787 resultaten.
Niet ingekleurd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 ik heb je
geen gezicht gegeven
niet ingekleurd wat blanco was
jij kwam naar mij
met open vizier en
een lach op je lippen
die gaf ons
de sleutel tot
nader en dieper contact
wij hebben de tijd
nieuwe structuren gegeven
door samen verder te leven
in het plukken
van de dag sprankelt jouw lach
gouden minuten tot uren…
Hokjesgeest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Ik zie ze gaan, slenterend, nu zij steeds
staren, vervolgens pinksterbloemen plukken
zonder 'n mooie tuil samen schikkend te maken.
Hoe verbijsterend en bijna beschamend.…
Naast Jou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
648 naast jou, mijn lief te mogen leven
is een wonderbaarlijke droom
met volle maan, boven 't aardse verheven
naast jou, mijn lief te mogen leven
is ons verwennen in De tuin van Eden
en vruchten plukken van de liefdesboom
naast jou, mijn lief te mogen leven
is een wonderbaarlijke droom…
Helder
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
739 een hemelsprei van licht
zal vurig branden
al lijkt het inktzwart
voelbare leegte in het hart
je bent een uitblinker
in het doen en laten
kies zelf de richting
houdt de zon in de gaten
zij is doorzichtig
oprecht in al haar stralen
wie struikelt zoekt steun
en klimt weer naar boven
pluk de lichten
en blijf in jezelf geloven…
roodkapje
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.763 hij gromde als een gevaarlijke wolf
toen hij haar moest helpen met bloemen plukken…
Geborgen in zilver
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Wanneer alle lichten
zijn gedoofd
en donker de overhand neemt
fluister ik zacht jouw naam
dan pluk ik
deze zilveren letters uit de lucht
en leg ze in een doosje
met fluweel
sluit het af
met een gouden sleutel
en berg 'm in mijn hart
zo gaat jouw naam
nooit verloren
bij opkomst van de morgenzon…
Levensweg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 ik ben geboren uit een zee van liefde
die badend van verlangen
de aarde een zonnekind wou schenken
als een lichtpunt uit de hemel
gestuurd door alle sterren
en gedragen door de wind
viel ik in de moederschoot
hier blijf ik even dwalen
pluk de vruchten van de dag
eens zal ik mijn lichaam achterlaten
en mag mijn ziel in hogere sferen…
dankjulliewel!
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
8.272 er zat een merel
op een tak van een boom
en ik wenste dat hij de duizend stemmen
in woorden en aan het dichtersglas
naar mij zou kunnen brengen
zodat ik de bloemen kon horen
in iedere letterademhaling
en in iedere stap naar
een open deur
-het plukken van rozen
en witte zwanen-
en op dat moment
verdween de boom en de merel
in…
Fluisterend gewas
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
2.035 Als ze gezellig
keuvelend plukken,
gelijktijdig bukken,
ziet ze op slag weer
de jongen in hem,
schuilgaand achter
zacht getinte
vlinderachtige
bloemenpracht.
Hij vroeg haar
zijn Lathyrus
te bekijken.
Zijn stralende blik,
dat nodigend gebaar,
in zijn andere hand
een vaasje,
onweerstaanbaar.…
schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
659 sta stil
en ga voorbij
maar pluk haar niet
geen gouden, met diamant beladen kooi
zal zij overleven,
gelijk de vogel in de lucht niet stil kan staan
huil maar
maar laat haar staan
want nimmer zal zij de jouwe kunnen zijn
laat het verdriet
je kneden
de Liefde in je hart doen gisten
om de stilte van het zijn in het voorbijgaan…
Ontheemd
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
512 je hebt mijn woorden afgenomen
langzaam aan mijn zijn ontvreemd
hoe ben je daar zo toe gekomen
ben van nu af aan ontheemd
nu jouw kleuren zijn verdwenen
mij dit leed is aangedaan
zeker wetend dat datgene
jou duur zal komen te staan
laat me niet meer onderdrukken
voor spijt betuigen ben je laf
nu zal ik de vruchten plukken
voor eeuwig…
Een eigen lauwerkrans
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 ik wilde bladeren
van de bomen plukken
voor een eigen lauwerkrans
zij vielen als
vanzelf in mijn hand
een godsgeschenk
maar kleurden
in opstandigheid
tegen mijn witte huid
ik had niet
de serene blik
van uitverkoren mensen
mijn armen waren
ongeschikt voor het geven
van genade en geschenken
dacht een profeet te zijn
maar weet…
ik zag de nimf in haar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
900 dit spektakel had ik
willen aanschouwen, haar lijnen
die fijntjes haar tekenden
op het scherm van ver
voor de horizon
zelfs had ik haar nog
meer kleuren willen geven, ach
ik beken, haar aanraken
in de bevalligheid van mijn streken
haar zien willen bewegen
zoals een vrucht op het zachte wiegen
van de wind, haar roze wangen
willen plukken…
lééf – hier en nú
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
648 de ‘t’ staat voor ‘toekomst’
de tijd in ’t verschiet
maar zó vanzelfsprekend
– weet je
is de toekomst niet
daarom
pluk de dag
soms met een traan
als ’t kan met een lach
maar lééf
de ‘t’ staat voor ‘toekomst’
de tijd in ’t verschiet
lééf dus je leven
– jou in liefde gegeven
lééf – hier en nú
van harte…
Gekooide vogel
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.274 Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen vluchten
Heerlijk vrijuit buitelen in
Helderblauwe luchten
Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen vliegen
Bessen plukken uit een struik
Op een takje wiegen
Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen zweven
Gedragen door de wind
Zoals je hoort te leven?…
Tranen van geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.532 Al mijn tranen van geluk
wilde ik ooit met jou delen
maar werkelijk alles ging stuk
en het kan jou niets schelen
En ondanks veel intens verdriet
weet je niet wat je hebt aangericht
je ziet ze gewoonweg niet
al die nachten bij daglicht
Hoewel ik nu elke dag pluk
en van elke zonsopgang geniet
zijn mijn tranen van geluk
vervangen door zeeën…
groet een buitenkind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
719 buiten raast de wind
de druppels tegen ramen
en groet een buitenkind
een bloem van water
spreidt zich uit
bloeit tegen de ruit
ik wil haar plukken
maar ze groeit in
mist en tegenlicht
ze maakt me triest
in luwte was haar
schoonheid niet verloren
het einde zucht
er is geen stop
we rijden rondjes
elkaar achterna…
zij is uit de kunst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.087 een hele plukse dame
uit heer hugo's waard
sprak de schoone kunsten
niet interessant
te zwaar waar
om niet goed
van te worden
geef mij maar kunstel
precies als borstel
mijn borsten zijn zo opgeknapt
sinds ik borstel
en niet plukkel
het gaat nu goed
met haar
zo ziet men maar
liever lekker kunstelen
dan amechtig stuntelen
met geprangd…
Meermin
netgedicht
4.5 met 51 stemmen
1.851 van haar oren
ruist ruwe zee een levenslied
waterorgels van tenoren
waarin een zoute traan vervliedt
dagen tellend als een meermin
die van zichzelf niets meer verwacht
bezingt ze onze levenszin
vanuit oeroude zielenpracht
ze verkleint het allerliefste
de branding van het bang geluk
onder het zaagsel van de piste
waar ik haar anemonen pluk…
Nog is er licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
632 terwijl de zon
nog straalt
kruipen schaduwen
langzaam uit hoeken
verkort
een lichte nevel
het zicht
op de horizon
gaan staren
en doelloosheid
de dag vullen na
nachten vergetelheid
gebogen vingers
plukken aan het kleed
in bezig zijn dat gisteren
en morgen niet meer weet
nog is er licht
de hand zwaait goedendag
maar op herkenning…
Rozen...rood!
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
748 Zal ik ze plukken,
mijn vingers prikken?
Of laat ik ze staan,
op de struik?
Zal de zon ze schroeien,
tot ze verlamd hun hoofd
buigen en verdorren?
Het is dan maar zo!
Rustig wandel ik verder...
In de verte hoor ik een stem,
jouw stem,
ze zegt fluisterzacht
"Ik...Ik hou van je"
Rozen, rood dieprood, laat ze!…
eens zul je het vinden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
756 eens
wanneer je zult besluiten
je ogen te bedekken
en op reis te gaan
door binnenwerelden
onverstoorbaar dalen
in ravijnen en kerkers of
zwevend - duizelingwekkend hoog
door majesteitelijke luchten
dan
wanneer je ernaar uitkijkt
zul je het vinden
het allerkleinste
bijna onzichtbaar
pluk die dag
en draag hem uit
voed hem…
Op de tochten (deel III)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Oefeningen in stilte,
zaaien, maaien, plukken,
steeds niet op de vlucht,
voor het vluchtend labyrint,
steeds wel in de houding,
voor het behoudend strijdtoneel,
en wel terdege wat exercities,
en wat grondwettelijk heden,
en wat jubelkreten, Amen.
in U de Ja en Amen.…
verjaar! - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Het volle geluk,
als geschenk iedere dag,
laat zich graag plukken.
Laat jouw hart spreken,
als je morgen die schat vindt,
in ogen vol glans.
Vandaag is jouw dag
geniet elk moment bewust,
de tijd is van jou.
Vier het in je hart,
de wereld viert met je mee,
wie en wat jij bent.
Van harte…
ze dronken hun lied
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
913 het vogelconcert
heb even mijn bril afgezet
zag ineens hun geluiden
uit bolletjes zwart
veerden tonen die
wipten uit bomen
in een gezamenlijk bad
ze dronken hun lied
spetterden rond met
muziek in het licht van
de zon die dit alles begon
zij regisseert ook de koren
die uit de nacht zijn geboren
nog is de mens achtergrond
ik pluk…
Als zomerbloesem op mijn schouders
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
828 als jij mij vraagt om mee te gaan
laat de wind het mij weten, wat jij meedraagt
zal ik geduldig wachten
als de laatste nachtnevels zijn opgetrokken
wanneer het zonlicht is gedoofd
met mijn hart vol wacht ik op jou
pluk ik sterren uit wolken lichtblauw
als zomerbloesem op mijn schouders
vanuit een diep verlangen naar jouw aanraking
op…
Bevroren rood
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
678 neem mijn winterrozen
bevroren rood met
druppels koude dauw
ik heb ze voor jou
uitgekozen omdat de
herfst niet rijpen wou
haalde me open
aan de dorens in het
plukken van jouw bloem
mijn bloed vloeide
in het warm herkennen
van de kleur van toen
ik hoop dat zij
zal bloeien in het
ontdooien van haar pracht
de vorst zal overgroeien…
Zomerdroom
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
1.411 Vingers plukken stralend zacht
van gitaar bespannen snaren
zomerseizoen melodieën
wekken zegepralend
rozen op stam
dan…
nog één keer zijn gebogen
rozenbloemen heft
stralend lachen naar de zon
maar
na prachtige melodieën beseffen
‘het is tijd wij moeten nu vertrekken
buigen voor de gitarist’
onbetwist illusionist verdwijnt…
je afgrondt me
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 het is zomer
maar je afgrondt me
met vergezichten die
de sneeuw verijzen
de gletsjers tussen ons
doen groeien in hun
eeuwige verblijven
ik pluk bloemen
en de kruiden die
zo heilzaam zijn
laat zinnen groeien
balanceer met woorden
op een nog niet
uitgesproken lijn
ben jij de rechter die
het evenwicht bepaalt
afgrond of de hemel…
want onze handen raken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
819 mag ik spoken
door je hoofd
je handen voor
mezelf gebruiken
ik geef maar neem
ook uren van je af
die ik je eerder
vol intense liefde gaf
jij deelt mijn bestaan
daardoor kan ik je
niet laten gaan
want onze handen raken
pluk weer die bloem
in het groen, ja korenblauw
ze staat er trouw te bloeien
omdat ik eindeloos van je houd…