassen
muizen die plassen
vogels die fluiten
kikkers die kwaken
pauwen met staarten die slepen
de havik hakt wilde patrijsjes
als wij witte radijsjes
nu nog de poedelpoes
en het is uit met de roes…
De lijzijde van ‘t gebed
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 Waar verblijft mijn hart nu toch
wanneer telkens mijmeringen
die als gevallen appels me verstrooien
en de regen ze wil rapen
tussen de stromen die als
kleine beekjes de gaard
veranderden in dromen
die ik niet wil kennen
ik hou me vast aan
de lijzijde van ‘t gebed
en laat de wind
rusten tegen mijn zij
en sluit mijn ogen
totdat ik…
het plan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
635 zo ver en dichtbij
binnenste buiten gekeerd
in mijn eeuwige mijmering
bang voor het streven eet je niet
dat wild kind stil staat onder
gelopen door het licht van een
prinses van de sterren herkenbaar in verzen
geschreven in de tuin op
een zomerdag van een kathedraal
speerruiters bewaken deze muren van
de pijn als kiespijn mis jij in…
lila herinneren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
747 telkens ze bloeien, de terugstap
in tijd
op het verwarde land verschijnt een kievit
als reusachtig, nu mijn wereld anders is
en waar een vogel thans
zijn eigen naam roept
vind ik niets dan lege stappen
alle grappen over spruitjes of iets
dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering
van groene velden waar ik steeds
mijn vader mis…
Zucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Zachte geur van bloemen
De wilde wingerd komt dichterbij
Dit verlangen kan ik niet benoemen
Dit lege mijmeren in mei
Liefde lijkt geen uitdaging meer
Hoewel ze dat nog is
Ik spiegel mezelf zoveel voor
Uit angst voor eenzaam gemis
Te chaotisch voor verbintenis
Maar niet weer een vlucht
In de prilheid reeds ergernis
Weer maak ik van liefde…
woorden voor Hasan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 je maakt me blij
schrijft hij
je hebt me al laten huilen
honderd keer en maal
de muren vertellen dat
het dondert en stormt
het is warm en het is
altijd wat met het weer
ik mijmer met je
over namen van
bloemen als ik je
zou ontmoeten…
fluweel en nikkelstaal (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
722 ik bouw dan in mijn huis
een kleiner, houten huis
met een huid van nikkelstaal
en fluwelen binnenwanden
daar bereid ik volgens
vaste regel de spijs
en waan ik me voor even
buitengewoon wijs
ik zet er mijn stoel en
wik mijn mijmeringen
om mijn dierbare demonen
te bedwingen
dan leer ik ze een andere,
schrandere taal
om hun zo vaak…
Pensioen
netgedicht
2.2 met 662 stemmen
60.513 je hebt een bladzijde omgeslagen
het verleden wordt herinnering
langer worden straks de dagen
intenser het geluk van mijmering
beleef nu dan de jaargetijden
ongedwongen vrij van druk
doe de dingen onbescheiden
leef, geniet van het geluk
mocht verveling je ooit kwellen
op een druilerig moment
aarzel niet om ons te bellen
weet dat je altijd…
Eclipse
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
556 Het ongerijmd verlangen
dat glansrijk de schemer bood
de dagen mijmerend doen galmen
met de ranke souplesse van de nood,
laat voldoende ademscheuten
om schamelheid te verdringen,
een schouwspel adembenemend
wanneer men de dichtregels kent,
mijn hart zal dan niet nodeloos tikken
maar met fantasie krachtiger dan ooit
wannneer het de onherroepelijke…
bespiegeling
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
704 schateren even in de zon
en heuvels lijken
te dansen
met de verste vogels, een roep
op zondag om te zijn
te strelen
aan je oor, de zachte wind nog
niet voorbij of bewaard
in een nachtkus
op je vingertoppen, armen
rond schouders, je buik
in slaap
ze buitelen in eenvoud
vergankelijk
en achteraf
niet meer dan een kleine mijmering…
Na jaren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
711 helen herfstdagen weer
waar bruin langzaam verrot
raakt hij het laatste groen
al mijmerend nog even aan
het was in die dagen dat
lachen verboden leek en
luiken gesloten werden
licht heeft geen gordijnen
wanneer een pen lange dagen
van de kalender streept
en ogen verlegen lachend door
het venster naar binnen kijken…
Warm en koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
882 Verlaten gedachten in de mijmering van een verlate avond schaduw die wil wachten.…