681 resultaten.
kluitje in het riet
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
442 Iemand zei tegen hem
hier is een kluitje
een mooi stukje aarde
vers van mijn schep
breng dat nu naar
de overkant van het water
vaar met je bootje
naar het wuivende riet
leg het kluitje daar neer
en alles zal goedkomen
dus dat deed hij
hij voer naar het riet
legde het kluitje neer
aan de natte voeten van het riet
het kluitje…
Ter inzage
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
482 De golven slaan haar logboek open
Ik mag de glazen letters lezen
Hoe stemmingen daalden en rezen
Hoe krabbetjes het strand opkropen
Hoe zij genoot van schepen slopen
Om zeebanketten werd geprezen
Maar ook hoe zij werd nagewezen
Door tevergeefs op terugkeer hopen
Van schipper, stuurman en matroos
Maar buiten dat trakteerde zij
Op schelpen…
Het Hoge Noorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
788 Ik hou van oude, stoere schepen.
Van ijs, van storm en van zonneschijn.
Het Noorden infecteert als virus.
Een vriendelijk virus in mijn brein.…
Alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 In stilte van het alleen zijn
proberen te verwoorden
wat geschiedenis vertelt
zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
tekeningen van de avond
jezelf in kleur bevrijden
genieten van liefde in eenzaamheid
schepen bevaren papieren oceanen
gedachten voeden het ondubbelzinnige hart
de stille schaduw van leegte in het gemis
in…
[ Liefde is een storm ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
436 Liefde is een storm
die ons stuurloos maakt en dan --
speelt met ons verstand.…
Jozina
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.354 Het is stil, verlaten aan het strand
ongestoord rollen m'n tranen in het zand
in de verte, schepen op de ruwe zee
snijdende wind, neemt de gedachte aan je mee
voor even hoef ik niet stoer te zijn
mag ik beleven: het leven is niet fijn
het ergste is gebeurd dat ik kon vrezen
er zal nooit een samen wezen
die gedachte maakt m'n hart als versteend…
kennisgeving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
483 tot ons aller besef
is uit zicht verdwenen
het strand in gedachte
emmer en schep in de hand
jeugd die prilheid verloor
tot wasdom gekomen
met twijfel als enige
en algemene zekerheid
we leefden als
langeafstandszwemmers
landloos gebleven en
naar open water verwezen
we hoefden geen bloemen
of bezoek aan huis
deuren en ramen…
Lente in Zwitserland
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
821 ach wat
je neemt een stuk land
rotzooit wat met
schep en vork
je krijgt bergen
effen wat sneeuw
er op er tegenaan
geprakt
een meertje
een reddingsboot
uit de ark van Noach
met Dr.…
Keramiek
gedicht
4.3 met 98 stemmen
10.384 Het uitgeklede veen blijft achter
en vertelt van dingen, voorbijgegaan
als trage platte schepen.
Vanuit de craquelé coulissen
weeft de tijd haar eigen
onvergankelijk keramiek.…
Dien haar
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
522 ga verder dichter
schep de woorden
wek de vele dove oren
met uw natuurlijke akkoorden
u dient haar
die al het leven draagt
en telkens geeft
om dan te laten vieren
feest
gelijk de dieren om u heen
bezing ze onbevreesd
ook de steen
de wolken en rivieren
laat aardse pracht
uw ogenblikken hier verlichten
zodat verwondering de barsten…
Lot
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
758 zo licht het is
de muren te breken
van een stad in verval
zo zwaar
de stenen te kantelen
waarachter de uitgeputte verte
gemiste kansen kuilt
ik strek mijn hand,
grijp de stengel
van een netel, hij prikkelt
juist genoeg
ik schep de grond over de rand
zie mijn geweten, bloot en schraal
spelt het verjaarde beloftes
letter voor letter…
Trek mij mee
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
556 Ze keken naar de schepen die uit de Westerschelde kwamen.
Het gesprek stokte vaak en dan zochten ze koortsachtig naar
herinneringen. Hij zei tegen haar dat hij toen hij net zeven was
in het gedrang bij het uitgaan van de school gevraagd had:
‘Wil je met me gaan?’…
Als...
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.437 Als de schepen niet meer varen
omdat de zee geslonken is
en de wonden niet verjaren
omdat de droom verdronken is,
blijf vooruitgaan...
Als de klokken niet meer luiden
omdat de tijd vervlogen is
en de woorden niet meer duiden
omdat de zin gelogen is,
blijf niet rouwen...…
Wil jij dat ook ?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
668 perk
Begrens mijn hokjesgeest
Mijn leven bestaat
Niet alleen uit wat er al is geweest
Ik ga voor verandering
Verleg mijn grenzen
Kijk met andere ogen
Maar nog steeds door dezelfde lenzen
Heb jij dat ook
Datzelfde zicht op de zaak
Laat je alles op in rook
Kwijt jezelf van harte aan jouw taak
Alleen daar voor gaan
Alle schepen…
kunstreizigers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 in de nacht is alle kunst verheven
tot een status die alles gruwelijk
overdrijft met schepen die zelf brandend
het vuur in mij tracht te doven
onthand zoals ik twijfel of
mijn huis de ware woning is waarin
mijn dood speelser is dan het boek
waar ik geen waarde aan hecht
zoals men leest blijven de
kunstreizigers uit het zicht en klamp
ik…
Een mooier later
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
624 (Het leven als kunstwerk)
Met mijn handen die Hij gemaakt heeft
schep ik een kleine hemel
over land en water
en later rots en strand
pover en verlaten
alles wat nog in mijn herinnering leeft
De wind draait om oud gebergte, om
lovertjes en platanen
waar liefde pijn verdreef
Dit is wat Hij mij geeft
iets sterkers om in te geloven…
Stil
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
603 Er klinkt
geen hamerslag
er klinken
geen machines
Er heerst
geen bedrijvigheid
elke dag
valt stil
De werf
ligt er verlaten
bij
kranen werkeloos
laten hun kop
hangen
onderhuids
het verlangen
weer aan de slag
te gaan
de hamerslag
op de huid
van dure schepen
de maten
aanleiding
de werf te sluiten
Nu ligt het werk
stil…
Levensbron
gedicht
1.0 met 3 stemmen
2.438 De zee is de zee, het domein van de vis,
en de draagster van duizenden schepen.
Ik weet dat de zee een godgeschenk is,
maar ik heb het er niet op begrepen.
--------------------------
uit: 'Tirade', 2000.…
De zonsondergang
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
439 De zon ging prachtig onder,
schepen voeren bijna
geruisloos voorbij.
Als je dat ziet denk je "er
is niets aan de hand".
De zon scheen onverminderd
fraai over de zee.
Meeuwen vlogen over en weer.
Het was koud, zeer koud,
maar ik wilde een glimp
opvangen van de zon,
want ik had het nodig.…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Alsof je ademt
je hard bruist, knallend beukt,
of zacht als een lam, stil,
jouw verten licht vangen,
sterren op je laat deinen
kleuren van blauw
en wolken op je laat schijnen
Hoe je triljoenen wezens herbergt
die in je gedijen
je zo zilt ruikt
je schepen, mij drijven laat
de surfers glijen laat…
The hardest word
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 Hun schepen heersten op de wereldzeeën
Zoals ze hier in d'eeuwen
na hen deeën...…
De ramp van Moddergat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
832 De laatste winterkoude stormen
bliezen de golven met brute kracht
tegen de Friese waddendijken
het stormde gevaarlijk in die nacht
Het was maandag zes maart 1883
Moddergatse schepen voeren toch uit
want het laatste eten was opgegeten
en men bezat geen rooie duit
Dus de vissers moesten wel visssen
op die grote ruwe zee
en hoewel het eigenlijk…
Eiland
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.899 besta je tussen golven, tussen helmgras en riet
Lijkt de wereld uitgestorven, hoor je zee en verder niets
Denk je soms nog aan wat is geweest, ooit in het zand geschreven
Mooie woorden die vergingen, door de golven weggedreven
Opgenomen in de tijd, verdronken in een zeemanslied
Hier besta je om wat is geweest, met wat de zee je liet
Zoveel schepen…
Drie maal scheeps is recht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
885 het aquarium is gesloten
alle kanten zijn gelijmd
water wordt te snel gegoten
zodat het er in deint
vissen worden zeeziek
zwiepen heen en weer
ze komen bovendrijven
verdrinken voor de derde keer…
Bickerseiland
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.395 De herinnering maakt je weemoedig
'n jeugdig zorgeloos leven in de stad
terrasjes, musea, schepen op het IJ
helaas werd er toen geklad en gejat.
Tuig dat vrouwen lastig ging vallen
nergens kon je gezellig meer staan
's avonds geen brief durfde posten
daarom zijn we weggegaan!…
Mooi Lauwersoog
hartenkreet
2.1 met 28 stemmen
1.911 Je ziet schepen de haven in varen,
mensen die zich scharen
Bij de viskraam, voor een lekkerbekje.
Lauwersoog is voor mij het mooiste plekje
met z'n zon z'n strand en zee.
Ik draag het in mijn hart steeds met me mee.…
onnavolgbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
529 terwijl goden over graslanden
achter demonen raasden
de mens op eeuwigheid jaagde
plukte iemand de laatste
zomerroos in het zonnerood
plantte iemand een amandelboom
terwijl een vlinder bezweek toen
de lucht haar vleugelslag licht beroerde
drakenbloed zich kronkelend
in het duister verborg
verslond de nacht de stille
zwarte schepen…
Winter 2
gedicht
3.5 met 41 stemmen
13.389 lachen
ongehoord is het zwijgen
een ziekte
een bestaan waarin de nachten
wakend worden doorgebracht wachtend
op wat niet komt dromend van
rumoerige trottoirs en teder
geruzie onder de bruggen
langzaam sneeuwt de voortuin vol en
een vreemd samengaan van ongeloof
en verlangen houdt ons staande
als zagen wij alsmaar witte,
wegvarende schepen…
Dwarreltaal
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
751 Als schepen in de wind
zo waait mijn blaadje voort
de woorden weggeblazen
in groene wij- land grond
de stromen stormen tergend
het laagland lachend uit,
maar op de schuinste helling
heeft grond zijn taal verbruid
De zwarte zwaluw schemert
die zware luchtig zin
maar kan de kans niet vinden
voorruit daar slaat het in.…
rustloos
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
951 Een rib uit mijn lijf
Laat ons handelen een antwoord zijn
's Avonds laat spot ik en drijf
Het duidt op een steevaste levenslijn
Schepen heb ik zien vergaan
de mijne heb ik desolaat verbrand
oog om oog, tand om tand
Met een hart vol littekens worstelt deze veteraan
Maar rotsblokken verpletterden het rustloos verlangen
wederom heeft het leven…