683 resultaten.
boven smart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
666 waar licht voorzichtig
eerste stappen zet
loopt tijd door ijle sluiers
in nevelwerelden vol zon straalt weten
als de stem van nu
een gezang dat zware tonen blaast
vol levensmelodiën
op mijn knieën lig ik kleiner
als gebogen spiegelglas, de ingehouden smart
van nu
heeft zich ervan gekweten
water glanst haar stille charme
tot een lang…
Voorrecht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 De contouren zijn grijs en zwart
Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest
aan de afgrond waarin ik ben geweest
Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart
Zij ontsluiten het zuiverste licht
Haar gedeeltelijk verschijnen
Alle pijn gaat verdwijnen
Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht
Raden naar hoe zij is in het echt
heeft…
weemoed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het is het stille lege nest
op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die
over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
de verdwenen zandweg
de afgepelde oude verflaag
het is een dag
vol nevel en dauw
de beklemmende middag
het stuurse zwijgen
het dorp dat nooit
mijn dorp werd
de korst van afstand…
je lach kleurt als de wind
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.136 ik pak de zon
en stapel wolken tot
een open rood gordijn
geef mij je warmte
zonders sluiers, mijn
huid zal liefde voor je zijn
je lach kleurt
als de wind zijn spel
met bladeren speelt
ik zie de zomer
vonken in je ogen omdat
je mijn verlangen deelt
we zijn de herfst
voorbijgelopen, hebben
zacht de winter aangeraakt
in het ochtendgloren…
Ik zag je weer
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
495 het sprookje
ging haar vooruit
in sluier traan
en satijn
met hun
schitterend
zachte kleuren
de jonge huid
transparant
adorerend
waarbij
raken al
een beleven
was en stilte
juist de monden
voeding gaf
aan de spanning
van haar fraai
gebeeldhouwde
aanwezigheid die
deze momenten
in warme
nieuws- en
muziek vibraties…
wat ik niet zeggen kan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
487 het is het lege nest dat op
de schoorsteen achterblijft
de blauwe sluier rook die
over grauwe daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel in de verre verte
de verdwenen zandweg
de vervaalde verf op kozijnen
een dag van nevelige dauw
de middag die in stuurse stilte verstikt
het dorp waar het windstil is
de korst van vervreemding…
Nevelsluiers
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.399 Met zwevende nevelen omhuld
danst schuchter een tere maagd
mild maanlicht schijnt verweven
in doorzichtige sluiers van geduld
Ontluikend schemert schoonheid
wanneer zij traag het kleed ontleedt
en haar verleden - blank en naakt -
een sprong naar de toekomst maakt
Als de nacht lang is gestorven
en de zon stralend warmte leest
in een vrouw…
Zielsverhuizing
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.075 Het oude jaar
heb ik in doos en kist geborgen
Lakens als sluiers
verhullen 'r voor morgen
Gaandeweg vergeelt tijd
geurt naar oude kranten
Het nieuwe jaar
staat voor m'n deur
Heeft nog geen vouw
geen kreuk, geen geur
geen botte of scherpe kanten
Gaandeweg mag ik 'r onthullen
begint te blozen?…
De golven blozen
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
770 een sluier van licht
dempt schaduwgeroezemoes
van de zeegolven
haast onhoorbaar
doortrilt de nacht raadselachtig
aan je oor
inademend neem je kracht op
langs vingertoppen tot aan je tenen toe
de golven blozen
zijn naakter dan ooit
de nacht vloeit aan je ogen voorbij
waakt zachter als massage
alleen de geur blijft hangen
doorvoed…
opgelost in ziele-tonen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
721 nu is de tijd gekomen
om de allerlaatste sluier
van weten tussen jou en mij
het enige nog -in liefde te onthullen
als nooit daarvoor dichtbij
tot hier toe zijn wij voortbewogen
door het ritme van de ziel
tot in het aller - diepste diep
en ondanks stormen blind gevaren
naar waar de stem ons riep
nu wil ik samen met jou dansen
op de cadans…
mystery is the life full of curious things
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
754 Wie is daar die mij roept
Mij smeekt om hulp
In de leegte van eenzaamheid
Het omvat een schulp
Met een schraal geluid
Hoor ik daar die ene stem
Nee, het is geen onbegrensde stilte
Van onbereikbaarheid wat het kloppend
hart laat bonzen In de schemeren
nacht van de sluier
het is allang geen gesloten kamer meer
waar tranen van melancholiek…
het heeft niets met november te maken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
650 "dat we elkaar nooit meer zullen weerzien
is geen antwoord
maar een vraag, onbegaanbaar
in dit oude licht”
*
het denken aan mijn grootmoeder
doordat haar zwijgen
een grote ernst was
op het land, in de koeienstal
tijdens de zoektocht in het kellekamertje
naar confituur
sluiers van spinrag
en rabarber, haar hand bewoog
tot aan…
Toteninsel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 Gehuld in dampe sluier
vaart veerman weer zijn wrange vracht
door gele schijnsels van de nacht
als `s levens laatste kruier.
De zielen onder zijn gezag
zij gaan van licht naar duister
of wezenlijker juister
zij reizen naar de nieuwste dag.…
Verklaring
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
498 op zoek naar jou gezicht,
volkomend overweldigend
ogen te kort om je ten volle te zien
je charme achter de sluiers, bedwelmend door jou
zoet geurende adem, als de ochtendwind die
over mijn stille tuin neerdaalt
mijn ziel jubelt van extase, zintuigen slaan op hol
in de schaduw van de hartstocht smacht de liefde,
het laat me mezelf verliezen…
Een regenavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
513 En plots,
oog in oog met mezelf
tussen de sluier van de nacht
een bundel overzicht.
Niet voor lang, reeds
tikken, zwichten de minuten
op de blaren van getuigen
in ruisende hinderlaag.…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
Zwervend liaison
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
992 Gloeiend koper verhit het land
dat gewillig kleurt onder
de hoogste zon
De roep van de natuur
wordt gehoord door hen
die de stilte niet vergeten
en luisteren hoe
akkoorden gedempt sluieren
aan het suizen van een bries
die wapperend strijkt
in ‘t getij van halmenharen
welke ritmisch ruisen wiegen
tot fluistersymfonie
dat…
dromend verlangen
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.341 mag ik
dromen in een wereld
waar elke dag
zonovergoten
schittering weerkaatst
in parelende ogen
mij in liefde laat verlangen
naar de warmte van een lach
die tranen overheersen
verdriet verdrijven mag
als sluiers in de morgen
gespreid op het gras
waar ontluikende bloemen
grijs in schoonheid hult
en zo de wereld laat ontwaken…
Nevel
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
909 zweeft de nevel
Over het koele meer
In de koude ochtend
Gehuld in mystiek
De kleur is niet te lezen
In de eerste zonlichtstralen
Lost de nevel langzaam op
Schaduwen worden zichtbaar
Geruisloos zweeft de nevel
Terug naar het onaantastbare
De avond maakt zich op
Om de aarde te laten slapen
Geruisloos sluit de nevel
De avond in zijn sluier…
vlindervrij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.114 jij doet je eigen dingen
ik laat je vlinder-vrij
en zing dan waarom sluiers
om zonnestralen zijn
waarom zou ik je snoeien
je bloemt wild als de wind
jouw regenboog die bloesemt
mijn hart licht als een kind
je lach om kleine dingen
je korenkleurige haar
je warmte voor de kinderen
laat mij mijn mijmeren maar
ben ik bars als een boeman…
ik vlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.002 ik vlucht mee met witte zwanen
over wel zeven heuveltoppen
naar het vergelegen zilveren meer
alwaar ze op het water glijdend stoppen
kennelijk niet voor de eerste keer
gevangen in een sluier van regen
drijf ik langzaam met hen voort
zij bepalen voortaan mijn wegen
hartentranen hebben mij verstoord
zij vloeien door een diepe ader
van aangeslagen…
Vandaag is pastel
gedicht
2.7 met 187 stemmen
68.867 bestrijkt mijn ventrikels
in een perfecte akoestiek
die de hemel dichterbij haalt
de frisgroene geur
van vers geplukte bloemen
verspreidt de illusie
dat alles onverwelkbaar is
de bittere smaak van afscheid
wordt milder door de gedachten
aan de voorkeur die je had
altijd te zwaaien met een lach
deze dag draagt jouw kleur
als een zachte sluier…
No second Troy
gedicht
3.1 met 73 stemmen
33.168 Zo'n veertien regeltjes waarmee je
een tipje van de sluier licht,
wat zout om in de wond te wrijven.
Wat zijn dat toch voor waanideeën,
dat je, verdomd, in een gedicht
'de dingen van je af kunt schrijven'?
--------------------------------------
uit: 'Oude gedichten', 1980.…
De Zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
2.905 Zo schuwt zij ieder daglicht
dekt met een sluier haar rouwend gezicht.
Niemand die haar komt bezoeken.
Je kan haar alleen 's nachts
en in tranen begroeten.…
de laatste strofe
netgedicht
3.5 met 31 stemmen
1.156 een laatste strofe
draagt het gewicht
van bovenstaande
vaak een open eind
of er wordt, tenslotte,
iets van de sluier opgelicht
maar als het doek
gaandeweg gesloten blijft
dan wel de tekst niet beklijft
ziet u dan uit naar de laatste zin
en geraakt u met de verwachting
in een onvermijdelijke onmin
bij mijn eerste woorden had u
eigenlijk…
Mijn lief bloempje
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.357 Elke morgen wanneer de sluiers
weer voor mijn ogen verdwijnen
kijk ik naar jouw zacht gezicht
je silhouet met alles erop en aan
en ik weet dat ik je aan mag raken
telkens weer bijzonder maar o zo fijn
en in jouw slaap zoek ik je lippen
die ik dan teder tussen de mijne neem
maar ook mijn lief is het geluk
de galerij van m’n hart, de rozentuin…
Het ademland
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
582 Het ademland verdroeg jouw droeve stilte niet
geconfronteerd met intens persoonlijk verdriet
verdween de nachtprins tijdens een feest
waar jij ook schijnt te zijn geweest
maar niemand herkende de weemoed in jouw stem
je verdween gewoon, pakte de laatste tram
tijdens het mistig sluieren van de nacht
te lang had jij op zuurstoflucht gewacht…
DAUW
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
523 Dauwdroppel,
uit nevelige sluier
drager en spiegeling
van het ganse heelal.
Natte stille dauwdroppel
die in haar zachtheid
op d'aardkorst breekt
en haar ziel verliest
bij het goede doel...
Ik wil je proeven
ik wil je voelen
in je vloeibare zuiverheid
terwijl je langzaam
mijn mond mag binnenglippen...…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 Struikelend over de ochtenddauw
zweef ik bodemwaarts
naar het universum van het nietige
daar groeien de wonderen
van het onbeduidende
voor haastige passanten
de druppelen zijn er pover
een kristallen kwetsbaarheid
water in kleinverpakking
het duin bedrijft toverij
kneedt zand tot kleur
oude wind tot steel
in dampige sluiers
ontmoet…
Albasten schemering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 Beuzelen en talmen
met verstilde blikken
in half vergaan schemerlicht
ze vertoeven hangend in mijn tijd
in opgeloste tijden en halve tijden
de dis duimendik onder vleugelslag
een albasten schemering
als enige dimensie
rafelig en wazig de kaders
waarbinnen alleen fantasieën wonen
hullen zich in zweverige sluiers
wikkelen mij in weemoed…